ECLI:NL:RBZWB:2023:3988

in de zaak van mr. Van Noort, rechter in de rechtbank Zeeland-West-Brabant, hierna: de rechter, belast met de behandeling van de hoofdzaak met kenmerk C/02/401733 HA ZA 22-505 van: [eiseres] , bijgestaan door mr. R.J.S. Houtackers, advocaat te Vught, en MR. [gedaagde] , bijgestaan door mr. V.J.N. van Oijen, advocaat te Amsterdam.

1.1 Het verloop van de procedure blijkt uit het verschoningsverzoek van de rechter van 5 juni 2023. 1.2 Een verschoningsverzoek hoeft, anders dan een wrakingsverzoek, niet ter zitting te worden behandeld. Het verzoek is daarom niet ter zitting behandeld. 2Het verschoningsverzoek 2.1 De rechter heeft het verschoningsverzoek op het volgende gebaseerd. De rechter heeft aangegeven dat hij eerdere bemoeienis heeft gehad met een zaak van eiseres tegen haar ex-partner. Dit betrof een ontbindingsprocedure van het geregistreerd partnerschap. In die beschikking zijn met betrekking tot de verdeling van het vermogen brieven van gedaagde (in die zaak de notaris) weergegeven en in de overwegingen besproken. 3Het wettelijk kader 3.1 In artikel 40, eerste lid, van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv) is bepaald dat elk van de rechters die een zaak behandelen, kan verzoeken zich te mogen verschonen op grond van feiten of omstandigheden als bedoeld in artikel 36. 3.2 In artikel 36 Rv is bepaald dat elk van de rechters die een zaak behandelen op verzoek van een partij kan worden gewraakt op grond van feiten of omstandigheden waardoor de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen lijden. 3.3 In artikel 41, tweede lid, Rv is bepaald dat de meervoudige kamer zo spoedig mogelijk beslist. De beslissing is gemotiveerd en wordt onverwijld aan partijen en de rechter, die het verzoek had gedaan, medegedeeld.

4.1 Verschoning is een middel ter verzekering van de onafhankelijkheid en onpartijdigheid van rechters. Voorop staat dat een rechter uit hoofde van zijn aanstelling moet worden vermoed onpartijdig te zijn, tenzij zich uitzonderlijke omstandigheden voordoen die zwaarwegende aanwijzingen opleveren voor het oordeel dat een rechter jegens een partij een vooringenomenheid koestert, of dat de vrees dat daarvan sprake is objectief gerechtvaardigd is. 4.2 Van een gebrek aan onpartijdigheid kan, geheel afgezien van de persoonlijke instelling van de betrokken rechter, ook sprake zijn wanneer bepaalde feiten en omstandigheden grond geven te vrezen dat het een rechter in die omstandigheden aan onpartijdigheid ontbreekt. Dan dient de rechter zich van een beslissing in de zaak te onthouden, nu rechtzoekenden in het rechterlijk apparaat vertrouwen moeten kunnen stellen. Daarom valt onder omstandigheden ook rekening te houden met de uiterlijke schijn van partijdigheid of vooringenomenheid. 4.3 Uit het verschoningsverzoek blijkt dat in dit geval sprake is van zodanige omstandigheden dat de rechter zich niet meer voldoende vrij voelt om in deze zaak een beslissing te nemen. De verschoningskamer ziet hierin een genoegzame grond voor verschoning gelegen. Het verschoningsverzoek zal daarom worden toegewezen. Dit betekent dat de behandeling van de hoofdzaak door een andere rechter moet worden overgenomen.

De verschoningskamer: 5.1 wijst het verzoek tot verschoning toe; 5.2 bepaalt dat, met inachtneming van het toegewezen verzoek, het proces in de hoofdzaak wordt voortgezet in de stand waarin het zich bevond op het moment dat het verschoningsverzoek werd ingediend; 5.3 beveelt dat een afschrift van deze beslissing wordt toegezonden aan:  de rechter;  de teamvoorzitter van het team waarin de rechter werkzaam is;  de partijen in de hoofdzaak. Deze beslissing is genomen in raadkamer op 6 juni 2023 door mr. Holierhoek, rechter en voorzitter, mr. Van Kralingen en mr. Peters, rechters, in tegenwoordigheid van mr. Holtgrefe, griffier. De beslissing wordt openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl. Afschrift verzonden aan partijen op: Rechtsmiddel Tegen deze beslissing staat geen rechtsmiddel open.