ECLI:NL:RBROT:2025:13611

Rechtbank Rotterdam Meervoudige kamer strafzaken Parketnummers: 10-169112-24, 10-349974-24 en 10-343175-24 Datum uitspraak: 25 november 2025 Datum zitting: 6, 7, 11 en 25 november 2025 Tegenspraak Verdachte: [verdachte], geboren in [geboorteplaats] op [datum], preventief gedetineerd in de penitentiaire inrichting [penitentiaire inrichting]. Advocaat van de verdachte: mr. S. Epema Officier van justitie: mrs. R.P.L. van Loon en W.J.B. ten Have Benadeelde partijen: [het oudste meisje], [moeder van de meisjes], [het jongste meisje], [het oudste broertje] en [het jongste broertje] Advocaten van de benadeelde partijen: mr. M.A. Oosterveen ([het oudste zusje]), mr. F.J.M. Hamers ([moeder van de zusjes] en [het jongste zusje]) en mr. I.K. Oosterveen ([het oudste broertje] en [het jongste broertje]) Kern van het vonnis Het is bewezen dat de verdachte haar minderjarige pleegdochter [het oudste zusje] heeft mishandeld, haar van haar vrijheid heeft beroofd (gehouden) en dat zij haar in een hulpeloze toestand heeft gebracht en gelaten, waardoor zij ernstig en zwaar lichamelijk letsel heeft opgelopen. Bewezen is verder dat de verdachte daarnaast het jongere halfzusje van [het oudste zusje] heeft mishandeld. De verdachte wordt vrijgesproken van mishandeling van twee eerder binnen het pleeggezin geplaatste broertjes. De verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf en haar wordt een gedragsbeïnvloedende en vrijheidsbeperkende maatregel opgelegd. Leeswijzer De officier van justitie beschuldigt de verdachte van zware mishandeling van haar minderjarige pleegdochter [het oudste zusje], mishandeling van [het oudste zusje] met zwaar lichamelijk letsel tot gevolg, wederrechtelijke vrijheidsberoving van [het oudste zusje] en het in hulpeloze toestand brengen en laten van [het oudste zusje]. Daarnaast beschuldigt de officier van justitie de verdachte van het mishandelen van zowel haar minderjarige pleegdochter [het jongste zusje] (het jongere zusje van [het oudste zusje]) als het mishandelen van haar minderjarige pleegzoontjes, de broers [het oudste broertje] en [het jongste broertje]. De volledige tenlastelegging is opgenomen in hoofdstuk 1. De dagvaarding 10-169112-24 is op onderdelen nietig. Deze beslissing wordt in hoofdstuk 2 uitgelegd. De beschuldigingen zijn voor een belangrijk deel bewezen. De bespreking van het bewijs, de bewijsmiddelen en de argumenten die (ook op onderdelen) tot vrijspraak hebben geleid staan in hoofdstuk 3.

De rechtbank legt aan de verdachte een gevangenisstraf van acht jaar op. Daarnaast legt de rechtbank aan de verdachte een gedragsbeïnvloedende en vrijheidsbeperkende maatregel op. Aan de verdachte wordt geen terbeschikkingstelling met dwangverpleging opgelegd. In hoofdstuk 5 worden deze beslissingen uitgelegd. In hoofdstuk 6 worden de beslissingen op de vorderingen van de benadeelde partijen uitgelegd. In hoofdstuk 7 zijn de toegepaste wetsbepalingen vermeld en in hoofdstuk 8 staan alle beslissingen in het kort. 1Tenlastelegging De volledige tenlasteleggingen (hierna: beschuldigingen) houden in dat Onder parketnummer 10-169112-24 1. zij in of omstreeks de periode van 14 juni 2023 tot en met 19 mei 2024 te Vlaardingen en/of Maassluis en/of elders in Nederland tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, aan [het oudste zusje], zijnde een kind dat zij verzorgde en/of opvoedde als behorende tot haar gezin, opzettelijk zwaar lichamelijk letsel, te weten meerdere ribbreuken en/of meerdere wervelbreuken en/of een breuk in het linker kuitbeen en/of hersenletsel (encephalopathie en/of subduraal hematoom en/of een zwelling van de grote hersenen) en/of (letsel leidend tot) botnieuwvorming in de weke delen van de bovenbenen (myositis ossificans) heeft toegebracht, door - hard op de bovenbenen van [het oudste zusje] te stompen en/of te slaan en/of - anderszins uitwendig geweld toe te passen op het lichaam van [het oudste zusje]; 2. zij in of omstreeks de periode van 14 juni 2023 tot en met 19 mei 2024 te Vlaardingen en/of Maassluis en/of elders in Nederland tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, [het oudste zusje], zijnde een kind dat zij verzorgde en/of opvoedde als behorende tot haar gezin, heeft mishandeld door - hard op de bovenbenen van [het oudste zusje] te stompen en/of te slaan en/of - anderszins uitwendig geweld toe te passen op het lichaam van [het oudste zusje] terwijl het feit zwaar lichamelijk letsel, te weten meerdere ribbreuken en/of meerdere wervelbreuken en/of een breuk in het linker kuitbeen en/of hersenletsel (encephalopathie en/of subduraal hematoom en/of een zwelling van de grote hersenen) en/of (letsel leidend tot) botnieuwvorming in de weke delen van de bovenbenen (myositis ossificans), ten gevolg heeft gehad; 3. zij in of omstreeks de periode van 1 december 2023 tot en met 20 mei 2024 te Vlaardingen, in elk geval in Nederland tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, opzettelijk [het oudste zusje] wederrechtelijk van de vrijheid heeft beroofd en/of beroofd gehouden, en welk feit zwaar lichamelijk letsel ten gevolge heeft gehad, te weten - striemen op de enkels en/of armen en/of - doorligplekken op de voeten en/of - uitdroging en/of - ernstige ondervoeding door - haar op/aan de armen en/of polsen en/of benen en/of enkels, in elk geval het lichaam (met boeien en/of tie-wraps) vast te maken (aan een meubel) en/of - haar mond af te plakken met tape en/of - haar te plaatsen en/of plaats te laten nemen in een zelfgemaakt bouwwerk gelijkend op een kooi waarbij dat bouwwerk en/of [het oudste zusje] aan stroomdraden was/waren, althans leek/leken te zijn gekoppeld en/of - de deurklink van de kamer waar [het oudste zusje] op dat moment verbleef uit de deur te halen; 4. zij in of omstreeks de periode van 1 december 2023 tot en met 20 mei 2024 te Vlaardingen en/of Maassluis en/of elders in Nederland tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen opzettelijk [het oudste zusje] tot wiens onderhoud en/of verzorging zij en/of haar mededader verplicht waren, in een hulpeloze toestand heeft gebracht en/of gelaten door [het oudste zusje] - onvoldoende adequate lichamelijke verzorging en/of voeding te geven en/of - onvoldoende de mogelijkheid te geven om naar het toilet te kunnen gaan en/of - onvoldoende adequate bescherming tegen geweld te bieden en niets, althans onvoldoende, te doen om dit zo snel mogelijk te veranderen door medici, een gecertificeerde jeugdbeschermingsinstelling en/of de Raad voor de Kinderbescherming en/of anderen tijdig en adequaat te informeren over het op [het oudste zusje] uitgeoefende geweld terwijl hij wist dat in voornoemde periode - [ het oudste zusje] met kracht op de bovenbenen werd geslagen en/of - [ het oudste zusje] werd opgesloten op haar kamer en/of - [ het oudste zusje] werd vastgeketend en/of - [ het oudste zusje] werd vastgehouden in een kooiconstructie en/of - [ het oudste zusje] onvoldoende gelegenheid kreeg om naar het toilet te gaan en/of - [ het oudste zusje] werd geslagen en geschopt; welke toestand heeft geleid tot zwaar lichamelijk letsel te weten meerdere ribbreuken en/of meerdere wervelbreuken en/of een breuk in het linker kuitbeen en/of hersenletsel (encephalopathie en/of subduraal hematoom en/of een zwelling van de grote hersenen) en/of (letsel leidend tot) botnieuwvorming in de weke delen van de bovenbenen (myositis ossificans); Onder parketnummer 10-349974-24 zij in of omstreeks de periode van 12 maart 2022 tot en met 31 december 2023 te Vlaardingen en/of Kaatsheuvel, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met één of meer anderen, althans alleen, haar (pleeg)kind [het jongste zusje] (geboren op [datum]) dat zij verzorgde en/of opvoedde als behorende tot haar gezin heeft mishandeld door die [het jongste zusje] (meermalen) - te stompen, te slaan en/of te schoppen, althans opzettelijk geweld uit te oefenen op/tegen het hoofd, de armen en/of rug en/of billen, althans het lichaam, van die [het jongste zusje] en/of - met kracht aan één arm omhoog en/of mee te trekken en/of - ( half)naakt en/of zonder luier in een emmer (in haar eigen urine en/of faeces) te laten staan en/of - de haren af te scheren/knippen; Onder parketnummer 10-343175-24 zij in of omstreeks de periode van 20 juli 2021 tot en met 13 september 2021 te Vlaardingen en/of Groningen en/of Groenlo, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met één of meer anderen, althans alleen, haar (pleeg)kind(eren) [het oudste broertje] (geboren op [datum]) en/of [het jongste broertje] (geboren op [datum]) dat/die zij verzorgde en/of opvoedde als behorende tot haar gezin heeft mishandeld door die [het oudste broertje] en/of [het jongste broertje] (meermalen) - op/tegen het lichaam te slaan en/of te schoppen en/of - brandende sigaretten op/in/tegen het lichaam uit te drukken en/of te gooien en/of - een stoel en/of kruk, in elk geval een voorwerp op/tegen het lichaam te gooien en/of - met onvoldoende kleding en of slaapbenodigdheden (deken en matras) te laten verblijven in een (honden)hok en/of - eten te onthouden. 2Geldigheid van de dagvaarding 10-169112-24, feit 1 en feit 2 In de zaak met parketnummer 10-169112-24 onder 1 en 2 wordt de verdachte ervan beschuldigd dat zij samen met haar medeverdachte [het oudste zusje] in een periode van ruim elf maanden zwaar lichamelijk letsel van uiteenlopende aard heeft toegebracht en dat zij samen [het oudste zusje] in diezelfde periode hebben mishandeld waardoor zij zwaar lichamelijk letsel van uiteenlopende aard heeft opgelopen. Dit zou zijn gebeurd door hard op de bovenbenen van [het oudste zusje] te slaan/stompen, en door ‘anderszins uitwendig geweld toe te passen op het lichaam van [het oudste zusje]’. De rechtbank is bij de beraadslaging over het anderszins toegepaste uitwendige geweld voor de vraag komen te staan of deze beschuldiging wel voldoende concreet is om daarover een gefundeerd oordeel te kunnen geven.

De verdachte moet worden vrijgesproken van de beschuldigingen onder parketnummer 10-169112-24 onder 1, 2, 3 en 4. Het zwaar lichamelijk letsel dat onder dit parketnummer onder 3 is opgenomen kan niet worden bewezenverklaard. Vrijspraak is verzocht van de beschuldiging onder parketnummer 10-349974-24 en in ieder geval zou vrijspraak moeten volgen van die beschuldiging voor zover dit het derde en vierde gedachtestreepje betreft. Vrijspraak is verzocht van de beschuldiging onder parketnummer 10-343175-24. 3.3. Oordeel van de rechtbank 3.3.1. Bewezenverklaring en bewijsmiddelen De beschuldiging onder parketnummer 10-169112-24 Bewezen is dat de verdachte haar pleegkind [het oudste zusje] heeft mishandeld (onder 2), van haar vrijheid heeft beroofd (onder 3) en in hulpeloze toestand heeft gebracht en gelaten waardoor zij zwaar lichamelijk letsel heeft opgelopen (onder 4). De beschuldiging onder parketnummer 10-349974-24 Bewezen is dat de verdachte haar pleegkind, het slachtoffer [het jongste zusje], heeft mishandeld door haar hoofd kaal te scheren. De volledige bewezenverklaring van alle hiervoor genoemde feiten is vermeld in paragraaf 3.3.7. 3.3.2. Bewijsmotivering feiten 2, 3 en 4, parketnummer 10-169112-24 De bewezenverklaring is gebaseerd op de inhoud van de bewijsmiddelen. De rechtbank gaat daarbij uit van de volgende feiten en omstandigheden. Algemeen [het oudste zusje] (hierna: [het oudste zusje]), geboren op [datum], werd op 12 maart 2022 geplaatst in het pleeggezin van de verdachte en haar man, de medeverdachte [medeverdachte]. Op 21 mei 2024, rond half een ’s nachts, bracht de verdachte [het oudste zusje] vanuit hun woning in Vlaardingen naar de huisartsenpost in het ziekenhuis. Bij binnenkomst in het ziekenhuis was [het oudste zusje] zeer cachectisch en was er sprake van hypertonie aan armen en benen. Haar bewustzijn was verlaagd, ze maakte geen contact, voerde geen opdrachten uit, sprak niet en ze liet een afwijkende houding zien. Er leek sprake te zijn van een ernstige bewustzijnsstoornis. Bij nader medisch onderzoek werden bij [het oudste zusje] vele letsels waargenomen, waaronder meerdere oude en verse ribbreuken, een breuk van het linker onderbeen en hersenletsel. Analyse letsel Een forensisch geneeskundige van het Nederlands Forensisch Instituut heeft de letsels die bij [het oudste zusje] zijn vastgesteld nader onderzocht en geanalyseerd. Dit betrof onder meer de volgende letsels: een breuk van de rechteronderarm (twijgbreuk van het rechterspaakbeen nabij de pols, en een dwarse breuk van de rechterellepijp nabij de pols); uitgebreide afwijkingen van het hersenweefsel met verlies van de grijswitte stof differentiatie beiderzijds, rechts meer dan links, passend bij uitgebreide schade als gevolg van zuurstof/doorbloedingstekort beiderzijds; - zwelling van de hersenschors en ook van het hersenparenchym (hersenweefsel binnenwaarts van de schors); - een bloeduitstorting onder het harde hersenvlies (subduraal hematoom) bij de rechterhersenhelft en op het scheidingsvlies tussen grote en kleine hersenen; - hersenfunctiestoornissen (encephalopathie) met een verlaagd bewustzijn en afwijkende spierspanning; - vijf ribbreuken met tekenen van genezing: 4de rib rechts, zijwaarts, en 6de, 7de, 9de en 10de rib links achter-zijwaarts; - afwijkingen bij beide dijbenen, uiteindelijk getypeerd als myositis ossificans; - een breuk van het linkerkuitbeen. De breuken in de rechteronderarm zijn het oudste letsel. Uit de medische gegevens van [het oudste zusje] blijkt dit een polsbreuk van 13 juni 2023 te zijn. De overige letsels zijn op verschillende latere data ontstaan. Bij ziekenhuisopname op 21 mei 2024 verkeerde [het oudste zusje] in een zeer slechte voedingstoestand. Zij woog 19,5 kilogram en haar BMI was 11.1. Een dergelijk gewicht en BMI duiden op ernstige ondervoeding. EMV scores, als maat voor de mate van bewustzijnsstoornis, waren verlaagd, aanvankelijk tussen 7 en 9. Dit duidt op een ernstige bewustzijnsstoornis en valt in de categorie middelzwaar tot ernstig traumatisch hersenletsel. Om de toedrachten van de letsels zoals hiervoor genoemd vast te stellen, heeft de NFI-deskundige, op basis van het dossier, verschillende hypothesen geformuleerd, (voor zover hier van belang) te weten: H3: het letsel is toegebracht door [het oudste zusje] zelf; H4: het letsel is toegebracht door iemand anders dan [het oudste zusje] zelf; H5: achterhoofd met kracht tegen kast bewegen; H6: vanuit staan, met een afstand van circa 130 cm, vallen op achterhoofd; H7: klap met platte hand op achterhoofd door volwassene; H8: val van trap (hoogte onduidelijk); H8a: met kaptafel; hierbij is op basis van de processen-verbaal aangenomen dat eerst de kaptafel viel en [het oudste zusje] hierop terechtkwam; H8b: zonder kaptafel; H9: sprong van trap van circa 1,5 meter hoogte; H10: voorhoofd tegen muur/ grond bewegen; H11: val van bed; H12: met gezicht tegen het bed aanlopen; H13: tape over mond; H14: touw om nek; H18: slaan/schoppen door een volwassene (waaronder met vuist op borst) en daardoor vallen op de grond. H19: squats maken; H20: slaan door volwassenen met vuisten/platte hand op bovenbenen circa 5 tot 10 keer. De bevindingen van de deskundige van het NFI luiden als volgt. Het genoemde hersenletsel is ontstaan door (forse) krachtsinwerkingen op het hoofd op verschillende momenten. Het hersenletsel past niet bij H7, H10, H12, H13 en H14. Het is mogelijk dat milde hersenbeschadiging als gevolg van H5, H6, H8, H9 en H11 is opgetreden. Echter, omdat bewustzijnsverlies en het afwijkende functioneren zoals dit werd gezien bij opname op 21 mei 2024, daarbij niet werd genoemd, is het ernstige (en blijvende) hersenletsel niet het directe gevolg geweest van een van deze toedrachten. Bij [het oudste zusje] werd een bloeduitstorting onder het harde hersenvlies vastgesteld rechts over de bolling van de hersenen, doorlopend in de groeve tussen de grote hersenhelften aan de achterzijde en op het scheidingsvlies tussen de grote en de kleine hersenen rechts. De bloeduitstorting onder het harde hersenvlies is het gevolg van een krachtsinwerking. Het aantreffen van de bloeduitstorting onder het harde hersenvlies is ongeveer even waarschijnlijk in het geval van een accidentele krachtsinwerking als in het geval van een niet-accidentele krachtsinwerking. Vanuit de literatuur blijkt dat deze bloeduitstortingen onder het harde hersenvlies bij kinderen doorgaans worden gezien na hoogenergetische trauma's: krachtsinwerkingen zoals worden gezien bij vallen van meer dan 1,5-2 meter of bijvoorbeeld ernstige auto-ongelukken.

[het oudste zusje] zag er bij aanvang van haar opname in het pleeggezin van de verdachte uit als een vrolijk en gezond meisje van (toen) negen jaar, met bolle wangen en een stralende lach. Bij het pleeggezin veranderde zij in een kwetsbaar, vermagerd, mishandeld en in alle opzichten gebroken meisje. Op basis van het voorgaande is bewezen dat de verdachte samen met haar man [het oudste zusje] heeft mishandeld, waarbij [het oudste zusje] met kracht op haar bovenbenen is geslagen (waarbij niet kan worden vastgesteld dat deze mishandeling tot zwaar lichamelijk letsel heeft geleid, zie daarvoor onder 3.3.4.), [het oudste zusje] van de vrijheid heeft beroofd en beroofd gehouden en dat zij [het oudste zusje] zorg heeft onthouden en haar in hulpeloze toestand heeft gebracht en gehouden, dit laatste met zwaar lichamelijk letsel tot gevolg. 3.3.4. Vrijspraak beschuldiging onder parketnummer 10-169112-24 onder 1 De verdachte wordt kort gezegd ervan beschuldigd, dat zij [het oudste zusje] zwaar lichamelijk letsel heeft toegebracht door haar hard op de bovenbenen te stompen en/of te slaan, en dat dat heeft geleid tot myositis ossificans. Het is niet vast te stellen of bij [het oudste zusje] langduriger beperkingen als gevolg van de myositis ossificans aanwezig zijn. Dat komt doordat zij beperkt functioneert als gevolg van de neurologische schade. Daardoor kan niet worden vastgesteld of dit letsel is aan te merken als zwaar lichamelijk letsel. De verdachte moet op dit punt daarom van de zware mishandeling worden vrijgesproken. 3.3.5. Bewijsmotivering parketnummer 10-349974-24 De bewezenverklaring is gebaseerd op de inhoud van de bewijsmiddelen. De rechtbank gaat daarbij uit van de volgende feiten en omstandigheden. Berichten, beeld, duiding en medeplegen [het jongste zusje] (hierna: [het jongste zusje]), geboren op [datum], werd op 12 maart 2022 geplaatst in het pleeggezin van de verdachte en haar man. Zoals hiervoor onder 3.3.2. overwogen, staan op de telefoons van de verdachte en de [medeverdachte] vele WhatsApp-gesprekken tussen hen beiden. Voor de beoordeling van de beschuldiging ten aanzien van [het jongste zusje] zijn de volgende berichtenwisselingen tussen de verdachte en [medeverdachte] van belang. Op 29 augustus 2022 berichtte [medeverdachte] aan de verdachte: “Gewoon millimeter toch? Alles eraf”, waarop de verdachte antwoordde: “Ja hoor.” [medeverdachte] stuurde twintig minuten later een foto naar de verdachte waarop [het jongste zusje] te zien is met gemillimeterd haar. De verdachte en [medeverdachte] reageerden vervolgens over een weer naar elkaar met schaterlachende smileys. In deze berichtenwisseling is ook te lezen dat de eigen dochter van de verdachte en [medeverdachte] ook luizenvrij gemaakt moest worden, maar in haar geval niet door haar kaal te scheren, maar met behulp van (kennelijk beschikbare) luizenshampoo (“dat spul”).

