ECLI:NL:RBROT:2020:1163

Rechtbank Rotterdam Team straf 1 Parketnummer: 10/996528-17 Datum uitspraak: 11 februari 2020 Tegenspraak Vonnis van de rechtbank Rotterdam, meervoudige kamer voor strafzaken, in de zaak tegen de verdachte: [naam verdachte] , geboren te [geboorteplaats verdachte] op [geboortedatum verdachte] , ingeschreven in de basisregistratie personen op het adres [adres verdachte] , [woonplaats verdachte] , raadslieden mrs. J. de Haan en J.W.D. Roozemond, beiden advocaat te Utrecht. 1Onderzoek op de terechtzitting Gelet is op het onderzoek op de terechtzittingen van 9 juli 2019 en 13, 14 en 28 januari 2020. 2Tenlastelegging Aan de verdachte is ten laste gelegd hetgeen is vermeld in de dagvaarding. De tekst van de tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht. 3Eis officier van justitie De officier van justitie mr. A.C. Schaafsma heeft gevorderd: bewezenverklaring van het onder 1, 2, 3, 4 en 5 ten laste gelegde; veroordeling van de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 3 jaar met aftrek van voorarrest; ontzetting van het recht tot uitoefening van een beroep in de zorg, de financiële en de administratieve dienstverlening voor de duur van 6 jaar. 4Waardering van het bewijs 4.1. Inleiding De verdachte en zijn medeverdachte [naam medeverdachte] hebben met de aan hen gelieerde vennootschappen [naam medeverdachte rechtspersoon 1] en [naam medeverdachte rechtspersoon 2] in 2012 de zorgaanbieder [naam medeverdachte rechtspersoon 3] (verder: [naam medeverdachte rechtspersoon 3] ) opgericht. Zij zijn begonnen met een pand aan de [adres] in Zaandam waar zeven cliënten konden verblijven en zorg konden ontvangen. Op een later moment werd het werkgebied van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] uitgebreid en verbleven cliënten ook in andere panden in Zaandam, maar ook in Alkmaar, Purmerend en Utrecht. De zorg die de cliënten hebben gekregen werd volledig bekostigd uit het persoonsgebonden budget (verder: pgb) van de cliënten. De verdachte en zijn medeverdachte worden er kortweg van verdacht dat zij met [naam medeverdachte rechtspersoon 3] en de aan hen gelieerde vennootschappen een criminele organisatie hebben gevormd om het volledige pgb van hun cliënten te innen zonder dat zij de zorg die zij daarvoor zouden moeten leveren, ook daadwerkelijk hebben geleverd. Het pgb-geld zou aan [naam medeverdachte rechtspersoon 3] (en daarmee indirect aan de verdachte en zijn medeverdachte) worden betaald op grond van valse facturen die werden ingediend bij het zorgkantoor van Zilveren Kruis (verder: het zorgkantoor) en later bij de Sociale Verzekeringsbank (verder: SVB). Het geld dat de verdachte daarmee binnenkreeg zou zijn verduisterd en witgewassen. De rechtbank zal eerst kort ingaan op het onder de feiten 2, 3 subsidiair, 4 subsidiair en 5 ten laste gelegde feitelijke leidinggeven. Vervolgens zal de onder feit 3 ten laste gelegde valsheid in geschrift worden behandeld. Daarna zal de rechtbank bepalen of er sprake is van verduistering, witwassen en deelname aan een criminele organisatie. Als laatste zal de rechtbank bepalen of de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het onder feit 5 ten laste gelegde niet bijhouden van een juiste administratie zoals bedoeld in de Wet marktordening gezondheidszorg (verder: Wmg). 