ECLI:NL:RBROT:2023:12100

RECHTBANK ROTTERDAM locatie Rotterdam zaaknummer: 10447340 CV EXPL 23-10302 datum uitspraak: 15 december 2023 Vonnis van de kantonrechter in de zaak van 1 [eiser 1] , woonplaats: [woonplaats] , 2. [eiser 2], vestigingsplaats: [vestigingsplaats] , eisers, gemachtigde: mr. S. Yadegari, tegen Autonique B.V., vestigingsplaats: Uden, gedaagde, gemachtigde: mr. P.L.M.F. Roosendaal. De partijen worden hierna ‘ [eiser 1] ’, ‘ [eiser 2] ’ en ‘Autonique’ genoemd.

1.1. Het dossier bestaat uit de volgende processtukken: de dagvaarding van 3 april 2023, met bijlagen; het antwoord, met bijlagen; de brief van 19 juni 2023, waarin een mondelinge behandeling is bepaald; de e-mail van [eiser 1] en [eiser 2] van 23 oktober 2023, met bijlagen; de spreekaantekeningen van [eiser 1] en [eiser 2] ; de spreekaantekening van Autonique. 1.2. Op 1 november 2023 is de zaak tijdens een mondelinge behandeling besproken. Daarbij was [eiser 1] aanwezig, samen met zijn partner en bijgestaan door de gemachtigde mr. S. Yadegari. Namens Autonique waren aanwezig [naam 1] en [naam 2] , bijgestaan door de gemachtigde mr. P.L.M.F. Roosendaal.

2.1. Op 20 april 2022 heeft Autonique een auto van het merk/type Maserati Levante S verkocht. Op de door Autonique opgestelde factuur staat [eiser 2] vermeld als koper. De auto is verkocht voor een koopprijs van € 72.500,-. 2.2. Voor de financiering van de auto is een financial leaseovereenkomst afgesloten, die op naam staat van [eiser 2] . Daarnaast is een tweetal auto’s ingeruild, die beide op naam stonden van [eiser 2] . 2.3. Op de koop is van toepassing het Real Garantiepakket. Op basis daarvan heeft Autonique een garantie verleend voor de duur van zes maanden vanaf de dag van aflevering. De auto is op 25 april 2022 aan de koper geleverd. 2.4. Op 2 november 2022 heeft [eiser 1] een e-mail aan Autonique gestuurd, waarin hij - voor zover van belang - het volgende heeft medegedeeld: “(…) We hebben een Maserati Levante bij u gekocht met kenteken [kenteken] . Met een half jaar garantie. Nu is het geval, dat mijn vrouw afgelopen zondagavond 30 oktober een vastloper heeft gehad. Hij wordt maandag naar de Maserati dealer in Utrecht gebracht . U begrijpt een dure reparatie staat ons te wachten. Ik vind dat eigenlijk niet kunnen voor een auto van nog geen 5 jaar oud met een km stand van in de 70 duizend en met een aanschaf prijs van meer dan € 70.000. Gezien en het bovenstaande en dat de garantie slechts 7 dagen over de datum is hoop ik dat u voor ons een oplossing heeft. (…)” 2.5. Autonique heeft op 3 november 2022 een e-mail aan [eiser 1] gestuurd met, onder meer, de volgende inhoud: “(…) Wat spijtig om te lezen dat u problemen ondervindt met de door uw aangeschafte Maserati. Helaas valt dit probleem buiten de garantietermijn van Real Garant en dus ook van ons. Wij kunnen in dezen dus niets voor u betekenen qua reparatie of herstel. (…)” 2.6. De gemachtigde van [eiser 1] en [eiser 2] heeft op 20 november 2022 een ingebrekestelling aan Autonique gestuurd. In die brief is aan Autonique een termijn van zeven dagen gegeven om, onder meer, het gebrek kosteloos te herstellen. 2.7. De gemachtigde van [eiser 1] en [eiser 2] heeft op 13 december 2022 per e-mail aan Autonique medegedeeld dat de auto door garagebedrijf FrancoAuto zal worden gerepareerd en dat de kosten van herstel van de auto bij Autonique in rekening zullen worden gebracht. 2.8. Op 23 december 2022 is de aan de auto aanwezige schade hersteld.