Uit vaste jurisprudentie blijkt dat onder ‘mishandeling’ in de zin van artikel 300 van het Wetboek van Strafrecht niet alleen moet worden verstaan het aan een ander toebrengen van lichamelijk letsel of pijn, maar onder omstandigheden ook het bij een ander teweegbrengen van een min of meer hevige onlust veroorzakende gewaarwording in of aan het lichaam. Het gedwongen afscheren van het haar brengt bij een ander een min of meer hevige onlust veroorzakende gewaarwording in of aan het lichaam op. Onder de gegeven omstandigheden, waarin het alternatief van een behandeling met shampoo voorhanden is en dit alternatief wél wordt toegepast op de eigen dochter, levert het afscheren van het haar mishandeling op. Het stompen, slaan of schoppen van [het jongste zusje] zoals in de beschuldiging staat, kan op basis van het onderzoek op de terechtzitting en het dossier niet worden vastgesteld, zodat de verdachte daarvan wordt vrijgesproken. Over het met kracht aan één arm omhoog trekken van [het jongste zusje], waarvan de verdachte ook wordt beschuldigd het volgende. Niet kan worden vastgesteld dat dit pijn of letsel bij [het jongste zusje] heeft veroorzaakt, op zo’n manier dat er sprake was van mishandeling. Van dit deel van de beschuldiging zal de verdachte ook worden vrijgesproken. Het laten staan in een emmer is op zichzelf geen mishandeling. Onder omstandigheden kan ook dit een min of meer hevige onlust veroorzakende gewaarwording in of aan het lichaam teweegbrengen. Het kan niet worden vastgesteld dat daarvan bij [het jongste zusje] toen sprake was. De verdachte zal ook van dit onderdeel van de beschuldiging worden vrijgesproken. 3.3.6. Vrijspraak parketnummer 10-343175-24 [het oudste broertje] (hierna: [het oudste broertje]), geboren op [datum] en [het jongste broertje] (hierna: [het jongste broertje]), geboren op datum] werden op 16 juni 2021 als pleegkind geplaatst in het gezin van de verdachte en zijn vrouw. Zij hebben gedurende drie maanden in het pleeggezin verbleven. Uit het onderzoek op de terechtzitting en de onderliggende dossierstukken blijkt dat [medeverdachte] [het oudste broertje] en [het jongste broertje] heeft geslagen. Onvoldoende blijkt hij dit samen met de verdachte deed of dat zij hiermee instemde. Zij kan daarom niet als medepleger worden aangemerkt en zal van de beschuldiging het onder parketnummer 10-343175-24 worden vrijgesproken. 3.3.7. Volledige bewezenverklaring Bewezen is dat: Onder parketnummer 10-169112-24 2. zij op 2 december 2023 te Vlaardingen tezamen en in vereniging met een ander, [het oudste zusje], zijnde een kind dat zij verzorgde en/of opvoedde als behorende tot haar gezin, heeft mishandeld door - hard op de bovenbenen van [het oudste zusje] te stompen en/of te slaan; 3. zij in de periode van 1 december 2023 tot en met 20 mei 2024 te Vlaardingen, tezamen en in vereniging met een ander, opzettelijk [het oudste zusje] wederrechtelijk van de vrijheid heeft beroofd en beroofd gehouden door - haar aan de armen en/of polsen en/of benen en/of enkels vast te maken aan een meubel en/of - haar te plaatsen en/of plaats te laten nemen in een zelfgemaakt bouwwerk gelijkend op een kooi waarbij dat bouwwerk en/of [het oudste zusje] aan stroomdraden was/waren, althans leek/leken te zijn gekoppeld en/of - de deurklink van de kamer waar [het oudste zusje] op dat moment verbleef uit de deur te halen; 4. zij in de periode van 1 december 2023 tot en met 20 mei 2024 te Vlaardingen tezamen en in vereniging met een ander, opzettelijk [het oudste zusje] tot wier onderhoud en verzorging zij en haar mededader verplicht waren, in een hulpeloze toestand heeft gebracht en gelaten door [het oudste zusje] - onvoldoende adequate lichamelijke verzorging en voeding te geven en - onvoldoende de mogelijkheid te geven om naar het toilet te kunnen gaan en - onvoldoende adequate bescherming tegen geweld te bieden en niets te doen om dit zo snel mogelijk te veranderen door medici, een gecertificeerde jeugdbeschermingsinstelling en/of de Raad voor de Kinderbescherming en/of anderen tijdig en adequaat te informeren over het op [het oudste zusje] uitgeoefende geweld terwijl zij wist dat in voornoemde periode - [ het oudste zusje] met kracht op de bovenbenen werd geslagen en - [ het oudste zusje] werd opgesloten op haar kamer en - [ het oudste zusje] werd vastgeketend en - [ het oudste zusje] werd vastgehouden in een kooiconstructie en - [ het oudste zusje] onvoldoende gelegenheid kreeg om naar het toilet te gaan en - [ het oudste zusje] werd geslagen en geschopt; hetgeen heeft geleid tot zwaar lichamelijk letsel, te weten meerdere ribbreuken en een breuk in het linker kuitbeen en hersenletsel (encephalopathie en/of subduraal hematoom en/of een zwelling van de grote hersenen) en letsel leidend tot botnieuwvorming in de weke delen van de bovenbenen (myositis ossificans); Onder parketnummer 10-349974-24 zij op 29 augustus 2022 te Vlaardingen, tezamen en in vereniging met een ander, haar pleegkind [het jongste zusje] (geboren op [datum]) dat zij verzorgde en opvoedde als behorende tot haar gezin heeft mishandeld door die [het jongste zusje] - de haren af te scheren. 4Kwalificatie en strafbaarheid 4.1. Kwalificatie De bewezen feiten leveren de volgende strafbare feiten op: Onder parketnummer 10-169112-24 2. medeplegen van mishandeling, begaan tegen een kind dat zij verzorgt of opvoedt als behorend tot haar gezin, meermalen gepleegd; 3. medeplegen van opzettelijk iemand van de vrijheid beroven en beroofd houden, meermalen gepleegd; 4. medeplegen van opzettelijk iemand tot wiens onderhoud en verzorging zij krachtens wet of overeenkomst verplicht is, in een hulpeloze toestand brengen en laten, terwijl het feit zwaar lichamelijk letsel ten gevolge heeft, meermalen gepleegd; Onder parketnummer 10-349974-24 medeplegen van mishandeling, begaan tegen een kind dat zij verzorgt of opvoedt als behorend tot haar gezin. 4.2. Strafbaarheid van de feiten en van de verdachte

5Straf en maatregel 5.1. Eis van de officier van justitie De verdachte moet voor de beschuldigingen onder parketnummer 10-169112-24 onder 1, 2, 3 en 4, de onder parketnummer 10-349974-24 en onder parketnummer 10-343175-24 worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van elf jaar met aftrek van voorarrest, (ongemaximeerde) terbeschikkingstelling van de verdachte met bevel tot verpleging van overheidswege, met oplegging van de maatregel als bedoeld in artikel 38v van het Wetboek van Strafrecht met daarin een contactverbod met betrekking tot [het oudste zusje], [het jongste zusje], [het oudste broertje] en [het jongste broertje] voor de duur van vijf jaar. Ten slotte geeft de officier van justitie oplegging van de gedragsbeïnvloedende en vrijheidsbeperkende maatregel als bedoeld in artikel 38z van het Wetboek van Strafrecht in overweging. 5.2. Oordeel van de rechtbank 5.2.1. Ernst en omstandigheden van de feiten De verdachte en haar man waren pleegouders van onder anderen de halfzusjes [het jongste zusje] en [het oudste zusje]. [het jongste zusje] en [het oudste zusje] waren anderhalf en acht jaar oud toen zij bij het pleeggezin kwamen. [het jongste zusje] is na ongeveer een jaar en tien maanden uit het pleeggezin vertrokken en [het oudste zusje] is ruim twee jaar in het pleeggezin geweest, totdat zij in zeer slechte toestand naar de spoedeisende hulp is gebracht. Voor deze kinderen was plaatsing in een pleeggezin nodig, omdat in hun eigen gezin de zorg voor een stabiele en veilige omgeving ontbrak. Zij zijn daarom aan de pleegzorg van de verdachte en zijn medeverdachte toevertrouwd. Voor deze kinderen – en in wel heel ernstige vorm voor [het oudste zusje] – pakte dat verkeerd uit. [het jongste zusje] is regelmatig vernederd door de verdachten en zij hebben haar mishandeld door haar haren af te scheren. [het oudste zusje] is door de verdachten stelselmatig vernederd en herhaaldelijk en steeds langer opgesloten in een slaapkamer, waar zij haar vaak aan een ketting hebben vastgezet en waarbij haar gezicht en handen werden beplakt met duct tape. Zij stond langdurig naakt of bijna naakt in een kooi gemaakt van stokken, schrikdraad en een lekbak voor een wasmachine. Op zijn minst werd de indruk gewekt dat de schrikdraden onder spanning stonden. Ze moest blijven dansen tot ze niet meer kon, toen ze niet bleef stilstaan toen haar dat was opgedragen. Het was de bedoeling dat [het oudste zusje] zou ‘breken’ en de verdachten maakten zich onderling vrolijk over wat zij [het oudste zusje] aandeden. De verdachten hebben in de loop van de tijd steeds hardere maatregelen tegen [het oudste zusje] getroffen, omdat zij haar gedrag steeds problematischer vonden. Ook hebben zij haar te weinig eten gegeven zodat zij ernstig ondervoed was toen zij uiteindelijk in het ziekenhuis werd opgenomen. In het pleeggezin heeft [het oudste zusje] vele letsels opgelopen, waaronder divers ernstig hersenletsel, ribbreuken, wervelbreuken, spierletsel en blauwe plekken. Als gevolg van het hersenletsel zal [het oudste zusje] nooit zelfstandig kunnen leven. Zij functioneert op het niveau van een vierjarige en heeft tal van beperkingen. De letsels zijn onbehandeld gebleven doordat de verdachte en zijn medeverdachte geen hulp hebben ingeschakeld. Weliswaar hebben zij met enige regelmaat bij instanties aan de bel getrokken over moeilijk hanteerbaar gedrag van [het oudste zusje], maar nooit hebben zij er melding van gemaakt dat er als reactie op het gedrag van [het oudste zusje] steeds hardere fysieke strafmaatregelen volgden. Een verzoek tot wijziging van de verblijfplaats hebben zij zelfs met succes aangevochten. Voor de buitenwereld hielden zij de schijn op een liefdevol gezin te zijn. Dat instanties zijn tekortgeschoten in de begeleiding en het toezicht op de pleegkinderen en het gezin is geen excuus voor hetgeen de verdachte en haar medeverdachte deze pleegkinderen en in het bijzonder [het oudste zusje] hebben aangedaan. Daarvoor is de verdachte verantwoordelijk. De verdachte en haar medeverdachte hebben elk van deze kinderen geschaad. In het geval van [het oudste zusje] is de grote psychische en lichamelijke schade zeer waarschijnlijk onherstelbaar. 5.2.2. Persoon en persoonlijke omstandigheden Strafblad De verdachte is niet eerder veroordeeld voor soortgelijke strafbare feiten. Rapport van deskundigen Over de verdachte is een rapport namens het Pieter Baan Centrum van 29 juli 2025 uitgebracht. Daarin is onder meer verslag gedaan van een psychologisch en psychiatrisch onderzoek, opgemaakt door de GZ-psycholoog [psycholoog] en de psychiater [psychiater]. De deskundigen concluderen dat de verdachte een ernstige en complexe persoonlijkheidsstoornis heeft, waarbij wantrouwen, egocentrisme en een gebrek aan empathie voorop staan. In classificerende zin kan worden gesproken van een persoonlijkheidsstoornis met antisociale, narcistische, theatrale (histrionische) en borderline trekken. Er zijn daarnaast aanwijzingen voor een gestoorde agressieregulatie: de verdachte kampt met onderliggende boosheid, geeft niet adequaat uiting aan boosheid en herkent boosheid niet goed bij zichzelf. Deze boosheid leidt, zover daar zicht op is verkregen, bij de verdachte in beperkte mate tot (agressieve) impulsdoorbraken. De persoonlijkheidsstoornis was aanwezig ten tijde van de thans bewezenverklaarde feiten. Het ontbreekt de verdachte aan zelfreflectie, empathie en adequate begrenzingsmogelijkheden. Hierdoor is de verdachte onvoldoende in staat kinderen adequaat op te voeden en oplossingen te vinden voor opvoedkundige uitdagingen. Vanaf het begin dat er kinderen waren is zij geconfronteerd met haar tekortschietende oplossingsvaardigheden, hetgeen leidt tot gevoelens van machteloosheid. Deze gevoelens en het niet kunnen voldoen aan haar eigen ideaalbeeld worden door de verdachte niet goed verdragen, waardoor boosheid en frustratie intern al snel oplopen. Door haar verstoorde agressieregulatie beleeft ze deze gevoelens onvoldoende en weet ze er niet adequaat uiting aan te geven. Verdachtes gebrek aan empathie en berouw zorgen vervolgens voor onvoldoende remming op haar gedrag waarmee zij zich op anderen afreageert. Op basis van het voorgaande is het advies om de verdachte de feiten, indien bewezen, in verminderde mate toe te rekenen. De herhalingskans op geweld in algemene zin wordt bij de verdachte als matig ingeschat. Echter, in de situatie dat er – bij afwezigheid van haar partner – kwetsbare kinderen aan haar zijn toevertrouwd, ontstaat er op korte termijn een hoog risico op geweld dat gericht is op deze kinderen. De risicofactoren voor gewelddadig gedrag naar kinderen hangen bij betrokkene samen met haar persoonlijkheidsstoornis. Het gaat daarbij vooral om haar gestoorde agressieregulatie, waardoor gevoelens van machteloosheid in de opvoeding snel leiden tot frustratie en boosheid, die ze externaliseert door de kinderen te devalueren. Vervolgens leeft ze, niet geremd door een adequaat empathisch vermogen, de boosheid op hen uit. De verdachte heeft geen probleembesef ten aanzien van haar stoornis en er is met haar geen overeenstemming over haar specifieke rol in ernstige strafbare feiten. De verdachte is eerder een zorgmijder geweest.

De rechtbank: Voorvragen verklaart de dagvaarding onder parketnummer 10-169112-24 nietig voor zover het betreft de onder feiten 1 en 2 opgenomen zinsnede ‘anderszins uitwendig geweld toe te passen op het lichaam van [het oudste zusje]’; Vrijspraak verklaart niet bewezen dat de verdachte het onder parketnummer 10-169112-24 onder 1 ten laste gelegde feit en het onder parketnummer 10-343975-24 ten laste gelegde feit heeft gepleegd en spreekt de verdachte daarvan vrij; Bewezenverklaring verklaart bewezen dat de verdachte de onder parketnummer 10-169112-24 onder 2, 3 en 4 ten laste gelegde feiten en het onder parketnummer 10-349974-24 ten laste gelegde feit, zoals in hoofdstuk 3 is omschreven, heeft gepleegd; Kwalificatie en strafbaarheid stelt vast dat het bewezenverklaarde oplevert de in hoofdstuk 4 vermelde strafbare feiten; verklaart de verdachte strafbaar; Straf en maatregel Gevangenisstraf veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf van 8 (acht) jaar; beveelt dat de tijd die door de verdachte voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorgebracht, in mindering wordt gebracht op de gevangenisstraf, voor zover deze tijd niet al op een andere vrijheidsstraf in mindering is gebracht; Gedragsbeïnvloedende maatregel (38z Wetboek van Strafrecht) legt de verdachte voor de hiervoor genoemde bewezen verklaarde feiten op de maatregel strekkende tot gedragsbeïnvloeding of vrijheidsbeperking; Vorderingen benadeelde partijen veroordeelt de verdachte hoofdelijk met haar mededader, aan de benadeelde partij [het oudste zusje] (parketnummer 10-169112-24, feiten 2, 3 en 4) te betalen € 200.000,-, als vergoeding van immateriële schade en de wettelijke rente hierover vanaf 14 oktober 2025 tot de dag van volledige betaling. Dit bedrag dient te worden gestort op een ten behoeve van het slachtoffer te openen rekening met een zogenoemde BEM-clausule (Belegging, Erfenis en andere gelden Minderjarigen). Als en voor zover er al door de mededader (deels) is betaald, wordt de verdachte (in zoverre) van die betalingsverplichting bevrijd; verklaart de benadeelde partij [het oudste zusje] niet-ontvankelijk in het resterende deel van de vordering; bepaalt dat dit deel van de vordering kan worden aangebracht bij de burgerlijke rechter; veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij [het oudste zusje] gemaakte proceskosten, tot op vandaag begroot op nihil en in de nog te maken kosten voor de tenuitvoerlegging van dit vonnis; legt aan de verdachte voor parketnummer 10-169112-24, feiten 2, 3 en 4 de maatregel tot schadevergoeding op, wat inhoudt dat de verdachte de verplichting heeft om ten behoeve van de benadeelde partij [het oudste zusje] aan de staat € 200.000,- te betalen, en de wettelijke rente vanaf 14 oktober 2025 tot aan de dag van de gehele betaling; bepaalt dat indien volledig verhaal niet mogelijk blijkt, gijzeling kan worden toegepast voor de duur van maximaal 329 dagen. De toepassing van de gijzeling heft de betalingsverplichting niet op; bepaalt dat de verdachte van haar verplichting tot het vergoeden van schade is bevrijd als zij en/of haar mededader de schade aan de benadeelde partij [het oudste zusje] of aan de staat heeft/hebben vergoed; veroordeelt de verdachte hoofdelijk met haar mededader, aan de benadeelde partij [de moeder van de zusjes], te betalen € 18.006,28, bestaande uit € 506,28 als vergoeding van materiële schade (parketnummer 10-16112-24, feiten 2, 3 en 4) en € 17.500,- als vergoeding van immateriële schade (parketnummer 10-169112-24, feit 4), en de wettelijke rente hierover vanaf 16 oktober 2025 tot de dag van volledige betaling. Als en voor zover er al door de mededader (deels) is betaald, wordt de verdachte (in zoverre) van die betalingsverplichting bevrijd; wijst af het resterende deel van de gevorderde materiële schade; verklaart de benadeelde partij [de moeder van de zusjes] niet-ontvankelijk in het resterende deel van de gevorderde immateriële schade (parketnummer 10-169112-24, feit 4); bepaalt dat dit deel van de vordering kan worden aangebracht bij de burgerlijke rechter; veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij [de moeder van de zusjes] gemaakte proceskosten, tot op vandaag begroot nihil en in de nog te maken kosten voor de tenuitvoerlegging van dit vonnis; legt aan de verdachte voor parketnummer 10-169112-24, feiten 2, 3 en 4 de maatregel tot schadevergoeding op, wat inhoudt dat de verdachte de verplichting heeft om ten behoeve van de benadeelde partij [de moeder van de zusjes] aan de staat € 18.006,28 te betalen, en de wettelijke rente vanaf 16 oktober 2025 tot aan de dag van de gehele betaling; bepaalt dat indien volledig verhaal niet mogelijk blijkt, gijzeling kan worden toegepast voor de duur van maximaal 30 dagen. De toepassing van de gijzeling heft de betalingsverplichting niet op; bepaalt dat de verdachte van haar verplichting tot het vergoeden van schade is bevrijd als zij en/of haar mededader de schade aan de benadeelde partij [de moeder van de zusjes] of aan de staat heeft/hebben vergoed; veroordeelt de verdachte hoofdelijk met haar mededader, aan de benadeelde partij [het jongste zusje] (parketnummer 10-349974-24), te betalen € 500,- als vergoeding van immateriële schade, en de wettelijke rente hierover vanaf 16 oktober 2025 tot de dag van volledige betaling. Als en voor zover er al door de mededader (deels) is betaald, wordt de verdachte (in zoverre) van die betalingsverplichting bevrijd; wijst af het door de benadeelde partij [het jongste zusje] meer of anders gevorderde (parketnummer 10-349974-24); veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij [het jongste zusje] gemaakte proceskosten, tot op vandaag begroot op nihil en in de nog te maken kosten voor de tenuitvoerlegging van dit vonnis; legt aan de verdachte voor het feit onder parketnummer 10-349974-24 de maatregel tot schadevergoeding op, wat inhoudt dat de verdachte de verplichting heeft om ten behoeve van de benadeelde partij [het jongste zusje] aan de staat € 500,- te betalen, en de wettelijke rente vanaf 16 oktober 2025 tot aan de dag van de gehele betaling. bepaalt dat indien volledig verhaal niet mogelijk blijkt, gijzeling kan worden toegepast voor de duur van maximaal 2 dagen. De toepassing van de gijzeling heft de betalingsverplichting niet op; bepaalt dat de verdachte van haar verplichting tot het vergoeden van schade is bevrijd als zij en/of haar mededader de schade aan de benadeelde partij [het jongste zusje] of aan de staat heeft/hebben vergoed; verklaart de benadeelde partij [het oudste broertje] (parketnummer 10-343175-24) niet-ontvankelijk in de vordering; bepaalt dat de benadeelde partij [het oudste broertje] en de verdachte ieder de eigen kosten draagt; verklaart de benadeelde partij [het jongste broertje] (parketnummer 10-343175-24) niet-ontvankelijk in de vordering; bepaalt dat de benadeelde partij [het jongste broertje] en de verdachte ieder de eigen kosten draagt. 9Samenstelling rechtbank en ondertekening Dit vonnis is gewezen door: mr. A.J.P. van Essen, voorzitter, en mrs. D.C.J. Peeck en P.C. Tuinenburg, rechters, in tegenwoordigheid van R.

Rechtbank Rotterdam Meervoudige kamer strafzaken Parketnummers: 10-169112-24, 10-349974-24 en 10-343175-24 Datum uitspraak: 25 november 2025 Datum zitting: 6, 7, 11 en 25 november 2025 Tegenspraak Verdachte: [verdachte], geboren in [geboorteplaats] op [datum], preventief gedetineerd in de penitentiaire inrichting [penitentiaire inrichting]. Advocaat van de verdachte: mr. S. Epema Officier van justitie: mrs. R.P.L. van Loon en W.J.B. ten Have Benadeelde partijen: [het oudste meisje], [moeder van de meisjes], [het jongste meisje], [het oudste broertje] en [het jongste broertje] Advocaten van de benadeelde partijen: mr. M.A. Oosterveen ([het oudste zusje]), mr. F.J.M. Hamers ([moeder van de zusjes] en [het jongste zusje]) en mr. I.K. Oosterveen ([het oudste broertje] en [het jongste broertje]) Kern van het vonnis Het is bewezen dat de verdachte haar minderjarige pleegdochter [het oudste zusje] heeft mishandeld, haar van haar vrijheid heeft beroofd (gehouden) en dat zij haar in een hulpeloze toestand heeft gebracht en gelaten, waardoor zij ernstig en zwaar lichamelijk letsel heeft opgelopen. Bewezen is verder dat de verdachte daarnaast het jongere halfzusje van [het oudste zusje] heeft mishandeld. De verdachte wordt vrijgesproken van mishandeling van twee eerder binnen het pleeggezin geplaatste broertjes. De verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf en haar wordt een gedragsbeïnvloedende en vrijheidsbeperkende maatregel opgelegd. Leeswijzer De officier van justitie beschuldigt de verdachte van zware mishandeling van haar minderjarige pleegdochter [het oudste zusje], mishandeling van [het oudste zusje] met zwaar lichamelijk letsel tot gevolg, wederrechtelijke vrijheidsberoving van [het oudste zusje] en het in hulpeloze toestand brengen en laten van [het oudste zusje]. Daarnaast beschuldigt de officier van justitie de verdachte van het mishandelen van zowel haar minderjarige pleegdochter [het jongste zusje] (het jongere zusje van [het oudste zusje]) als het mishandelen van haar minderjarige pleegzoontjes, de broers [het oudste broertje] en [het jongste broertje]. De volledige tenlastelegging is opgenomen in hoofdstuk 1. De dagvaarding 10-169112-24 is op onderdelen nietig. Deze beslissing wordt in hoofdstuk 2 uitgelegd. De beschuldigingen zijn voor een belangrijk deel bewezen. De bespreking van het bewijs, de bewijsmiddelen en de argumenten die (ook op onderdelen) tot vrijspraak hebben geleid staan in hoofdstuk 3.