4.2. Feitelijke leiding geven Onder de feiten 2, 3 en 4 subsidiair en onder feit 5 wordt de verdachte verweten dat hij feitelijke leiding heeft gegeven aan de door [naam medeverdachte rechtspersoon 3] gepleegde strafbare feiten verduistering, valsheid in geschrift, witwassen en het niet voeren van een juiste administratie in de zin van de Wmg. Bij de beantwoording van de vraag of de verdachte strafrechtelijk aansprakelijk kan worden gesteld ter zake van het feitelijke leidinggeven aan een door een rechtspersoon verrichte verboden gedraging, dient eerst te worden vastgesteld of die rechtspersoon een strafbaar feit heeft begaan. Pas wanneer die vraag bevestigend wordt beantwoord, komt de vraag aan de orde of kan worden bewezen dat de verdachte aan die gedraging feitelijke leiding heeft gegeven. Hierna zal daarom eerst worden ingegaan op de vraag of [naam medeverdachte rechtspersoon 3] zich schuldig heeft gemaakt aan een strafbaar feit. 4.3. Persoonsgebonden Budget Voor een goed begrip acht de rechtbank het noodzakelijk om eerst inzicht te verschaffen in het systeem van het pgb en de plaats daarvan binnen het systeem van de zorgverlening op grond van, tot 1 januari 2015, de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ) en, vanaf 1 januari 2015, (onder meer) de Wet langdurige zorg (Wlz). De rechtbank overweegt hieromtrent als volgt. Geïndiceerde uren volgens de AWBZ In de ten laste gelegde periode tot 1 januari 2015 hadden Nederlandse ingezetenen op grond van de AWBZ aanspraak op zorg ter voorkoming van ziekten en ter voorziening in hun geneeskundige behandeling, verpleging en verzorging. Op grond van de AWBZ kon een verzekerde de zorg die hij/zij nodig had, zelf inkopen met behulp van een pgb. De persoon die van het zorgkantoor een pgb krijgt toegekend, wordt hierna de budgethouder genoemd. In de onderhavige zaak hebben alle cliënten van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] een pgb toegekend gekregen. Op grond van de Regeling subsidies AWBZ kon de budgethouder in ten laste gelegde periode tot 1 januari 2015 het toegekende budget uitsluitend gebruiken voor betaling van één van de volgende zorgvormen: persoonlijke verzorging, verpleging, begeleiding, vervoer en kortdurend verblijf. Ook langdurig verblijf kan uit het het pgb worden vergoed (Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 24 juni 2016, ECLI:NL:GHARL:2016:5131). De in de tenlastelegging genoemde personen hebben een indicatie voor een Zorgzwaartepakket (ZZP). Een ZZP is een volledig pakket van zorg dat aansluit op de kenmerken van de budgethouder en de zorg die de budgethouder nodig heeft. Een budgethouder krijgt een dergelijke indicatie wanneer hij/zij zorg met verblijf, dus voortdurend nabije zorg, een beschermde woonomgeving, permanent toezicht of een therapeutisch leefklimaat nodig heeft. In de indicatie staat welke zorg en hoeveel zorg de budgethouder nodig heeft. Het betreft een mix van zorgfuncties waarbij een totaal gemiddelde tijdsbesteding is vermeld met een daarbij behorend bedrag. Het hierboven beschreven systeem leverde voor de zorgaanbieders problemen op bij het declareren van de zorguren, omdat het voor hen onmogelijk bleek om te beoordelen hoeveel zorguren er werden geleverd aan individuele budgethouders die in een kleinschalig wooninitiatief woonden. De zorgkantoren gedoogden daarom dat anders dan in artikel 2.6.9. van de Regeling subsidies AWBZ was bepaald, in het geval van budgethouders die in een dergelijk wooninitiatief verbleven op de zorgfacturen niet het aantal gewerkte uren werd vermeld, maar maandelijks 1/12 deel van het totale pgb werd gedeclareerd. Geïndiceerde uren volgens de Wlz Per 1 januari 2015 trad de Wlz in werking en daarmee kwam een einde aan de gedoogregeling. Wel veranderde de situatie in die zin dat toekenning van zorg niet langer op basis van uren plaatsvond. De Wlz bepaalde vanaf dat moment dat de budgethouder zorg kon inkopen wanneer er sprake was van een behoefte aan permanent toezicht of 24-uurszorg in de nabijheid.

