ECLI:NL:RBROT:2023:10910

RECHTBANK ROTTERDAM locatie Dordrecht zaaknummer: 10520984 CV EXPL 23-2003 datum uitspraak: 2 november 2023 Vonnis van de kantonrechter in de zaak van [eiseres01] , woonplaats: [woonplaats01] , eiseres, gemachtigde: mr. B. Hoefnagels, tegen 1 Transchat B.V., vestigingsplaats: Rotterdam, gedaagde sub 1, vertegenwoordigd door: [naam01] (nadat mr. S.J. Nauta zich heeft onttrokken), 2. [gedaagde01] , vestigingsplaats: [vestigingsplaats01] , gedaagde sub 2, die niet is verschenen. De partijen worden hierna ‘ [eiseres01] ’, ‘Transchat’ en ‘ [gedaagde01]’ genoemd.

1.1. Het dossier bestaat uit de volgende processtukken: de dagvaarding van 22 mei 2023, met bijlagen; het mondelinge antwoord van Transchat van 1 juni 2023; de conclusie van antwoord van Transchat van 27 juli 2023, met bijlagen; de akte vermeerdering van eis van [eiseres01] , met bijlagen; de pleitnotitie van [eiseres01] . 1.2. Op 4 oktober 2023 is de zaak tijdens een mondelinge behandeling besproken. [eiseres01] was daarbij aanwezig, bijgestaan door mr. B. Hoefnagels. Namens Transchat was [naam01] (directeur van Transchat) aanwezig.

Wat is er gebeurd? 2.1. [eiseres01] was in dienst bij [gedaagde01] als chauffeur, laatstelijk op basis van een contract voor onbepaalde tijd voor minimaal 24 uur per week. Volgens [eiseres01] heeft Transchat met ingang van 1 maart 2022 de bedrijfsactiviteiten overgenomen van [gedaagde01] en is [eiseres01] in dienst gekomen bij Transchat. Nadat Transchat aan [eiseres01] een arbeidsovereenkomst met een arbeidsduur van minimaal 24 uur per week ter ondertekening had voorgelegd, is er tussen Transchat en [eiseres01] discussie ontstaan over de arbeidsduur van [eiseres01] . Er is vervolgens gesproken over een beëindigings-overeenkomst, maar dit heeft niet tot resultaat geleid. Op 24 mei 2022 heeft [eiseres01] zich bij Transchat arbeidsongeschikt gemeld. [eiseres01] heeft na haar ziekmelding bij Transchat aanspraak gemaakt op loon conform de cao Beroepsgoederenvervoer over de weg en de verhuur van mobiele kranen (hierna: cao BGV). Tijdens een kort gedingprocedure in december 2022 hebben partijen afgesproken dat zij uitgaan van een arbeidsomvang van 36 uur per week met ingang van 1 mei 2022. [eiseres01] is nog steeds arbeidsongeschikt. De vordering 2.2. [eiseres01] vordert, na vermeerdering van eis ten aanzien van Transchat, samengevat: Primair: - Transchat te veroordelen aan haar te betalen: a. € 24.059,88 bruto, althans € 18.862,56 bruto; b. € 117,64 netto; c. de wettelijke verhoging ex artikel 7:625 BW van 50% over het onder a. genoemde bedrag; d. de wettelijke rente over de bedragen onder a., b. en c.; e. de buitengerechtelijke incassokosten van € 1.170,21, althans € 1.116,59; Transchat te veroordelen tot afgifte van een deugdelijke bruto/netto-specificatie met betrekking tot vorenstaande bedragen, waarbij tevens rekening wordt gehouden met de pensioenafdrachten over voornoemde brutobedragen, op straffe van een dwangsom; Transchat te veroordelen om, onder overlegging van een deugdelijke bruto/netto- specificatie, vanaf de maand september 2023 het loon te betalen van € 2.544,36 bruto, althans € 2.389,92 bruto, per maand, te vermeerderen met alle emolumenten, tot het moment dat de arbeidsovereenkomst rechtsgeldig zal eindigen; Transchat te veroordelen in de proceskosten met rente en nakosten; het vonnis uitvoerbaar bij voorraad te verklaren. Subsidiair: - Transchat te veroordelen aan haar te betalen: a. € 14.103,68 bruto, althans € 11.427,47 bruto; b. € 117,64 netto; c. de wettelijke verhoging ex artikel 7:625 BW van 50% over het onder a. genoemde bedrag; d. de wettelijke rente over de bedragen onder a., b. en c.; e. de buitengerechtelijke incassokosten van € 1.071,52, althans € 955,97; - [gedaagde01] te veroordelen om aan haar te betalen: a. € 9.956,20 bruto, althans € 7.435,09 bruto; b. de wettelijke verhoging ex artikel 7:625 BW van 50% over het onder a. genoemde bedrag; c. de wettelijke rente over de bedragen onder a. en b.; d. de buitengerechtelijke incassokosten van € 1.113,94, althans € 961,47; Transchat te veroordelen om, onder overlegging van een deugdelijke bruto/netto- specificatie, vanaf de maand september 2023 het loon te betalen van € 2.544,36 bruto, althans € 2.389,92 bruto, per maand, te vermeerderen met alle emolumenten, tot het moment dat de arbeidsovereenkomst rechtsgeldig zal eindigen; Transchat en [gedaagde01] te veroordelen tot afgifte van een deugdelijke bruto/netto-specificatie met betrekking tot vorenstaande bedragen, waarbij tevens rekening wordt gehouden met de pensioenafdrachten over voornoemde brutobedragen, op straffe van een dwangsom; Transchat en [gedaagde01] hoofdelijk te veroordelen in de proceskosten met rente en nakosten; het vonnis uitvoerbaar bij voorraad te verklaren. 2.3. [eiseres01] stelt zich op het standpunt dat zij vanaf haar indiensttreding bij [gedaagde01] (per 29 oktober 2018) niet conform de cao BGV is verloond op de momenten dat deze cao algemeen verbindend was verklaard. Zij maakt daarom aanspraak op het loon dat Transchat, dan wel [gedaagde01], te weinig heeft betaald. Primair is [eiseres01] van mening dat Transchat als gevolg van overgang van onderneming gehouden is om het achterstallig loon vanaf 29 oktober 2018 te voldoen. Subsidiair, voor het geval geen sprake is van overgang van onderneming, stelt [eiseres01] zich op het standpunt dat Transchat gehouden is om vanaf 1 maart 2022 het achterstallig loon te voldoen en dat [gedaagde01] het loon over de periode van 29 oktober 2018 tot en met 28 februari 2022 moet voldoen. Wat betreft de hoogte van het loon stelt [eiseres01] zich op het standpunt dat zij ingeschaald moet worden in loonschaal D, dan wel minimaal in loonschaal C van de cao BGV. [eiseres01] vordert daarnaast zowel primair als subsidiair om Transchat te veroordelen om het loon vanaf september 2023 aan haar te betalen, omdat Transchat is gestopt met de loondoorbetaling. 2.4. Transchat betwist dat sprake is van overgang van onderneming. Daarnaast is Transchat van mening dat [eiseres01] is ingeschaald in loonschaal C, omdat het eenvoudig werk is. Volgens Transchat volgt uit artikel 16 van de cao BGV dat de aanvullingsverplichting bij ziekte bij een dienstverband dat korter dan een jaar heeft geduurd eindigt na maximaal dertien weken, zodat de loonvordering onjuist is berekend.

