ECLI:NL:RBROT:2025:6041

RECHTBANK ROTTERDAM locatie Rotterdam zaaknummer: 11578354 CV EXPL 25-5024 datum uitspraak: 9 mei 2025 vonnis van de kantonrechter in de zaak van [eiseres] , woonplaats: Pernis, eiseres, gemachtigde: Juridisch Advies Rotterdam, tegen [gedaagde] h.o.d.n. [handelsnaam], woonplaats: Rotterdam, gedaagde, die zelf procedeert. Partijen worden hierna ‘[eiseres]’ respectievelijk ‘[gedaagde]’ genoemd.

Het dossier bestaat uit de volgende processtukken: de dagvaarding van 28 februari 2025, met bijlagen; de aantekeningen van de griffier van de op de rolzitting van 11 maart 2025 mondeling gegeven reactie van [gedaagde] en het daarbij door hem overgelegde schriftelijke verweer; de conclusie van repliek, met bijlagen; de schriftelijke reactie van [gedaagde], met bijlage.

2.1. [eiseres] heeft (na vermindering van eis) geëist: [gedaagde] te veroordelen aan [eiseres] te betalen € 370,53, [gedaagde] te veroordelen in de proceskosten, en het vonnis uitvoerbaar bij voorraad te verklaren. 2.2. Ter toelichting daarop heeft zij – samengevat en voor zover nu van belang – gesteld: dat zij met [gedaagde] heeft gecontracteerd ter zake van een serviceabonnement, dat zij hem opdracht heeft gegeven een probleem met haar cv-ketel te verhelpen, dat zij [gedaagde] voor zijn werkzaamheden € 152,- heeft betaald, dat vervolgens gebleken is dat daarmee het probleem niet was verholpen, dat [gedaagde] na aanmaning door [eiseres] het serviceabonnement heeft opgezegd en heeft toegezegd het bedrag van € 152,- aan [eiseres] terug te betalen en ook de hem aangezegde kosten van een door [eiseres] in te schakelen derde, zijnde € 218,53, te vergoeden, maar dat [gedaagde] ondanks aanmaning in gebreke is gebleven die afspraak na te komen. 2.3. [gedaagde] heeft verweer gevoerd. Op wat hij naar voren heeft gebracht en op wat [eiseres] verder nog heeft aangevoerd, wordt hierna, voor zover voor de uitkomst van de procedure van belang, teruggekomen.

3.1. [gedaagde] heeft niet betwist het bedrag van € 152,- te zijn verschuldigd. Dit deel van de vordering is daarom toewijsbaar. 3.2. Aan het dan nog resterende deel van haar vordering heeft [eiseres] ten grondslag gelegd dat partijen hebben afgesproken dat [gedaagde] de kosten van de door haar ingeschakelde derde zou vergoeden. In dat verband heeft zij verwezen naar door haar als bijlage 5 overgelegde Whatsapp-correspondentie. Daaruit blijkt dat de gemachtigde van [eiseres] op 2 april 2024 aan [gedaagde] heeft geschreven: “Dit in de zin van artikel 6:83 lid c BW. Daarom ben ik nu gerechtigd om een derde uw werkzaamheden te laten controleren en zullen wij u voor de kosten in deze aansprakelijk stellen.”, waarop hij dan reageert: “Prima, succes, nu graag uw rekeningnummer”. 3.3. Hierin leest de kantonrechter echter geen toezegging van [gedaagde], die ook heeft betwist dat te hebben gedaan, om de kosten van een door [eiseres] in te schakelen derde te vergoeden, maar eerder een cynische reactie van [gedaagde] op de hem voorgespiegelde (juridische) stappen die [eiseres] zou gaan ondernemen. Nu [eiseres] ook overigens niet aannemelijk heeft gemaakt dat tussen partijen is afgesproken dat [gedaagde] die kosten zou vergoeden, kan de door [eiseres] aangevoerde grondslag dit deel van haar vordering niet dragen. 3.4. Op grond van artikel 25 Rv vult de rechter ambtshalve de rechtsgronden aan. Op basis van wat [eiseres] heeft aangevoerd, kan echter niet, althans zeker niet zonder meer, de conclusie worden getrokken dat [gedaagde] de door [eiseres] voor de inschakeling van een derde gemaakte kosten bij wege van vervangende schadevergoeding (artikel 6:87 BW) zou moeten vergoeden. Daarvoor zou immers ten minste vast moeten staan dat [gedaagde] op grond van het door [eiseres] met hem afgesloten serviceabonnement verplicht was het probleem aan de cv-ketel zonder verdere kosten te verhelpen. Dat heeft [eiseres] echter niet (concreet) gesteld terwijl zij de overeenkomst niet in het geding heeft gebracht. Dat betekent dat ook op deze grond het bedrag van € 218,53 niet kan worden toegewezen. 3.5. Dat leidt tot de slotsom dat [gedaagde] hierna wordt veroordeeld tot betaling aan [eiseres] van een bedrag van € 152,- en dat het door haar meer gevorderde wordt afgewezen. 3.6. Met betrekking tot de proceskosten is van belang dat [gedaagde] met zoveel woorden heeft gesteld dat hij het bedrag van € 152,- wel wilde betalen maar niet kon betalen omdat hij, ondanks dat hij daarom heeft verzocht, niet beschikte over het rekeningnummer van [eiseres]. Daarin kan hij echter niet worden gevolgd. Uit bijlagen 3 en 8 van [eiseres] blijkt immers dat zij op 2 december 2023 en 24 januari 2024 bancaire betalingen aan [gedaagde] heeft gedaan zodat haar rekeningnummer hem bekend was althans behoorde te zijn. Daarbij komt dat [eiseres] volgens haar bijlage 9 [gedaagde] op 9 februari 2024 haar rekeningnummer nog eens per e-mail heeft doen toekomen. Door vervolgens niet te betalen wat hij in ieder geval zelf vond dat hij was verschuldigd – het bedrag van € 152,- – heeft [gedaagde] [eiseres] recht en reden gegeven deze procedure te starten zodat het griffierecht en de explootkosten voor rekening van [gedaagde] komen. Nu partijen in deze procedure beide deels in het ongelijk zijn gesteld, zullen de verdere kosten van de procedure worden gecompenseerd. De door [gedaagde] aan [eiseres] te vergoeden proceskosten worden dan ook begroot op € 148,04 aan dagvaardingskosten, € 90,- aan griffierecht en € 20,- aan nakosten. Dat is in totaal € 258,04. Hier kan nog een bedrag bij komen als dit vonnis wordt betekend. 3.7. Dit vonnis wordt uitvoerbaar bij voorraad verklaard, omdat [eiseres] dat heeft geëist en [gedaagde] daartegen geen bezwaar heeft gemaakt. Dat betekent dat het vonnis meteen mag worden uitgevoerd, ook als een van partijen de zaak aan een hogere rechter zou willen voorleggen.

De kantonrechter: 4.1. veroordeelt [gedaagde] om aan [eiseres] te betalen € 152,-; 4.2. bepaalt ten aanzien van de proceskosten dat [gedaagde] [eiseres] een bedrag van € 258,04 moet vergoeden en dat partijen de overige kosten van de procedure zelf dragen; 4.3. verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad; 4.4. wijst al het andere af. Dit vonnis is gewezen door mr. W.J.J. Wetzels en in het openbaar uitgesproken. 654