4.4.1. Feit 3: valsheid in geschrift Standpunt van de officier van justitie: De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het onder feit 3 ten laste gelegde kan worden bewezen. Zij heeft daartoe aangevoerd dat de facturen onjuiste informatie bevatten over het aantal uren zorg dat en de zorgvorm die is geleverd door [naam medeverdachte rechtspersoon 3] . Enkele facturen gericht aan de op de tenlastelegging genoemde [naam cliënt 1] en [naam cliënt 2] zijn ook nog verkeerd gedateerd. Op deze manier is door [naam medeverdachte rechtspersoon 3] aan het zorgkantoor doorgegeven dat zij meer uren zorg heeft verleend dan daadwerkelijk het geval was. [naam medeverdachte rechtspersoon 3] heeft op die manier het gehele pgb van hun cliënten gedeclareerd. Dit gebeurde op grote schaal en is daarmee opzettelijk gebeurd.

De personen die genoemd worden op de tenlastelegging, te weten [naam cliënt 2] , [naam cliënt 1] , [naam cliënt 3] , [naam cliënt 4] en [naam cliënt 5] , waren allemaal cliënten bij [naam medeverdachte rechtspersoon 3] met een ZZP-indicatie die woonden in een woning van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] . De facturen die [naam medeverdachte rechtspersoon 3] bij het zorgkantoor en later bij de SVB heeft ingediend waren allemaal voor een bedrag dat gelijk stond aan 1/12 van het totale jaarlijkse pgb dat aan deze personen was toegekend. De verdachte en zijn medeverdachte hebben verklaard dat de reden hiervoor was dat al deze personen in een woonitiatief verbleven en dat zij aan al deze personen 24-uurszorg leverden. Dat maakte volgens de verdachte en zijn medeverdachte dat op deze facturen niet gespecificeerd hoefde te worden hoeveel uren zorg er precies zouden zijn verleend. De rechtbank vindt dat kan worden vastgesteld dat de in de tenlastelegging genoemde facturen zorgvormen en uren bevatten die niet overeenkomen met de zorg die daadwerkelijk geleverd is. Zoals hierboven beschreven hoeven pgb-declaraties niet gespecificeerd te worden als er sprake is van verblijf in een kleinschalig wooninitiatief (tot 1 januari 2015) of van 24-uurszorg (na 1 januari 2015). In het geval van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] vindt de rechtbank dat kan worden vastgesteld dat er alleen op de locatie [naam locatie] sprake was van een kleinschalig wooninitiatief en van 24-uurszorg in de nabijheid. Op basis van het dossier of de verklaringen van de verdachte kan niet worden vastgesteld dat op de andere locaties sprake was van een kleinschalig wooninitiatief of dat er sprake was van 24-uurszorg in de nabijheid. Weliswaar is dit laatste begrip niet erg concreet gedefinieerd in de wetstekst en de parlementaire geschiedenis, maar naar het oordeel van de rechtbank kan het niet zo worden uitgelegd dat de door de verdediging aangevoerde omstandigheden dat er altijd één persoon 24-uursdienst had die tijdens die dienst alle woningen van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] , gelegen in Zaandam, Wormerveer, Purmerend en Utrecht, bediende, dat de coaches 24 uur per dag voor hun cliënt telefonisch bereikbaar waren en dat er bij alle woningen van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] personeel in de buurt woonde, voldoende zijn om aan te nemen dat er sprake was van 24-uurszorg in de nabijheid. Naar het oordeel van de rechtbank hebben de personen die in de tenlastelegging zijn genoemd, met uitzondering van [naam cliënt 4] , die in de woning aan de [adres] in Zaandam verbleef, niet daadwerkelijk 24-uurszorg ontvangen, terwijl dit wel zo door [naam medeverdachte rechtspersoon 3] is gefactureerd en verantwoord. Daarnaast blijkt uit het dossier, maar ook uit de verklaring van de verdachte bij de politie en ter terechtzitting, dat er binnen [naam medeverdachte rechtspersoon 3] werd geschoven met zorgvormen, bijvoorbeeld door groepsbegeleiding te geven in plaats van individuele begeleiding terwijl een indicatie voor individuele begeleiding