Verstekverlening 3.1. [gedaagde01] is, ondanks daartoe behoorlijk te zijn opgeroepen, niet in de procedure verschenen. Tegen [gedaagde01] wordt daarom verstek verleend. Omdat Transchat wel in de procedure is verschenen, wordt op grond van artikel 140 lid 3 Rv tussen alle partijen één vonnis op tegenspraak gewezen. Dit betekent dat [gedaagde01] niet in verzet kan komen tegen dit vonnis. Aangezien de primaire vordering is gericht tegen Transchat zal hieronder die vordering eerst beoordeeld worden. Overgang van onderneming 3.2. Transchat betwist niet meer dat zij onder de werkingssfeer van de cao BGV valt, zodat [eiseres01] , voor de periodes dat de cao algemeen verbindend is verklaard, recht heeft op loon conform deze cao. 3.3. Volgens [eiseres01] is er sprake van overgang van onderneming van [gedaagde01] naar Transchat, zodat zij ook bij Transchat aanspraak maakt op het loon dat [gedaagde01] destijds te weinig betaald heeft. [eiseres01] heeft in dit kader toegelicht dat de heer [naam01] (hierna: [naam01] ) eind maart 2022 aan haar heeft medegedeeld dat zij en haar collega’s vanaf 1 maart 2022 waren overgegaan van [gedaagde01] naar Transchat en dat er verder niets zou veranderen. Er is volgens [eiseres01] ook niets veranderd, want ze verrichtte hetzelfde werk, met dezelfde bestelbusjes, voor dezelfde klanten en werd nog steeds door [naam01] aangestuurd. De identiteit van de onderneming is behouden, maar de onderneming is alleen op een ander adres in dezelfde straat voortgezet. Volgens [eiseres01] nam Transchat in eerdere correspondentie ook het standpunt in dat sprake is van overgang van onderneming. 3.4. Transchat betwist dat sprake is van overgang van onderneming. Volgens Transchat is zij begin 2022, toen het slecht ging met de eenmanszaak van [naam01] , benaderd door [bedrijf01] om voor haar transportdiensten te willen verrichten. Transchat had voor deze opdrachten chauffeurs nodig en heeft daarom [gedaagde01] benaderd. De bestelbusjes waren al van Transchat. Transchat heeft enkel de chauffeurs van [gedaagde01] overgenomen en is thans gebrouilleerd met [gedaagde01] 3.5. Voor een overgang van onderneming is op grond van artikel 7:662 lid 1 BW vereist dat er sprake is van een overgang ten gevolge van een overeenkomst, een fusie of een splitsing van een economische eenheid die haar identiteit behoudt. Een economische eenheid is een geheel van georganiseerde middelen, bestemd tot het ten uitvoer brengen van een al dan niet hoofdzakelijk economische activiteit waaronder begrepen de uitoefening van openbaar gezag. De omvang van de eenheid doet er daarbij niet toe, zo is in de Europese jurisprudentie (onder meer in het arrest-Schmidt) bepaald. Daarnaast komt uit die jurisprudentie naar voren dat, om te bepalen of het gaat om een onderneming (eenheid) in de zin van de Europese richtlijn, het niet vereist is dat het betreffende onderdeel zelfstandig deelneemt aan het economisch verkeer (zie bijvoorbeeld HvJ EG 12 november 1992 (Watson Rask) en HvJ EG 14 april 1994 (Schmidt). 3.6. De kantonrechter kan Transchat niet volgen in haar stelling dat zij alleen chauffeurs heeft overgenomen. [bedrijf01] was namelijk eerst klant van [gedaagde01], zodat Transchat ook een klant heeft overgenomen. Dat dit een grote klant was, is door Transchat niet weersproken. Daarnaast werden de werkzaamheden verricht met dezelfde bestelbusjes. Ook als Transchat al eigenaar was van deze bestelbusjes en ze eerst verhuurde aan [gedaagde01], dan zijn in ieder geval de activiteiten verricht met dezelfde bestelbusjes. Ook de chauffeurs zijn dezelfde gebleven. Het gaat er volgens de Europese jurisprudentie om dat de exploitatie van de betreffende bedrijfsactiviteiten door de nieuwe ondernemer is voortgezet (HvJ EG 18 maart 1986 (Spijkers/Benedik). Transchat heeft voorts niet betwist dat [naam01] degene bleef die alles aanstuurde en dat de locatie van het bedrijf nauwelijks is veranderd. Er is meer overgegaan dan alleen de chauffeurs. Gelet op het bovenstaande is voldoende komen vast te staan dat de identiteit van de onderneming behouden is gebleven en dat de betreffende economische activiteit van [gedaagde01] op Transchat is overgegaan. 3.7. Naast het overgaan van een economische eenheid stelt [eiseres01] ook dat er een overeenkomst aan de overgang ten grondslag ligt. Zij heeft er geen stukken van. [eiseres01] heeft wel gewezen op de centrale rol die [naam01] volgens haar bij beide bedrijven speelde. Het was ook [naam01] (samen met zijn broer) die haar en collega’s in maart 2022 op de hoogte stelde van de overgang, en dat er verder niets zou veranderen. Voorop wordt gesteld dat ook een mondelinge overeenkomst ten grondslag kan liggen aan een overgang van onderneming. Bij de mondelinge behandeling is uitgebreid gesproken over de gang van zaken. Daar heeft [naam01] (die Transchat vertegenwoordigde) aangegeven dat hij niets te maken heeft en had met [gedaagde01] Hij had wel een eenmanszaak met de naam [gedaagde01] , maar die is in dezelfde periode failliet gegaan. Hij heeft destijds in maart 2022 de werknemers gesproken over het stoppen, maar [eiseres01] was daar juist niet bij, omdat ze ziek was. Dat de arbeidsovereenkomst die [eiseres01] vanuit Transchat later kreeg voorgelegd (en die zij niet heeft getekend), onderaan [gedaagde01] vermeldt, was volgens hem een foutje. De bedoeling was wel het contract zoveel mogelijk hetzelfde te laten, aldus Transchat. Overwogen wordt het volgende. Dat Transchat volgens haar stelling juist gebrouilleerd is met [gedaagde01] en deze -volgens Transchat- ook nog onder haar eigen naam actief is, betekent niet dat er geen overeenkomst met [gedaagde01] aan de overgang ten grondslag kan liggen. Daarnaast heeft Transchat niet goed kunnen uitleggen wat er precies gebeurd is rond het faillissement van de eenmanszaak en de overgang van chauffeurs naar Transchat. Daarbij speelt een rol dat [naam01] in de betreffende bedrijven steeds een belangrijke rol speelde en dat de bedrijven deels diens naam dragen. Het is ook opvallend dat bij de arbeidsovereenkomst die Transchat aan [eiseres01] voorlegde de naam van [gedaagde01] onderaan staat. Als hier sprake is van een foutje, komt deze voor rekening en risico van de werkgever. Die mag er geen onduidelijkheid over laten bestaan met welke werkgever een werknemer te maken heeft. Al met al heeft Transchat naar het oordeel van de kantonrechter onvoldoende betwist dat er een overeenkomst was waarbij de betreffende activiteiten overgingen naar Transchat. 3.8. Nu sprake is van overgang van onderneming kan wat Transchat heeft aangevoerd over het op een gegeven moment als zzp-er willen werken door [eiseres01] , en over het niet willen ondertekenen van de arbeidsovereenkomst door [eiseres01] , niet tot een ander oordeel leiden. Door de overgang van onderneming is [eiseres01] immers van rechtswege overgegaan naar Transchat. 3.9.