De rechtbank legt aan de verdachte een gevangenisstraf van acht jaar op. Daarnaast legt de rechtbank aan de verdachte een gedragsbeïnvloedende en vrijheidsbeperkende maatregel op. Aan de verdachte wordt geen terbeschikkingstelling met dwangverpleging opgelegd. In hoofdstuk 5 worden deze beslissingen uitgelegd. In hoofdstuk 6 worden de beslissingen op de vorderingen van de benadeelde partijen uitgelegd. In hoofdstuk 7 zijn de toegepaste wetsbepalingen vermeld en in hoofdstuk 8 staan alle beslissingen in het kort. 1Tenlastelegging De volledige tenlasteleggingen (hierna: beschuldigingen) houden in dat Onder parketnummer 10-169112-24 1. zij in of omstreeks de periode van 14 juni 2023 tot en met 19 mei 2024 te Vlaardingen en/of Maassluis en/of elders in Nederland tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, aan [het oudste zusje], zijnde een kind dat zij verzorgde en/of opvoedde als behorende tot haar gezin, opzettelijk zwaar lichamelijk letsel, te weten meerdere ribbreuken en/of meerdere wervelbreuken en/of een breuk in het linker kuitbeen en/of hersenletsel (encephalopathie en/of subduraal hematoom en/of een zwelling van de grote hersenen) en/of (letsel leidend tot) botnieuwvorming in de weke delen van de bovenbenen (myositis ossificans) heeft toegebracht, door - hard op de bovenbenen van [het oudste zusje] te stompen en/of te slaan en/of - anderszins uitwendig geweld toe te passen op het lichaam van [het oudste zusje]; 2. zij in of omstreeks de periode van 14 juni 2023 tot en met 19 mei 2024 te Vlaardingen en/of Maassluis en/of elders in Nederland tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, [het oudste zusje], zijnde een kind dat zij verzorgde en/of opvoedde als behorende tot haar gezin, heeft mishandeld door - hard op de bovenbenen van [het oudste zusje] te stompen en/of te slaan en/of - anderszins uitwendig geweld toe te passen op het lichaam van [het oudste zusje] terwijl het feit zwaar lichamelijk letsel, te weten meerdere ribbreuken en/of meerdere wervelbreuken en/of een breuk in het linker kuitbeen en/of hersenletsel (encephalopathie en/of subduraal hematoom en/of een zwelling van de grote hersenen) en/of (letsel leidend tot) botnieuwvorming in de weke delen van de bovenbenen (myositis ossificans), ten gevolg heeft gehad; 3. zij in of omstreeks de periode van 1 december 2023 tot en met 20 mei 2024 te Vlaardingen, in elk geval in Nederland tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, opzettelijk [het oudste zusje] wederrechtelijk van de vrijheid heeft beroofd en/of beroofd gehouden, en welk feit zwaar lichamelijk letsel ten gevolge heeft gehad, te weten - striemen op de enkels en/of armen en/of - doorligplekken op de voeten en/of - uitdroging en/of - ernstige ondervoeding door - haar op/aan de armen en/of polsen en/of benen en/of enkels, in elk geval het lichaam (met boeien en/of tie-wraps) vast te maken (aan een meubel) en/of - haar mond af te plakken met tape en/of - haar te plaatsen en/of plaats te laten nemen in een zelfgemaakt bouwwerk gelijkend op een kooi waarbij dat bouwwerk en/of [het oudste zusje] aan stroomdraden was/waren, althans leek/leken te zijn gekoppeld en/of - de deurklink van de kamer waar [het oudste zusje] op dat moment verbleef uit de deur te halen; 4. zij in of omstreeks de periode van 1 december 2023 tot en met 20 mei 2024 te Vlaardingen en/of Maassluis en/of elders in Nederland tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen opzettelijk [het oudste zusje] tot wiens onderhoud en/of verzorging zij en/of haar mededader verplicht waren, in een hulpeloze toestand heeft gebracht en/of gelaten door [het oudste zusje] - onvoldoende adequate lichamelijke verzorging en/of voeding te geven en/of - onvoldoende de mogelijkheid te geven om naar het toilet te kunnen gaan en/of - onvoldoende adequate bescherming tegen geweld te bieden en niets, althans onvoldoende, te doen om dit zo snel mogelijk te veranderen door medici, een gecertificeerde jeugdbeschermingsinstelling en/of de Raad voor de Kinderbescherming en/of anderen tijdig en adequaat te informeren over het op [het oudste zusje] uitgeoefende geweld terwijl hij wist dat in voornoemde periode - [ het oudste zusje] met kracht op de bovenbenen werd geslagen en/of - [ het oudste zusje] werd opgesloten op haar kamer en/of - [ het oudste zusje] werd vastgeketend en/of - [ het oudste zusje] werd vastgehouden in een kooiconstructie en/of - [ het oudste zusje] onvoldoende gelegenheid kreeg om naar het toilet te gaan en/of - [ het oudste zusje] werd geslagen en geschopt; welke toestand heeft geleid tot zwaar lichamelijk letsel te weten meerdere ribbreuken en/of meerdere wervelbreuken en/of een breuk in het linker kuitbeen en/of hersenletsel (encephalopathie en/of subduraal hematoom en/of een zwelling van de grote hersenen) en/of (letsel leidend tot) botnieuwvorming in de weke delen van de bovenbenen (myositis ossificans); Onder parketnummer 10-349974-24 zij in of omstreeks de periode van 12 maart 2022 tot en met 31 december 2023 te Vlaardingen en/of Kaatsheuvel, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met één of meer anderen, althans alleen, haar (pleeg)kind [het jongste zusje] (geboren op [datum]) dat zij verzorgde en/of opvoedde als behorende tot haar gezin heeft mishandeld door die [het jongste zusje] (meermalen) - te stompen, te slaan en/of te schoppen, althans opzettelijk geweld uit te oefenen op/tegen het hoofd, de armen en/of rug en/of billen, althans het lichaam, van die [het jongste zusje] en/of - met kracht aan één arm omhoog en/of mee te trekken en/of - ( half)naakt en/of zonder luier in een emmer (in haar eigen urine en/of faeces) te laten staan en/of - de haren af te scheren/knippen; Onder parketnummer 10-343175-24 zij in of omstreeks de periode van 20 juli 2021 tot en met 13 september 2021 te Vlaardingen en/of Groningen en/of Groenlo, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met één of meer anderen, althans alleen, haar (pleeg)kind(eren) [het oudste broertje] (geboren op [datum]) en/of [het jongste broertje] (geboren op [datum]) dat/die zij verzorgde en/of opvoedde als behorende tot haar gezin heeft mishandeld door die [het oudste broertje] en/of [het jongste broertje] (meermalen) - op/tegen het lichaam te slaan en/of te schoppen en/of - brandende sigaretten op/in/tegen het lichaam uit te drukken en/of te gooien en/of - een stoel en/of kruk, in elk geval een voorwerp op/tegen het lichaam te gooien en/of - met onvoldoende kleding en of slaapbenodigdheden (deken en matras) te laten verblijven in een (honden)hok en/of - eten te onthouden. 2Geldigheid van de dagvaarding 10-169112-24, feit 1 en feit 2 In de zaak met parketnummer 10-169112-24 onder 1 en 2 wordt de verdachte ervan beschuldigd dat zij samen met haar medeverdachte [het oudste zusje] in een periode van ruim elf maanden zwaar lichamelijk letsel van uiteenlopende aard heeft toegebracht en dat zij samen [het oudste zusje] in diezelfde periode hebben mishandeld waardoor zij zwaar lichamelijk letsel van uiteenlopende aard heeft opgelopen. Dit zou zijn gebeurd door hard op de bovenbenen van [het oudste zusje] te slaan/stompen, en door ‘anderszins uitwendig geweld toe te passen op het lichaam van [het oudste zusje]’. De rechtbank is bij de beraadslaging over het anderszins toegepaste uitwendige geweld voor de vraag komen te staan of deze beschuldiging wel voldoende concreet is om daarover een gefundeerd oordeel te kunnen geven.

De verdachte moet worden vrijgesproken van de beschuldigingen onder parketnummer 10-169112-24 onder 1, 2, 3 en 4. Het zwaar lichamelijk letsel dat onder dit parketnummer onder 3 is opgenomen kan niet worden bewezenverklaard. Vrijspraak is verzocht van de beschuldiging onder parketnummer 10-349974-24 en in ieder geval zou vrijspraak moeten volgen van die beschuldiging voor zover dit het derde en vierde gedachtestreepje betreft. Vrijspraak is verzocht van de beschuldiging onder parketnummer 10-343175-24. 3.3. Oordeel van de rechtbank 3.3.1. Bewezenverklaring en bewijsmiddelen De beschuldiging onder parketnummer 10-169112-24 Bewezen is dat de verdachte haar pleegkind [het oudste zusje] heeft mishandeld (onder 2), van haar vrijheid heeft beroofd (onder 3) en in hulpeloze toestand heeft gebracht en gelaten waardoor zij zwaar lichamelijk letsel heeft opgelopen (onder 4). De beschuldiging onder parketnummer 10-349974-24 Bewezen is dat de verdachte haar pleegkind, het slachtoffer [het jongste zusje], heeft mishandeld door haar hoofd kaal te scheren. De volledige bewezenverklaring van alle hiervoor genoemde feiten is vermeld in paragraaf 3.3.7. 3.3.2. Bewijsmotivering feiten 2, 3 en 4, parketnummer 10-169112-24 De bewezenverklaring is gebaseerd op de inhoud van de bewijsmiddelen. De rechtbank gaat daarbij uit van de volgende feiten en omstandigheden. Algemeen [het oudste zusje] (hierna: [het oudste zusje]), geboren op [datum], werd op 12 maart 2022 geplaatst in het pleeggezin van de verdachte en haar man, de medeverdachte [medeverdachte]. Op 21 mei 2024, rond half een ’s nachts, bracht de verdachte [het oudste zusje] vanuit hun woning in Vlaardingen naar de huisartsenpost in het ziekenhuis. Bij binnenkomst in het ziekenhuis was [het oudste zusje] zeer cachectisch en was er sprake van hypertonie aan armen en benen. Haar bewustzijn was verlaagd, ze maakte geen contact, voerde geen opdrachten uit, sprak niet en ze liet een afwijkende houding zien. Er leek sprake te zijn van een ernstige bewustzijnsstoornis. Bij nader medisch onderzoek werden bij [het oudste zusje] vele letsels waargenomen, waaronder meerdere oude en verse ribbreuken, een breuk van het linker onderbeen en hersenletsel. Analyse letsel Een forensisch geneeskundige van het Nederlands Forensisch Instituut heeft de letsels die bij [het oudste zusje] zijn vastgesteld nader onderzocht en geanalyseerd. Dit betrof onder meer de volgende letsels: een breuk van de rechteronderarm (twijgbreuk van het rechterspaakbeen nabij de pols, en een dwarse breuk van de rechterellepijp nabij de pols); uitgebreide afwijkingen van het hersenweefsel met verlies van de grijswitte stof differentiatie beiderzijds, rechts meer dan links, passend bij uitgebreide schade als gevolg van zuurstof/doorbloedingstekort beiderzijds; - zwelling van de hersenschors en ook van het hersenparenchym (hersenweefsel binnenwaarts van de schors); - een bloeduitstorting onder het harde hersenvlies (subduraal hematoom) bij de rechterhersenhelft en op het scheidingsvlies tussen grote en kleine hersenen; - hersenfunctiestoornissen (encephalopathie) met een verlaagd bewustzijn en afwijkende spierspanning; - vijf ribbreuken met tekenen van genezing: 4de rib rechts, zijwaarts, en 6de, 7de, 9de en 10de rib links achter-zijwaarts; - afwijkingen bij beide dijbenen, uiteindelijk getypeerd als myositis ossificans; - een breuk van het linkerkuitbeen. De breuken in de rechteronderarm zijn het oudste letsel. Uit de medische gegevens van [het oudste zusje] blijkt dit een polsbreuk van 13 juni 2023 te zijn. De overige letsels zijn op verschillende latere data ontstaan. Bij ziekenhuisopname op 21 mei 2024 verkeerde [het oudste zusje] in een zeer slechte voedingstoestand. Zij woog 19,5 kilogram en haar BMI was 11.1. Een dergelijk gewicht en BMI duiden op ernstige ondervoeding. EMV scores, als maat voor de mate van bewustzijnsstoornis, waren verlaagd, aanvankelijk tussen 7 en 9. Dit duidt op een ernstige bewustzijnsstoornis en valt in de categorie middelzwaar tot ernstig traumatisch hersenletsel. Om de toedrachten van de letsels zoals hiervoor genoemd vast te stellen, heeft de NFI-deskundige, op basis van het dossier, verschillende hypothesen geformuleerd, (voor zover hier van belang) te weten: H3: het letsel is toegebracht door [het oudste zusje] zelf; H4: het letsel is toegebracht door iemand anders dan [het oudste zusje] zelf; H5: achterhoofd met kracht tegen kast bewegen; H6: vanuit staan, met een afstand van circa 130 cm, vallen op achterhoofd; H7: klap met platte hand op achterhoofd door volwassene; H8: val van trap (hoogte onduidelijk); H8a: met kaptafel; hierbij is op basis van de processen-verbaal aangenomen dat eerst de kaptafel viel en [het oudste zusje] hierop terechtkwam; H8b: zonder kaptafel; H9: sprong van trap van circa 1,5 meter hoogte; H10: voorhoofd tegen muur/ grond bewegen; H11: val van bed; H12: met gezicht tegen het bed aanlopen; H13: tape over mond; H14: touw om nek; H18: slaan/schoppen door een volwassene (waaronder met vuist op borst) en daardoor vallen op de grond. H19: squats maken; H20: slaan door volwassenen met vuisten/platte hand op bovenbenen circa 5 tot 10 keer. De bevindingen van de deskundige van het NFI luiden als volgt. Het genoemde hersenletsel is ontstaan door (forse) krachtsinwerkingen op het hoofd op verschillende momenten. Het hersenletsel past niet bij H7, H10, H12, H13 en H14. Het is mogelijk dat milde hersenbeschadiging als gevolg van H5, H6, H8, H9 en H11 is opgetreden. Echter, omdat bewustzijnsverlies en het afwijkende functioneren zoals dit werd gezien bij opname op 21 mei 2024, daarbij niet werd genoemd, is het ernstige (en blijvende) hersenletsel niet het directe gevolg geweest van een van deze toedrachten. Bij [het oudste zusje] werd een bloeduitstorting onder het harde hersenvlies vastgesteld rechts over de bolling van de hersenen, doorlopend in de groeve tussen de grote hersenhelften aan de achterzijde en op het scheidingsvlies tussen de grote en de kleine hersenen rechts. De bloeduitstorting onder het harde hersenvlies is het gevolg van een krachtsinwerking. Het aantreffen van de bloeduitstorting onder het harde hersenvlies is ongeveer even waarschijnlijk in het geval van een accidentele krachtsinwerking als in het geval van een niet-accidentele krachtsinwerking. Vanuit de literatuur blijkt dat deze bloeduitstortingen onder het harde hersenvlies bij kinderen doorgaans worden gezien na hoogenergetische trauma's: krachtsinwerkingen zoals worden gezien bij vallen van meer dan 1,5-2 meter of bijvoorbeeld ernstige auto-ongelukken.

[het oudste zusje] zag er bij aanvang van haar opname in het pleeggezin van de verdachte uit als een vrolijk en gezond meisje van (toen) negen jaar, met bolle wangen en een stralende lach. Bij het pleeggezin veranderde zij in een kwetsbaar, vermagerd, mishandeld en in alle opzichten gebroken meisje. Op basis van het voorgaande is bewezen dat de verdachte samen met haar man [het oudste zusje] heeft mishandeld, waarbij [het oudste zusje] met kracht op haar bovenbenen is geslagen (waarbij niet kan worden vastgesteld dat deze mishandeling tot zwaar lichamelijk letsel heeft geleid, zie daarvoor onder 3.3.4.), [het oudste zusje] van de vrijheid heeft beroofd en beroofd gehouden en dat zij [het oudste zusje] zorg heeft onthouden en haar in hulpeloze toestand heeft gebracht en gehouden, dit laatste met zwaar lichamelijk letsel tot gevolg. 3.3.4. Vrijspraak beschuldiging onder parketnummer 10-169112-24 onder 1 De verdachte wordt kort gezegd ervan beschuldigd, dat zij [het oudste zusje] zwaar lichamelijk letsel heeft toegebracht door haar hard op de bovenbenen te stompen en/of te slaan, en dat dat heeft geleid tot myositis ossificans. Het is niet vast te stellen of bij [het oudste zusje] langduriger beperkingen als gevolg van de myositis ossificans aanwezig zijn. Dat komt doordat zij beperkt functioneert als gevolg van de neurologische schade. Daardoor kan niet worden vastgesteld of dit letsel is aan te merken als zwaar lichamelijk letsel. De verdachte moet op dit punt daarom van de zware mishandeling worden vrijgesproken. 3.3.5. Bewijsmotivering parketnummer 10-349974-24 De bewezenverklaring is gebaseerd op de inhoud van de bewijsmiddelen. De rechtbank gaat daarbij uit van de volgende feiten en omstandigheden. Berichten, beeld, duiding en medeplegen [het jongste zusje] (hierna: [het jongste zusje]), geboren op [datum], werd op 12 maart 2022 geplaatst in het pleeggezin van de verdachte en haar man. Zoals hiervoor onder 3.3.2. overwogen, staan op de telefoons van de verdachte en de [medeverdachte] vele WhatsApp-gesprekken tussen hen beiden. Voor de beoordeling van de beschuldiging ten aanzien van [het jongste zusje] zijn de volgende berichtenwisselingen tussen de verdachte en [medeverdachte] van belang. Op 29 augustus 2022 berichtte [medeverdachte] aan de verdachte: “Gewoon millimeter toch? Alles eraf”, waarop de verdachte antwoordde: “Ja hoor.” [medeverdachte] stuurde twintig minuten later een foto naar de verdachte waarop [het jongste zusje] te zien is met gemillimeterd haar. De verdachte en [medeverdachte] reageerden vervolgens over een weer naar elkaar met schaterlachende smileys. In deze berichtenwisseling is ook te lezen dat de eigen dochter van de verdachte en [medeverdachte] ook luizenvrij gemaakt moest worden, maar in haar geval niet door haar kaal te scheren, maar met behulp van (kennelijk beschikbare) luizenshampoo (“dat spul”).

Uit vaste jurisprudentie blijkt dat onder ‘mishandeling’ in de zin van artikel 300 van het Wetboek van Strafrecht niet alleen moet worden verstaan het aan een ander toebrengen van lichamelijk letsel of pijn, maar onder omstandigheden ook het bij een ander teweegbrengen van een min of meer hevige onlust veroorzakende gewaarwording in of aan het lichaam. Het gedwongen afscheren van het haar brengt bij een ander een min of meer hevige onlust veroorzakende gewaarwording in of aan het lichaam op. Onder de gegeven omstandigheden, waarin het alternatief van een behandeling met shampoo voorhanden is en dit alternatief wél wordt toegepast op de eigen dochter, levert het afscheren van het haar mishandeling op. Het stompen, slaan of schoppen van [het jongste zusje] zoals in de beschuldiging staat, kan op basis van het onderzoek op de terechtzitting en het dossier niet worden vastgesteld, zodat de verdachte daarvan wordt vrijgesproken. Over het met kracht aan één arm omhoog trekken van [het jongste zusje], waarvan de verdachte ook wordt beschuldigd het volgende. Niet kan worden vastgesteld dat dit pijn of letsel bij [het jongste zusje] heeft veroorzaakt, op zo’n manier dat er sprake was van mishandeling. Van dit deel van de beschuldiging zal de verdachte ook worden vrijgesproken. Het laten staan in een emmer is op zichzelf geen mishandeling. Onder omstandigheden kan ook dit een min of meer hevige onlust veroorzakende gewaarwording in of aan het lichaam teweegbrengen. Het kan niet worden vastgesteld dat daarvan bij [het jongste zusje] toen sprake was. De verdachte zal ook van dit onderdeel van de beschuldiging worden vrijgesproken. 3.3.6. Vrijspraak parketnummer 10-343175-24 [het oudste broertje] (hierna: [het oudste broertje]), geboren op [datum] en [het jongste broertje] (hierna: [het jongste broertje]), geboren op datum] werden op 16 juni 2021 als pleegkind geplaatst in het gezin van de verdachte en zijn vrouw. Zij hebben gedurende drie maanden in het pleeggezin verbleven. Uit het onderzoek op de terechtzitting en de onderliggende dossierstukken blijkt dat [medeverdachte] [het oudste broertje] en [het jongste broertje] heeft geslagen. Onvoldoende blijkt hij dit samen met de verdachte deed of dat zij hiermee instemde. Zij kan daarom niet als medepleger worden aangemerkt en zal van de beschuldiging het onder parketnummer 10-343175-24 worden vrijgesproken. 3.3.7. Volledige bewezenverklaring Bewezen is dat: Onder parketnummer 10-169112-24 2. zij op 2 december 2023 te Vlaardingen tezamen en in vereniging met een ander, [het oudste zusje], zijnde een kind dat zij verzorgde en/of opvoedde als behorende tot haar gezin, heeft mishandeld door - hard op de bovenbenen van [het oudste zusje] te stompen en/of te slaan; 3. zij in de periode van 1 december 2023 tot en met 20 mei 2024 te Vlaardingen, tezamen en in vereniging met een ander, opzettelijk [het oudste zusje] wederrechtelijk van de vrijheid heeft beroofd en beroofd gehouden door - haar aan de armen en/of polsen en/of benen en/of enkels vast te maken aan een meubel en/of - haar te plaatsen en/of plaats te laten nemen in een zelfgemaakt bouwwerk gelijkend op een kooi waarbij dat bouwwerk en/of [het oudste zusje] aan stroomdraden was/waren, althans leek/leken te zijn gekoppeld en/of - de deurklink van de kamer waar [het oudste zusje] op dat moment verbleef uit de deur te halen; 4. zij in de periode van 1 december 2023 tot en met 20 mei 2024 te Vlaardingen tezamen en in vereniging met een ander, opzettelijk [het oudste zusje] tot wier onderhoud en verzorging zij en haar mededader verplicht waren, in een hulpeloze toestand heeft gebracht en gelaten door [het oudste zusje] - onvoldoende adequate lichamelijke verzorging en voeding te geven en - onvoldoende de mogelijkheid te geven om naar het toilet te kunnen gaan en - onvoldoende adequate bescherming tegen geweld te bieden en niets te doen om dit zo snel mogelijk te veranderen door medici, een gecertificeerde jeugdbeschermingsinstelling en/of de Raad voor de Kinderbescherming en/of anderen tijdig en adequaat te informeren over het op [het oudste zusje] uitgeoefende geweld terwijl zij wist dat in voornoemde periode - [ het oudste zusje] met kracht op de bovenbenen werd geslagen en - [ het oudste zusje] werd opgesloten op haar kamer en - [ het oudste zusje] werd vastgeketend en - [ het oudste zusje] werd vastgehouden in een kooiconstructie en - [ het oudste zusje] onvoldoende gelegenheid kreeg om naar het toilet te gaan en - [ het oudste zusje] werd geslagen en geschopt; hetgeen heeft geleid tot zwaar lichamelijk letsel, te weten meerdere ribbreuken en een breuk in het linker kuitbeen en hersenletsel (encephalopathie en/of subduraal hematoom en/of een zwelling van de grote hersenen) en letsel leidend tot botnieuwvorming in de weke delen van de bovenbenen (myositis ossificans); Onder parketnummer 10-349974-24 zij op 29 augustus 2022 te Vlaardingen, tezamen en in vereniging met een ander, haar pleegkind [het jongste zusje] (geboren op [datum]) dat zij verzorgde en opvoedde als behorende tot haar gezin heeft mishandeld door die [het jongste zusje] - de haren af te scheren. 4Kwalificatie en strafbaarheid 4.1. Kwalificatie De bewezen feiten leveren de volgende strafbare feiten op: Onder parketnummer 10-169112-24 2. medeplegen van mishandeling, begaan tegen een kind dat zij verzorgt of opvoedt als behorend tot haar gezin, meermalen gepleegd; 3. medeplegen van opzettelijk iemand van de vrijheid beroven en beroofd houden, meermalen gepleegd; 4. medeplegen van opzettelijk iemand tot wiens onderhoud en verzorging zij krachtens wet of overeenkomst verplicht is, in een hulpeloze toestand brengen en laten, terwijl het feit zwaar lichamelijk letsel ten gevolge heeft, meermalen gepleegd; Onder parketnummer 10-349974-24 medeplegen van mishandeling, begaan tegen een kind dat zij verzorgt of opvoedt als behorend tot haar gezin. 4.2. Strafbaarheid van de feiten en van de verdachte