was afgegeven. Op de facturen werd dit verantwoord overeenkomstig de zorgovereenkomst en dus overeenkomstig de toekenningsbeschikking, waarmee de individuele begeleiding werd gefactureerd en verantwoord terwijl die individuele behandeling feitelijk niet was verleend maar in plaats daarvan groepsbehandeling werd verleend. De op de facturen vermelde zorg komt daarmee niet overeen met de daadwerkelijk door [naam medeverdachte rechtspersoon 3] geleverde zorg. Enkele facturen terzake van [naam cliënt 1] , [naam cliënt 2] en [naam cliënt 3] zijn daarnaast geantedateerd. Gezien het voorgaande zijn de facturen die door (een medewerker van) [naam medeverdachte rechtspersoon 3] ten aanzien van de in de tenlastelegging genoemde personen zijn opgemaakt, strikt genomen vals en valselijk opgemaakt. De rechtbank ziet zich voor de vraag gesteld of dat ook opzettelijk is gebeurd. De rechtbank komt niet tot dat oordeel ten aanzien van de gedeclareerde 24-uurszorg. Door de verdediging is aannemelijk gemaakt dat het de intentie van de verdachte en de medeverdachte was om de administratie op de juiste wijze bij te houden. Ze hebben herhaaldelijk geprobeerd om informatie in te winnen bij de zorgkantoren over de juiste manier van factureren. Deze zorgkantoren konden of wilden geen antwoord geven op de vragen die vanuit [naam medeverdachte rechtspersoon 3] werden gesteld. Daarnaast hebben zij over de wijze van factureren informatie ingewonnen bij een andere zorgaanbieder die hen adviseerde om voor de geleverde zorg het totale pgb in 12 gelijke delen bij het zorgkantoor in rekening te brengen. Bovendien hebben zij in augustus 2014 via de bewindvoerder van een budgethouder een e-mail van het zorgkantoor ontvangen dat de facturen bij 24-uurszorg niet gespecificeerd hoefden te worden. Op basis van het dossier kan daarnaast niet worden vastgesteld dat de rectificatie van deze e-mail, die per brief in januari 2015 naar [naam medeverdachte rechtspersoon 3] zou zijn gestuurd, [naam medeverdachte rechtspersoon 3] ook daadwerkelijk bereikt heeft. Ook na 1 januari 2015 werd door SVB informatie verstrekt dat bij 24-uurszorg de facturen niet hoefden te worden gespecificeerd. Naar aanleiding van het uitblijven van antwoorden door de zorgkantoren en het feit dat in de ten laste gelegde periode de facturen door de zorgkantoren en later de SVB telkens werden goedgekeurd en uitbetaald, ook nadat er bij [naam medeverdachte rechtspersoon 3] verschillende huisbezoeken hadden plaatsgevonden, is bij [naam medeverdachte rechtspersoon 3] de indruk ontstaan dat zij de door haar geleverde zorg kon factureren als 24-uurszorg en heeft zij ervoor gekozen om op de facturen geen nadere urenspecificatie te vermelden. De rechtbank merkt op dat dit in de ogen van de rechtbank niet de juiste keuze is geweest omdat [naam medeverdachte rechtspersoon 3] niet ten aanzien van alle op de tenlastelegging genoemde personen daadwerkelijk 24-uurszorg heeft verleend. Gezien echter de uitvoeringspraktijk van de zorgkantoren die ook wordt ondersteund door de brief van het Zorginstituut Nederland van 11 april 2018 en de informatie van SVB, vindt de rechtbank, dat niet bewezen kan worden dat de verdachte als medepleger of [naam medeverdachte rechtspersoon 3] met de verdachte als feitelijke leidinggever de betreffende facturen willens en wetens in strijd met de waarheid heeft opgemaakt. Voor zover de verdachte als medepleger of [naam medeverdachte rechtspersoon 3] met de verdachte als feitelijke leidinggever op de betreffende facturen heeft geschoven met zorgvormen danwel deze heeft geantedateerd, is de rechtbank van oordeel dat de verdachte wel opzet had op het valselijk opmaken van deze facturen. Verdachte was er blijkens zijn verklaring op de terechtzitting immers van op de hoogte dat op de betreffende facturen zorgvormen stonden vermeld die niet overeen kwamen met de daadwerkelijk geleverde zorg en dat verschillende facturen waren geantedateerd.

