ECLI:NL:RBUTR:2011:BQ2506
[veroordeelde],
geboren te [geboorteplaats] op [1987],
thans verblijvende in LSG Rentray te Zutphen, locatie Rekken, doch vermoedelijk feitelijk verblijvende op het adres:
Het onderzoek heeft plaats gevonden ter zitting van 22 februari 2011, waarbij zijn gehoord de officier van justitie en de raadsman mr. S.F.J. Smeets.
De veroordeelde is niet verschenen.
De rechtbank verklaart de oproeping van de veroordeelde voor de zitting van heden nietig.
Aldus gedaan door mr A. Kuijer, voorzitter, en mrs J.P. Killian en P.W.G. de Beer, rechters bijgestaan door P. Groot-Smits, griffier en uitgesproken ter openbare zitting van deze rechtbank van 22 februari 2011.
Ter zitting is de rechtbank gebleken dat veroordeelde hoogstwaarschijnlijk al enige maanden in het kader van zogeheten proefverlof niet meer in bovenstaande inrichting voor jeugdigen verblijft, maar bij zijn moeder. Veroordeelde is op het adres van zijn moeder niet opgeroepen. Voorts heeft zijn raadsman ter terechtzitting aangegeven veroordeelde meermalen op zijn adres in de inrichting te hebben aangeschreven doch tot op heden geen contact met hem te hebben gekregen. De raadsman weet ook niet in hoeverre veroordeelde van de zitting van heden op de hoogte is. Een telefoontje naar de Rentray op de ochtend van 22 februari kort voor de zitting wees hem uit dat men daar op dat moment ook niet precies wist waar veroordeelde verbleef.
De opgeroepen deskundige van Rentray is met bericht van afzegging niet verschenen zodat deze ook niet kon worden gehoord over de feitelijke verblijfplaats van veroordeelde.
Ingevolge artikel 77u Sr dient de veroordeelde in procedures als de onderhavige behoorlijk te worden opgeroepen. In dit verband wordt in voormelde bepaling onder meer artikel 14h Sr van toepassing verklaard. Artikel 14h lid 3 Sr bepaalt, voor zover hier relevant, dat het openbaar ministerie betrokkene doet oproepen voor het onderzoek ter terechtzitting, onder betekening van de vordering tot verlenging van de plaatsingsmaatregel aan betrokkene.
In het dossier bevindt zich echter geen betekeningsakte, maar alleen een kopie van een oproeping per gewone post, welke het adres bevat van bovengenoemde instelling. De rechtbank gaat er dan ook vanuit dat de oproeping in casu niet is betekend.
De zich in het dossier bevindende kopie-oproepingsbrief bevat voorts geen vermelding waaruit kan worden afgeleid of en zo ja wanneer deze brief daadwerkelijk zou zijn verzonden. In het dossier ontbreekt bovendien een uittreksel uit de gemeentelijke basisadministratie, waaruit kan blijken of veroordeelde ten tijde van de eventuele verzending van de oproep op het adres van de instelling dan wel op het adres van zijn moeder was ingeschreven. Dit klemt te meer nu uit het voorgaande blijkt, dat hierover gerede twijfel kan bestaan.
Deze feiten en omstandigheden maken het voor de rechtbank niet mogelijk om vast te stellen in hoeverre de oproeping, als al zou worden aangenomen dat deze daadwerkelijk verzonden is, ook naar het ten tijde van de verzending juiste adres van veroordeelde is verzonden.
De rechtbank stelt vast dat aldus op meerdere punten niet aan de wettelijke voorschriften ten aanzien van de oproeping van de veroordeelde is voldaan, dan wel dat niet kan worden vastgesteld of daaraan is voldaan. Nu evenmin is gebleken dat de datum van de terechtzitting anderszins bij veroordeelde bekend was, brengt dit overeenkomstig de vaste rechtspraak betreffende artikel 14h, lid 3 Sr de nietigheid van de oproeping met zich. De rechtbank zal dan ook dienovereenkomstig beslissen.