ECLI:NL:RVS:2014:2302

201307678/1/A2. Datum uitspraak: 25 juni 2014 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellante], kantoorhoudend te Amsterdam, tegen de uitspraak van de rechtbank Amsterdam van 17 juli 2013 in zaak nr. 12/5718 in het geding tussen: [appellante] en de Raad voor Rechtsbijstand Amsterdam (lees: het bestuur van de raad voor rechtsbijstand; hierna: de raad). Bij besluit van 3 mei 2012 heeft de raad aan [appellante] een vergoeding toegekend voor het besteden van 50 extra uren aan rechtsbijstand en de aanvraag van [appellante] om vergoeding van de overige 404 extra uren afgewezen. Bij besluit van 19 oktober 2012 heeft de raad het door [appellante] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 17 juli 2013 heeft de rechtbank het door [appellante] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft [appellante] hoger beroep ingesteld. De raad heeft een verweerschrift ingediend. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 12 mei 2014, waar [appellante], bijgestaan door mr. M. Dickhoff, advocaat te Diemen, is verschenen. De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. D.A.C. Slump, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. A.J. de Heer, ambtenaar van staat. w.g. Slump w.g. De Heer lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van staat Uitgesproken in het openbaar op 25 juni 2014 636. 1. Ingevolge artikel 13, eerste lid, van het Besluit vergoedingen rechtsbijstand 2000 (hierna: het Bvr 2000), wordt, indien in een procedure de tijdsbesteding aan de verlening van rechtsbijstand uitgaat boven het aantal uren dat gelijk is aan drie maal het aantal punten dat in de bijlage voor het desbetreffende rechtsterrein of soort zaak op grond van artikel 6 is bepaald, voor elk uur waarin boven die grens rechtsbijstand wordt verleend, één punt toegekend, mits de raad de begroting van de tijdsbesteding voor de naar verwachting nog te verrichten werkzaamheden, bedoeld in het eerste lid van artikel 31, heeft goedgekeurd. Ingevolge artikel 28, eerste lid, dient de rechtsbijstandverlener na beëindiging van de verlening van rechtsbijstand bij de raad een aanvraag in tot vaststelling van de vergoeding voor de verrichte werkzaamheden. Ingevolge artikel 29, eerste lid, kan de raad de juistheid of volledigheid van de door de rechtsbijstandverlener verstrekte informatie of overgelegde bescheiden bij de desbetreffende instantie controleren. Ingevolge het tweede lid stelt de raad de vergoeding vast op grond van de door de rechtsbijstandverlener verstrekte informatie en met inachtneming van artikel 2. Ingevolge artikel 31, eerste lid, dient de rechtsbijstandverlener, in afwijking van het eerste lid van artikel 28, bij het bereiken van de in artikel 13 bedoelde tijdgrens een aanvraag in bij de raad tot vaststelling van de vergoeding voor de verrichte werkzaamheden. Tegelijkertijd legt hij een begroting over met betrekking tot de tijdsbesteding van de naar verwachting nog te verrichten werkzaamheden. Ingevolge het tweede lid stemt de raad geheel of gedeeltelijk in met de begroting, bedoeld in het eerste lid, indien hij van oordeel is dat de rechtsbijstand doelmatig wordt verleend. 2. De raad heeft bij besluit van 3 juli 2008 aan [appellante] een toevoeging voor rechtsbijstand verleend voor het instellen van een vordering uit onrechtmatige daad, als bedoeld in artikel 6:162 van het Burgerlijk Wetboek, bij de civiele rechter ten behoeve van [persoon] jegens onder meer De Surinaamse Bank. [appellante] heeft op 19 mei 2009 een aanvraag extra uren bij de raad ingediend. Op de vraag of er een omvangrijk juridisch relevant feitencomplex is, heeft [appellante] geantwoord dat er acht gedaagden zijn die in respectievelijk Suriname en de Verenigde Staten van Amerika woonachtig dan wel gevestigd zijn. [appellante] heeft in dit verband een modelbegroting overgelegd waarin zij heeft vermeld dat zij verwacht 200 uren aan het dossier van [persoon] te besteden. De raad heeft hierop bij brief van 16 juni 2009 gereageerd en [appellante] erop gewezen dat bij de aanvraag extra uren het aanvraagformulier voor het vaststellen van de forfaitaire vergoeding ontbreekt en haar verzocht deze alsnog toe te zenden. [appellante] heeft deze gegevens op 21 juni 2009 verstrekt. De raad heeft op 25 juni 2009 aan [appellante] een forfaitaire vergoeding van € 1327,87 toegekend. Voorts is de raad, na beoordeling van de modelbegroting van [appellante], tot de conclusie gekomen dat de zaak een bewerkelijk karakter draagt. De raad heeft daarbij opgemerkt in principe akkoord te gaan met een begroting tot 50 extra uren voor de te verlenen rechtsbijstand