5Straf en maatregel 5.1. Eis van de officier van justitie De verdachte moet voor de beschuldigingen onder parketnummer 10-169112-24 onder 1, 2, 3 en 4, de onder parketnummer 10-349974-24 en onder parketnummer 10-343175-24 worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van elf jaar met aftrek van voorarrest, (ongemaximeerde) terbeschikkingstelling van de verdachte met bevel tot verpleging van overheidswege, met oplegging van de maatregel als bedoeld in artikel 38v van het Wetboek van Strafrecht met daarin een contactverbod met betrekking tot [het oudste zusje], [het jongste zusje], [het oudste broertje] en [het jongste broertje] voor de duur van vijf jaar. Ten slotte geeft de officier van justitie oplegging van de gedragsbeïnvloedende en vrijheidsbeperkende maatregel als bedoeld in artikel 38z van het Wetboek van Strafrecht in overweging. 5.2. Oordeel van de rechtbank 5.2.1. Ernst en omstandigheden van de feiten De verdachte en haar man waren pleegouders van onder anderen de halfzusjes [het jongste zusje] en [het oudste zusje]. [het jongste zusje] en [het oudste zusje] waren anderhalf en acht jaar oud toen zij bij het pleeggezin kwamen. [het jongste zusje] is na ongeveer een jaar en tien maanden uit het pleeggezin vertrokken en [het oudste zusje] is ruim twee jaar in het pleeggezin geweest, totdat zij in zeer slechte toestand naar de spoedeisende hulp is gebracht. Voor deze kinderen was plaatsing in een pleeggezin nodig, omdat in hun eigen gezin de zorg voor een stabiele en veilige omgeving ontbrak. Zij zijn daarom aan de pleegzorg van de verdachte en zijn medeverdachte toevertrouwd. Voor deze kinderen – en in wel heel ernstige vorm voor [het oudste zusje] – pakte dat verkeerd uit. [het jongste zusje] is regelmatig vernederd door de verdachten en zij hebben haar mishandeld door haar haren af te scheren. [het oudste zusje] is door de verdachten stelselmatig vernederd en herhaaldelijk en steeds langer opgesloten in een slaapkamer, waar zij haar vaak aan een ketting hebben vastgezet en waarbij haar gezicht en handen werden beplakt met duct tape. Zij stond langdurig naakt of bijna naakt in een kooi gemaakt van stokken, schrikdraad en een lekbak voor een wasmachine. Op zijn minst werd de indruk gewekt dat de schrikdraden onder spanning stonden. Ze moest blijven dansen tot ze niet meer kon, toen ze niet bleef stilstaan toen haar dat was opgedragen. Het was de bedoeling dat [het oudste zusje] zou ‘breken’ en de verdachten maakten zich onderling vrolijk over wat zij [het oudste zusje] aandeden. De verdachten hebben in de loop van de tijd steeds hardere maatregelen tegen [het oudste zusje] getroffen, omdat zij haar gedrag steeds problematischer vonden. Ook hebben zij haar te weinig eten gegeven zodat zij ernstig ondervoed was toen zij uiteindelijk in het ziekenhuis werd opgenomen. In het pleeggezin heeft [het oudste zusje] vele letsels opgelopen, waaronder divers ernstig hersenletsel, ribbreuken, wervelbreuken, spierletsel en blauwe plekken. Als gevolg van het hersenletsel zal [het oudste zusje] nooit zelfstandig kunnen leven. Zij functioneert op het niveau van een vierjarige en heeft tal van beperkingen. De letsels zijn onbehandeld gebleven doordat de verdachte en zijn medeverdachte geen hulp hebben ingeschakeld. Weliswaar hebben zij met enige regelmaat bij instanties aan de bel getrokken over moeilijk hanteerbaar gedrag van [het oudste zusje], maar nooit hebben zij er melding van gemaakt dat er als reactie op het gedrag van [het oudste zusje] steeds hardere fysieke strafmaatregelen volgden. Een verzoek tot wijziging van de verblijfplaats hebben zij zelfs met succes aangevochten. Voor de buitenwereld hielden zij de schijn op een liefdevol gezin te zijn. Dat instanties zijn tekortgeschoten in de begeleiding en het toezicht op de pleegkinderen en het gezin is geen excuus voor hetgeen de verdachte en haar medeverdachte deze pleegkinderen en in het bijzonder [het oudste zusje] hebben aangedaan. Daarvoor is de verdachte verantwoordelijk. De verdachte en haar medeverdachte hebben elk van deze kinderen geschaad. In het geval van [het oudste zusje] is de grote psychische en lichamelijke schade zeer waarschijnlijk onherstelbaar. 5.2.2. Persoon en persoonlijke omstandigheden Strafblad De verdachte is niet eerder veroordeeld voor soortgelijke strafbare feiten. Rapport van deskundigen Over de verdachte is een rapport namens het Pieter Baan Centrum van 29 juli 2025 uitgebracht. Daarin is onder meer verslag gedaan van een psychologisch en psychiatrisch onderzoek, opgemaakt door de GZ-psycholoog [psycholoog] en de psychiater [psychiater]. De deskundigen concluderen dat de verdachte een ernstige en complexe persoonlijkheidsstoornis heeft, waarbij wantrouwen, egocentrisme en een gebrek aan empathie voorop staan. In classificerende zin kan worden gesproken van een persoonlijkheidsstoornis met antisociale, narcistische, theatrale (histrionische) en borderline trekken. Er zijn daarnaast aanwijzingen voor een gestoorde agressieregulatie: de verdachte kampt met onderliggende boosheid, geeft niet adequaat uiting aan boosheid en herkent boosheid niet goed bij zichzelf. Deze boosheid leidt, zover daar zicht op is verkregen, bij de verdachte in beperkte mate tot (agressieve) impulsdoorbraken. De persoonlijkheidsstoornis was aanwezig ten tijde van de thans bewezenverklaarde feiten. Het ontbreekt de verdachte aan zelfreflectie, empathie en adequate begrenzingsmogelijkheden. Hierdoor is de verdachte onvoldoende in staat kinderen adequaat op te voeden en oplossingen te vinden voor opvoedkundige uitdagingen. Vanaf het begin dat er kinderen waren is zij geconfronteerd met haar tekortschietende oplossingsvaardigheden, hetgeen leidt tot gevoelens van machteloosheid. Deze gevoelens en het niet kunnen voldoen aan haar eigen ideaalbeeld worden door de verdachte niet goed verdragen, waardoor boosheid en frustratie intern al snel oplopen. Door haar verstoorde agressieregulatie beleeft ze deze gevoelens onvoldoende en weet ze er niet adequaat uiting aan te geven. Verdachtes gebrek aan empathie en berouw zorgen vervolgens voor onvoldoende remming op haar gedrag waarmee zij zich op anderen afreageert. Op basis van het voorgaande is het advies om de verdachte de feiten, indien bewezen, in verminderde mate toe te rekenen. De herhalingskans op geweld in algemene zin wordt bij de verdachte als matig ingeschat. Echter, in de situatie dat er – bij afwezigheid van haar partner – kwetsbare kinderen aan haar zijn toevertrouwd, ontstaat er op korte termijn een hoog risico op geweld dat gericht is op deze kinderen. De risicofactoren voor gewelddadig gedrag naar kinderen hangen bij betrokkene samen met haar persoonlijkheidsstoornis. Het gaat daarbij vooral om haar gestoorde agressieregulatie, waardoor gevoelens van machteloosheid in de opvoeding snel leiden tot frustratie en boosheid, die ze externaliseert door de kinderen te devalueren. Vervolgens leeft ze, niet geremd door een adequaat empathisch vermogen, de boosheid op hen uit. De verdachte heeft geen probleembesef ten aanzien van haar stoornis en er is met haar geen overeenstemming over haar specifieke rol in ernstige strafbare feiten. De verdachte is eerder een zorgmijder geweest.

De rechtbank: Voorvragen verklaart de dagvaarding onder parketnummer 10-169112-24 nietig voor zover het betreft de onder feiten 1 en 2 opgenomen zinsnede ‘anderszins uitwendig geweld toe te passen op het lichaam van [het oudste zusje]’; Vrijspraak verklaart niet bewezen dat de verdachte het onder parketnummer 10-169112-24 onder 1 ten laste gelegde feit en het onder parketnummer 10-343975-24 ten laste gelegde feit heeft gepleegd en spreekt de verdachte daarvan vrij; Bewezenverklaring verklaart bewezen dat de verdachte de onder parketnummer 10-169112-24 onder 2, 3 en 4 ten laste gelegde feiten en het onder parketnummer 10-349974-24 ten laste gelegde feit, zoals in hoofdstuk 3 is omschreven, heeft gepleegd; Kwalificatie en strafbaarheid stelt vast dat het bewezenverklaarde oplevert de in hoofdstuk 4 vermelde strafbare feiten; verklaart de verdachte strafbaar; Straf en maatregel Gevangenisstraf veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf van 8 (acht) jaar; beveelt dat de tijd die door de verdachte voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorgebracht, in mindering wordt gebracht op de gevangenisstraf, voor zover deze tijd niet al op een andere vrijheidsstraf in mindering is gebracht; Gedragsbeïnvloedende maatregel (38z Wetboek van Strafrecht) legt de verdachte voor de hiervoor genoemde bewezen verklaarde feiten op de maatregel strekkende tot gedragsbeïnvloeding of vrijheidsbeperking; Vorderingen benadeelde partijen veroordeelt de verdachte hoofdelijk met haar mededader, aan de benadeelde partij [het oudste zusje] (parketnummer 10-169112-24, feiten 2, 3 en 4) te betalen € 200.000,-, als vergoeding van immateriële schade en de wettelijke rente hierover vanaf 14 oktober 2025 tot de dag van volledige betaling. Dit bedrag dient te worden gestort op een ten behoeve van het slachtoffer te openen rekening met een zogenoemde BEM-clausule (Belegging, Erfenis en andere gelden Minderjarigen). Als en voor zover er al door de mededader (deels) is betaald, wordt de verdachte (in zoverre) van die betalingsverplichting bevrijd; verklaart de benadeelde partij [het oudste zusje] niet-ontvankelijk in het resterende deel van de vordering; bepaalt dat dit deel van de vordering kan worden aangebracht bij de burgerlijke rechter; veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij [het oudste zusje] gemaakte proceskosten, tot op vandaag begroot op nihil en in de nog te maken kosten voor de tenuitvoerlegging van dit vonnis; legt aan de verdachte voor parketnummer 10-169112-24, feiten 2, 3 en 4 de maatregel tot schadevergoeding op, wat inhoudt dat de verdachte de verplichting heeft om ten behoeve van de benadeelde partij [het oudste zusje] aan de staat € 200.000,- te betalen, en de wettelijke rente vanaf 14 oktober 2025 tot aan de dag van de gehele betaling; bepaalt dat indien volledig verhaal niet mogelijk blijkt, gijzeling kan worden toegepast voor de duur van maximaal 329 dagen. De toepassing van de gijzeling heft de betalingsverplichting niet op; bepaalt dat de verdachte van haar verplichting tot het vergoeden van schade is bevrijd als zij en/of haar mededader de schade aan de benadeelde partij [het oudste zusje] of aan de staat heeft/hebben vergoed; veroordeelt de verdachte hoofdelijk met haar mededader, aan de benadeelde partij [de moeder van de zusjes], te betalen € 18.006,28, bestaande uit € 506,28 als vergoeding van materiële schade (parketnummer 10-16112-24, feiten 2, 3 en 4) en € 17.500,- als vergoeding van immateriële schade (parketnummer 10-169112-24, feit 4), en de wettelijke rente hierover vanaf 16 oktober 2025 tot de dag van volledige betaling. Als en voor zover er al door de mededader (deels) is betaald, wordt de verdachte (in zoverre) van die betalingsverplichting bevrijd; wijst af het resterende deel van de gevorderde materiële schade; verklaart de benadeelde partij [de moeder van de zusjes] niet-ontvankelijk in het resterende deel van de gevorderde immateriële schade (parketnummer 10-169112-24, feit 4); bepaalt dat dit deel van de vordering kan worden aangebracht bij de burgerlijke rechter; veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij [de moeder van de zusjes] gemaakte proceskosten, tot op vandaag begroot nihil en in de nog te maken kosten voor de tenuitvoerlegging van dit vonnis; legt aan de verdachte voor parketnummer 10-169112-24, feiten 2, 3 en 4 de maatregel tot schadevergoeding op, wat inhoudt dat de verdachte de verplichting heeft om ten behoeve van de benadeelde partij [de moeder van de zusjes] aan de staat € 18.006,28 te betalen, en de wettelijke rente vanaf 16 oktober 2025 tot aan de dag van de gehele betaling; bepaalt dat indien volledig verhaal niet mogelijk blijkt, gijzeling kan worden toegepast voor de duur van maximaal 30 dagen. De toepassing van de gijzeling heft de betalingsverplichting niet op; bepaalt dat de verdachte van haar verplichting tot het vergoeden van schade is bevrijd als zij en/of haar mededader de schade aan de benadeelde partij [de moeder van de zusjes] of aan de staat heeft/hebben vergoed; veroordeelt de verdachte hoofdelijk met haar mededader, aan de benadeelde partij [het jongste zusje] (parketnummer 10-349974-24), te betalen € 500,- als vergoeding van immateriële schade, en de wettelijke rente hierover vanaf 16 oktober 2025 tot de dag van volledige betaling. Als en voor zover er al door de mededader (deels) is betaald, wordt de verdachte (in zoverre) van die betalingsverplichting bevrijd; wijst af het door de benadeelde partij [het jongste zusje] meer of anders gevorderde (parketnummer 10-349974-24); veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij [het jongste zusje] gemaakte proceskosten, tot op vandaag begroot op nihil en in de nog te maken kosten voor de tenuitvoerlegging van dit vonnis; legt aan de verdachte voor het feit onder parketnummer 10-349974-24 de maatregel tot schadevergoeding op, wat inhoudt dat de verdachte de verplichting heeft om ten behoeve van de benadeelde partij [het jongste zusje] aan de staat € 500,- te betalen, en de wettelijke rente vanaf 16 oktober 2025 tot aan de dag van de gehele betaling. bepaalt dat indien volledig verhaal niet mogelijk blijkt, gijzeling kan worden toegepast voor de duur van maximaal 2 dagen. De toepassing van de gijzeling heft de betalingsverplichting niet op; bepaalt dat de verdachte van haar verplichting tot het vergoeden van schade is bevrijd als zij en/of haar mededader de schade aan de benadeelde partij [het jongste zusje] of aan de staat heeft/hebben vergoed; verklaart de benadeelde partij [het oudste broertje] (parketnummer 10-343175-24) niet-ontvankelijk in de vordering; bepaalt dat de benadeelde partij [het oudste broertje] en de verdachte ieder de eigen kosten draagt; verklaart de benadeelde partij [het jongste broertje] (parketnummer 10-343175-24) niet-ontvankelijk in de vordering; bepaalt dat de benadeelde partij [het jongste broertje] en de verdachte ieder de eigen kosten draagt. 9Samenstelling rechtbank en ondertekening Dit vonnis is gewezen door: mr. A.J.P. van Essen, voorzitter, en mrs. D.C.J. Peeck en P.C. Tuinenburg, rechters, in tegenwoordigheid van R.

De bloeduitstorting onder het harde hersenvlies is niet passend bij H7: klap met platte hand op achterhoofd door volwassene en H12: met gezicht tegen het bed aanlopen; de krachtsinwerkingen die hierbij optreden zijn te gering. Voor het ontstaan van ribbreuken is forse krachtsinwerking vereist. De ribbreuken kunnen zowel bij H8 (a en b) als bij H18 passen, mits hierbij forse krachtsinwerking op de ribben plaatsvond. Ribbreuken zijn na een gewone val of sprong van een trap uiterst zeldzaam. De myositis ossificans kan passen bij hypothesen H8. H8a, H8b,H9, H11, H19 en H20, als daarbij krachtsinwerking of herhaalde krachtsinwerking op de bovenbenen plaatsvond. Gelet op het beiderzijds voorkomen van het letsel op dezelfde locatie, namelijk de bovenbenen, is de myositis ossificans waarschijnlijker onder de hypothese H20, al dan niet in combinatie met H19, dan onder de hypothesen H8, H9, of H11. De myositis ossificans werd op het moment van radiologisch vaststellen op 21 mei 2024 door de radiologen beoordeeld als weken tot maanden oud. Op de skeletstatus van 22 mei 2024 werd aan de schacht van het linkerkuitbeen, aan de kniezijde een genezende breuk gezien. Stressfracturen, dit wil zeggen botbreuken als gevolg van herhaalde krachtsinwerkingen, worden in de wetenschappelijke literatuur beschreven in het bovenste deel van het kuitbeen, zowel bij volwassenen als bij kinderen. Over H19: squats maken verklaarde de verdachte bij de rechter-commissaris op 8 mei 2025: “In het begin waren het 10 squats, later misschien 50 squats.” Dit zou hebben plaatsgevonden op 2 december 2023. Gezien het herhaaldelijk squatten, zou de breuk van het linker kuitbeen hier ook bij kunnen passen. De veelheid van letsels, op moeilijk bereikbare lichaamslocaties, de aanwezigheid van vele botbreuken en het ernstige hersenletsel maakt dat deze combinatie van letsels niet past bij enkel H3 (toegebracht door [het oudste zusje] zelf). Tussenconclusie rechtbank De rechtbank neemt de conclusie van de deskundige ten aanzien van de toedracht van het letsel over. Hieruit volgt dat [het oudste zusje] in de periode dat zij bij de verdachte woonde veel (zwaar) lichamelijk letsel heeft opgelopen dat door een ander of anderen moet zijn veroorzaakt. Duiding beelden en berichten Zowel in de kamer van [het oudste zusje] als rondom hun woning aan de [woonadres] in Vlaardingen had de medeverdachte [medeverdachte] camera’s geïnstalleerd. De camera in de kamer van [het oudste zusje] was bedoeld om [het oudste zusje] in de gaten te houden. Op de telefoons van de verdachte en de [medeverdachte] staan vele WhatsApp-gesprekken tussen beiden, , . In sommige gesprekken staan screenshots van opnamen van in de slaapkamer van [het oudste zusje] geplaatste camera. Op de telefoon van [medeverdachte] zijn meer screenshots aangetroffen. De hierna opgenomen afbeeldingen zijn, op twee na, screenshots van de camera in de kinderslaapkamer van [het oudste zusje] in de woning aan de [woonadres] in Vlaardingen. De afbeeldingen 2405251351.D11 en 2406130818.D01 zijn elders in deze woning gemaakt. Afbeelding 2406130818.D01 van 2-12-2023 11:26 uur [het oudste zusje] houdt in haar handen een bevuild doekje vast. Afbeelding 2405251351.D04 van 22-1-2024 09:49 uur [het oudste zusje] staat met een handboei aan haar linkerarm vastgeketend aan een klimrek. Afbeelding 2405251351.D05 van 22-1-2024 10:14 uur [het oudste zusje] staat met een ketting aan haar linkerenkel vastgeketend aan een klimrek. Achter [het oudste zusje] staat een emmer. De emmer was bedoeld voor [het oudste zusje] om haar behoeften in te doen, in het geval zij naar de wc moest en zij was alleen thuis of als de verdachte en/of [medeverdachte] haar niet hoorden. Afbeelding 2406130818.D05 van 22-1-2024 19:26 uur [het oudste zusje] staat met haar handen op haar rug en met een ketting aan haar linkerenkel vastgeketend aan een klimrek. Naast [het oudste zusje] staat een emmer. Afbeelding 2405251351.D06 van 21-2-2024 15:53 uur [het oudste zusje] staat met haar handen op haar rug en met zowel een ketting om haar borst als een ketting om haar linkerenkel vastgeketend aan een klimrek. Naast [het oudste zusje] staat een emmer. Afbeelding 2406130818.D09 van 21-2-2024 18:37 uur [het oudste zusje] staat met haar handen op haar rug en met zowel een ketting om haar borst als een ketting om haar linkerenkel vastgeketend aan een klimrek. Naast [het oudste zusje] staat een emmer. Afbeelding 2406130818.D10 van 22-2-2024 08:49 uur [het oudste zusje] staat met haar handen op haar rug en met zowel een ketting om haar borst als een ketting om haar linkerenkel vastgeketend aan een klimrek. Naast [het oudste zusje] staat een emmer. Afbeelding 2405251351.D07 van 22-2-2024 22:37 uur [het oudste zusje] staat, geheel naakt, met haar handen op haar rug en met zowel een ketting om haar borst als een ketting om haar linkerenkel vastgeketend aan een klimrek. Naast [het oudste zusje] staat een emmer. Afbeelding 2406130818.D13 van 23-2-2024 06:09 uur [het oudste zusje] staat, geheel naakt, met haar handen op haar rug en met zowel een ketting om haar borst als een ketting om haar linkerenkel vastgeketend aan een klimrek. Naast [het oudste zusje] staat een emmer. Afbeelding 2406130818.D14 van 24-2-2024 05:45 uur [het oudste zusje] ligt, geheel naakt en op haar knieën, met haar hoofd op de grond, met een ketting ter hoogte van haar heup vastgeketend aan de trap van het stapelbed. Afbeelding 2406130818.D15 van 24-2-2024 05:48 uur [het oudste zusje] ligt, geheel naakt en op haar knieën en handen, naast het stapelbed op de grond. Vanaf de bovenzijde van de trap van het stapelbed loopt een ketting naar [het oudste zusje]. Afbeelding 2406130818.D16, 25-2-2024 05:57 uur [het oudste zusje] staat, geheel naakt, voorovergebogen naast het stapelbed, vastgeketend aan het stapelbed met een ketting om haar linkerpols. Afbeelding 2405251351.D08 van 4-3-2024 20:04 uur [het oudste zusje] zit, in een kleermakerszit, op het onderste bed van het stapelbed. Zij heeft haar ogen dicht en een deken om zich heen. Vanaf de trap van het stapelbed loopt een ketting naar [het oudste zusje], die onder de deken uit het zicht verdwijnt. [het oudste zusje] zat hier daadwerkelijk met een ketting aan haar voet vastgebonden aan het stapelbed. Afbeelding 2405251351.D11 van 10-3-2024 21:52 uur [het oudste zusje] staat met haar broek tot op haar knieën naar beneden, met in haar rechterhand een bevuilde luier en met een bevuilde luiers die onder haar onderbroek uitsteekt. Afbeelding 2406130818.D21 van 21-3-2024 12:22 uur [het oudste zusje] zit op de grond, ter hoogte van de touwladder van het klimrek.

