ECLI:NL:RBZWB:2026:687

=== VOLLEDIG === ECLI:NL:RBZWB:2026:687 text/xml public 2026-02-06T13:21:05 2026-02-06 Raad voor de Rechtspraak nl Rechtbank Zeeland-West-Brabant 2026-02-06 02-219894-25 Uitspraak Op tegenspraak NL Breda Strafrecht Rechtspraak.nl http://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:RBZWB:2026:687 text/html public 2026-02-06T11:18:19 2026-02-06 Raad voor de Rechtspraak nl ECLI:NL:RBZWB:2026:687 Rechtbank Zeeland-West-Brabant , 06-02-2026 / 02-219894-25 Vrijspraak poging doodslag en vrijspraak vernieling auto. De rechtbank kan niet onomstotelijk, zonder enige twijfel, vaststellen dat verdachte de schutter is geweest. Benadeelde partij niet-ontvankelijk in zijn vordering. Rechtbank ZEELAND-WEST-BRABANT Strafrecht Zittingsplaats: Breda Parketnummer: 02-219894-25 Vonnis van de meervoudige kamer van 6 februari 2026 [verdachte] , geboren op [geboortedag] 1990 te [geboorteplaats] (Turkije), ingeschreven in de basisregistratie personen op het adres [adres] , gedetineerd in [verblijfplaats] , raadsman mr. C.J.M. Jansen, advocaat te Tilburg. 1 Onderzoek op de terechtzitting De zaak is inhoudelijk behandeld op de zitting van 23 januari 2026, waarbij de officier van justitie mr. T. de Haze en de verdediging hun standpunten kenbaar hebben gemaakt. 2 De tenlastelegging De tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht. De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat verdachte op 15 juli 2025: feit 1: heeft geprobeerd [slachtoffer 1] opzettelijk van het leven te beroven; feit 2: opzettelijk de auto van [slachtoffer 2] heeft vernield. 3 De voorvragen De dagvaarding is geldig. De rechtbank is bevoegd. De officier van justitie is ontvankelijk in de vervolging. Er is geen reden voor schorsing van de vervolging. 4 De beoordeling van het bewijs 4.1. Het standpunt van de officier van justitie De officier van justitie acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte de ten laste gelegde feiten heeft gepleegd. 4.2. Het standpunt van de verdediging De verdediging is van mening dat de rechtbank niet tot een bewezenverklaring kan komen van de ten laste gelegde feiten. 4.3. Het oordeel van de rechtbank Op 15 juli 2025 omstreeks 00:13 uur kwam bij de politie de melding binnen dat er geschoten zou zijn op de Westermarkt te Tilburg. Ter plaatse bleek de exacte locatie te zijn de parkeerplaats tegenover eethuis ‘ [eethuis] ’ aan de [straat] te Tilburg. De rechtbank dient vast te stellen of er een schietpartij heeft plaatsgevonden en zo ja, of verdachte de schutter is geweest. Is er geschoten? Getuigen [getuige 1] en [getuige 2] hebben verklaard schoten te hebben gehoord. [getuige 2] verklaarde daarnaast nog afkomstig te zijn uit Turkije, daar ook pistoolschoten te hebben gehoord en dat zij daardoor de knallen die zij op de parkeerplaats heeft gehoord herkende als pistoolschoten. Zij zag na het lossen van de schoten een groep van vijf à zes jongens wegrennen. Op de parkeerplaats treft de forensische opsporing vier kogelhulzen, één kogelpatroon en diverse overige munitieonderdelen aan. In het raam aan de bestuurderszijde van de daar geparkeerde auto (een Volkswagen Polo met [kenteken] ) van aangever [slachtoffer 2] treft de politie een gat aan. De rechtbank stelt gelet op het voorgaande vast dat er op 15 juli 2025 in Tilburg op de parkeerplaats tegenover eethuis [eethuis] is geschoten. Was verdachte de schutter? Naar aanleiding van het incident zijn er camerabeelden teruggekeken door de politie en de beveiliging van de Westermarkt. [getuige 3] , beveiliger van de Westermarkt, zag op de camerabeelden van eethuis [eethuis] dat op 14 juli 2025 om 23:07 uur, ruim een uur voorafgaand aan de schietpartij, een man een blikje drinken afrekent. Deze man was geheel donker gekleed. De beveiliger herkende deze man als een vaste klant van Albert Heijn aan de Westermarkt, te weten [verdachte] . De man is na het afrekenen van het blikje drinken op een fatbike met een lichtkleurig frame gestapt en weggefietst. Op de camerabeelden van de parkeerplaats is te zien dat om 23:09 uur een persoon, donker gekleed en rijdend op