teneinde [appellante] in de gelegenheid te stellen de zaak af te handelen. Verder heeft de raad erop gewezen dat na afloop van de werkzaamheden bij de vaststelling een nadere inhoudelijke beoordeling zal plaatsvinden. Ten slotte heeft de raad erop gewezen dat indien zich ontwikkelingen voordoen waardoor meer uren moeten worden besteed, dan kan, tegelijk met de aanvraag voor vergoeding van de reeds toegekende extra uren, een aanvullende begroting worden ingediend. [appellante] heeft in haar aanvraag om vergoeding van extra uren van 14 maart 2012 vermeld dat zij 454 extra uren aan het dossier van [persoon] heeft besteed. De raad heeft bij besluit van 4 maart 2012 zich beperkt tot een vergoeding van € 6.367,69 voor het verlenen van 50 extra uren aan rechtsbijstand ten behoeve van [persoon]. Deze vergoeding heeft de raad bij besluit van 19 oktober 2012 gehandhaafd. 3. [appellante] betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat het [appellante] op grond van het besluit van 25 juni 2009 duidelijk had moeten zijn dat zij toestemming had gekregen om 50 uren extra te besteden en dat indien overschrijding van deze uren zou plaatsvinden, zij een aanvullende aanvraag had moeten indienen. Volgens [appellante] zou het indienen van een dergelijke aanvullende aanvraag niet zinvol zijn geweest, omdat zij bij de aanvraag extra uren van 19 mei 2009 reeds een modelbegroting voor 200 extra uren heeft overgelegd. Verder voert [appellante] aan dat zij slechts de in het besluit van 25 juni 2009 vermelde instructies van de raad heeft opgevolgd. Ook is de rechtbank volgens [appellante] er ten onrechte vanuit gegaan dat de strekking van het besluit van 25 juni 2009 voldoende duidelijk was, omdat de rechtbank zelf heeft overwogen dat de bewoordingen van dat besluit niet glashelder zijn. 3.1. In de Leidraad Bewerkelijke zaken van december 2008 (hierna: de Leidraad) is uiteengezet dat bij het aanvraagformulier het volledig ingevulde en ondertekende declaratie-exemplaar van de toevoeging (indien het een eerste aanvraag extra uren betreft) of van de eerder verleende toekenning extra uren (indien het een vervolgaanvraag extra uren betreft) moet worden overgelegd. Toegelicht is in dit verband dat het forfait of de reeds eerder toegekende uren op grond van de regelgeving steeds tegelijk met een (vervolg)aanvraag voor toestemming voor extra uren dienen te worden gedeclareerd. Zonder declaratie wordt een aanvraag om toestemming tot het besteden van extra uren niet in behandeling genomen. Verder is opgemerkt dat het Bvr 2000, in het bijzonder artikel 31, vereist dat de rechtsbijstandverlener een begroting overlegt van nog te verrichten werkzaamheden en dat de raad (gedeeltelijk) met de begroting instemt, indien hij van oordeel is dat de rechtsbijstand doelmatig wordt besteed. Hieruit volgt volgens de Leidraad dat een aanvraag om extra uren tijdig, dat wil zeggen voorafgaand aan de extra te besteden uren moet worden ingediend. Extra uren die reeds zijn besteed vóór de ontvangst van de aanvraag extra uren komen in beginsel niet voor vergoeding in aanmerking. 3.2. In de nota van toelichting bij artikel 31, eerste lid, van het Bvr 2000 (Stb. 1999, 580) is voorts het volgende opgemerkt: "De rechtsbijstandverlener ontvangt een vergoeding voor de werkzaamheden die hij binnen de begrote en goedgekeurde tijdsbesteding heeft verricht. Voorziet hij dat de tijdgrens wederom zal worden overschreden dan dient hij weer een aanvraag tot vaststelling van de vergoeding voor de reeds verrichte werkzaamheden alsmede een begroting met betrekking tot de tijdsbesteding van naar te verwachten nog te verrichten werkzaamheden in. En opnieuw beoordeelt het bureau de doelmatigheid." 3.3. Uit het besluit van 25 juni 2009 volgt dat de raad gedeeltelijk heeft ingestemd met de door [appellante] bij haar aanvraag extra uren van 19 mei 2009 overgelegde modelbegroting. De raad heeft immers in het kader van een doelmatige rechtsbijstandverlening slechts 50 extra uren - in plaats van de door [appellante] in de modelbegroting vermelde 200 uren - aan [appellante] toegekend. Dat de raad daarbij heeft opgemerkt dat bij de vaststelling een nadere inhoudelijke beoordeling zal plaatsvinden, ziet op de controle die de raad op grond van artikel 29, eerste lid, van het Bvr 2000 bij de vaststelling van de vergoeding van de toegekende uren kan verrichten. [appellante] heeft uit deze opmerking dan ook ten onrechte afgeleid dat, zoals zij ter zitting naar voren heeft gebracht, de 50 extra uren een eerste toekenning was en er pas later duidelijkheid zou komen over het totaal aan haar toe te kennen extra uren rechtsbijstand.