Dit, in combinatie met een op korte termijn hoog (en in combinatie met haar partner [medeverdachte] zeer hoog) recidiverisico op geweld naar kwetsbare kinderen die aan haar zorg zijn toevertrouwd, impliceert dat zij langdurige, intensieve klinische behandeling en toezicht nodig heeft om het recidiverisico afdoende te doen verminderen. De conclusie van de deskundigen is, dat dit alleen in het kader van een maatregel tot terbeschikkingstelling (hierna: tbs-maatregel) met bevel tot verpleging van overheidswege kan worden gerealiseerd. 5.2.3. Redelijke termijn De verdachte moet binnen een redelijke termijn worden berecht. De redelijke termijn is in dit geval gestart op 27 mei 2024, omdat de verdachte toen in verzekering is gesteld. Tot aan dit vonnis is een periode van achttien maanden verstreken. Omdat de verdachte vast zit en er geen sprake is van bijzondere omstandigheden, is de redelijke termijn in deze zaak zestien maanden. Dat betekent dat de redelijke termijn met twee maanden is geschonden. Deze overschrijding van de redelijke termijn is zeer beperkt. Daarom volstaat de rechtbank met de enkele vaststelling dat de redelijke termijn is overschreden. 5.2.4. Oplegging straf en maatregel Straf Gelet op de ernst van de strafbare feiten is een gevangenisstraf de enige passende reactie. De maximumduur van de gevangenisstraf is, vanwege samenloop van de bewezenverklaarde feiten tien jaar en acht maanden. Bij het bepalen van die strafsoort en de duur daarvan houdt de rechtbank ook rekening met straffen die in min of meer soortgelijke zaken zijn opgelegd. Op basis van het hiervoor besproken rapport stelt de rechtbank vast dat bij de verdachte een psychische stoornis bestond en dat deze het gedrag van de verdachte tijdens het begaan van de strafbare feiten beïnvloedde. De feiten worden daarom in verminderde mate aan de verdachte toegerekend. Dit heeft een enigszins matigend effect op de hoogte van de vrijheidsstraf die aan de verdachte wordt opgelegd. Alles afwegend wordt daarom een gevangenisstraf van acht jaar opgelegd. De gevangenisstraf zal worden tenuitvoergelegd binnen de penitentiaire inrichting, totdat aan de verdachte voorwaardelijke invrijheidstelling wordt verleend. Maatregel De kans dat de verdachte opnieuw vergelijkbare strafbare feiten zal plegen is grotendeels afhankelijk van externe factoren. Op dit moment is niet te voorspellen hoe de persoonlijke situatie van de verdachte is op het moment dat zij haar straf heeft uitgezeten. De verwachting is dat er nooit meer kinderen aan de langdurige zorg van de verdachte zullen worden toevertrouwd, terwijl juist in die situatie het herhalingsgevaar zeer hoog is. In een situatie waarin geen kinderen aan haar zorg zijn toevertrouwd, wordt het herhalingsgevaar als matig ingeschat. Daarbij speelt ook een rol of de verdachte en [medeverdachte] samen zullen blijven of komen. Hierover valt op dit moment echter niets met zekerheid te zeggen. Er kan nu dan ook geen goede inschatting gemaakt worden van het herhalingsgevaar over enkele jaren. Op dit moment kan dan ook niet worden vastgesteld dat, wanneer de verdachte vrij komt, de veiligheid van anderen in gevaar komt, zodat niet wordt voldaan aan de voorwaarden om een tbs-maatregel op te leggen. Om ervoor te zorgen dat de verdachte – indien dat dán aan de orde is – niet onbehandeld op straat komt te staan, wordt de hierna te noemen maatregel als bedoeld in artikel 38z van het Wetboek van Strafrecht opgelegd. Bij de tenuitvoerlegging van deze maatregel kunnen aan de verdachte voorwaarden worden opgelegd om het herhalingsgevaar te beperken. Deze voorwaarden kunnen onder meer een behandeling en langdurig toezicht inhouden. Door deze maatregel kan er langdurig zicht worden gehouden op de verdachte. Voor oplegging van een contactverbod met de slachtoffers bestaat onvoldoende grond omdat er geen reden is om aan te nemen dat de verdachte contact met hen zal opnemen. 6Vorderingen van de benadeelde partijen 6.1. Vordering [het oudste zusje] [het oudste zusje] heeft als benadeelde partij voor alle feiten onder parketnummer 10-169112-24 € 500.000,- gevorderd als vergoeding voor immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. De verdachte moet hoofdelijk worden veroordeeld tot vergoeding van deze schade. 6.2. Standpunt van de officier van justitie De vordering van de benadeelde partij kan volledig worden toegewezen, te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. De verdachte moet hoofdelijk met de medeverdachte worden veroordeeld tot vergoeding van de schade. 6.3. Standpunt van de verdediging De benadeelde partij moet, vanwege de bepleite vrijspraken, niet-ontvankelijk worden verklaard. Bij een veroordeling dient de benadeelde partij ook niet-ontvankelijk worden verklaard omdat niet precies kan worden vastgesteld wat welke schade heeft veroorzaakt. Als de vordering toch wordt toegewezen dan moet de toe te kennen schadevergoeding substantieel worden gematigd. 6.4. Oordeel van de rechtbank 6.4.1. Immateriële schade De benadeelde partij heeft als gevolg van de onder parketnummer 10-169112-24 onder 2, 3 en 4 bewezen verklaarde feiten rechtstreeks immateriële schade geleden als gevolg van het ernstige lichamelijke letsel dat zij heeft opgelopen. Bij het bepalen van de hoogte van de schade is van belang de aard van de aansprakelijkheid en de ernst van de aan de verdachte te maken verwijten, de aard en ernst van het letsel (waaronder de duur en de intensiteit), de verwachting over het herstel en de leeftijd van de benadeelde partij. Kijkend naar deze factoren is in ieder geval € 200.000 toewijsbaar. De benadeelde partij wordt in het resterende deel van de vordering niet-ontvankelijk verklaard, omdat een oordeel over dat meerdere een nader onderzoek vergt en de behandeling van de vordering voor dat gedeelte een onevenredige belasting van het strafproces oplevert. Dit deel van de vordering kan daarom bij de burgerlijke rechter worden aangebracht. Dit betekent dat de verdachte € 200.000,- als vergoeding van immateriële schade aan de benadeelde partij moet betalen. Dit bedrag dient, gelet op de jonge leeftijd van het slachtoffer, te worden gestort op een ten behoeve van het slachtoffer te openen rekening met een zogenoemde BEM-clausule (Belegging, Erfenis en andere gelden Minderjarigen). 6.4.2. Hoofdelijke veroordeling De verdachte heeft de strafbare feiten waarvoor de schadevergoeding wordt toegewezen samen met [medeverdachte] gepleegd. Zij zijn daarom beiden hoofdelijk aansprakelijk voor deze schadevergoeding. Als [medeverdachte] de schadevergoeding (voor een deel) heeft betaald, hoeft de verdachte (dat deel) niet meer aan de benadeelde partij te betalen. 6.4.3. Wettelijke rente en proceskosten De benadeelde partij heeft gevorderd de schadevergoeding te vermeerderen met de wettelijke rente.

Meulendijk griffier, en uitgesproken op de openbare zitting van deze rechtbank op 25 november 2025. Medische informatie van Erasmus Medisch Centrum betreffende [het oudste zusje], pagina’s 2 tot en met 8 in dossier 2408220950.DOS. Verklaring van getuige [de moeder van de zusjes], pagina’s 1353 tot en met 1361 in dossier 2408220950.DOS. Verklaring [medeverdachte], pagina’s 183 tot en met 207 in dossier 2408220950.DOS. Uitgemergeld, erg dun. Verhoogde spierspanning, wat ertoe leidt dat spieren stijf en moeilijk te bewegen zijn. Medische informatie van Erasmus Medisch Centrum betreffende [het oudste zusje], pagina’s 2 tot en met 8 in dossier 2408220950.DOS. Het rapport ‘Forensisch-medisch onderzoek inzake en 10 jaar oud meisje’ van 18 juli 2025, nummer 2024.05.24.127 (aanvraag 003), opgemaakt door [arts], kinderarts, NFI deskundige forensische geneeskunde minderjarigen. De hersenen worden onderverdeeld in gebieden met grijze stof en gebieden met witte stof. In de grijze stof (in de hersenschors, cortex gelegen) liggen de cellichamen van de zenuwcellen, in de witte stof liggen de uitlopers, de kabels die verbinden en signalen transporteren. Normaal gesproken zijn deze grijze en witte stof op scans van het hoofd duidelijk van elkaar gescheiden. Myositis ossificans kenmerkt zich door de vorming van bot in zachte weefsels, meestal spierweefsel, een locaties waar geen bot hoort te zitten. Botvorming in spierweefsel kan optreden als een bloeduitstorting in spierweefsel en omringende weefsels gaat verkalken. Verklaring [verdachte] op de terechtzitting van 6 november 2025, gevraagd naar haar verklaring bij de rechter-commissaris van 8 mei 2025 in de zaak tegen de medeverdachte. Verklaring [medeverdachte], pagina’s 183 tot en met 207 in dossier 2408220950.DOS. Proces-verbaal van politie, pagina’s 294 tot en met 313 in dossier 2408220950.DOS. Proces-verbaal van politie, pagina’s 450 tot en met 497 in dossier 2408220950.DOS. Proces-verbaal van politie, pagina’s 512 tot en met 525 in dossier 2408220950.DOS. Proces-verbaal van politie, pagina’s 1391 tot en met 1434 in dossier 2408220950.DOS. Verklaring [medeverdachte], pagina’s 248 tot en met 266 in dossier 2408220950.DOS. Verklaring [medeverdachte], pagina’s 248 tot en met 266 in dossier 2408220950.DOS. Verklaring [medeverdachte], pagina’s 248 tot en met 266 in dossier 2408220950.DOS. Verklaring [medeverdachte], pagina’s 1224 tot en met 1246 in dossier 2408220950.DOS. Verklaring [medeverdachte], pagina’s 183 tot en met 207 in dossier 2408220950.DOS. Verklaring [medeverdachte], pagina’s 248 tot en met 266 in dossier 2408220950.DOS. Proces-verbaal van politie, pagina’s 1196 tot en met 1199 in dossier 2408220950.DOS. Verklaring [getuige], pagina’s 391 tot en met 394 in dossier 2408220950.DOS. Verklaring [verdachte] op de terechtzitting van 6 november 2025, gevraagd naar haar verklaring bij de rechter-commissaris van 8 mei 2025 in de zaak tegen de medeverdachte. Verklaring [verdachte], pagina’s 1256 tot en met 1283 in dossier 2408220950.DOS. Verklaring [medeverdachte], pagina’s 1224 tot en met 1246 in dossier 2408220950.DOS. Verklaring [medeverdachte], pagina’s 183 tot en met 207 in dossier 2408220950.DOS. Verklaring [verdachte], pagina’s 225 tot en met 247 in dossier 2408220950.DOS. Proces-verbaal van politie, pagina’s 614 tot en met 634 in dossier 2408220950.DOS. Proces-verbaal van politie, pagina’s 62 en 63 in dossier 2408220950.DOS. Proces-verbaal van politie, pagina’s 67 tot en met 72 in dossier 2408220950.DOS. Deskundigenverslag van het Nederlands Forensisch Instituut, pagina’s 314 tot en met 324 in dossier 2408220950.DOS. Verklaring [medeverdachte], pagina’s 248 tot en met 266 in dossier 2408220950.DOS. Verklaring [medeverdachte], pagina’s 248 tot en met 266 in dossier 2408220950.DOS. Verklaring [medeverdachte], pagina’s 1206 tot en met 1223 in dossier 2408220950.DOS. Verklaring [verdachte], pagina’s 225 tot en met 247 in dossier 2408220950.DOS. Verklaring [verdachte], pagina’s 1284 tot en met 1308 in dossier 2408220950.DOS. De ‘voor en na-foto’s’ door de verbalisanten aan de verdachte getoond tijdens haar verhoor van 13 augustus 2024, zie verklaring [verdachte], pagina’s 1284 tot en met 1308 in dossier 2408220950.DOS. Medische informatie van Erasmus Medisch Centrum betreffende [het jongste zusje], pagina’s 254 tot en met 262 in dossier 2409290900.DOS. Verklaring van getuige [de moeder van de zusjes], pagina’s 1 tot en met 9 in dossier 2409290900.DOS. Proces-verbaal van politie, pagina’s 130 tot en met 177 in dossier 2409290900.DOS. Hoge Raad 9 september 2014, ECLI:NL:HR:2014:2677. Proces-verbaal van politie met bijlage, pagina’s 135 tot en met 158 in dossier 2408221330.DOS. Verklaring van aangeefster [de moeder van de broertjes], pagina’s 1 tot en met 9 in dossier 2408221330.DOS.

De bloeduitstorting onder het harde hersenvlies is niet passend bij H7: klap met platte hand op achterhoofd door volwassene en H12: met gezicht tegen het bed aanlopen; de krachtsinwerkingen die hierbij optreden zijn te gering. Voor het ontstaan van ribbreuken is forse krachtsinwerking vereist. De ribbreuken kunnen zowel bij H8 (a en b) als bij H18 passen, mits hierbij forse krachtsinwerking op de ribben plaatsvond. Ribbreuken zijn na een gewone val of sprong van een trap uiterst zeldzaam. De myositis ossificans kan passen bij hypothesen H8. H8a, H8b,H9, H11, H19 en H20, als daarbij krachtsinwerking of herhaalde krachtsinwerking op de bovenbenen plaatsvond. Gelet op het beiderzijds voorkomen van het letsel op dezelfde locatie, namelijk de bovenbenen, is de myositis ossificans waarschijnlijker onder de hypothese H20, al dan niet in combinatie met H19, dan onder de hypothesen H8, H9, of H11. De myositis ossificans werd op het moment van radiologisch vaststellen op 21 mei 2024 door de radiologen beoordeeld als weken tot maanden oud. Op de skeletstatus van 22 mei 2024 werd aan de schacht van het linkerkuitbeen, aan de kniezijde een genezende breuk gezien. Stressfracturen, dit wil zeggen botbreuken als gevolg van herhaalde krachtsinwerkingen, worden in de wetenschappelijke literatuur beschreven in het bovenste deel van het kuitbeen, zowel bij volwassenen als bij kinderen. Over H19: squats maken verklaarde de verdachte bij de rechter-commissaris op 8 mei 2025: “In het begin waren het 10 squats, later misschien 50 squats.” Dit zou hebben plaatsgevonden op 2 december 2023. Gezien het herhaaldelijk squatten, zou de breuk van het linker kuitbeen hier ook bij kunnen passen. De veelheid van letsels, op moeilijk bereikbare lichaamslocaties, de aanwezigheid van vele botbreuken en het ernstige hersenletsel maakt dat deze combinatie van letsels niet past bij enkel H3 (toegebracht door [het oudste zusje] zelf). Tussenconclusie rechtbank De rechtbank neemt de conclusie van de deskundige ten aanzien van de toedracht van het letsel over. Hieruit volgt dat [het oudste zusje] in de periode dat zij bij de verdachte woonde veel (zwaar) lichamelijk letsel heeft opgelopen dat door een ander of anderen moet zijn veroorzaakt. Duiding beelden en berichten Zowel in de kamer van [het oudste zusje] als rondom hun woning aan de [woonadres] in Vlaardingen had de medeverdachte [medeverdachte] camera’s geïnstalleerd. De camera in de kamer van [het oudste zusje] was bedoeld om [het oudste zusje] in de gaten te houden. Op de telefoons van de verdachte en de [medeverdachte] staan vele WhatsApp-gesprekken tussen beiden, , . In sommige gesprekken staan screenshots van opnamen van in de slaapkamer van [het oudste zusje] geplaatste camera. Op de telefoon van [medeverdachte] zijn meer screenshots aangetroffen. De hierna opgenomen afbeeldingen zijn, op twee na, screenshots van de camera in de kinderslaapkamer van [het oudste zusje] in de woning aan de [woonadres] in Vlaardingen. De afbeeldingen 2405251351.D11 en 2406130818.D01 zijn elders in deze woning gemaakt. Afbeelding 2406130818.D01 van 2-12-2023 11:26 uur [het oudste zusje] houdt in haar handen een bevuild doekje vast. Afbeelding 2405251351.D04 van 22-1-2024 09:49 uur [het oudste zusje] staat met een handboei aan haar linkerarm vastgeketend aan een klimrek. Afbeelding 2405251351.D05 van 22-1-2024 10:14 uur [het oudste zusje] staat met een ketting aan haar linkerenkel vastgeketend aan een klimrek. Achter [het oudste zusje] staat een emmer. De emmer was bedoeld voor [het oudste zusje] om haar behoeften in te doen, in het geval zij naar de wc moest en zij was alleen thuis of als de verdachte en/of [medeverdachte] haar niet hoorden. Afbeelding 2406130818.D05 van 22-1-2024 19:26 uur [het oudste zusje] staat met haar handen op haar rug en met een ketting aan haar linkerenkel vastgeketend aan een klimrek. Naast [het oudste zusje] staat een emmer. Afbeelding 2405251351.D06 van 21-2-2024 15:53 uur [het oudste zusje] staat met haar handen op haar rug en met zowel een ketting om haar borst als een ketting om haar linkerenkel vastgeketend aan een klimrek. Naast [het oudste zusje] staat een emmer. Afbeelding 2406130818.D09 van 21-2-2024 18:37 uur [het oudste zusje] staat met haar handen op haar rug en met zowel een ketting om haar borst als een ketting om haar linkerenkel vastgeketend aan een klimrek. Naast [het oudste zusje] staat een emmer. Afbeelding 2406130818.D10 van 22-2-2024 08:49 uur [het oudste zusje] staat met haar handen op haar rug en met zowel een ketting om haar borst als een ketting om haar linkerenkel vastgeketend aan een klimrek. Naast [het oudste zusje] staat een emmer. Afbeelding 2405251351.D07 van 22-2-2024 22:37 uur [het oudste zusje] staat, geheel naakt, met haar handen op haar rug en met zowel een ketting om haar borst als een ketting om haar linkerenkel vastgeketend aan een klimrek. Naast [het oudste zusje] staat een emmer. Afbeelding 2406130818.D13 van 23-2-2024 06:09 uur [het oudste zusje] staat, geheel naakt, met haar handen op haar rug en met zowel een ketting om haar borst als een ketting om haar linkerenkel vastgeketend aan een klimrek. Naast [het oudste zusje] staat een emmer. Afbeelding 2406130818.D14 van 24-2-2024 05:45 uur [het oudste zusje] ligt, geheel naakt en op haar knieën, met haar hoofd op de grond, met een ketting ter hoogte van haar heup vastgeketend aan de trap van het stapelbed. Afbeelding 2406130818.D15 van 24-2-2024 05:48 uur [het oudste zusje] ligt, geheel naakt en op haar knieën en handen, naast het stapelbed op de grond. Vanaf de bovenzijde van de trap van het stapelbed loopt een ketting naar [het oudste zusje]. Afbeelding 2406130818.D16, 25-2-2024 05:57 uur [het oudste zusje] staat, geheel naakt, voorovergebogen naast het stapelbed, vastgeketend aan het stapelbed met een ketting om haar linkerpols. Afbeelding 2405251351.D08 van 4-3-2024 20:04 uur [het oudste zusje] zit, in een kleermakerszit, op het onderste bed van het stapelbed. Zij heeft haar ogen dicht en een deken om zich heen. Vanaf de trap van het stapelbed loopt een ketting naar [het oudste zusje], die onder de deken uit het zicht verdwijnt. [het oudste zusje] zat hier daadwerkelijk met een ketting aan haar voet vastgebonden aan het stapelbed. Afbeelding 2405251351.D11 van 10-3-2024 21:52 uur [het oudste zusje] staat met haar broek tot op haar knieën naar beneden, met in haar rechterhand een bevuilde luier en met een bevuilde luiers die onder haar onderbroek uitsteekt. Afbeelding 2406130818.D21 van 21-3-2024 12:22 uur [het oudste zusje] zit op de grond, ter hoogte van de touwladder van het klimrek.