een fatbike met een lichtkleurig frame, de parkeerplaats is opgereden. Om 23:10 uur reed deze persoon de parkeerplaats af. Op andere camerabeelden is te zien dat een persoon op een fatbike om 23:36 uur de parkeerplaats opreed. Om 00:09 uur is er geschoten. De rechtbank stelt vast dat de persoon op de foto genomen bij de Albert Heijn aan de Westermarkt dezelfde persoon is als op de camerabeelden van eethuis [eethuis] om 23:07 uur, ruim een uur voorafgaand aan het schieten om 00:09 uur. Zij herkent deze persoon als zijnde verdachte. Voor zover er al camerabeelden van de parkeerplaats beschikbaar zijn, zijn op deze camerabeelden naar het oordeel van de rechtbank geen personen herkenbaar in beeld. Dit geldt voor zowel de persoon die geraakt zou zijn als voor de schutter, als voor de andere personen op de parkeerplaats. Het is voor de rechtbank dan ook niet duidelijk wat er tussen 23:07 uur en 00:09 uur is gebeurd, wie aanwezig waren op de parkeerplaats ten tijde van het schieten en ook niet wie de schutter was. De rechtbank ziet in het dossier wel aanwijzingen voor de betrokkenheid van verdachte bij de schietpartij. Zo was verdachte ruim een uur voorafgaand aan de schietpartij bij eethuis [eethuis] , tegenover de parkeerplaats waar het schieten plaatsvond. Bovendien was hij donker gekleed en maakte hij gebruik van een fatbike met een lichtkleurig frame, die later in de berging van een van zijn buren is aangetroffen. Op een van de op de parkeerplaats gevonden kogelpatronen is dacty van verdachte aangetroffen en het vermeende slachtoffer [slachtoffer 1] heeft tegenover de politie verklaard dat hij op 15 juli 2025 is beschoten door [verdachte] die op [adres] woont. Gelet op het voorgaande kan de rechtbank vaststellen dat er een vorm van betrokkenheid van verdachte bij het incident is geweest. Zij kan echter niet onomstotelijk, zonder enige twijfel, vaststellen dat verdachte ook de trekker heeft overgehaald en dus de schutter is geweest. Hoewel de beveiliger verdachte heeft herkend op de camerabeelden van het schietincident, is het voor de rechtbank niet duidelijk geworden waar die herkenning precies op gebaseerd is, waardoor deze herkenning onvoldoende is om vast te kunnen stellen dat verdachte de schutter was. De rechtbank neemt hierbij in aanmerking dat zowel op de bewegende beelden van de parkeerplaats als op de stills van deze beelden geen duidelijke beelden/afbeeldingen zichtbaar zijn van de schutter. Daarnaast heeft de politie, bekend met en getraind op het doen van herkenningen aan de hand van beelden/afbeeldingen, geen proces-verbaal herkenning met betrekking tot verdachte opgemaakt. Het enkele feit dat [slachtoffer 1] heeft verklaard dat verdachte de schutter was, kan onder omstandigheden voldoende zijn, maar is in onderhavig geval onvoldoende concreet. [slachtoffer 1] is niet uit eigen beweging naar de politie gegaan en de politie heeft bij [slachtoffer 1] bovendien onvoldoende concreet doorgevraagd, waardoor zijn (summiere) verklaring te weinig steun vindt in andere bewijsmiddelen. Wat [slachtoffer 1] heeft verklaard tegenover de politie verhoudt zich bovendien niet tot wat hij in zijn slachtofferverklaring heeft verteld. Daaruit blijkt een andere gang van zaken als het gaat om cruciale details, het wel of niet zien dat verdachte daadwerkelijk heeft geschoten en het wel of niet meteen bemerken dat hij was geraakt met een of meer kogels en het zien waar hij was geraakt (enkel/rug). Nu de gebeurtenissen waarover [slachtoffer 1] heeft verklaard wel in grote lijnen overeenkomstig de camerabeelden zijn, gaat de rechtbank er overigens wel van uit dat hij degene is die is beschoten, ondanks dat zij [slachtoffer 1] niet kan herkennen op de camerabeelden. Nu de rechtbank niet met voldoende zekerheid kan vaststellen dat verdachte de schutter is geweest, is zij van oordeel dat de ten laste gelegde feiten niet wettig en overtuigend kunnen worden bewezen, zodat verdachte daarvan zal worden vrijgesproken. 5 De benadeelde partij De benadeelde partij [slachtoffer 1] vordert een schadevergoeding van € 5.500,- aan immateriële schade voor feit 1.