ECLI:NL:RBROT:2025:4846

Rechtbank Rotterdam Bestuursrecht zaaknummer: ROT 25/1226 uitspraak van de enkelvoudige kamer van 24 april 2025 als bedoeld in artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht in de zaak tussen [eiseres] , uit [plaats] , eiseres, gemachtigde: mr. N. Kose-Albayrak, en Dienst Toeslagen, verweerder.

Eiseres heeft beroep ingesteld wegens het uitblijven van een besluit op het verzoek tot vergoeding van de werkelijke schade. Verweerder heeft op 11 februari 2025 een verweerschrift ingediend.

De rechtbank nodigt partijen niet uit voor een zitting, omdat zich in deze zaak een van de gevallen voordoet zoals genoemd in artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) en een zitting daarom niet nodig is. Verweerder geeft in zijn verweerschrift het volgende aan: “Uit navraag bij CWS blijkt dat het verzoek om aanvullende schadevergoeding niet is ontvangen (zie Productie 2). Ouder stelt weliswaar in haar beroepschrift dat het voorlopig bezwaarschrift van 12-09-2023 tegen de definitieve compensatiebeschikking van 04-08-2023 dient te worden aangemerkt als een verzoek om aanvullende schadevergoeding, omdat zij daarin heeft verzocht om de kwestie voor te leggen aan de Commissie Werkelijke Schade. Daarmee heeft Ouder echter niet aannemelijk gemaakt dat zij zich op 12-09-2023 daadwerkelijk zelf heeft gemeld bij de Commissie Werkelijke Schade. Aanmelding geschiedt immers door een verzoekformulier in te vullen en te verzenden naar het juiste adres. Het beroep is daarom niet-ontvankelijk.” De rechtbank volgt verweerder in zijn standpunt. Eiseres heeft niet aannemelijk gemaakt dat er bij de Commissie Werkelijke Schade een verzoek is gedaan tot vergoeding van de werkelijke schade. De rechtbank neemt in haar oordeel mee dat eiseres in haar beroepschrift uiteen heeft gezet dat het voorlopig bezwaarschrift tegen de definitieve compensatiebeschikking aangemerkt dient te worden als een verzoek tot vergoeding van de werkelijke schade. De rechtbank leidt hieruit af dat eiseres zich niet bij de Commissie Werkelijke Schade heeft aangemeld, het voorlopige bezwaarschrift kan niet worden aangemerkt als een verzoek tot vergoeding van de werkelijke schade. Uit het voorgaande volgt dat het beroep niet voldoet aan de vereisten van artikel 6:12, tweede lid, van de Awb. Het beroep moet daarom niet-ontvankelijk worden verklaard. Voor vergoeding van het griffierecht of een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

De rechtbank: - verklaart het beroep niet-ontvankelijk. Deze uitspraak is gedaan door mr. L.A.C. van Nifterick, rechter, in aanwezigheid van A.R. de Groot, griffier. De uitspraak is in het openbaar gedaan op 24 april 2025. griffier rechter Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: Rechtsmiddel Tegen deze uitspraak kan binnen zes weken na de dag van verzending daarvan verzet worden gedaan bij de rechtbank. De indiener van het verzetschrift kan daarbij vragen in de gelegenheid te worden gesteld over het verzet te worden gehoord.