Dit, in combinatie met een op korte termijn hoog (en in combinatie met haar partner [medeverdachte] zeer hoog) recidiverisico op geweld naar kwetsbare kinderen die aan haar zorg zijn toevertrouwd, impliceert dat zij langdurige, intensieve klinische behandeling en toezicht nodig heeft om het recidiverisico afdoende te doen verminderen. De conclusie van de deskundigen is, dat dit alleen in het kader van een maatregel tot terbeschikkingstelling (hierna: tbs-maatregel) met bevel tot verpleging van overheidswege kan worden gerealiseerd. 5.2.3. Redelijke termijn De verdachte moet binnen een redelijke termijn worden berecht. De redelijke termijn is in dit geval gestart op 27 mei 2024, omdat de verdachte toen in verzekering is gesteld. Tot aan dit vonnis is een periode van achttien maanden verstreken. Omdat de verdachte vast zit en er geen sprake is van bijzondere omstandigheden, is de redelijke termijn in deze zaak zestien maanden. Dat betekent dat de redelijke termijn met twee maanden is geschonden. Deze overschrijding van de redelijke termijn is zeer beperkt. Daarom volstaat de rechtbank met de enkele vaststelling dat de redelijke termijn is overschreden. 5.2.4. Oplegging straf en maatregel Straf Gelet op de ernst van de strafbare feiten is een gevangenisstraf de enige passende reactie. De maximumduur van de gevangenisstraf is, vanwege samenloop van de bewezenverklaarde feiten tien jaar en acht maanden. Bij het bepalen van die strafsoort en de duur daarvan houdt de rechtbank ook rekening met straffen die in min of meer soortgelijke zaken zijn opgelegd. Op basis van het hiervoor besproken rapport stelt de rechtbank vast dat bij de verdachte een psychische stoornis bestond en dat deze het gedrag van de verdachte tijdens het begaan van de strafbare feiten beïnvloedde. De feiten worden daarom in verminderde mate aan de verdachte toegerekend. Dit heeft een enigszins matigend effect op de hoogte van de vrijheidsstraf die aan de verdachte wordt opgelegd. Alles afwegend wordt daarom een gevangenisstraf van acht jaar opgelegd. De gevangenisstraf zal worden tenuitvoergelegd binnen de penitentiaire inrichting, totdat aan de verdachte voorwaardelijke invrijheidstelling wordt verleend. Maatregel De kans dat de verdachte opnieuw vergelijkbare strafbare feiten zal plegen is grotendeels afhankelijk van externe factoren. Op dit moment is niet te voorspellen hoe de persoonlijke situatie van de verdachte is op het moment dat zij haar straf heeft uitgezeten. De verwachting is dat er nooit meer kinderen aan de langdurige zorg van de verdachte zullen worden toevertrouwd, terwijl juist in die situatie het herhalingsgevaar zeer hoog is. In een situatie waarin geen kinderen aan haar zorg zijn toevertrouwd, wordt het herhalingsgevaar als matig ingeschat. Daarbij speelt ook een rol of de verdachte en [medeverdachte] samen zullen blijven of komen. Hierover valt op dit moment echter niets met zekerheid te zeggen. Er kan nu dan ook geen goede inschatting gemaakt worden van het herhalingsgevaar over enkele jaren. Op dit moment kan dan ook niet worden vastgesteld dat, wanneer de verdachte vrij komt, de veiligheid van anderen in gevaar komt, zodat niet wordt voldaan aan de voorwaarden om een tbs-maatregel op te leggen. Om ervoor te zorgen dat de verdachte – indien dat dán aan de orde is – niet onbehandeld op straat komt te staan, wordt de hierna te noemen maatregel als bedoeld in artikel 38z van het Wetboek van Strafrecht opgelegd. Bij de tenuitvoerlegging van deze maatregel kunnen aan de verdachte voorwaarden worden opgelegd om het herhalingsgevaar te beperken. Deze voorwaarden kunnen onder meer een behandeling en langdurig toezicht inhouden. Door deze maatregel kan er langdurig zicht worden gehouden op de verdachte. Voor oplegging van een contactverbod met de slachtoffers bestaat onvoldoende grond omdat er geen reden is om aan te nemen dat de verdachte contact met hen zal opnemen. 6Vorderingen van de benadeelde partijen 6.1. Vordering [het oudste zusje] [het oudste zusje] heeft als benadeelde partij voor alle feiten onder parketnummer 10-169112-24 € 500.000,- gevorderd als vergoeding voor immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. De verdachte moet hoofdelijk worden veroordeeld tot vergoeding van deze schade. 6.2. Standpunt van de officier van justitie De vordering van de benadeelde partij kan volledig worden toegewezen, te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. De verdachte moet hoofdelijk met de medeverdachte worden veroordeeld tot vergoeding van de schade. 6.3. Standpunt van de verdediging De benadeelde partij moet, vanwege de bepleite vrijspraken, niet-ontvankelijk worden verklaard. Bij een veroordeling dient de benadeelde partij ook niet-ontvankelijk worden verklaard omdat niet precies kan worden vastgesteld wat welke schade heeft veroorzaakt. Als de vordering toch wordt toegewezen dan moet de toe te kennen schadevergoeding substantieel worden gematigd. 6.4. Oordeel van de rechtbank 6.4.1. Immateriële schade De benadeelde partij heeft als gevolg van de onder parketnummer 10-169112-24 onder 2, 3 en 4 bewezen verklaarde feiten rechtstreeks immateriële schade geleden als gevolg van het ernstige lichamelijke letsel dat zij heeft opgelopen. Bij het bepalen van de hoogte van de schade is van belang de aard van de aansprakelijkheid en de ernst van de aan de verdachte te maken verwijten, de aard en ernst van het letsel (waaronder de duur en de intensiteit), de verwachting over het herstel en de leeftijd van de benadeelde partij. Kijkend naar deze factoren is in ieder geval € 200.000 toewijsbaar. De benadeelde partij wordt in het resterende deel van de vordering niet-ontvankelijk verklaard, omdat een oordeel over dat meerdere een nader onderzoek vergt en de behandeling van de vordering voor dat gedeelte een onevenredige belasting van het strafproces oplevert. Dit deel van de vordering kan daarom bij de burgerlijke rechter worden aangebracht. Dit betekent dat de verdachte € 200.000,- als vergoeding van immateriële schade aan de benadeelde partij moet betalen. Dit bedrag dient, gelet op de jonge leeftijd van het slachtoffer, te worden gestort op een ten behoeve van het slachtoffer te openen rekening met een zogenoemde BEM-clausule (Belegging, Erfenis en andere gelden Minderjarigen). 6.4.2. Hoofdelijke veroordeling De verdachte heeft de strafbare feiten waarvoor de schadevergoeding wordt toegewezen samen met [medeverdachte] gepleegd. Zij zijn daarom beiden hoofdelijk aansprakelijk voor deze schadevergoeding. Als [medeverdachte] de schadevergoeding (voor een deel) heeft betaald, hoeft de verdachte (dat deel) niet meer aan de benadeelde partij te betalen. 6.4.3. Wettelijke rente en proceskosten De benadeelde partij heeft gevorderd de schadevergoeding te vermeerderen met de wettelijke rente.

Meulendijk griffier, en uitgesproken op de openbare zitting van deze rechtbank op 25 november 2025. Medische informatie van Erasmus Medisch Centrum betreffende [het oudste zusje], pagina’s 2 tot en met 8 in dossier 2408220950.DOS. Verklaring van getuige [de moeder van de zusjes], pagina’s 1353 tot en met 1361 in dossier 2408220950.DOS. Verklaring [medeverdachte], pagina’s 183 tot en met 207 in dossier 2408220950.DOS. Uitgemergeld, erg dun. Verhoogde spierspanning, wat ertoe leidt dat spieren stijf en moeilijk te bewegen zijn. Medische informatie van Erasmus Medisch Centrum betreffende [het oudste zusje], pagina’s 2 tot en met 8 in dossier 2408220950.DOS. Het rapport ‘Forensisch-medisch onderzoek inzake en 10 jaar oud meisje’ van 18 juli 2025, nummer 2024.05.24.127 (aanvraag 003), opgemaakt door [arts], kinderarts, NFI deskundige forensische geneeskunde minderjarigen. De hersenen worden onderverdeeld in gebieden met grijze stof en gebieden met witte stof. In de grijze stof (in de hersenschors, cortex gelegen) liggen de cellichamen van de zenuwcellen, in de witte stof liggen de uitlopers, de kabels die verbinden en signalen transporteren. Normaal gesproken zijn deze grijze en witte stof op scans van het hoofd duidelijk van elkaar gescheiden. Myositis ossificans kenmerkt zich door de vorming van bot in zachte weefsels, meestal spierweefsel, een locaties waar geen bot hoort te zitten. Botvorming in spierweefsel kan optreden als een bloeduitstorting in spierweefsel en omringende weefsels gaat verkalken. Verklaring [verdachte] op de terechtzitting van 6 november 2025, gevraagd naar haar verklaring bij de rechter-commissaris van 8 mei 2025 in de zaak tegen de medeverdachte. Verklaring [medeverdachte], pagina’s 183 tot en met 207 in dossier 2408220950.DOS. Proces-verbaal van politie, pagina’s 294 tot en met 313 in dossier 2408220950.DOS. Proces-verbaal van politie, pagina’s 450 tot en met 497 in dossier 2408220950.DOS. Proces-verbaal van politie, pagina’s 512 tot en met 525 in dossier 2408220950.DOS. Proces-verbaal van politie, pagina’s 1391 tot en met 1434 in dossier 2408220950.DOS. Verklaring [medeverdachte], pagina’s 248 tot en met 266 in dossier 2408220950.DOS. Verklaring [medeverdachte], pagina’s 248 tot en met 266 in dossier 2408220950.DOS. Verklaring [medeverdachte], pagina’s 248 tot en met 266 in dossier 2408220950.DOS. Verklaring [medeverdachte], pagina’s 1224 tot en met 1246 in dossier 2408220950.DOS. Verklaring [medeverdachte], pagina’s 183 tot en met 207 in dossier 2408220950.DOS. Verklaring [medeverdachte], pagina’s 248 tot en met 266 in dossier 2408220950.DOS. Proces-verbaal van politie, pagina’s 1196 tot en met 1199 in dossier 2408220950.DOS. Verklaring [getuige], pagina’s 391 tot en met 394 in dossier 2408220950.DOS. Verklaring [verdachte] op de terechtzitting van 6 november 2025, gevraagd naar haar verklaring bij de rechter-commissaris van 8 mei 2025 in de zaak tegen de medeverdachte. Verklaring [verdachte], pagina’s 1256 tot en met 1283 in dossier 2408220950.DOS. Verklaring [medeverdachte], pagina’s 1224 tot en met 1246 in dossier 2408220950.DOS. Verklaring [medeverdachte], pagina’s 183 tot en met 207 in dossier 2408220950.DOS. Verklaring [verdachte], pagina’s 225 tot en met 247 in dossier 2408220950.DOS. Proces-verbaal van politie, pagina’s 614 tot en met 634 in dossier 2408220950.DOS. Proces-verbaal van politie, pagina’s 62 en 63 in dossier 2408220950.DOS. Proces-verbaal van politie, pagina’s 67 tot en met 72 in dossier 2408220950.DOS. Deskundigenverslag van het Nederlands Forensisch Instituut, pagina’s 314 tot en met 324 in dossier 2408220950.DOS. Verklaring [medeverdachte], pagina’s 248 tot en met 266 in dossier 2408220950.DOS. Verklaring [medeverdachte], pagina’s 248 tot en met 266 in dossier 2408220950.DOS. Verklaring [medeverdachte], pagina’s 1206 tot en met 1223 in dossier 2408220950.DOS. Verklaring [verdachte], pagina’s 225 tot en met 247 in dossier 2408220950.DOS. Verklaring [verdachte], pagina’s 1284 tot en met 1308 in dossier 2408220950.DOS. De ‘voor en na-foto’s’ door de verbalisanten aan de verdachte getoond tijdens haar verhoor van 13 augustus 2024, zie verklaring [verdachte], pagina’s 1284 tot en met 1308 in dossier 2408220950.DOS. Medische informatie van Erasmus Medisch Centrum betreffende [het jongste zusje], pagina’s 254 tot en met 262 in dossier 2409290900.DOS. Verklaring van getuige [de moeder van de zusjes], pagina’s 1 tot en met 9 in dossier 2409290900.DOS. Proces-verbaal van politie, pagina’s 130 tot en met 177 in dossier 2409290900.DOS. Hoge Raad 9 september 2014, ECLI:NL:HR:2014:2677. Proces-verbaal van politie met bijlage, pagina’s 135 tot en met 158 in dossier 2408221330.DOS. Verklaring van aangeefster [de moeder van de broertjes], pagina’s 1 tot en met 9 in dossier 2408221330.DOS.

Zij zit op haar knieën met haar hoofd naar voren gebogen. Zij draagt handschoenen. Vanaf de linkerhandschoen loopt een ketting in de richting van de touwladder. Afbeelding 2406050719.D01 van 23-3-2024 15:35 uur [het oudste zusje] staat, geheel naakt en wijdbeens, vastgeketend aan zowel de trap van het stapelbed als de touwladder van het klimrek. [het oudste zusje] draagt handschoenen, met daaromheen een ketting die met de trap van het stapelbed is verbonden. Met een zwart bandje waaraan iets glimmends zit, is haar rechterenkel met de touwladder verbonden. Over haar mond en kruislings van haar neus naar haar voorhoofd, waardoor alleen haar neus zichtbaar is, zit (vermoedelijk) duct tape bevestigd. Afbeelding 2405251351.D10 van 29-3-2024 20:40 uur [het oudste zusje] staat voorover gebukt en steunend op haar linkerarm. Om haar rechterenkel zit een bandje en aan dit bandje zit iets dat oplicht. Het hiervoor genoemde bandje is een stoffen riempje, waaraan de medeverdachte een ketting had bevestigd. Op die manier zette [medeverdachte] [het oudste zusje] vast met de ketting. Zo ook wat betreft de constructie met de ketting om de borst van [het oudste zusje], zoals hiervoor bij afbeelding 2405251351.D06 beschreven. De ketting om de borst was bedoeld om te voorkomen dat [het oudste zusje] ging liggen. Zo ook wat betreft de hiervoor beschreven afbeelding 2405251351.D07, ook de daarop is [het oudste zusje] aan haar borst vastgeketend omdat zij moest blijven staan. Afbeelding 2406130818.D25 van 31-3-2024 07:19 uur [het oudste zusje] zit, volledig naakt en met haar hoofd voorovergebogen, op de grond tussen het stapelbed en het klimrek. Bij de touwladder staat een emmer. Afbeelding 2406130818.D26 van 1-4-2024 05:31 uur [het oudste zusje] ligt in het onderste bed van het stapelbed, aan haar voet vastgeketend aan een van de traptreden van het stapelbed. Afbeelding 2406130818.D38 van 1-4-2024 23:55 uur De linkerenkel van [het oudste zusje] staat met een donkerkleurig bandje waaraan een ketting zit vastgeketend aan de touwladder van het klimrek. Haar voeten zijn opgezet. Afbeelding 2406130818.D28 van 2-4-2024 06:05 uur [het oudste zusje] ligt naast het stapelbed onder een deken op de grond. Om haar linkerenkel zit een zwart bandje. Ere staat een emmer naast haar hoofd. Afbeelding 2406130818.D30 van 4-4-2024 05:32 uur [het oudste zusje] zit naakt en ineengedoken op de grond naast de touwladder van het klimrek. Afbeelding 2406130818.D39 van 4-4-2024 06:51 uur [het oudste zusje] zit, geheel naakt, op de grond naast de touwladder van het klimrek. Om haar linkerenkel zit een zwart bandje. Afbeelding 2406130818.D33 van 10-4-2024 00:00 uur [het oudste zusje] staat, geheel naakt en met haar armen op haar rug, op een plaat. Op deze plaat zijn rondom horizontaal (stroom)draden bevestigd. Vanaf deze constructie loopt een (stroom)draad naar de muur achter [het oudste zusje]. In de wandcontactdoos van die muur zit een stekker. Om de linkerenkel van [het oudste zusje] zit een donkerkleurige band, met aan de linkerzijde daarvan een verdikking. Om haar borst zit een dikkere zwarte band met eveneens een verdikking aan de linkerzijde. De hiervoor genoemde plaatconstructie had de medeverdachte bedacht en gemaakt, een ‘gevangenisje’ om [het oudste zusje] af te schrikken. Afbeelding 2405251351.D01 van 18-4-2024 01:03 uur In de kamer staat een kooiconstructie, bestaande uit een lichtkleurige bak en lichtkleurige stelen. Er lopen horizontale (stroom)draden in de bak en om de stelen. Vanaf deze constructie een loopt een (stroom)draad naar de muur achter [het oudste zusje]. In de wandcontactdoos van die muur zit een stekker. Op een van de stelen zit een donkerkleurig voorwerp. [het oudste zusje] staat in deze kooiconstructie met haar armen over elkaar. Zij draagt alleen een broekje. Om haar rechterenkel zit een zwart bandje. Die kooiconstructie, een lekbak van een meter bij een meter, met op elke hoek een bezemsteel, waartussen de (stroom)draden, door de medeverdachte ‘touwtjes’ genoemd, had de medeverdachte bedacht en geconstrueerd met het doel om [het oudste zusje] daar voor straf in te zetten. De lekbak was bedoeld om te voorkomen dat [het oudste zusje] ‘alles onder zou plassen’. Afbeelding 2406130818.D36A van 6-5-2024 05:31 uur [het oudste zusje] zit op haar hurken en met haar hoofd tussen haar knieën in de hiervoor beschreven kooiconstructie. Zij heeft iets donkerkleurigs om haar middel. Afbeelding 2406130818.D36 van 15-5-2024 06:45 uur [het oudste zusje] ligt, geheel naakt en in een houding lijkend op een stabiele zijligging, op een matras op de grond tussen het stapelbed en het klimrek. Op 2 december 2023 stuurde de verdachte aan [medeverdachte] de afbeelding van [het oudste zusje] die in haar handen een bevuild doekje vasthoudt (afbeelding 2406130818.D01). Vervolgens berichtte zij aan [medeverdachte]: “Ze heeft van mij van de week een hapje kruiden gehad.” [medeverdachte] antwoordde: “Ze heeft vanavond een probleem ik had gewaarschuwd om zich te gedragen”, waarop de verdachte berichtte: “Ja zei ik ook tegen [het oudste zusje].” Op 3 december 2023 berichtte de verdachte aan [medeverdachte]: “Badkamer nog helemaal vies hoor”, waarop [medeverdachte] reageerde: “Ok al 4 uur bezig en nog vies. Dan is ze me aan het uitdagen. Mag je ook wel tegen haar zeggen hoor.” De verdachte berichtte vervolgens aan de verdachte: “Gedaan”. Op 3 december 2023 sprak [het oudste zusje] op straat in Vlaardingen een (onbekend gebleven) vrouw aan. Omdat [het oudste zusje] niet goed kon lopen vroeg de vrouw aan personeel van de supermarkt [supermarkt 1] of zij op [het oudste zusje] wilden letten. [het oudste zusje] had uitgedroogde lippen. Ook had ze uitgedroogde tranen, deze waren als gelig slijm. Ze zag er heel vermoeid uit. Ze vertelde de supermarktmanager dat ze thuis werd geslagen door haar pleegmoeder en pleegvader. Ze kon haar benen niet buigen en liep heel stijf. [het oudste zusje] vertelde aan de politie die inmiddels was gearriveerd dat haar pleegvader haar de dag ervoor en ook de dag daarvoor had mishandeld en dat ze die dag nog niets had gegeten. Zij moest de badkamer en haar eigen kamer schoonmaken, maar omdat dit nog niet was gebeurd, was hij boos geworden. Hij had haar met zijn vuisten meermalen op haar bovenbenen geslagen. Tussendoor moest zij squats doen en daarna sloeg hij weer verder. Ze had zo’n pijn aan haar bovenbenen dat zij niet meer goed kon lopen, aldus [het oudste zusje]. Op beide benen van [het oudste zusje] waren grote verkleuringen zichtbaar, die haar gehele bovenbenen bedekten. [het oudste zusje] kon van de pijn niet zelf naar de politieauto lopen. Op het politiebureau vertelde [het oudste zusje] dat haar pleegvader haar vaker sloeg en schopte, ook vaak met zijn vuist op haar borst., De verdachte bevestigde dat [het oudste zusje] door [medeverdachte] werd geslagen, zo ook op 2 december 2023.