De kantonrechter: ten aanzien van Transchat 4.1. veroordeelt Transchat om aan [eiseres01] te betalen € 18.862,56 bruto met de wettelijke rente zoals bedoeld in artikel 6:119 BW over dit bedrag vanaf 22 mei 2023 tot de dag dat volledig is betaald; 4.2. veroordeelt Transchat om aan [eiseres01] te betalen € 117,64 netto met de wettelijke rente zoals bedoeld in artikel 6:119 BW over dit bedrag vanaf 22 mei 2023 tot de dag dat volledig is betaald; 4.3. veroordeelt Transchat om aan [eiseres01] te betalen € 1.116,59 aan buitengerechtelijke incassokosten; 4.4. veroordeelt Transchat om binnen veertien dagen na betekening van dit vonnis een deugdelijke bruto/netto-specificatie met betrekking tot de toegewezen bedragen af te geven, waarbij tevens rekening wordt gehouden met de pensioenafdrachten over voornoemde brutobedragen, op straffe van een dwangsom van € 100,- per dag voor iedere dag of gedeelte hiervan dat Transchat hiermee in gebreke blijft, met een maximum van € 2.000,-; 4.5. veroordeelt Transchat om aan [eiseres01] , onder overlegging van deugdelijke bruto/netto-specificaties, vanaf de maand september 2023 te betalen een bedrag aan loon van € 2.389,92 bruto per maand voor de duur van de algemeen verbindend verklaringen van de toepasselijke cao BGV, tot het moment dat de loondoorbetalingsverplichting tijdens ziekte eindigt of de arbeidsovereenkomst rechtsgeldig zal eindigen; 4.6. veroordeelt Transchat in de proceskosten, die aan de kant van [eiseres01] tot vandaag worden vastgesteld op € 1.536,92, met de wettelijke rente zoals bedoeld in artikel 6:119 BW over dat bedrag vanaf de vijftiende dag na vandaag tot de dag dat volledig is betaald; 4.7. verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad; 4.8. wijst al het meer of anders gevorderde af; ten aanzien van [gedaagde01] 4.9. verleent verstek tegen de niet-verschenen [gedaagde01]; 4.10. wijst de vorderingen ten aanzien van [gedaagde01] af; 4.11. veroordeelt [eiseres01] in de proceskosten van [gedaagde01], die tot vandaag worden begroot op nihil. Dit vonnis is gewezen door mr. drs. E. van Schouten en in het openbaar uitgesproken. 31688

RECHTBANK ROTTERDAM locatie Dordrecht zaaknummer: 10520984 CV EXPL 23-2003 datum uitspraak: 2 november 2023 Vonnis van de kantonrechter in de zaak van [eiseres01] , woonplaats: [woonplaats01] , eiseres, gemachtigde: mr. B. Hoefnagels, tegen 1 Transchat B.V., vestigingsplaats: Rotterdam, gedaagde sub 1, vertegenwoordigd door: [naam01] (nadat mr. S.J. Nauta zich heeft onttrokken), 2. [gedaagde01] , vestigingsplaats: [vestigingsplaats01] , gedaagde sub 2, die niet is verschenen. De partijen worden hierna ‘ [eiseres01] ’, ‘Transchat’ en ‘ [gedaagde01]’ genoemd.

1.1. Het dossier bestaat uit de volgende processtukken: de dagvaarding van 22 mei 2023, met bijlagen; het mondelinge antwoord van Transchat van 1 juni 2023; de conclusie van antwoord van Transchat van 27 juli 2023, met bijlagen; de akte vermeerdering van eis van [eiseres01] , met bijlagen; de pleitnotitie van [eiseres01] . 1.2. Op 4 oktober 2023 is de zaak tijdens een mondelinge behandeling besproken. [eiseres01] was daarbij aanwezig, bijgestaan door mr. B. Hoefnagels. Namens Transchat was [naam01] (directeur van Transchat) aanwezig.

