ECLI:NL:RBZWB:2023:5177

RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT Bestuursrecht zaaknummer: BRE 23/3032 uitspraak van de enkelvoudige kamer van 21 juli 2023 in de zaak tussen [naam eiser] , uit [plaatsnaam] , eiser en de minister voor Natuur en Stikstof. Inleiding 1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep dat eiser heeft ingesteld omdat de minister volgens hem niet op tijd heeft beslist op zijn verzoek (aanvraag) op grond van de Wet open overheid (Woo) van 31 maart 2023. Eiser heeft verzocht om documenten die, kort samengevat, betrekking hebben op de brief/correspondentie vanuit minister Van der Wal aan de heer Sinkevičius van de Europese Commissie en op de overige correspondentie met de EU rondom stikstof in Nederland in de tijdsperiode 2022 tot en met 31 maart 2023. 1.1. Omdat het beroep kennelijk gegrond is doet de rechtbank uitspraak zonder zitting. Artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) maakt dat mogelijk.

2. Als een bestuursorgaan niet op tijd beslist op een aanvraag of bezwaarschrift, kan de betrokkene daartegen in beroep gaan. Voordat hij beroep kan instellen, moet de betrokkene per brief aan het bestuursorgaan laten weten dat binnen twee weken alsnog beslist moet worden op zijn aanvraag of bezwaar (de zogenoemde ingebrekestelling). Als er na die twee weken nog steeds geen besluit is, dan kan de betrokkene beroep instellen. Is het beroep ontvankelijk en gegrond? 3. Eiser is te vroeg in beroep gegaan. De termijn van twee weken die in de ingebrekestelling staat, was namelijk nog niet voorbij toen eiser het beroep indiende. De hoofdregel is dan dat het beroep niet-ontvankelijk is. Dit betekent dat de rechtbank het beroep niet inhoudelijk kan beoordelen. 3.1. In dit geval vindt de rechtbank dat het beroep tóch ontvankelijk is, omdat de termijn inmiddels is verstreken en de minister nog steeds geen besluit heeft genomen. 4. Eiser heeft de aanvraag ingediend op 31 maart 2023. De minister moet binnen vier weken beslissen op de aanvraag. De minister had dus uiterlijk op 12 mei 2023 moeten beslissen. De termijn waarbinnen de minister moet beslissen is inmiddels voorbij. Eiser heeft de minister op 13 mei 2023 in gebreke gesteld en sindsdien zijn twee weken voorbij gegaan. Welke beslistermijn moet aan de minister worden opgelegd? 5. Omdat de minister nog geen (nieuw) besluit heeft genomen, bepaalt de rechtbank dat de minister dit alsnog moet doen. 5.1. Op grond van artikel 8:55d, eerste lid, van de Awb moet de minister dit doen binnen twee weken na het verzenden van deze uitspraak. In bijzondere gevallen of als dit vanwege een wettelijk voorschrift nodig is, kan de rechtbank op grond van het derde lid een andere termijn geven of een andere voorziening treffen. De minister heeft uitgelegd dat hij meer tijd nodig heeft om te beslissen omdat in het kader van een ander Woo-verzoek de opgevraagde informatie al wordt gezocht. De inventarisatie is naar verwachting in de loop van juli 2023 afgerond, daarna begint het proces van het beoordelen van de documenten en zienswijzen uitvragen. Tot slot kan het Woo-besluit geformuleerd en ondertekend worden, de inventarislijst opgesteld worden en de documenten voor zover noodzakelijk gelakt worden. De minister verwacht medio oktober 2023 een besluit te kunnen nemen. Gelet op het belang van eiser om zo snel mogelijk een besluit te ontvangen op zijn Woo-verzoek en de verwachting dat de inventarisatie al in de loop van juli 2023 is afgerond, krijgt de minister niet de volledig gevraagde termijn. De minister moet daarom het besluit nemen binnen tien weken na het verzenden van de uitspraak. Welke dwangsom wordt aan de minister opgelegd? 6. De rechtbank bepaalt dat de minister een dwangsom van € 100,- moet betalen voor elke dag waarmee de beslistermijn nu nog wordt overschreden door de minister. Daarbij geldt wel een maximum van € 15.000,-.

7. Het beroep is kennelijk gegrond. Dat betekent dat eiser gelijk krijgt, de minister de onder 5.1. genoemde termijn krijgt om alsnog een besluit te nemen en aan de minister de onder 6. genoemde dwangsom wordt opgelegd. 8. Omdat het beroep gegrond is moet de minister het griffierecht aan eiser vergoeden. Eiser heeft geen proceskosten gemaakt die volgens de wet vergoed kunnen worden.

De rechtbank: verklaart het beroep gegrond; vernietigt het, met een besluit gelijk te stellen, niet tijdig nemen van een besluit; draagt de minister op binnen tien weken na de dag van verzending van deze uitspraak alsnog een besluit bekend te maken; - bepaalt dat de minister aan eiser een dwangsom van € 100,- moet betalen voor elke dag waarmee hij de hiervoor genoemde termijn overschrijdt, met een maximum van € 15.000,-; - bepaalt dat de minister het griffierecht van € 184,- aan eiser moet vergoeden. Deze uitspraak is gedaan door mr. J. van Alphen, rechter, in aanwezigheid van mr. M.R. Jouvenaar, griffier, op 21 juli 2023 en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl. griffier rechter Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: Informatie over verzet Als partijen het niet eens zijn met deze uitspraak, kunnen zij een verzetschrift sturen naar de rechtbank waarin zij uitleggen waarom zij het niet eens zijn met deze uitspraak. Het verzetschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Als partijen graag een zitting willen om het verzetschrift toe te lichten, moeten zij dit in het verzetschrift vermelden. Dit staat (onder andere) in artikel 6:12 van de Awb. Dit staat in artikel 4.4, eerste en tweede lid, van de Woo.