De rechtbank wijst de wettelijke rente toe vanaf 14 oktober 2025, de datum van indiening van de vordering. De rechtbank veroordeelt de verdachte in de proceskosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en die zij bij de tenuitvoerlegging nog zal maken, omdat de vordering van de benadeelde partij (voor een belangrijk deel) wordt toegewezen. Deze kosten worden tot vandaag begroot op nihil. 6.5. Vordering [de moeder van de zusjes] [de moeder van de zusjes] heeft als benadeelde partij voor de feiten onder parketnummer 10-169112-24 gevorderd: € 1.805,98 als vergoeding voor materiële schade, € 87.500,- (bestaande uit € 40.000,- aan schokschade, € 30.000,- vanwege inbreuk op het vertrouwen en € 17.500,- aan affectieschade) als vergoeding voor immateriële schade en € 10.000,- als vergoeding voor nader te onderbouwen (materiële en/of immateriële) schade, te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. De verdachte moet hoofdelijk worden veroordeeld tot vergoeding van deze schade. 6.6. Standpunt van de officier van justitie De vordering van de benadeelde partij kan worden toegewezen tot € 89.305,98 (de gevorderde materiële schade en de gevorderde immateriële schade, exclusief de gevorderde nader te onderbouwen schade), te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. De verdachte moet hoofdelijk worden veroordeeld tot vergoeding van de schade. 6.7. Standpunt van de verdediging De benadeelde partij moet primair niet-ontvankelijk worden verklaard vanwege de bepleite vrijspraken. Subsidiair moet de benadeelde partij wat betreft de volgende onderdelen niet-ontvankelijk worden verklaard: in de gevorderde affectieschade, omdat niet kan worden vastgesteld dat het blijvend (hersen)letsel bij [het oudste zusje] is veroorzaakt door de verdachte of dat zij daarvoor aansprakelijk kan worden gehouden; in de gevorderde schokschade, omdat onvoldoende is onderbouwd dat de benadeelde partij als gevolg van de schok geestelijk letsel heeft opgelopen. De vordering moet wat betreft de gevorderde schade vanwege inbreuk op het vertrouwen worden afgewezen, omdat niet kan worden aangenomen dat de benadeelde partij een zodanige persoonlijke inbreuk heeft ondergaan dat sprake is van aantasting in haar persoon als bedoeld in artikel 6:106 van het Burgerlijk Wetboek. 6.8. Oordeel van de rechtbank 6.8.1. Materiële schade De gevorderde materiële schade bestaat uit € 1.254,90 aan reiskosten en mantelzorg ten behoeve van [het jongste zusje], € 506.28 aan reiskosten ten behoeve van [het oudste zusje] en € 44,80 aan reiskosten naar een psycholoog. De rechtbank stelt vast dat de benadeelde partij reiskosten heeft gemaakt ten behoeve van bezoeken aan [het oudste zusje]. Dit betekent dat de verdachte € 506,28 als vergoeding van materiële schade aan de benadeelde partij moet betalen. De andere onderdelen van de vordering materiële schade worden afgewezen, nu niet kan worden vastgesteld dat deze onderdelen het rechtstreekse gevolg zijn van de bewezenverklaarde feiten. 6.8.2. Immateriële schade De benadeelde partij heeft als gevolg van de onder parketnummer 10-169112-24 bewezenverklaarde feiten rechtstreeks immateriële schade, in de zin van affectieschade, geleden. De benadeelde partij is de moeder van [het oudste zusje]. Zij heeft op grond van artikel 6:107, tweede lid onder c van het Burgerlijk Wetboek recht op een vergoeding van affectieschade. Dat [het oudste zusje] al langere tijd uit huis was geplaatst maakt de band die zij als moeder met haar dochter heeft niet wezenlijk anders. Voor deze post is € 17.500,-toewijsbaar. De benadeelde partij wordt in de vordering tot van schokschade niet-ontvankelijk verklaard, omdat dit deel van de vordering onvoldoende is onderbouwd. De behandeling van dit deel van de vordering zou een onevenredige belasting van het strafproces opleveren, omdat daarvoor nader onderzoek zou moeten plaatsvinden. Dit deel van de vordering kan bij de burgerlijke rechter worden aangebracht. Het resterende deel van de gevorderde immateriële schade wordt afgewezen. De gevorderde vergoeding voor schade in verband met inbreuk op het vertrouwen is niet toewijsbaar omdat de gestelde schade geen rechtstreeks gevolg is van de bewezen feiten. De gevorderde vergoeding voor nader te onderbouwen schade moet worden afgewezen omdat deze niet is onderbouwd. 6.8.3. Hoofdelijke veroordeling De verdachte heeft de strafbare feiten waarvoor de schadevergoeding wordt toegewezen samen met [medeverdachte] gepleegd. Zij zijn daarom beiden hoofdelijk aansprakelijk voor deze schadevergoeding. Als [medeverdachte] de schadevergoeding (voor een deel) heeft betaald, hoeft de verdachte (dat deel) niet meer aan de benadeelde partij te betalen. 6.8.4. Wettelijke rente, proceskosten en schadevergoedingsmaatregel De benadeelde partij heeft gevorderd de schadevergoeding te vermeerderen met de wettelijke rente. De rechtbank wijst de wettelijke rente toe vanaf 16 oktober 2025, de datum waarop de vordering is ingediend. De rechtbank veroordeelt de verdachte in de proceskosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en die zij bij de tenuitvoerlegging nog zal maken, omdat de vordering van de benadeelde partij (grotendeels) wordt toegewezen. Deze kosten worden tot vandaag begroot op nihil. 6.9. Vordering [het jongste zusje] [het jongste zusje] heeft als benadeelde partij voor het onder parketnummer 10-349974-24 ten laste gelegde feit € 15.000,- gevorderd als vergoeding voor immateriële schade en € 20.000,- als vergoeding voor nader te onderbouwen (materiële en/of immateriële) schade, te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. De verdachte moet hoofdelijk worden veroordeeld tot vergoeding van deze schade. 6.10. Standpunt officier van justitie De gevorderde immateriële schade van € 15.000,- kan worden toegewezen, te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. De benadeelde partij kan niet-ontvankelijk worden verklaard in de gevorderde nader te onderbouwen schade van € 20.000,-. 6.11. Standpunt van de verdediging De benadeelde partij moet, vanwege de bepleite vrijspraak, niet-ontvankelijk worden verklaard. Bovendien is de gevorderde nog te onderbouwen schade thans niet onderbouwd. Toekomstige schade is niet voor toewijzing vatbaar. Subsidiair moet de vordering van de benadeelde partij bij toewijzing daarvan substantieel worden gematigd. 6.12. Oordeel van de rechtbank 6.12.1. Immateriële schade De rechtbank stelt vast dat de benadeelde partij rechtstreeks immateriële schade heeft geleden als gevolg van de mishandeling die onder parketnummer 10-349974-24 bewezen is verklaard. Die schade wordt naar billijkheid begroot op € 500,-. De vordering wordt tot dit bedrag toegewezen. Het resterende deel van de vordering, hetgeen ook betreft de in het geheel niet onderbouwde ‘nader te onderbouwen schade’, wordt afgewezen.

Zij zit op haar knieën met haar hoofd naar voren gebogen. Zij draagt handschoenen. Vanaf de linkerhandschoen loopt een ketting in de richting van de touwladder. Afbeelding 2406050719.D01 van 23-3-2024 15:35 uur [het oudste zusje] staat, geheel naakt en wijdbeens, vastgeketend aan zowel de trap van het stapelbed als de touwladder van het klimrek. [het oudste zusje] draagt handschoenen, met daaromheen een ketting die met de trap van het stapelbed is verbonden. Met een zwart bandje waaraan iets glimmends zit, is haar rechterenkel met de touwladder verbonden. Over haar mond en kruislings van haar neus naar haar voorhoofd, waardoor alleen haar neus zichtbaar is, zit (vermoedelijk) duct tape bevestigd. Afbeelding 2405251351.D10 van 29-3-2024 20:40 uur [het oudste zusje] staat voorover gebukt en steunend op haar linkerarm. Om haar rechterenkel zit een bandje en aan dit bandje zit iets dat oplicht. Het hiervoor genoemde bandje is een stoffen riempje, waaraan de medeverdachte een ketting had bevestigd. Op die manier zette [medeverdachte] [het oudste zusje] vast met de ketting. Zo ook wat betreft de constructie met de ketting om de borst van [het oudste zusje], zoals hiervoor bij afbeelding 2405251351.D06 beschreven. De ketting om de borst was bedoeld om te voorkomen dat [het oudste zusje] ging liggen. Zo ook wat betreft de hiervoor beschreven afbeelding 2405251351.D07, ook de daarop is [het oudste zusje] aan haar borst vastgeketend omdat zij moest blijven staan. Afbeelding 2406130818.D25 van 31-3-2024 07:19 uur [het oudste zusje] zit, volledig naakt en met haar hoofd voorovergebogen, op de grond tussen het stapelbed en het klimrek. Bij de touwladder staat een emmer. Afbeelding 2406130818.D26 van 1-4-2024 05:31 uur [het oudste zusje] ligt in het onderste bed van het stapelbed, aan haar voet vastgeketend aan een van de traptreden van het stapelbed. Afbeelding 2406130818.D38 van 1-4-2024 23:55 uur De linkerenkel van [het oudste zusje] staat met een donkerkleurig bandje waaraan een ketting zit vastgeketend aan de touwladder van het klimrek. Haar voeten zijn opgezet. Afbeelding 2406130818.D28 van 2-4-2024 06:05 uur [het oudste zusje] ligt naast het stapelbed onder een deken op de grond. Om haar linkerenkel zit een zwart bandje. Ere staat een emmer naast haar hoofd. Afbeelding 2406130818.D30 van 4-4-2024 05:32 uur [het oudste zusje] zit naakt en ineengedoken op de grond naast de touwladder van het klimrek. Afbeelding 2406130818.D39 van 4-4-2024 06:51 uur [het oudste zusje] zit, geheel naakt, op de grond naast de touwladder van het klimrek. Om haar linkerenkel zit een zwart bandje. Afbeelding 2406130818.D33 van 10-4-2024 00:00 uur [het oudste zusje] staat, geheel naakt en met haar armen op haar rug, op een plaat. Op deze plaat zijn rondom horizontaal (stroom)draden bevestigd. Vanaf deze constructie loopt een (stroom)draad naar de muur achter [het oudste zusje]. In de wandcontactdoos van die muur zit een stekker. Om de linkerenkel van [het oudste zusje] zit een donkerkleurige band, met aan de linkerzijde daarvan een verdikking. Om haar borst zit een dikkere zwarte band met eveneens een verdikking aan de linkerzijde. De hiervoor genoemde plaatconstructie had de medeverdachte bedacht en gemaakt, een ‘gevangenisje’ om [het oudste zusje] af te schrikken. Afbeelding 2405251351.D01 van 18-4-2024 01:03 uur In de kamer staat een kooiconstructie, bestaande uit een lichtkleurige bak en lichtkleurige stelen. Er lopen horizontale (stroom)draden in de bak en om de stelen. Vanaf deze constructie een loopt een (stroom)draad naar de muur achter [het oudste zusje]. In de wandcontactdoos van die muur zit een stekker. Op een van de stelen zit een donkerkleurig voorwerp. [het oudste zusje] staat in deze kooiconstructie met haar armen over elkaar. Zij draagt alleen een broekje. Om haar rechterenkel zit een zwart bandje. Die kooiconstructie, een lekbak van een meter bij een meter, met op elke hoek een bezemsteel, waartussen de (stroom)draden, door de medeverdachte ‘touwtjes’ genoemd, had de medeverdachte bedacht en geconstrueerd met het doel om [het oudste zusje] daar voor straf in te zetten. De lekbak was bedoeld om te voorkomen dat [het oudste zusje] ‘alles onder zou plassen’. Afbeelding 2406130818.D36A van 6-5-2024 05:31 uur [het oudste zusje] zit op haar hurken en met haar hoofd tussen haar knieën in de hiervoor beschreven kooiconstructie. Zij heeft iets donkerkleurigs om haar middel. Afbeelding 2406130818.D36 van 15-5-2024 06:45 uur [het oudste zusje] ligt, geheel naakt en in een houding lijkend op een stabiele zijligging, op een matras op de grond tussen het stapelbed en het klimrek. Op 2 december 2023 stuurde de verdachte aan [medeverdachte] de afbeelding van [het oudste zusje] die in haar handen een bevuild doekje vasthoudt (afbeelding 2406130818.D01). Vervolgens berichtte zij aan [medeverdachte]: “Ze heeft van mij van de week een hapje kruiden gehad.” [medeverdachte] antwoordde: “Ze heeft vanavond een probleem ik had gewaarschuwd om zich te gedragen”, waarop de verdachte berichtte: “Ja zei ik ook tegen [het oudste zusje].” Op 3 december 2023 berichtte de verdachte aan [medeverdachte]: “Badkamer nog helemaal vies hoor”, waarop [medeverdachte] reageerde: “Ok al 4 uur bezig en nog vies. Dan is ze me aan het uitdagen. Mag je ook wel tegen haar zeggen hoor.” De verdachte berichtte vervolgens aan de verdachte: “Gedaan”. Op 3 december 2023 sprak [het oudste zusje] op straat in Vlaardingen een (onbekend gebleven) vrouw aan. Omdat [het oudste zusje] niet goed kon lopen vroeg de vrouw aan personeel van de supermarkt [supermarkt 1] of zij op [het oudste zusje] wilden letten. [het oudste zusje] had uitgedroogde lippen. Ook had ze uitgedroogde tranen, deze waren als gelig slijm. Ze zag er heel vermoeid uit. Ze vertelde de supermarktmanager dat ze thuis werd geslagen door haar pleegmoeder en pleegvader. Ze kon haar benen niet buigen en liep heel stijf. [het oudste zusje] vertelde aan de politie die inmiddels was gearriveerd dat haar pleegvader haar de dag ervoor en ook de dag daarvoor had mishandeld en dat ze die dag nog niets had gegeten. Zij moest de badkamer en haar eigen kamer schoonmaken, maar omdat dit nog niet was gebeurd, was hij boos geworden. Hij had haar met zijn vuisten meermalen op haar bovenbenen geslagen. Tussendoor moest zij squats doen en daarna sloeg hij weer verder. Ze had zo’n pijn aan haar bovenbenen dat zij niet meer goed kon lopen, aldus [het oudste zusje]. Op beide benen van [het oudste zusje] waren grote verkleuringen zichtbaar, die haar gehele bovenbenen bedekten. [het oudste zusje] kon van de pijn niet zelf naar de politieauto lopen. Op het politiebureau vertelde [het oudste zusje] dat haar pleegvader haar vaker sloeg en schopte, ook vaak met zijn vuist op haar borst., De verdachte bevestigde dat [het oudste zusje] door [medeverdachte] werd geslagen, zo ook op 2 december 2023.

De rechtbank wijst de wettelijke rente toe vanaf 14 oktober 2025, de datum van indiening van de vordering. De rechtbank veroordeelt de verdachte in de proceskosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en die zij bij de tenuitvoerlegging nog zal maken, omdat de vordering van de benadeelde partij (voor een belangrijk deel) wordt toegewezen. Deze kosten worden tot vandaag begroot op nihil. 6.5. Vordering [de moeder van de zusjes] [de moeder van de zusjes] heeft als benadeelde partij voor de feiten onder parketnummer 10-169112-24 gevorderd: € 1.805,98 als vergoeding voor materiële schade, € 87.500,- (bestaande uit € 40.000,- aan schokschade, € 30.000,- vanwege inbreuk op het vertrouwen en € 17.500,- aan affectieschade) als vergoeding voor immateriële schade en € 10.000,- als vergoeding voor nader te onderbouwen (materiële en/of immateriële) schade, te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. De verdachte moet hoofdelijk worden veroordeeld tot vergoeding van deze schade. 6.6. Standpunt van de officier van justitie De vordering van de benadeelde partij kan worden toegewezen tot € 89.305,98 (de gevorderde materiële schade en de gevorderde immateriële schade, exclusief de gevorderde nader te onderbouwen schade), te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. De verdachte moet hoofdelijk worden veroordeeld tot vergoeding van de schade. 6.7. Standpunt van de verdediging De benadeelde partij moet primair niet-ontvankelijk worden verklaard vanwege de bepleite vrijspraken. Subsidiair moet de benadeelde partij wat betreft de volgende onderdelen niet-ontvankelijk worden verklaard: in de gevorderde affectieschade, omdat niet kan worden vastgesteld dat het blijvend (hersen)letsel bij [het oudste zusje] is veroorzaakt door de verdachte of dat zij daarvoor aansprakelijk kan worden gehouden; in de gevorderde schokschade, omdat onvoldoende is onderbouwd dat de benadeelde partij als gevolg van de schok geestelijk letsel heeft opgelopen. De vordering moet wat betreft de gevorderde schade vanwege inbreuk op het vertrouwen worden afgewezen, omdat niet kan worden aangenomen dat de benadeelde partij een zodanige persoonlijke inbreuk heeft ondergaan dat sprake is van aantasting in haar persoon als bedoeld in artikel 6:106 van het Burgerlijk Wetboek. 6.8. Oordeel van de rechtbank 6.8.1. Materiële schade De gevorderde materiële schade bestaat uit € 1.254,90 aan reiskosten en mantelzorg ten behoeve van [het jongste zusje], € 506.28 aan reiskosten ten behoeve van [het oudste zusje] en € 44,80 aan reiskosten naar een psycholoog. De rechtbank stelt vast dat de benadeelde partij reiskosten heeft gemaakt ten behoeve van bezoeken aan [het oudste zusje]. Dit betekent dat de verdachte € 506,28 als vergoeding van materiële schade aan de benadeelde partij moet betalen. De andere onderdelen van de vordering materiële schade worden afgewezen, nu niet kan worden vastgesteld dat deze onderdelen het rechtstreekse gevolg zijn van de bewezenverklaarde feiten. 6.8.2. Immateriële schade De benadeelde partij heeft als gevolg van de onder parketnummer 10-169112-24 bewezenverklaarde feiten rechtstreeks immateriële schade, in de zin van affectieschade, geleden. De benadeelde partij is de moeder van [het oudste zusje]. Zij heeft op grond van artikel 6:107, tweede lid onder c van het Burgerlijk Wetboek recht op een vergoeding van affectieschade. Dat [het oudste zusje] al langere tijd uit huis was geplaatst maakt de band die zij als moeder met haar dochter heeft niet wezenlijk anders. Voor deze post is € 17.500,-toewijsbaar. De benadeelde partij wordt in de vordering tot van schokschade niet-ontvankelijk verklaard, omdat dit deel van de vordering onvoldoende is onderbouwd. De behandeling van dit deel van de vordering zou een onevenredige belasting van het strafproces opleveren, omdat daarvoor nader onderzoek zou moeten plaatsvinden. Dit deel van de vordering kan bij de burgerlijke rechter worden aangebracht. Het resterende deel van de gevorderde immateriële schade wordt afgewezen. De gevorderde vergoeding voor schade in verband met inbreuk op het vertrouwen is niet toewijsbaar omdat de gestelde schade geen rechtstreeks gevolg is van de bewezen feiten. De gevorderde vergoeding voor nader te onderbouwen schade moet worden afgewezen omdat deze niet is onderbouwd. 6.8.3. Hoofdelijke veroordeling De verdachte heeft de strafbare feiten waarvoor de schadevergoeding wordt toegewezen samen met [medeverdachte] gepleegd. Zij zijn daarom beiden hoofdelijk aansprakelijk voor deze schadevergoeding. Als [medeverdachte] de schadevergoeding (voor een deel) heeft betaald, hoeft de verdachte (dat deel) niet meer aan de benadeelde partij te betalen. 6.8.4. Wettelijke rente, proceskosten en schadevergoedingsmaatregel De benadeelde partij heeft gevorderd de schadevergoeding te vermeerderen met de wettelijke rente. De rechtbank wijst de wettelijke rente toe vanaf 16 oktober 2025, de datum waarop de vordering is ingediend. De rechtbank veroordeelt de verdachte in de proceskosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en die zij bij de tenuitvoerlegging nog zal maken, omdat de vordering van de benadeelde partij (grotendeels) wordt toegewezen. Deze kosten worden tot vandaag begroot op nihil. 6.9. Vordering [het jongste zusje] [het jongste zusje] heeft als benadeelde partij voor het onder parketnummer 10-349974-24 ten laste gelegde feit € 15.000,- gevorderd als vergoeding voor immateriële schade en € 20.000,- als vergoeding voor nader te onderbouwen (materiële en/of immateriële) schade, te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. De verdachte moet hoofdelijk worden veroordeeld tot vergoeding van deze schade. 6.10. Standpunt officier van justitie De gevorderde immateriële schade van € 15.000,- kan worden toegewezen, te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. De benadeelde partij kan niet-ontvankelijk worden verklaard in de gevorderde nader te onderbouwen schade van € 20.000,-. 6.11. Standpunt van de verdediging De benadeelde partij moet, vanwege de bepleite vrijspraak, niet-ontvankelijk worden verklaard. Bovendien is de gevorderde nog te onderbouwen schade thans niet onderbouwd. Toekomstige schade is niet voor toewijzing vatbaar. Subsidiair moet de vordering van de benadeelde partij bij toewijzing daarvan substantieel worden gematigd. 6.12. Oordeel van de rechtbank 6.12.1. Immateriële schade De rechtbank stelt vast dat de benadeelde partij rechtstreeks immateriële schade heeft geleden als gevolg van de mishandeling die onder parketnummer 10-349974-24 bewezen is verklaard. Die schade wordt naar billijkheid begroot op € 500,-. De vordering wordt tot dit bedrag toegewezen. Het resterende deel van de vordering, hetgeen ook betreft de in het geheel niet onderbouwde ‘nader te onderbouwen schade’, wordt afgewezen.

