ECLI:NL:RVS:2012:BY6761

201204579/1/A1. Datum uitspraak: 19 december 2012 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellant] en anderen, wonend te Ermelo, tegen de uitspraak van de rechtbank Zutphen van 21 maart 2012 in zaak nr. 11/101 in het geding tussen: [appellant] en anderen en het college van burgemeester en wethouders van Ermelo. Bij besluit van 23 september 2010 heeft het college aan [vergunninghouder] ontheffing en reguliere bouwvergunning verleend voor het oprichten van een manege met bijbehorende inrichting op het perceel Konijnenwal ongenummerd te Ermelo (hierna: het perceel). Bij uitspraak van 21 maart 2012 heeft de rechtbank het door [appellant] en anderen daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak hebben [appellant] en anderen hoger beroep ingesteld. Het college heeft een verweerschrift ingediend. [appellant] en anderen hebben nadere stukken ingediend. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 4 december 2012, waar [appellant] en anderen, vertegenwoordigd door S. Schouten en bijgestaan door mr. I.J.J.M. Roorda, advocaat te Rosmalen, en het college, vertegenwoordigd door mr. L.M. van den Brink en D. Visser, werkzaam bij de gemeente, en bijgestaan door mr. R.A. Oosterveer, advocaat te Ermelo, zijn verschenen. Voorts is daar [vergunninghouder], bijgestaan door J.G. Schreuder, gehoord. De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. A.W.M. Bijloos, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. M.M. van Driel, ambtenaar van staat. w.g. Bijloos w.g. Van Driel lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van staat Uitgesproken in het openbaar op 19 december 2012 414-761. 1. Ingevolge artikel 2, eerste lid, aanhef en onder d, van het Besluit landbouw milieubeheer (hierna: het Besluit), zoals gold ten tijde van belang, is het besluit van toepassing op een paardenhouderij. Ingevolge artikel 4, tweede lid, is het Besluit niet van toepassing op een inrichting als bedoeld in artikel 2 waar landbouwhuisdieren worden gehouden: a. die is gelegen op een afstand van minder dan 100 meter van een object categorie I of II, of b. die is gelegen op een afstand van minder dan 50 meter van een object categorie III, IV of V. Ingevolge het vierde lid worden de afstanden bedoeld in het tweede lid, gemeten vanaf de buitenzijde van een object categorie I, II, III, IV of V tot het dichtstbijzijnde emissiepunt van het dierenverblijf. 2. [appellant] en anderen betogen dat de rechtbank heeft miskend dat het Besluit niet van toepassing is en dat voor het oprichten van de manege een milieuvergunning is vereist. Het college heeft volgens hen de aanvraag om bouwvergunning ten onrechte niet op grond van artikel 52, eerste lid, van de Woningwet aangehouden. Zij voeren in dit kader aan dat de naastgelegen kampeerboerderij een categorie I-object als bedoeld in het Besluit is en de voorziene manege gelegen is op een afstand van minder dan 100 meter hiervan, nu gemeten dient te worden vanaf de perceelsgrens van de kampeerboerderij. 2.1. Onweersproken is dat de afstand van de buitenzijde van de kampeerboerderij tot het dichtstbijzijnde emissiepunt van de voorziene manege, de staldeur, meer dan 100 meter bedraagt. De door [appellant] en anderen ter zitting voorgestelde wijze van meten vindt geen steun in het Besluit. Artikel 4, vierde lid, bepaalt dat de afstand moet worden gemeten vanaf de buitenzijde van een object categorie en dat is de kampeerboerderij. Nu de afstand meer dan 100 meter is, is het Besluit van toepassing en heeft de rechtbank terecht geoordeeld dat voor de oprichting van de manege geen milieuvergunning is vereist en ook geen aanhoudingsplicht voor de aanvraag om bouwvergunning geldt. Aan het betoog dat de kampeerboerderij een categorie I-object is, wordt gelet op het voorgaande niet toegekomen. 3. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd. 4. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.