ECLI:NL:RBROT:2025:4258

Rechtbank Rotterdam Team insolventie rekestnummer: [nummer] uitspraakdatum: 20 maart 2025 in de zaak van: [verzoeker] , wonende te [adres] [postcode] [woonplaats] , verzoeker.

Verzoeker heeft op 4 december 2024, tezamen met een verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling, een verzoek ingevolge artikel 287a, eerste lid, Faillissementswet ingediend om één schuldeiser, te weten: - KPN B.V., in behandeling bij Intrum Nederland B.V. (hierna: KPN); die weigert mee te werken aan een door verzoeker aangeboden schuldregeling, te bevelen in te stemmen met deze schuldregeling. Ter zitting van 12 maart 2025 zijn verschenen en gehoord: verzoeker; M. van Enkhuizen, werkzaam bij Geldplein (voorheen de Kredietbank Rotterdam), schuldhulpverlening; B. Demir, werkzaam bij Organisatie voor Bewindvoering & Insolventie Nederland B.V., beschermingsbewindvoerder. KPN is, hoewel daartoe behoorlijk opgeroepen, niet verschenen. De beschermingsbewindvoerder heeft namens verzoeker ter zitting aanvullende stukken overgelegd. De uitspraak is bepaald op heden. 2Het verzoek Verzoeker heeft volgens het ingediende verzoekschrift zes schuldeisers, waarvan één preferente schuldeiser en vijf concurrente schuldeisers. Deze schuldeisers hebben in totaal een bedrag van € 7.064,07 van verzoeker te vorderen. Verzoeker heeft bij brief van 30 augustus 2024 een schuldregeling aangeboden aan zijn schuldeisers, inhoudende een betaling van 27,54% aan de preferente schuldeiser en 13,77% aan de concurrente schuldeisers tegen finale kwijting. Het aangeboden akkoord heeft de volgende inhoud en achtergrond. De aangeboden regeling is gebaseerd op de NVVK-norm. De afloscapaciteit van verzoeker is gebaseerd op ongewijzigde voortzetting van zijn Participatiewet-uitkering. Verzoeker heeft geen ontheffing van de sollicitatieverplichting. Verzoeker is dan ook met zijn werkcoach in gesprek om de stap richting werk te gaan maken. Daarvoor heeft hij met zijn werkcoach een afsprakenplan gemaakt. Daaruit volgt dat verzoeker eerst het traject ‘Sterk naar Werk’ gaat volgen, waarna hij samen met zijn werkcoach op zoek zal gaan naar een (passende) baan. Gezien zijn huidige situatie in combinatie met zijn arbeidsverleden en opleidingsniveau is de verwachting niet dat verzoeker voor de duur van de schuldregeling een inkomen zal verwerven dat zal leiden tot een hogere afloscapaciteit dan het aangeboden saneringskrediet (zie hierna). Volgens de aangeboden schuldregeling wordt het aangeboden percentage – door middel van een door schuldhulpverlening ter beschikking gesteld saneringskrediet – in één keer aan de schuldeisers uitgekeerd. Verzoeker heeft zich op het standpunt gesteld dat hij al het mogelijke heeft gedaan om het aangeboden percentage aan zijn schuldeisers aan te bieden. Verzoeker heeft sinds de aanmelding bij schuldhulpverlening geen nieuwe schulden of achterstanden meer laten ontstaan en zijn vaste lasten worden inmiddels door zijn beschermingsbewindvoerder voldaan. Vijf schuldeisers stemmen met de aangeboden schuldregeling in. KPN stemt hier niet mee in. Zij heeft een vordering van € 663,13 op verzoeker, welke 9,39% van de totale schuldenlast beloopt. 3Het verweer In de contacten met schuldhulpverlening heeft KPN te kennen gegeven het aangeboden bedrag te laag te vinden. Het aanbod zou niet in verhouding staan met de totale schuldvordering. Hoewel behoorlijk opgeroepen heeft KPN geen gebruik gemaakt van de mogelijkheid haar standpunten ter zitting toe te lichten.