[medeverdachte] was boos op [het oudste zusje] en sloeg haar met zijn platte hand op de bovenbenen, terwijl zij moest squatten, met blauwe plekken op haar bovenbenen tot gevolg. [medeverdachte] sloeg [het oudste zusje] dan op de bovenbenen in de beweging naar beneden. Bij de rechter-commissaris verklaarde de verdachte hierover dat het harde klappen waren, zo hard dat de verdachte dit, daarnaar gevraagd, tijdens haar verhoor niet na durfde te doen op de tafel. Op 26 december 2023 stuurde de verdachte aan [medeverdachte] een bericht dat [het oudste zusje] kennelijk het kabeltje uit de camera op haar kamer heeft getrokken. Nadat de verdachte dit weer had aangesloten, berichtte [medeverdachte] aan de verdachte: “Als ik het nog een keer merk breek ik de vingers.” Daarop reageerde de verdachte: “Ja zeg maar tegen haar ik doe net de deur dicht”. Op 22 januari 2024 stuurde [medeverdachte] aan de verdachte de afbeelding van [het oudste zusje], zoals hiervoor als afbeelding 2405251351.D05 beschreven, gevolgd door het bericht: “Om haar los te maken hangt de sleutel in de cv kast.” Op 23 februari 2024 berichtte [medeverdachte] aan de verdachte: “Nou het gaat net zo lang door totdat ze breekt”, waarop de verdachte antwoordde: “Ze moet wel wat eten anders heb je dat weer dus ik zal iets maken met veel calorieën.” Op 24 februari 2024 stuurde [medeverdachte] aan de verdachte afbeeldingen zoals hiervoor als afbeeldingen 2406130818.D11, 2406130818.D13, 2406130818.D14 en 2406130818.D15 beschreven. Later die dag stuurde de verdachte aan [medeverdachte]: “[het oudste zusje] kan nu helpen als je thuis bent staat ze aan de ketting schat” en “Als je thuis bent staat ze boven en wij gaan lekker eten.” Op 10 maart 2024 stuurde de verdachte aan [medeverdachte] de afbeelding zoals hiervoor als afbeelding 2405251351.D11 beschreven en berichtte zij aan [medeverdachte]: “Ze zegt (..) ik mag van [medeverdachte] niet naar de wc moet vragen”, waarop [medeverdachte] antwoordde: “Ja tuurlijk wat een mafklapper joh, ze houd steeds minder kleding over.” De verdachte berichtte vervolgens aan [medeverdachte]: “Meurt als een gek maar ik laat het in haar broek hoor.” Op 19 maart 2024 berichtte de verdachte aan [medeverdachte], op zijn vraag of het goed is gegaan: “Ja goed gegaan. Alleen plakband zit in der haar. Vast.” [medeverdachte] reageerde vervolgens: “Heel goed, eigen schuld. Zat het nog goed vast?”, waarop de verdachte antwoordde: “Ja”, gevolgd door schaterlachende smileys. [medeverdachte] vroeg daarop: “En de handen?”, waarop de verdachte antwoordde: “Ja nog vast.” Met het hiervoor weergegeven antwoord “Ja nog vast” wordt gedoeld op de luier die [het oudste zusje] om had en die [medeverdachte] bij haar met tape had omwonden en waarbij [medeverdachte] ook haar pinken met die tape had vastgezet aan de luier. [medeverdachte] had [het oudste zusje] op die wijze thuis in haar kamer achtergelaten. Op 21 maart 2024 berichtte [medeverdachte] aan de verdachte: “Moet je op de camera kijken ze moet blijven dansen van mij totdat ik zeg dat ze mag stoppen hahaha.” De verdachte reageerde vervolgens met vijf schaterlachende smileys, waarop [medeverdachte] berichtte: “Ja ze moet wakker blijven. De verdachte reageerde hierop: “Lekker uurtje dansen” en “Lijkt wel een porno danseres.” Op 23 maart 2024 berichtte de verdachte aan [medeverdachte]: “Zal ik haar los maken. Kan ze de keuken doen”, waarop [medeverdachte] reageerde: “Moet je zelf weten, doe wel alles op slot en eventueel alarm erop.” [medeverdachte] berichtte vervolgens aan de verdachte: “ Ik heb gezegd dat dit allemaal net zo lang doorgaat totdat zei zelf naar jou toekomt met dat ze op geeft en normaal gaat doen.” De verdachte berichtte daarop aan [medeverdachte]: “Nou ze zegt niks hoor”, waarop [medeverdachte] reageerde: “Ok, dan ken ze dadelijk weer terug.” Op 10 april 2024 stuurde de verdachte aan [medeverdachte] een foto waarop een pak nachtbroekjes, speciaal voor jongens, van het merk [merknaam] te zien is. Deze nachtbroekjes zijn bestemd voor kinderen in de leeftijd van 4 tot 7 jaar. [medeverdachte] reageerde vervolgens met: “Ze gedraagt zich als een baby dan behandelen we haar als een baby. Lekker kleineren.” De verdachte berichtte aan [medeverdachte]: “Ik zat te denken. Een bandje maken zodat ze aan de plaat blijft staan”, waarop [medeverdachte] antwoordde: “Komt goed.” Op 15 april 2024 berichtte de [medeverdachte] aan de verdachte: “Haar hoef je niet te doen vanmiddag dat die ik vanavond, ze zit weer helemaal onder de schijt”, waarop de verdachte reageerde: “Is goed.” Op 29 april 2024 berichtte de verdachte aan [medeverdachte]: “Roep jij eens door de camera dat ze nu gaat vreten en dat ze een probleem heeft. Ze vind de droge rijst niet lekker. En ze wilt het warm hebben daarom eet ze niet.” Op 1 mei 2024 berichtte [medeverdachte] aan de verdachte: “Nu zat ze weer op die emmer.” Op 9 mei 2024 berichtte [medeverdachte] om 21:13 en 21:14 uur aan de verdachte: “Ik heb haar laten zitten. Ze moet naar de camera kijken. De verdachte berichtte dan om 21:44 uur aan de verdachte: “Ik ben thuis hoor lieffie.” Tussenconclusie rechtbank Uit de berichten en de foto’s blijkt, stond [het oudste zusje] vaak en langdurig, al dan niet in een door [medeverdachte] gefabriceerde kooiconstructie, vastgeketend in haar kamer stond. [medeverdachte] zette haar vast en bedacht ook hoe zij werd vastgezet. Uit de (zeer) vroege tijdstippen van sommige screenshots leidt de rechtbank af dat [het oudste zusje] regelmatig hele nachten vastgeketend is geweest. Als er niemand thuis was, zat [het oudste zusje] op haar kamer, regelmatig ook vastgeketend of in de kooiconstructie, terwijl de deurklink aan de binnenzijde van haar kamerdeur door de verdachte was verwijderd, zodat zij haar kamer niet kon verlaten. Om gedurende die perioden haar behoefte te doen, had de verdachte een emmer in haar kamer gezet., Beelden buitencamera en onderzoek container Op 20 mei 20204 om 21.03 uur zette de verdachte een blauwe tas (vermoedelijk een tas van [supermarkt 2]) in de tuin, naast een vuilniszak. Om 21.26 uur droeg [medeverdachte] een witte bak de tuin uit. Die bak leek op de lekbak van de hiervoor beschreven kooiconstructie. Kort daarna kwam hij zonder de bak weer terug. Om 23.50 uur verlieten de verdachte en [medeverdachte] de tuin, [medeverdachte] had toen die vuilniszak en de blauwe tas in zijn handen. Om 23.54 uur kwamen beiden weer terug, zonder vuilniszak en blauwe tas. Op 21 mei 2024 om 00.57 uur liepen de verdachte en [medeverdachte] de tuin uit, [medeverdachte] had [het oudste zusje] toen in zijn armen. In de ondergrondse afvalcontainer op twee minuten lopen van de woning van de verdachte is op 20 mei 2024 om 23:52 uur driemaal afval gestort. In deze container werd een blauwe bigshopper van [supermarkt 2] aangetroffen met daarin twee luiers, beide aan de rompzijde voorzien van (in een geval meerdere lagen) tape, delen van afgeknipte dan wel afgesneden tie-wraps en stukken duct tape., Op deze luiers en delen tie-wrap zat DNA van [het oudste zusje]., 3.3.3. Medeplegen mishandeling, vrijheidsberoving en verwaarlozing De verdachte en [medeverdachte] waren samen als pleegouders van [het oudste zusje] verantwoordelijk voor haar welzijn in de periode waarover het in de beschuldigingen gaat.

6.12.2. Hoofdelijke veroordeling De verdachte heeft de strafbare feiten waarvoor de schadevergoeding wordt toegewezen samen met [medeverdachte] gepleegd. Zij zijn daarom beiden hoofdelijk aansprakelijk voor deze schadevergoeding. Als [medeverdachte] de schadevergoeding (voor een deel) heeft betaald, hoeft de verdachte (dat deel) niet meer aan de benadeelde partij te betalen. 6.12.3. Wettelijke rente, proceskosten en schadevergoedingsmaatregel De benadeelde partij heeft gevorderd de schadevergoeding te vermeerderen met de wettelijke rente. De rechtbank wijst de wettelijke rente toe vanaf 16 oktober 2025, de datum van het indienen van de vordering. De rechtbank veroordeelt de verdachte in de proceskosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en die zij bij de tenuitvoerlegging nog zal maken, omdat de vordering van de benadeelde partij (deels) wordt toegewezen. Deze kosten worden tot vandaag begroot op nihil. 6.13. Schadevergoedingsmaatregel De rechtbank legt met betrekking tot de hiervoor besproken vorderingen van de benadeelde partijen [het oudste zusje], [de moeder van de zusjes] en [het jongste zusjes] de schadevergoedingsmaatregel op als bedoeld in artikel 36f Sr. Dit betekent dat de verdachte de schadevergoedingen aan de staat moet betalen en de staat het bedrag uitkeert aan de benadeelde partijen. Als dwangmiddel kan gijzeling worden toegepast. Gelet op de hoogte van de toegewezen vorderingen van de benadeelde partijen en de en de manier waarop de duur van de gijzeling in de meeste gevallen wordt berekend zal de totale duur van de gijzeling het toegestane maximum van een jaar overstijgen. Om dit te voorkomen zal de rechtbank het maximaal aantal dagen gijzeling naar evenredigheid vaststellen. Dit betekent dat voor de toegewezen vordering van benadeelde partij [het oudste zusje] gijzeling kan worden toegepast voor de duur van maximaal 329 dagen, dat voor de toegewezen vordering van de benadeelde partij [de moeder van de zusjes] gijzeling kan worden toegepast voor de duur van maximaal 30 dagen en dat voor de toegewezen vordering van de benadeelde partij [het jongste zusje] gijzeling kan worden toegepast van maximaal 2 dagen. De toepassing van de respectieve gijzelingen heft de betalingsverplichtingen niet op. 6.14. Vordering [het oudste broertje] [het oudste broertje] heeft als benadeelde partij voor het onder parketnummer 10-343175-24 ten laste gelegde feit € 10.000,- als vergoeding voor immateriële schade gevorderd, te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. De verdachte moet hoofdelijk worden veroordeeld tot vergoeding van deze schade. 6.15. Oordeel van de rechtbank Gelet op de vrijspraak voor het onder 10-343175 ten laste gelegde, wordt de benadeelde partij in de vordering niet-ontvankelijk verklaard. Nu de vordering van de benadeelde partij niet-ontvankelijk wordt verklaard, bepaalt de rechtbank dat de verdachte en de benadeelde partij ieder de eigen proceskosten draagt. 6.16. Vordering [het jongste broertje] [het jongste broertje] heeft als benadeelde partij voor het onder parketnummer 10-343175-24 ten laste gelegde feit € 10.000,- als vergoeding voor immateriële schade gevorderd, te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. De verdachte moet hoofdelijk worden veroordeeld tot vergoeding van deze schade. 6.17. Oordeel van de rechtbank Gelet op de vrijspraak voor het onder 10-343175 ten laste gelegde, wordt de benadeelde partij in de vordering niet-ontvankelijk verklaard. Nu de vordering van de benadeelde partij niet-ontvankelijk wordt verklaard, bepaalt de rechtbank dat de verdachte en de benadeelde partij ieder de eigen proceskosten draagt. 7Wettelijke voorschriften De oplegging van deze straf en maatregel is gebaseerd op de artikelen 36f, 38z, 47, 57, 255, 257, 282 en 300 van het Wetboek van Strafrecht.

[medeverdachte] was boos op [het oudste zusje] en sloeg haar met zijn platte hand op de bovenbenen, terwijl zij moest squatten, met blauwe plekken op haar bovenbenen tot gevolg. [medeverdachte] sloeg [het oudste zusje] dan op de bovenbenen in de beweging naar beneden. Bij de rechter-commissaris verklaarde de verdachte hierover dat het harde klappen waren, zo hard dat de verdachte dit, daarnaar gevraagd, tijdens haar verhoor niet na durfde te doen op de tafel. Op 26 december 2023 stuurde de verdachte aan [medeverdachte] een bericht dat [het oudste zusje] kennelijk het kabeltje uit de camera op haar kamer heeft getrokken. Nadat de verdachte dit weer had aangesloten, berichtte [medeverdachte] aan de verdachte: “Als ik het nog een keer merk breek ik de vingers.” Daarop reageerde de verdachte: “Ja zeg maar tegen haar ik doe net de deur dicht”. Op 22 januari 2024 stuurde [medeverdachte] aan de verdachte de afbeelding van [het oudste zusje], zoals hiervoor als afbeelding 2405251351.D05 beschreven, gevolgd door het bericht: “Om haar los te maken hangt de sleutel in de cv kast.” Op 23 februari 2024 berichtte [medeverdachte] aan de verdachte: “Nou het gaat net zo lang door totdat ze breekt”, waarop de verdachte antwoordde: “Ze moet wel wat eten anders heb je dat weer dus ik zal iets maken met veel calorieën.” Op 24 februari 2024 stuurde [medeverdachte] aan de verdachte afbeeldingen zoals hiervoor als afbeeldingen 2406130818.D11, 2406130818.D13, 2406130818.D14 en 2406130818.D15 beschreven. Later die dag stuurde de verdachte aan [medeverdachte]: “[het oudste zusje] kan nu helpen als je thuis bent staat ze aan de ketting schat” en “Als je thuis bent staat ze boven en wij gaan lekker eten.” Op 10 maart 2024 stuurde de verdachte aan [medeverdachte] de afbeelding zoals hiervoor als afbeelding 2405251351.D11 beschreven en berichtte zij aan [medeverdachte]: “Ze zegt (..) ik mag van [medeverdachte] niet naar de wc moet vragen”, waarop [medeverdachte] antwoordde: “Ja tuurlijk wat een mafklapper joh, ze houd steeds minder kleding over.” De verdachte berichtte vervolgens aan [medeverdachte]: “Meurt als een gek maar ik laat het in haar broek hoor.” Op 19 maart 2024 berichtte de verdachte aan [medeverdachte], op zijn vraag of het goed is gegaan: “Ja goed gegaan. Alleen plakband zit in der haar. Vast.” [medeverdachte] reageerde vervolgens: “Heel goed, eigen schuld. Zat het nog goed vast?”, waarop de verdachte antwoordde: “Ja”, gevolgd door schaterlachende smileys. [medeverdachte] vroeg daarop: “En de handen?”, waarop de verdachte antwoordde: “Ja nog vast.” Met het hiervoor weergegeven antwoord “Ja nog vast” wordt gedoeld op de luier die [het oudste zusje] om had en die [medeverdachte] bij haar met tape had omwonden en waarbij [medeverdachte] ook haar pinken met die tape had vastgezet aan de luier. [medeverdachte] had [het oudste zusje] op die wijze thuis in haar kamer achtergelaten. Op 21 maart 2024 berichtte [medeverdachte] aan de verdachte: “Moet je op de camera kijken ze moet blijven dansen van mij totdat ik zeg dat ze mag stoppen hahaha.” De verdachte reageerde vervolgens met vijf schaterlachende smileys, waarop [medeverdachte] berichtte: “Ja ze moet wakker blijven. De verdachte reageerde hierop: “Lekker uurtje dansen” en “Lijkt wel een porno danseres.” Op 23 maart 2024 berichtte de verdachte aan [medeverdachte]: “Zal ik haar los maken. Kan ze de keuken doen”, waarop [medeverdachte] reageerde: “Moet je zelf weten, doe wel alles op slot en eventueel alarm erop.” [medeverdachte] berichtte vervolgens aan de verdachte: “ Ik heb gezegd dat dit allemaal net zo lang doorgaat totdat zei zelf naar jou toekomt met dat ze op geeft en normaal gaat doen.” De verdachte berichtte daarop aan [medeverdachte]: “Nou ze zegt niks hoor”, waarop [medeverdachte] reageerde: “Ok, dan ken ze dadelijk weer terug.” Op 10 april 2024 stuurde de verdachte aan [medeverdachte] een foto waarop een pak nachtbroekjes, speciaal voor jongens, van het merk [merknaam] te zien is. Deze nachtbroekjes zijn bestemd voor kinderen in de leeftijd van 4 tot 7 jaar. [medeverdachte] reageerde vervolgens met: “Ze gedraagt zich als een baby dan behandelen we haar als een baby. Lekker kleineren.” De verdachte berichtte aan [medeverdachte]: “Ik zat te denken. Een bandje maken zodat ze aan de plaat blijft staan”, waarop [medeverdachte] antwoordde: “Komt goed.” Op 15 april 2024 berichtte de [medeverdachte] aan de verdachte: “Haar hoef je niet te doen vanmiddag dat die ik vanavond, ze zit weer helemaal onder de schijt”, waarop de verdachte reageerde: “Is goed.” Op 29 april 2024 berichtte de verdachte aan [medeverdachte]: “Roep jij eens door de camera dat ze nu gaat vreten en dat ze een probleem heeft. Ze vind de droge rijst niet lekker. En ze wilt het warm hebben daarom eet ze niet.” Op 1 mei 2024 berichtte [medeverdachte] aan de verdachte: “Nu zat ze weer op die emmer.” Op 9 mei 2024 berichtte [medeverdachte] om 21:13 en 21:14 uur aan de verdachte: “Ik heb haar laten zitten. Ze moet naar de camera kijken. De verdachte berichtte dan om 21:44 uur aan de verdachte: “Ik ben thuis hoor lieffie.” Tussenconclusie rechtbank Uit de berichten en de foto’s blijkt, stond [het oudste zusje] vaak en langdurig, al dan niet in een door [medeverdachte] gefabriceerde kooiconstructie, vastgeketend in haar kamer stond. [medeverdachte] zette haar vast en bedacht ook hoe zij werd vastgezet. Uit de (zeer) vroege tijdstippen van sommige screenshots leidt de rechtbank af dat [het oudste zusje] regelmatig hele nachten vastgeketend is geweest. Als er niemand thuis was, zat [het oudste zusje] op haar kamer, regelmatig ook vastgeketend of in de kooiconstructie, terwijl de deurklink aan de binnenzijde van haar kamerdeur door de verdachte was verwijderd, zodat zij haar kamer niet kon verlaten. Om gedurende die perioden haar behoefte te doen, had de verdachte een emmer in haar kamer gezet., Beelden buitencamera en onderzoek container Op 20 mei 20204 om 21.03 uur zette de verdachte een blauwe tas (vermoedelijk een tas van [supermarkt 2]) in de tuin, naast een vuilniszak. Om 21.26 uur droeg [medeverdachte] een witte bak de tuin uit. Die bak leek op de lekbak van de hiervoor beschreven kooiconstructie. Kort daarna kwam hij zonder de bak weer terug. Om 23.50 uur verlieten de verdachte en [medeverdachte] de tuin, [medeverdachte] had toen die vuilniszak en de blauwe tas in zijn handen. Om 23.54 uur kwamen beiden weer terug, zonder vuilniszak en blauwe tas. Op 21 mei 2024 om 00.57 uur liepen de verdachte en [medeverdachte] de tuin uit, [medeverdachte] had [het oudste zusje] toen in zijn armen. In de ondergrondse afvalcontainer op twee minuten lopen van de woning van de verdachte is op 20 mei 2024 om 23:52 uur driemaal afval gestort. In deze container werd een blauwe bigshopper van [supermarkt 2] aangetroffen met daarin twee luiers, beide aan de rompzijde voorzien van (in een geval meerdere lagen) tape, delen van afgeknipte dan wel afgesneden tie-wraps en stukken duct tape., Op deze luiers en delen tie-wrap zat DNA van [het oudste zusje]., 3.3.3. Medeplegen mishandeling, vrijheidsberoving en verwaarlozing De verdachte en [medeverdachte] waren samen als pleegouders van [het oudste zusje] verantwoordelijk voor haar welzijn in de periode waarover het in de beschuldigingen gaat.

6.12.2. Hoofdelijke veroordeling De verdachte heeft de strafbare feiten waarvoor de schadevergoeding wordt toegewezen samen met [medeverdachte] gepleegd. Zij zijn daarom beiden hoofdelijk aansprakelijk voor deze schadevergoeding. Als [medeverdachte] de schadevergoeding (voor een deel) heeft betaald, hoeft de verdachte (dat deel) niet meer aan de benadeelde partij te betalen. 6.12.3. Wettelijke rente, proceskosten en schadevergoedingsmaatregel De benadeelde partij heeft gevorderd de schadevergoeding te vermeerderen met de wettelijke rente. De rechtbank wijst de wettelijke rente toe vanaf 16 oktober 2025, de datum van het indienen van de vordering. De rechtbank veroordeelt de verdachte in de proceskosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en die zij bij de tenuitvoerlegging nog zal maken, omdat de vordering van de benadeelde partij (deels) wordt toegewezen. Deze kosten worden tot vandaag begroot op nihil. 6.13. Schadevergoedingsmaatregel De rechtbank legt met betrekking tot de hiervoor besproken vorderingen van de benadeelde partijen [het oudste zusje], [de moeder van de zusjes] en [het jongste zusjes] de schadevergoedingsmaatregel op als bedoeld in artikel 36f Sr. Dit betekent dat de verdachte de schadevergoedingen aan de staat moet betalen en de staat het bedrag uitkeert aan de benadeelde partijen. Als dwangmiddel kan gijzeling worden toegepast. Gelet op de hoogte van de toegewezen vorderingen van de benadeelde partijen en de en de manier waarop de duur van de gijzeling in de meeste gevallen wordt berekend zal de totale duur van de gijzeling het toegestane maximum van een jaar overstijgen. Om dit te voorkomen zal de rechtbank het maximaal aantal dagen gijzeling naar evenredigheid vaststellen. Dit betekent dat voor de toegewezen vordering van benadeelde partij [het oudste zusje] gijzeling kan worden toegepast voor de duur van maximaal 329 dagen, dat voor de toegewezen vordering van de benadeelde partij [de moeder van de zusjes] gijzeling kan worden toegepast voor de duur van maximaal 30 dagen en dat voor de toegewezen vordering van de benadeelde partij [het jongste zusje] gijzeling kan worden toegepast van maximaal 2 dagen. De toepassing van de respectieve gijzelingen heft de betalingsverplichtingen niet op. 6.14. Vordering [het oudste broertje] [het oudste broertje] heeft als benadeelde partij voor het onder parketnummer 10-343175-24 ten laste gelegde feit € 10.000,- als vergoeding voor immateriële schade gevorderd, te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. De verdachte moet hoofdelijk worden veroordeeld tot vergoeding van deze schade. 6.15. Oordeel van de rechtbank Gelet op de vrijspraak voor het onder 10-343175 ten laste gelegde, wordt de benadeelde partij in de vordering niet-ontvankelijk verklaard. Nu de vordering van de benadeelde partij niet-ontvankelijk wordt verklaard, bepaalt de rechtbank dat de verdachte en de benadeelde partij ieder de eigen proceskosten draagt. 6.16. Vordering [het jongste broertje] [het jongste broertje] heeft als benadeelde partij voor het onder parketnummer 10-343175-24 ten laste gelegde feit € 10.000,- als vergoeding voor immateriële schade gevorderd, te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. De verdachte moet hoofdelijk worden veroordeeld tot vergoeding van deze schade. 6.17. Oordeel van de rechtbank Gelet op de vrijspraak voor het onder 10-343175 ten laste gelegde, wordt de benadeelde partij in de vordering niet-ontvankelijk verklaard. Nu de vordering van de benadeelde partij niet-ontvankelijk wordt verklaard, bepaalt de rechtbank dat de verdachte en de benadeelde partij ieder de eigen proceskosten draagt. 7Wettelijke voorschriften De oplegging van deze straf en maatregel is gebaseerd op de artikelen 36f, 38z, 47, 57, 255, 257, 282 en 300 van het Wetboek van Strafrecht.