Wat is er gebeurd? 2.1. [eiseres01] was in dienst bij [gedaagde01] als chauffeur, laatstelijk op basis van een contract voor onbepaalde tijd voor minimaal 24 uur per week. Volgens [eiseres01] heeft Transchat met ingang van 1 maart 2022 de bedrijfsactiviteiten overgenomen van [gedaagde01] en is [eiseres01] in dienst gekomen bij Transchat. Nadat Transchat aan [eiseres01] een arbeidsovereenkomst met een arbeidsduur van minimaal 24 uur per week ter ondertekening had voorgelegd, is er tussen Transchat en [eiseres01] discussie ontstaan over de arbeidsduur van [eiseres01] . Er is vervolgens gesproken over een beëindigings-overeenkomst, maar dit heeft niet tot resultaat geleid. Op 24 mei 2022 heeft [eiseres01] zich bij Transchat arbeidsongeschikt gemeld. [eiseres01] heeft na haar ziekmelding bij Transchat aanspraak gemaakt op loon conform de cao Beroepsgoederenvervoer over de weg en de verhuur van mobiele kranen (hierna: cao BGV). Tijdens een kort gedingprocedure in december 2022 hebben partijen afgesproken dat zij uitgaan van een arbeidsomvang van 36 uur per week met ingang van 1 mei 2022. [eiseres01] is nog steeds arbeidsongeschikt. De vordering 2.2. [eiseres01] vordert, na vermeerdering van eis ten aanzien van Transchat, samengevat: Primair: - Transchat te veroordelen aan haar te betalen: a. € 24.059,88 bruto, althans € 18.862,56 bruto; b. € 117,64 netto; c. de wettelijke verhoging ex artikel 7:625 BW van 50% over het onder a. genoemde bedrag; d. de wettelijke rente over de bedragen onder a., b. en c.; e. de buitengerechtelijke incassokosten van € 1.170,21, althans € 1.116,59; Transchat te veroordelen tot afgifte van een deugdelijke bruto/netto-specificatie met betrekking tot vorenstaande bedragen, waarbij tevens rekening wordt gehouden met de pensioenafdrachten over voornoemde brutobedragen, op straffe van een dwangsom; Transchat te veroordelen om, onder overlegging van een deugdelijke bruto/netto- specificatie, vanaf de maand september 2023 het loon te betalen van € 2.544,36 bruto, althans € 2.389,92 bruto, per maand, te vermeerderen met alle emolumenten, tot het moment dat de arbeidsovereenkomst rechtsgeldig zal eindigen; Transchat te veroordelen in de proceskosten met rente en nakosten; het vonnis uitvoerbaar bij voorraad te verklaren. Subsidiair: - Transchat te veroordelen aan haar te betalen: a. € 14.103,68 bruto, althans € 11.427,47 bruto; b. € 117,64 netto; c. de wettelijke verhoging ex artikel 7:625 BW van 50% over het onder a. genoemde bedrag; d. de wettelijke rente over de bedragen onder a., b. en c.; e. de buitengerechtelijke incassokosten van € 1.071,52, althans € 955,97; - [gedaagde01] te veroordelen om aan haar te betalen: a. € 9.956,20 bruto, althans € 7.435,09 bruto; b. de wettelijke verhoging ex artikel 7:625 BW van 50% over het onder a. genoemde bedrag; c. de wettelijke rente over de bedragen onder a. en b.; d. de buitengerechtelijke incassokosten van € 1.113,94, althans € 961,47; Transchat te veroordelen om, onder overlegging van een deugdelijke bruto/netto- specificatie, vanaf de maand september 2023 het loon te betalen van € 2.544,36 bruto, althans € 2.389,92 bruto, per maand, te vermeerderen met alle emolumenten, tot het moment dat de arbeidsovereenkomst rechtsgeldig zal eindigen; Transchat en [gedaagde01] te veroordelen tot afgifte van een deugdelijke bruto/netto-specificatie met betrekking tot vorenstaande bedragen, waarbij tevens rekening wordt gehouden met de pensioenafdrachten over voornoemde brutobedragen, op straffe van een dwangsom; Transchat en [gedaagde01] hoofdelijk te veroordelen in de proceskosten met rente en nakosten; het vonnis uitvoerbaar bij voorraad te verklaren. 2.3. [eiseres01] stelt zich op het standpunt dat zij vanaf haar indiensttreding bij [gedaagde01] (per 29 oktober 2018) niet conform de cao BGV is verloond op de momenten dat deze cao algemeen verbindend was verklaard. Zij maakt daarom aanspraak op het loon dat Transchat, dan wel [gedaagde01], te weinig heeft betaald. Primair is [eiseres01] van mening dat Transchat als gevolg van overgang van onderneming gehouden is om het achterstallig loon vanaf 29 oktober 2018 te voldoen. Subsidiair, voor het geval geen sprake is van overgang van onderneming, stelt [eiseres01] zich op het standpunt dat Transchat gehouden is om vanaf 1 maart 2022 het achterstallig loon te voldoen en dat [gedaagde01] het loon over de periode van 29 oktober 2018 tot en met 28 februari 2022 moet voldoen. Wat betreft de hoogte van het loon stelt [eiseres01] zich op het standpunt dat zij ingeschaald moet worden in loonschaal D, dan wel minimaal in loonschaal C van de cao BGV. [eiseres01] vordert daarnaast zowel primair als subsidiair om Transchat te veroordelen om het loon vanaf september 2023 aan haar te betalen, omdat Transchat is gestopt met de loondoorbetaling. 2.4. Transchat betwist dat sprake is van overgang van onderneming. Daarnaast is Transchat van mening dat [eiseres01] is ingeschaald in loonschaal C, omdat het eenvoudig werk is. Volgens Transchat volgt uit artikel 16 van de cao BGV dat de aanvullingsverplichting bij ziekte bij een dienstverband dat korter dan een jaar heeft geduurd eindigt na maximaal dertien weken, zodat de loonvordering onjuist is berekend.

