ECLI:NL:RVS:2023:3642

202304726/2/R2. Datum uitspraak: 3 oktober 2023 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak van de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op een verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening (artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht) in het geding tussen: Omwonenden plan Molenhof, wonend te Vught, verzoekers, en de raad van de gemeente Vught, verweerder.

Bij besluit van 25 mei 2023 heeft de raad het bestemmingsplan ‘Molenhof’ vastgesteld. Tegen dit besluit hebben de omwonenden beroep ingesteld. Ook hebben de omwonenden de voorzieningenrechter verzocht een voorlopige voorziening te treffen. De voorzieningenrechter heeft het verzoek op zitting behandeld op 26 september 2023, waar de omwonenden, vertegenwoordigd door mr. H.J.M. Lambooij en [gemachtigde A], en de raad, vertegenwoordigd door dhr. Y. van Veelen en mw. D. Melskens, zijn verschenen. Voorts is op de zitting Vrijborg B.V., vertegenwoordigd door [gemachtigde B], als partij gehoord.

1.       Het bestemmingsplan Molenhof maakt de bouw van twee vrijstaande woningen mogelijk. De omwonenden maken zich zorgen over de omvang van de woningen in combinatie met het effect van de reflectie van het geluid van het spoor dat aan de andere kant van hun huizen loopt. Zij hebben daarom beroep ingesteld en gevraagd de voorlopige voorziening te treffen dat daar geen bouwactiviteiten mogen plaatsvinden en het daar verboden is bomen te kappen.

2.       De voorzieningenrechter wijst dit verzoek af. Er is namelijk geen reden om te oordelen dat dit bestemmingsplan niet in stand zal blijven. Dit oordeel is een voorlopig oordeel en niet bindend in de bodemprocedure. Geluidreflectie en omvang woningen 3.       De raad heeft zich op het standpunt mogen stellen dat er geen reden is om aan te nemen dat het bestemmingsplan leidt tot een onaanvaardbaar woon- en leefklimaat voor omwonenden. De raad heeft dit standpunt onderbouwd met een deskundig onderzoek naar de effecten van het plan op het spoorweglawaai en het wegverkeerslawaai voor de woningen van omwonenden. De conclusie van dit onderzoek is dat bij de omliggende bestaande woningen nergens hinderlijke geluidtoenamen worden geconstateerd bij de komst van de nieuwe woningen. 3.1.    De omwonenden hebben daartegen geen eigen deskundig onderzoek ingebracht en ook geen concrete aanknopingspunten aangevoerd waarom het onderzoek naar de geluidreflectie onjuist is. Het betoog dat daadwerkelijk metingen hadden moeten worden verricht, slaagt namelijk niet. Berekeningen volgens wetenschappelijke modellen zijn immers gangbaar bij toekomstige ontwikkelingen. De omwonenden hebben ook niet onderbouwd waarom hun suggestie dat verderop langs het spoor kan worden gemeten wat het effect is bij andere gebouwen, tot nauwkeurigere resultaten zou leiden. 3.2.    De raad heeft daarnaast voor woningen van deze omvang mogen kiezen, ook als er wellicht andere mogelijkheden zijn, zoals het door de bewoners voorgestelde hofje. Dit valt binnen de beleidsruimte die de raad heeft. Inspraak 4.       Er is ook geen aanleiding om aan te nemen dat de procedure voor het bestemmingsplan niet goed is verlopen. Een omgevingsdialoog maakt volgens de Wet op de ruimtelijke ordening of een ander voorschrift geen deel uit van een bestemmingsplanprocedure. Hoewel de voorzieningenrechter begrijpt dat de omwonenden wellicht hadden gehoopt op meer invloed op het uiteindelijke plan, betekent inspraak niet dat opmerkingen ook altijd worden overgenomen of verwerkt.

De voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: wijst het verzoek af. Aldus vastgesteld door mr. H.C.P. Venema, voorzieningenrechter, in tegenwoordigheid van mr. R.M. Ahmady-Pikart, griffier. w.g. Venema voorzieningenrechter w.g. Ahmady-Pikart griffier Uitgesproken in het openbaar op 3 oktober 2023 638