3.1. [eiser 1] en [eiser 2] eisen samengevat: Autonique te veroordelen aan hen te betalen € 19.733,56 als gevolg van partiële ontbinding van de overeenkomst, met rente; Autonique te veroordelen aan hen te betalen € 128,- aan motorrijtuigenbelasting, € 245,84 aan verzekeringspremies en € 1.837,03 aan kosten van vervangend vervoer, met rente; Autonique te veroordelen aan hen te betalen € 1.176,52 aan buitengerechtelijke incassokosten, € 29,30 aan kosten voor verzending per aangetekende post en € 45,14 voor kosten van diverse rapportages, met rente; Autonique te veroordelen in de proceskosten, de nakosten met de rente over de proceskosten en nakosten; het vonnis uitvoerbaar bij voorraad te verklaren. 3.2. [eiser 1] en [eiser 2] baseren de eisen op het volgende. De auto is door [eiser 1] gekocht en is ook alleen privé door hem gebruikt, waardoor sprake is van consumentenkoop. [eiser 1] heeft op 2 november 2022 gemeld dat sprake is geweest van een ‘vastloper’ oftewel een vastgelopen motor. Deze gebreken hoefde [eiser 1] binnen zes maanden en zes dagen na aankoop niet te verwachten van deze auto. Er is dan ook sprake van non-conformiteit. Autonique wist ten tijde van het sluiten van de koopovereenkomst van de problemen met de auto, maar heeft dat niet aan [eiser 1] gemeld. Op grond van de wettelijke regels voor consumentenkoop was Autonique gehouden de auto tijdig te herstellen maar dat heeft zij niet gedaan. Daardoor is [eiser 1] bevoegd de overeenkomst (partieel) te ontbinden. Als gevolg daarvan moet Autonique € 19.733,56 aan te veel betaalde koopsom terugbetalen. Door de tekortkoming van Autonique heeft [eiser 1] ook (aanvullende) schade geleden, die bestaat uit onnodig gemaakte kosten in het kader van motorrijtuigenbelasting, verzekeringspremie en kosten voor vervangend vervoer. Ook die schade moet Autonique vergoeden. 3.3. Autonique is het niet eens met de eisen en voert het volgende aan. De auto is gekocht door [eiser 2] en deze is ook op naam van [eiser 2] gesteld. Ook de financieringsovereenkomst is door [eiser 2] aangegaan. Het consumentenrecht is dan ook niet van toepassing op de koopovereenkomst. Het risico is met de levering van de auto overgegaan op de koper. Er is pas ná de garantietermijn van zes maanden gemeld dat er een gebrek aan de auto zou zijn. Omdat de garantie al was verlopen komt het gebrek in volle omvang voor rekening en risico van de koper, tenzij deze zou bewijzen dat het gebrek aan Autonique kan worden toegerekend. Autonique betwist dat het gestelde gebrek aan haar kan worden toegerekend. De auto vertoonde ten tijde van de koop geen gebreken. Daarnaast betwist Autonique dat er daadwerkelijk sprake was van het door de koper gestelde gebrek (een ‘vastloper’) en dat daardoor schade is geleden. Voor zover er al sprake was van een gebrek betreft het naar alle waarschijnlijkheid een gebruikersgebrek.