Verstekverlening 3.1. [gedaagde01] is, ondanks daartoe behoorlijk te zijn opgeroepen, niet in de procedure verschenen. Tegen [gedaagde01] wordt daarom verstek verleend. Omdat Transchat wel in de procedure is verschenen, wordt op grond van artikel 140 lid 3 Rv tussen alle partijen één vonnis op tegenspraak gewezen. Dit betekent dat [gedaagde01] niet in verzet kan komen tegen dit vonnis. Aangezien de primaire vordering is gericht tegen Transchat zal hieronder die vordering eerst beoordeeld worden. Overgang van onderneming 3.2. Transchat betwist niet meer dat zij onder de werkingssfeer van de cao BGV valt, zodat [eiseres01] , voor de periodes dat de cao algemeen verbindend is verklaard, recht heeft op loon conform deze cao. 3.3. Volgens [eiseres01] is er sprake van overgang van onderneming van [gedaagde01] naar Transchat, zodat zij ook bij Transchat aanspraak maakt op het loon dat [gedaagde01] destijds te weinig betaald heeft. [eiseres01] heeft in dit kader toegelicht dat de heer [naam01] (hierna: [naam01] ) eind maart 2022 aan haar heeft medegedeeld dat zij en haar collega’s vanaf 1 maart 2022 waren overgegaan van [gedaagde01] naar Transchat en dat er verder niets zou veranderen. Er is volgens [eiseres01] ook niets veranderd, want ze verrichtte hetzelfde werk, met dezelfde bestelbusjes, voor dezelfde klanten en werd nog steeds door [naam01] aangestuurd. De identiteit van de onderneming is behouden, maar de onderneming is alleen op een ander adres in dezelfde straat voortgezet. Volgens [eiseres01] nam Transchat in eerdere correspondentie ook het standpunt in dat sprake is van overgang van onderneming. 3.4. Transchat betwist dat sprake is van overgang van onderneming. Volgens Transchat is zij begin 2022, toen het slecht ging met de eenmanszaak van [naam01] , benaderd door [bedrijf01] om voor haar transportdiensten te willen verrichten. Transchat had voor deze opdrachten chauffeurs nodig en heeft daarom [gedaagde01] benaderd. De bestelbusjes waren al van Transchat. Transchat heeft enkel de chauffeurs van [gedaagde01] overgenomen en is thans gebrouilleerd met [gedaagde01] 3.5. Voor een overgang van onderneming is op grond van artikel 7:662 lid 1 BW vereist dat er sprake is van een overgang ten gevolge van een overeenkomst, een fusie of een splitsing van een economische eenheid die haar identiteit behoudt. Een economische eenheid is een geheel van georganiseerde middelen, bestemd tot het ten uitvoer brengen van een al dan niet hoofdzakelijk economische activiteit waaronder begrepen de uitoefening van openbaar gezag. De omvang van de eenheid doet er daarbij niet toe, zo is in de Europese jurisprudentie (onder meer in het arrest-Schmidt) bepaald. Daarnaast komt uit die jurisprudentie naar voren dat, om te bepalen of het gaat om een onderneming (eenheid) in de zin van de Europese richtlijn, het niet vereist is dat het betreffende onderdeel zelfstandig deelneemt aan het economisch verkeer (zie bijvoorbeeld HvJ EG 12 november 1992 (Watson Rask) en HvJ EG 14 april 1994 (Schmidt). 3.6. De kantonrechter kan Transchat niet volgen in haar stelling dat zij alleen chauffeurs heeft overgenomen. [bedrijf01] was namelijk eerst klant van [gedaagde01], zodat Transchat ook een klant heeft overgenomen. Dat dit een grote klant was, is door Transchat niet weersproken. Daarnaast werden de werkzaamheden verricht met dezelfde bestelbusjes. Ook als Transchat al eigenaar was van deze bestelbusjes en ze eerst verhuurde aan [gedaagde01], dan zijn in ieder geval de activiteiten verricht met dezelfde bestelbusjes. Ook de chauffeurs zijn dezelfde gebleven. Het gaat er volgens de Europese jurisprudentie om dat de exploitatie van de betreffende bedrijfsactiviteiten door de nieuwe ondernemer is voortgezet (HvJ EG 18 maart 1986 (Spijkers/Benedik). Transchat heeft voorts niet betwist dat [naam01] degene bleef die alles aanstuurde en dat de locatie van het bedrijf nauwelijks is veranderd. Er is meer overgegaan dan alleen de chauffeurs. Gelet op het bovenstaande is voldoende komen vast te staan dat de identiteit van de onderneming behouden is gebleven en dat de betreffende economische activiteit van [gedaagde01] op Transchat is overgegaan. 3.7. Naast het overgaan van een economische eenheid stelt [eiseres01] ook dat er een overeenkomst aan de overgang ten grondslag ligt. Zij heeft er geen stukken van. [eiseres01] heeft wel gewezen op de centrale rol die [naam01] volgens haar bij beide bedrijven speelde. Het was ook [naam01] (samen met zijn broer) die haar en collega’s in maart 2022 op de hoogte stelde van de overgang, en dat er verder niets zou veranderen. Voorop wordt gesteld dat ook een mondelinge overeenkomst ten grondslag kan liggen aan een overgang van onderneming. Bij de mondelinge behandeling is uitgebreid gesproken over de gang van zaken. Daar heeft [naam01] (die Transchat vertegenwoordigde) aangegeven dat hij niets te maken heeft en had met [gedaagde01] Hij had wel een eenmanszaak met de naam [gedaagde01] , maar die is in dezelfde periode failliet gegaan. Hij heeft destijds in maart 2022 de werknemers gesproken over het stoppen, maar [eiseres01] was daar juist niet bij, omdat ze ziek was. Dat de arbeidsovereenkomst die [eiseres01] vanuit Transchat later kreeg voorgelegd (en die zij niet heeft getekend), onderaan [gedaagde01] vermeldt, was volgens hem een foutje. De bedoeling was wel het contract zoveel mogelijk hetzelfde te laten, aldus Transchat. Overwogen wordt het volgende. Dat Transchat volgens haar stelling juist gebrouilleerd is met [gedaagde01] en deze -volgens Transchat- ook nog onder haar eigen naam actief is, betekent niet dat er geen overeenkomst met [gedaagde01] aan de overgang ten grondslag kan liggen. Daarnaast heeft Transchat niet goed kunnen uitleggen wat er precies gebeurd is rond het faillissement van de eenmanszaak en de overgang van chauffeurs naar Transchat. Daarbij speelt een rol dat [naam01] in de betreffende bedrijven steeds een belangrijke rol speelde en dat de bedrijven deels diens naam dragen. Het is ook opvallend dat bij de arbeidsovereenkomst die Transchat aan [eiseres01] voorlegde de naam van [gedaagde01] onderaan staat. Als hier sprake is van een foutje, komt deze voor rekening en risico van de werkgever. Die mag er geen onduidelijkheid over laten bestaan met welke werkgever een werknemer te maken heeft. Al met al heeft Transchat naar het oordeel van de kantonrechter onvoldoende betwist dat er een overeenkomst was waarbij de betreffende activiteiten overgingen naar Transchat. 3.8. Nu sprake is van overgang van onderneming kan wat Transchat heeft aangevoerd over het op een gegeven moment als zzp-er willen werken door [eiseres01] , en over het niet willen ondertekenen van de arbeidsovereenkomst door [eiseres01] , niet tot een ander oordeel leiden. Door de overgang van onderneming is [eiseres01] immers van rechtswege overgegaan naar Transchat. 3.9.