Uitgangspunt is dat het iedere schuldeiser in beginsel vrij staat om te verlangen dat 100% van zijn vordering, vermeerderd met rente, wordt voldaan. Nu de aangeboden regeling voorziet in een lagere uitkering dan de volledige vordering, staat het belang van KPN bij haar weigering vast. De rechtbank ziet zich gesteld voor het beantwoorden van de vraag of KPN in redelijkheid niet tot weigering van instemming met de schuldregeling heeft kunnen komen, in aanmerking genomen de onevenredigheid tussen het belang dat zij heeft bij uitoefening van de bevoegdheid tot weigering en de belangen van verzoeker of de overige schuldeisers die door de weigering worden geschaad. De rechtbank stelt allereerst vast dat de vordering van KPN een gering aandeel vormt in de totale schuldenlast van 9,39%. Een ruime meerderheid van de schuldeisers, namelijk vijf van de zes schuldeisers, is met de aangeboden regeling akkoord gegaan. De rechtbank stelt ook vast dat het voorstel is getoetst door een deskundige en onafhankelijke partij, te weten Geldplein. Voorts is het voorstel naar het oordeel van de rechtbank goed en controleerbaar gedocumenteerd. De rechtbank is van oordeel dat het voorstel het uiterste is waartoe verzoeker in staat moet worden geacht. Uit het verzoekschrift en het verhandelde ter zitting is gebleken dat verzoeker niet beschikt over betaald werk. Verzoeker ontvangt een Participatiewet-uitkering. Daarnaast gaat verzoeker het traject ‘Sterk naar Werk’ volgen waarna hij met zelfvertrouwen en met behulp van zijn werkcoach de arbeidsmarkt op gaat. Gelet op zijn arbeidsverleden en opleidingsniveau en het feit dat voornoemd traject nog dient aan te vangen, is naar het oordeel van de rechtbank voldoende aannemelijk geworden dat verzoeker in de komende periode van de schuldregeling geen inkomen zal kunnen verwerven dat hoger is dan zijn huidige inkomen. Naar verwachting zal de uitwerking van het voorstel een gunstiger resultaat hebben voor de schuldeisers dan in de situatie dat de schuldsaneringsregeling op verzoeker van toepassing zou zijn, zoals subsidiair verzocht. Immers, de toepassing van de wettelijke schuldsaneringsregeling zal aanzienlijke kosten met zich brengen, bestaande uit salaris voor de bewindvoerder en griffierecht, die in mindering komen op hetgeen verzoeker zou kunnen afdragen in de schuldsaneringsregeling. Dat betekent dat toepassing van de schuldsaneringsregeling de schuldeisers minder zou opleveren dan bij het akkoord wordt aangeboden. Daar komt nog bij dat een eventuele bate voor de schuldeisers pas aan het einde van de schuldsaneringsregeling wordt uitgekeerd, terwijl de aangeboden regeling erin voorziet dat het aangeboden bedrag ineens en op korte termijn betaalbaar wordt gesteld. Op grond van het voorgaande komt de rechtbank dan ook tot het oordeel dat de belangen van verzoeker die vanuit een stabiele situatie zijn schuldenproblematiek wil oplossen en van de overige schuldeisers die hebben ingestemd met het aanbod, zwaarder wegen dan die van KPN, die geweigerd heeft in te stemmen. Het verzoek om KPN te bevelen in te stemmen met de schuldregeling wordt daarom toegewezen. KPN zal als de in het ongelijk gestelde partij worden veroordeeld in de kosten van de procedure. Nu voor het onderhavige verzoekschrift geen griffierecht verschuldigd is en verzoeker niet is bijgestaan door een advocaat, worden de kosten begroot op nihil. De rechtbank stelt vast dat er thans een gedwongen schuldregeling is afgekondigd, die in de plaats komt van de vrijwillige instemming van de schuldeisers. Hieruit volgt dat verzoeker zal kunnen voortgaan met het betalen van zijn schulden en dat hij niet verkeert in de toestand dat hij heeft opgehouden te betalen zodat het subsidiaire verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling zal worden afgewezen.

De rechtbank: - beveelt KPN om in te stemmen met de door verzoeker aangeboden schuldregeling; - veroordeelt KPN in de kosten van deze procedure, aan de zijde van verzoeker begroot op nihil; - bepaalt dat dit vonnis in de plaats treedt van de vrijwillige instemming; - wijst het verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling af; - verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad. Dit vonnis is gewezen door mr. B.J. Tideman, rechter, en in aanwezigheid van mr. C. Hulsegge, griffier, in het openbaar uitgesproken op 20 maart 2025. Tegen deze uitspraak kan degene aan wie de Faillissementswet dat recht toekent, gedurende acht dagen na de dag van deze uitspraak, hoger beroep instellen. Het hoger beroep kan uitsluitend door een advocaat worden ingesteld bij een verzoekschrift, in te dienen ter griffie van het gerechtshof dat van deze zaak kennis moet nemen.