4.1. De eerste vraag die beantwoord moet worden is of in dit geval de wettelijke bepalingen in het kader van consumentenkoop gelden. [eiser 1] heeft immers aangevoerd dat hij als koper moet worden beschouwd, dat hij de auto alleen privé heeft gebruikt en dat daarom de wettelijke regels van consumentenkoop van toepassing zijn. Autonique heeft dat gemotiveerd betwist. De kantonrechter oordeelt dat geen sprake is van consumentenkoop. Hierna wordt uitgelegd hoe de kantonrechter tot dit oordeel komt. Er is geen sprake van consumentenkoop 4.2. Voor de beantwoording van de vraag of er sprake is van consumentenkoop is in beginsel bepalend wat partijen op het moment waarop zij de koop sloten over en weer uit elkaars verklaringen en gedragingen hebben mogen afleiden en wat (ieder van) hen op die grond aan rechtsgevolgen kan worden toegerekend, waarbij ook veel kan afhangen van de manier waarop een partij naar buiten is getreden. Onder meer van belang is of de gestelde bedoeling van [eiser 1] om de auto uitsluitend privé te gebruiken bleek uit het verkoopgesprek of andere omstandigheden rond de verkoop en door Autonique, overeenkomstig de zin die zij daaraan onder de gegeven omstandigheden mocht toekennen, als zodanig kon worden opgevat. 4.3. Vast staat dat de factuur van 20 april 2022, waarin de essentiële punten van de koopovereenkomst zijn opgenomen, op naam van [eiser 2] is gesteld. Niet gebleken is dat [eiser 1] of [eiser 2] hiertegen heeft geprotesteerd. 4.4. Daarnaast staat vast dat ook de financial leaseovereenkomst, die is aangegaan voor de financiering van de koop van de auto, is aangegaan door [eiser 2] . Partijen zijn het er ook over eens dat de twee auto’s, die bij de koop zijn ingeruild, allebei op naam stonden van [eiser 2] . Hieruit volgt dat de volledige financiering van de auto plaatsvond vanuit [eiser 2] . 4.5. Ten slotte is niet gesteld of gebleken dat [eiser 1] bij het sluiten van de koopovereenkomst aan Autonique heeft medegedeeld dat hij de auto uitsluitend voor persoonlijk gebruik wilde kopen. Door het ontbreken van een dergelijke mededeling valt -zeker nu de factuur, de financieringsovereenkomst en de twee ingeruilde auto’s op naam van [eiser 2] stonden - niet in te zien op basis waarvan Autonique er van uit had moeten gaan dat zij een koopovereenkomst met [eiser 1] in persoon sloot. 4.6. [eiser 1] heeft ook voor het overige geen bijzondere feiten of omstandigheden rond het verkoopgesprek aangevoerd waaruit Autonique onder de gegeven omstandigheden in redelijkheid had moeten afleiden dat de auto uitsluitend bedoeld was voor privégebruik. Het enkele feit dat op het garantiecertificaat de naam van [eiser 1] staat vermeld is daarvoor onvoldoende. 4.7. Ook de stelling dat de auto niet geschikt zou zijn voor zakelijk gebruik binnen de onderneming van [eiser 1] (een gordijnwinkel) maakt het voorgaande niet anders. De kantonrechter wil wel aannemen dat de betreffende auto geen ruimte biedt om gordijnen en zonweringen te vervoeren, maar dat neemt niet weg dat de auto wel gebruikt kan worden voor andere werkzaamheden binnen de onderneming, zoals het bezoeken van klanten voor het inmeten van gordijnen of het bezoeken van fabrikanten of groothandels. Dat betekent dat Autonique ook uit het merk en type van de auto niet had kunnen afleiden dat deze slechts voor privégebruik zou worden aangeschaft. 4.8. Op grond van alle bovengenoemde omstandigheden is de kantonrechter van oordeel dat [eiser 1] onvoldoende concrete feiten en omstandigheden heeft aangevoerd waaruit Autonique had moeten begrijpen dat [eiser 1] handelde als consument. Met name de hiervoor bij r.o. 4.3. en 4.4 genoemde omstandigheden leveren concrete aanwijzingen op dat [eiser 1] bij de koop van de auto in de uitoefening van zijn onderneming handelde. Naar het oordeel van de kantonrechter is de koopovereenkomst dan ook gesloten met [eiser 2] en is dus geen sprake van consumentenkoop. De gestelde gebreken komen voor rekening en risico van [eiser 2] 4.9. Omdat er in dit geval geen sprake is van