De kantonrechter: ten aanzien van Transchat 4.1. veroordeelt Transchat om aan [eiseres01] te betalen € 18.862,56 bruto met de wettelijke rente zoals bedoeld in artikel 6:119 BW over dit bedrag vanaf 22 mei 2023 tot de dag dat volledig is betaald; 4.2. veroordeelt Transchat om aan [eiseres01] te betalen € 117,64 netto met de wettelijke rente zoals bedoeld in artikel 6:119 BW over dit bedrag vanaf 22 mei 2023 tot de dag dat volledig is betaald; 4.3. veroordeelt Transchat om aan [eiseres01] te betalen € 1.116,59 aan buitengerechtelijke incassokosten; 4.4. veroordeelt Transchat om binnen veertien dagen na betekening van dit vonnis een deugdelijke bruto/netto-specificatie met betrekking tot de toegewezen bedragen af te geven, waarbij tevens rekening wordt gehouden met de pensioenafdrachten over voornoemde brutobedragen, op straffe van een dwangsom van € 100,- per dag voor iedere dag of gedeelte hiervan dat Transchat hiermee in gebreke blijft, met een maximum van € 2.000,-; 4.5. veroordeelt Transchat om aan [eiseres01] , onder overlegging van deugdelijke bruto/netto-specificaties, vanaf de maand september 2023 te betalen een bedrag aan loon van € 2.389,92 bruto per maand voor de duur van de algemeen verbindend verklaringen van de toepasselijke cao BGV, tot het moment dat de loondoorbetalingsverplichting tijdens ziekte eindigt of de arbeidsovereenkomst rechtsgeldig zal eindigen; 4.6. veroordeelt Transchat in de proceskosten, die aan de kant van [eiseres01] tot vandaag worden vastgesteld op € 1.536,92, met de wettelijke rente zoals bedoeld in artikel 6:119 BW over dat bedrag vanaf de vijftiende dag na vandaag tot de dag dat volledig is betaald; 4.7. verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad; 4.8. wijst al het meer of anders gevorderde af; ten aanzien van [gedaagde01] 4.9. verleent verstek tegen de niet-verschenen [gedaagde01]; 4.10. wijst de vorderingen ten aanzien van [gedaagde01] af; 4.11. veroordeelt [eiseres01] in de proceskosten van [gedaagde01], die tot vandaag worden begroot op nihil. Dit vonnis is gewezen door mr. drs. E. van Schouten en in het openbaar uitgesproken. 31688

Vervolgens moet de vraag beantwoord worden per wanneer Transchat het loon van [eiseres01] moet betalen, want Transchat stelt dat [gedaagde01] pas op 25 april 2019 is opgericht. Volgens Transchat is [eiseres01] eerst, per 29 oktober 2018, bij de eenmanszaak van [naam01] in dienst getreden en daarna bij [gedaagde01] Deze bedrijven staan volgens Transchat los van elkaar. De kantonrechter is echter van oordeel dat [eiseres01] moet worden gevolgd in haar stelling dat ook tussen de eenmanszaak van [naam01] en [gedaagde01] sprake moet zijn geweest van overgang van onderneming. De namen van de twee bedrijven zijn op het woord ‘B.V.’ na identiek en zij zijn op hetzelfde adres ingeschreven. Ook staat op de salarisspecificaties vermeld dat [eiseres01] per 29 oktober 2018 bij [gedaagde01] in dienst is. Voorts is [naam01] bij beide bedrijven het aanspreekpunt voor [eiseres01] geweest. Het had op de weg van Transchat gelegen om nader te onderbouwen dat er geen sprake is van overgang van onderneming, waar zij ook toe in staat moet zijn geweest, want [naam01] (haar directeur) is bij alle bedrijven betrokken geweest. Transchat heeft dit echter niet gedaan, zodat het er voor moet worden gehouden dat er ook tussen de eenmanszaak en [gedaagde01] overgang van onderneming heeft plaatsgevonden. Transchat zal daarom het achterstallig loon vanaf 29 oktober 2018 aan [eiseres01] moeten betalen. Loonschaal C is van toepassing 3.10. Partijen zijn voorts verdeeld over de vraag of loonschaal C of D uit de cao BGV op [eiseres01] van toepassing is. Volgens Transchat is loonschaal C van toepassing, omdat het bezorgen van plexiglazen ruiten eenvoudig werk is waarvoor geen bijzondere administratie of technische scholing nodig is. [eiseres01] stelt echter dat zij ook naar het buitenland, België, moet en daarom in loonschaal D ingeschaald moet worden. De kantonrechter is echter van oordeel dat het enkele feit dat [eiseres01] ook plexiglazen ruiten moest afleveren in België, onvoldoende is om haar in loonschaal D in te schalen. De in de cao BGV bij deze schaal genoemde voorbeeldfuncties zien immers op zwaar transport naar het buitenland, terwijl [eiseres01] heeft verklaard dat zij met een klein bestelbusje reed. Zij heeft onvoldoende onderbouwd dat dit valt onder zwaar transport. Loonschaal C is dus op [eiseres01] van toepassing. Artikel 16 cao BGV 3.11. Transchat stelt zich op het standpunt dat [eiseres01] ziek is en dat Transchat op grond van artikel 16 lid 3 van de cao BGV maximaal dertien weken verplicht is om het loon van [eiseres01] aan te vullen tot 100%. Dit geldt echter alleen als de arbeidsovereenkomst korter dan een jaar heeft geduurd. Nu sprake is van overgang van onderneming, de rechten en verplichtingen inzake de arbeidsovereenkomst met [eiseres01] van rechtswege zijn overgegaan op Transchat B.V., en [eiseres01] al veel langer in dienst was bij [gedaagde01], geldt deze uitzondering uit de cao niet voor Transchat. 