Veelgestelde vragen Arbeidsrecht

De wettelijke opzegtermijn voor de werknemer is 1 maand (art. 7:672 BW). Voor de werkgever hangt de opzegtermijn af van de duur van het dienstverband: 1 maand (< 5 jaar), 2 maanden (5-10 jaar), 3 maanden (10-15 jaar), of 4 maanden (15+ jaar). Bij een UWV-procedure mag de werkgever de proceduretijd aftrekken, met een minimum van 1 maand.

Een werkgever mag ontslag op staande voet geven bij een dringende reden (art. 7:677 en 7:678 BW). Voorbeelden zijn diefstal, fraude, werkweigering, of bedreiging. Het ontslag moet onverwijld worden gegeven en de reden moet direct worden meegedeeld. De werknemer kan het ontslag binnen 2 maanden aanvechten bij de kantonrechter.

De transitievergoeding is een ontslagvergoeding waar elke werknemer recht op heeft bij ontslag door de werkgever (art. 7:673 BW). De vergoeding bedraagt 1/3 maandsalaris per gewerkt jaar. In 2024 is het maximum €94.000 bruto, of een jaarsalaris als dat hoger is. De vergoeding geldt vanaf dag 1 van het dienstverband.

Nee, tijdens de eerste 2 jaar van ziekte geldt een opzegverbod (art. 7:670 BW). De werkgever mag u niet ontslaan zolang u arbeidsongeschikt bent, tenzij sprake is van een dringende reden, proeftijd, of bedrijfssluiting. Na 2 jaar ziekte kan het UWV toestemming geven voor ontslag als er geen passend werk beschikbaar is.

Het wettelijk minimum is 4 keer het aantal werkdagen per week (art. 7:634 BW). Bij een fulltime dienstverband (5 dagen) is dat 20 vakantiedagen per jaar. Wettelijke vakantiedagen vervallen 6 maanden na het jaar waarin ze zijn opgebouwd, tenzij u redelijkerwijs niet in staat was ze op te nemen.

Art. 7:669 BW noemt 8 redelijke gronden voor ontslag: (a) bedrijfseconomische redenen, (b) langdurige arbeidsongeschiktheid, (c) frequent ziekteverzuim, (d) disfunctioneren, (e) verwijtbaar handelen, (f) werkweigering wegens gewetensbezwaar, (g) verstoorde arbeidsverhouding, (h) andere omstandigheden, en (i) een combinatie van gronden.