consumentenkoop zijn de daarvoor geldende wettelijke bepalingen niet van toepassing. In beginsel geldt dan dat het risico is overgegaan op de koper vanaf het moment van levering van de auto. In dat verband is van belang dat partijen een garantie zijn overeengekomen voor de duur van zes maanden vanaf de dag van aflevering. Omdat de auto is geleverd op 25 april 2022 is de garantietermijn op 25 oktober 2022 verstreken. Niet ter discussie staat dat [eiser 1] pas op 2 november 2022 aan Autonique heeft gemeld dat de motor van de auto op 30 oktober 2022 zou zijn vastgelopen. Dat is buiten de garantietermijn. [eiser 2] komt dan ook geen beroep meer toe op de overeengekomen garantie. Het gestelde gebrek moet dan ook voor rekening en risico van [eiser 2] blijven, tenzij het gebrek aan Autonique is toe te rekenen. Dat zou het geval zijn als het gebrek al aanwezig was ten tijde van de koop van de auto door [eiser 2] . 4.10. De kantonrechter is van oordeel dat niet is komen vast te staan dat het gestelde gebrek al aanwezig was ten tijde van de koop. [eiser 2] heeft geen stukken overgelegd waaruit kan worden afgeleid wat de oorzaak van het vastlopen van de motor was. Uit de door haar overgelegde e-mail van FrancoAuto van 30 november 2022 volgt slechts dat het betreffende garagebedrijf de precieze schade in het inwendige gedeelte van de motor pas kan vaststellen als deze eerst gedemonteerd wordt. Een rapport met de daadwerkelijke diagnose is door [eiser 2] echter niet overgelegd. Omdat de exacte oorzaak van het gestelde gebrek niet bekend is, kan ook niet vastgesteld worden dat het gebrek ook al ten tijde van de koop aanwezig moet zijn geweest. 4.11. [eiser 2] heeft aangevoerd dat sprake is van een ‘vastloper’, oftewel een vastgelopen motor. Door Autonique is in dat kader onbetwist gesteld dat in geval van een vastloper de motor ineens volledig ‘dood’ is en dat dit dus geen gebrek is met een lange aanlooptijd. Gelet daarop is het naar het oordeel van de kantonrechter zeer onaannemelijk dat een dergelijk gebrek al ruim zes maanden eerder, ten tijde van de koop, aanwezig was. Bovendien bestaat er op basis van de door [eiser 2] overgelegde stukken onvoldoende duidelijkheid over wat nu de exacte aard van het gebrek aan de motor was. Uit de offerte van FrancoAuto van 14 november 2022 kan immers worden afgeleid dat er sprake is van een ‘tik in de motor’. Dat is echter iets heel anders dan het gebrek dat [eiser 2] noemt, namelijk een compleet vastgelopen motor. 4.12. Het bovenstaande leidt er toe dat niet is komen vast te staan dat er ten tijde van de koop van de auto al een gebrek aan de motor - van welke aard dan ook - aanwezig was, zodat er van toerekening aan Autonique geen sprake kan zijn. Dat betekent dat het gebrek volledig voor rekening en risico van [eiser 2] komt en dat alle eisen van [eiser 1] en [eiser 2] worden afgewezen. Proceskosten 4.13. [eiser 1] en [eiser 2] krijgen ongelijk en moeten daarom de proceskosten betalen (artikel 237 Rv). De kantonrechter stelt deze kosten aan de kant van Autonique tot vandaag vast op € 1.058,- aan salaris voor de gemachtigde (2 punten x € 529,-). Voor kosten die Autonique maakt na deze uitspraak moeten [eiser 1] en [eiser 2] een bedrag betalen van € 132,-. Hier kan nog een bedrag bijkomen als de uitspraak wordt betekend. In dit vonnis hoeft hierover niet apart te worden beslist. Uitvoerbaarheid bij voorraad 4.14. Dit vonnis wordt uitvoerbaar bij voorraad verklaard (artikel 233 Rv).

De kantonrechter: 5.1. wijst de vorderingen af; 5.2. veroordeelt [eiser 1] en [eiser 2] in de proceskosten, die aan de kant van Autonique tot vandaag worden vastgesteld op € 1.058,-; 5.3. verklaart dit vonnis ten aanzien van de proceskosten uitvoerbaar bij voorraad. Dit vonnis is gewezen door mr. drs. D.L. Spierings en in het openbaar uitgesproken. 44487 Gerechtshof ’s-Hertogenbosch 13 oktober 2020, ECLI:NL:GHSHE:2020:3162 Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 29 september 2015, ECLI:NL:GHARL:2015:7295 Hoge Raad 10 juni 2022, ECLI:NL:HR:2022:853