3.12. De kantonrechter is voorts van oordeel dat [eiseres01] voldoende heeft onderbouwd dat zij op grond van artikel 16 lid 4 van de cao BGV ook na 52 weken recht heeft op aanvulling van haar loon tijdens ziekte tot 100%, omdat zij mee heeft gewerkt aan haar reintegratie en een aanvullende zorgverzekering heeft afgenomen waar in ieder geval is opgenomen een vergoeding voor fysiotherapie, psychologische hulp en de diëtist. Dit is door Transchat ook niet, althans onvoldoende, weersproken. Loonvordering 3.13. Gelet op wat hiervoor is overwogen is van de primaire loonvordering van [eiseres01] een bedrag van € 18.862,56 bruto (het salaris conform loonschaal C) toewijsbaar en zal Transchat veroordeeld worden om dit bedrag aan [eiseres01] te betalen. Transchat heeft de berekening van [eiseres01] namelijk verder niet betwist. De kantonrechter ziet voldoende aanleiding om de wettelijke verhoging te matigen op nihil, omdat dit artikel met name bedoeld is als prikkel voor de werkgever om het loon op tijd te betalen, terwijl het er in dit geval om gaat dat Transchat en destijds [gedaagde01] te weinig loon betaald hebben. In deze situatie vindt de kantonrechter het niet redelijk als Transchat de wettelijke verhoging moet betalen. Transchat zal wel veroordeeld worden om de wettelijke rente te betalen over het bedrag van € 18.862,56 bruto. Dit deel van het salaris, dat wel aan [eiseres01] was verschuldigd, is destijds niet uitbetaald. Omdat [eiseres01] niet heeft gesteld vanaf wanneer Transchat in verzuim is, wordt de wettelijke rente toegewezen vanaf de dag van de dagvaarding. Reiskosten 3.14. [eiseres01] vordert ook een bedrag van € 117,64 netto. De kantonrechter begrijpt dat dit een reiskostenvergoeding is voor de maanden april 2022 tot de eerste ziektedag van [eiseres01] op 24 mei 2022. Transchat heeft niet weersproken dat ze over deze maand geen reiskosten heeft betaald aan [eiseres01] , terwijl [eiseres01] wel gewerkt heeft. Dit bedrag zal daarom worden toegewezen, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf de dag van de dagvaarding. Buitengerechtelijke incassokosten 3.15. De buitengerechtelijke incassokosten worden toegewezen tot een bedrag van € 1.116,59, omdat aan alle voorwaarden is voldaan om deze kosten vergoed te krijgen (artikel 6:96 BW). Bruto/netto specificaties 3.16. Transchat heeft geen afzonderlijk verweer gevoerd tegen de door [eiseres01] gevorderde afgifte van een deugdelijke bruto/netto-specificatie met betrekking tot de toegewezen bedragen, waarbij tevens rekening wordt gehouden met de pensioenafdrachten over voornoemde brutobedragen, zodat deze vordering zal worden toegewezen. De hiervoor gevorderde dwangsom zal worden toegewezen, maar gemaximeerd tot een bedrag van € 2.000,-. Loon vanaf september 2023 3.17. [eiseres01] vordert dat Transchat wordt veroordeeld om vanaf de maand september 2023 het loon te betalen van € 2.544,36 bruto, althans € 2.389,92 bruto, per maand. Gelet op was hiervoor is overwogen over loonschaal C en de loondoorbetalingsverplichting tijdens ziekte, zal Transchat veroordeeld worden om vanaf de maand september 2023 het loon aan [eiseres01] te betalen van € 2.389,92 bruto per maand. Dit bedrag aan loon is Transchat alleen verschuldigd voor de duur van de algemeen verbindend verklaringen van de toepasselijke cao BGV tot het moment dat de loondoorbetalingsverplichting tijdens ziekte eindigt of de arbeidsovereenkomst rechtsgeldig zal eindigen. Vordering ten aanzien van [gedaagde01] 3.18. Omdat, gelet op wat hiervoor is overwogen, sprake is van een overgang van onderneming, komen de vorderingen gericht tegen [gedaagde01] de kantonrechter onrechtmatig of ongegrond voor. Deze zullen daarom worden afgewezen. Proceskosten 3.19. In de procedure tussen [eiseres01] en Transchat krijgt Transchat voor het grootste deel ongelijk en moet daarom de proceskosten van [eiseres01] betalen (artikel 237 Rv). De kantonrechter stelt deze kosten aan de kant van [eiseres01] tot vandaag vast op € 132,42 aan dagvaardingskosten (€ 129,14 voor de dagvaarding + € 3,28 kosten kvk), € 346,50 aan griffierecht (helft van het griffierecht van € 693,-) en € 1.058,- aan salaris voor de gemachtigde (2 punten x € 529,- per punt). Dit is in totaal € 1.536,92. Voor kosten die [eiseres01] maakt na deze uitspraak moet Transchat een bedrag betalen van € 132,- (1/2 punt x € 529,- met een maximum van € 132,-). Hier kan nog een bedrag bijkomen als de uitspraak wordt betekend. In dit vonnis hoeft hierover niet apart te worden beslist (Hoge Raad 10 juni 2022, ECLI:NL:HR:2022:853). De wettelijke rente over de proceskosten wordt ook toegewezen. 3.20. In de procedure tussen [eiseres01] en [gedaagde01] krijgt [eiseres01] voor het grootste deel ongelijk, zodat zij de proceskosten moet betalen. Omdat [gedaagde01] niet is verschenen worden deze proceskosten begroot op nihil. Uitvoerbaarheid bij voorraad 3.21.

Vervolgens moet de vraag beantwoord worden per wanneer Transchat het loon van [eiseres01] moet betalen, want Transchat stelt dat [gedaagde01] pas op 25 april 2019 is opgericht. Volgens Transchat is [eiseres01] eerst, per 29 oktober 2018, bij de eenmanszaak van [naam01] in dienst getreden en daarna bij [gedaagde01] Deze bedrijven staan volgens Transchat los van elkaar. De kantonrechter is echter van oordeel dat [eiseres01] moet worden gevolgd in haar stelling dat ook tussen de eenmanszaak van [naam01] en [gedaagde01] sprake moet zijn geweest van overgang van onderneming. De namen van de twee bedrijven zijn op het woord ‘B.V.’ na identiek en zij zijn op hetzelfde adres ingeschreven. Ook staat op de salarisspecificaties vermeld dat [eiseres01] per 29 oktober 2018 bij [gedaagde01] in dienst is. Voorts is [naam01] bij beide bedrijven het aanspreekpunt voor [eiseres01] geweest. Het had op de weg van Transchat gelegen om nader te onderbouwen dat er geen sprake is van overgang van onderneming, waar zij ook toe in staat moet zijn geweest, want [naam01] (haar directeur) is bij alle bedrijven betrokken geweest. Transchat heeft dit echter niet gedaan, zodat het er voor moet worden gehouden dat er ook tussen de eenmanszaak en [gedaagde01] overgang van onderneming heeft plaatsgevonden. Transchat zal daarom het achterstallig loon vanaf 29 oktober 2018 aan [eiseres01] moeten betalen. Loonschaal C is van toepassing 3.10. Partijen zijn voorts verdeeld over de vraag of loonschaal C of D uit de cao BGV op [eiseres01] van toepassing is. Volgens Transchat is loonschaal C van toepassing, omdat het bezorgen van plexiglazen ruiten eenvoudig werk is waarvoor geen bijzondere administratie of technische scholing nodig is. [eiseres01] stelt echter dat zij ook naar het buitenland, België, moet en daarom in loonschaal D ingeschaald moet worden. De kantonrechter is echter van oordeel dat het enkele feit dat [eiseres01] ook plexiglazen ruiten moest afleveren in België, onvoldoende is om haar in loonschaal D in te schalen. De in de cao BGV bij deze schaal genoemde voorbeeldfuncties zien immers op zwaar transport naar het buitenland, terwijl [eiseres01] heeft verklaard dat zij met een klein bestelbusje reed. Zij heeft onvoldoende onderbouwd dat dit valt onder zwaar transport. Loonschaal C is dus op [eiseres01] van toepassing. Artikel 16 cao BGV 3.11. Transchat stelt zich op het standpunt dat [eiseres01] ziek is en dat Transchat op grond van artikel 16 lid 3 van de cao BGV maximaal dertien weken verplicht is om het loon van [eiseres01] aan te vullen tot 100%. Dit geldt echter alleen als de arbeidsovereenkomst korter dan een jaar heeft geduurd. Nu sprake is van overgang van onderneming, de rechten en verplichtingen inzake de arbeidsovereenkomst met [eiseres01] van rechtswege zijn overgegaan op Transchat B.V., en [eiseres01] al veel langer in dienst was bij [gedaagde01], geldt deze uitzondering uit de cao niet voor Transchat. 3.12. De kantonrechter is voorts van oordeel dat [eiseres01] voldoende heeft onderbouwd dat zij op grond van artikel 16 lid 4 van de cao BGV ook na 52 weken recht heeft op aanvulling van haar loon tijdens ziekte tot 100%, omdat zij mee heeft gewerkt aan haar reintegratie en een aanvullende zorgverzekering heeft afgenomen waar in ieder geval is opgenomen een vergoeding voor fysiotherapie, psychologische hulp en de diëtist. Dit is door Transchat ook niet, althans onvoldoende, weersproken. Loonvordering 3.13. Gelet op wat hiervoor is overwogen is van de primaire loonvordering van [eiseres01] een bedrag van € 18.862,56 bruto (het salaris conform loonschaal C) toewijsbaar en zal Transchat veroordeeld worden om dit bedrag aan [eiseres01] te betalen. Transchat heeft de berekening van [eiseres01] namelijk verder niet betwist. De kantonrechter ziet voldoende aanleiding om de wettelijke verhoging te matigen op nihil, omdat dit artikel met name bedoeld is als prikkel voor de werkgever om het loon op tijd te betalen, terwijl het er in dit geval om gaat dat Transchat en destijds [gedaagde01] te weinig loon betaald hebben. In deze situatie vindt de kantonrechter het niet redelijk als Transchat de wettelijke verhoging moet betalen. Transchat zal wel veroordeeld worden om de wettelijke rente te betalen over het bedrag van € 18.862,56 bruto. Dit deel van het salaris, dat wel aan [eiseres01] was verschuldigd, is destijds niet uitbetaald. Omdat [eiseres01] niet heeft gesteld vanaf wanneer Transchat in verzuim is, wordt de wettelijke rente toegewezen vanaf de dag van de dagvaarding. Reiskosten 3.14. [eiseres01] vordert ook een bedrag van € 117,64 netto. De kantonrechter begrijpt dat dit een reiskostenvergoeding is voor de maanden april 2022 tot de eerste ziektedag van [eiseres01] op 24 mei 2022. Transchat heeft niet weersproken dat ze over deze maand geen reiskosten heeft betaald aan [eiseres01] , terwijl [eiseres01] wel gewerkt heeft. Dit bedrag zal daarom worden toegewezen, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf de dag van de dagvaarding. Buitengerechtelijke incassokosten 3.15. De buitengerechtelijke incassokosten worden toegewezen tot een bedrag van € 1.116,59, omdat aan alle voorwaarden is voldaan om deze kosten vergoed te krijgen (artikel 6:96 BW). Bruto/netto specificaties 3.16. Transchat heeft geen afzonderlijk verweer gevoerd tegen de door [eiseres01] gevorderde afgifte van een deugdelijke bruto/netto-specificatie met betrekking tot de toegewezen bedragen, waarbij tevens rekening wordt gehouden met de pensioenafdrachten over voornoemde brutobedragen, zodat deze vordering zal worden toegewezen. De hiervoor gevorderde dwangsom zal worden toegewezen, maar gemaximeerd tot een bedrag van € 2.000,-. Loon vanaf september 2023 3.17. [eiseres01] vordert dat Transchat wordt veroordeeld om vanaf de maand september 2023 het loon te betalen van € 2.544,36 bruto, althans € 2.389,92 bruto, per maand. Gelet op was hiervoor is overwogen over loonschaal C en de loondoorbetalingsverplichting tijdens ziekte, zal Transchat veroordeeld worden om vanaf de maand september 2023 het loon aan [eiseres01] te betalen van € 2.389,92 bruto per maand. Dit bedrag aan loon is Transchat alleen verschuldigd voor de duur van de algemeen verbindend verklaringen van de toepasselijke cao BGV tot het moment dat de loondoorbetalingsverplichting tijdens ziekte eindigt of de arbeidsovereenkomst rechtsgeldig zal eindigen. Vordering ten aanzien van [gedaagde01] 3.18. Omdat, gelet op wat hiervoor is overwogen, sprake is van een overgang van onderneming, komen de vorderingen gericht tegen [gedaagde01] de kantonrechter onrechtmatig of ongegrond voor. Deze zullen daarom worden afgewezen. Proceskosten 3.19. In de procedure tussen [eiseres01] en Transchat krijgt Transchat voor het grootste deel ongelijk en moet daarom de proceskosten van [eiseres01] betalen (artikel 237 Rv). De kantonrechter stelt deze kosten aan de kant van [eiseres01] tot vandaag vast op € 132,42 aan dagvaardingskosten (€ 129,14 voor de dagvaarding + € 3,28 kosten kvk), € 346,50 aan griffierecht (helft van het griffierecht van € 693,-) en € 1.058,- aan salaris voor de gemachtigde (2 punten x € 529,- per punt). Dit is in totaal € 1.536,92. Voor kosten die [eiseres01] maakt na deze uitspraak moet Transchat een bedrag betalen van € 132,- (1/2 punt x € 529,- met een maximum van € 132,-). Hier kan nog een bedrag bijkomen als de uitspraak wordt betekend. In dit vonnis hoeft hierover niet apart te worden beslist (Hoge Raad 10 juni 2022, ECLI:NL:HR:2022:853). De wettelijke rente over de proceskosten wordt ook toegewezen. 3.20. In de procedure tussen [eiseres01] en [gedaagde01] krijgt [eiseres01] voor het grootste deel ongelijk, zodat zij de proceskosten moet betalen. Omdat [gedaagde01] niet is verschenen worden deze proceskosten begroot op nihil. Uitvoerbaarheid bij voorraad 3.21.