Op basis van het dossier kan worden vastgesteld dat [naam medeverdachte rechtspersoon 3] de ten laste gelegde bedragen van in totaal € 454.254,80 op haar rekening gestort heeft gekregen. De vraag die de rechtbank voorligt is of [naam medeverdachte rechtspersoon 3] (en daarmee de verdachte) zich dit geld wederrechtelijk heeft toegeëigend. [naam medeverdachte rechtspersoon 3] stuurde iedere maand een factuur naar de budgethouders ter hoogte van 1/12 van het totale geïndiceerde pgb. Deze facturen werden betaald door de budgethouders zelf (tot 1 januari 2015) of door de SVB die de pgb’s beheerde (vanaf 1 januari 2015). Dit betekent dat [naam medeverdachte rechtspersoon 3] de geldbedragen onder zich heeft gekregen uit hoofde van haar functie als zorgaanbieder, ten gevolge van de betaling van facturen. Daaruit volgt dat [naam medeverdachte rechtspersoon 3] rechtmatig eigenaar is geworden van het geld en dat zij zich dit geld na ontvangst ervan niet meer wederrechtelijk heeft kunnen toe-eigenen (HR 9 december 2014, ECLI:NL:HR:2014:3546). De verdachte wordt dan ook vrijgesproken van de onder feit 2 primair en subsidiair ten laste gelegde verduistering. De rechtbank maakt daarbij de kanttekening dat zij op basis van het dossier en de verklaringen van de verdachten ter terechtzitting, zoals hiervoor uiteengezet, vindt dat [naam medeverdachte rechtspersoon 3] de geïndiceerde zorg niet heeft verleend aan de budgethouders. Dit leidt echter niet tot het ten laste gelegde. 4.4.3. Feit 4 – witwassen Standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het onder feit 4 ten laste gelegde kan worden bewezen. Zij heeft daartoe, zakelijk weergegeven, aangevoerd dat er tegenover de betaling van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] aan [naam bedrijf] geen tegenprestatie stond. De betalingen aan [naam bedrijf] bestonden uit geldbedragen die afkomstig waren uit verduistering door [naam medeverdachte rechtspersoon 3] . Daarmee is sprake van het witwassen van het ten laste gelegde geldbedrag.

Op basis van het dossier kan worden vastgesteld dat er in ieder geval een bedrag van € 503.424,- is betaald aan [naam bedrijf] De verdachte heeft ter terechtzitting verklaard dat hij en zijn medeverdachte [naam bedrijf] hebben opgericht om dagbesteding/groepsbegeleiding aan te kunnen bieden aan de klanten van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] . De bedragen die namens [naam medeverdachte rechtspersoon 3] aan [naam bedrijf] zijn overgemaakt zijn betalingen voor het leveren van deze dagbesteding/groepsbegeleiding. Om tot een bewezenverklaring voor witwassen te komen is vereist dat uit de bewijsmiddelen blijkt dat de gelden – onmiddellijk of middellijk – afkomstig waren uit enig misdrijf. In het onderhavige geval zou dat betekenen dat het geld waarmee [naam bedrijf] betaald is, afkomstig zou zijn van valselijk verkregen pgb-gelden. Hierboven is echter reeds geoordeeld dat de verdachte zich niet schuldig heeft gemaakt aan verduistering of valsheid in geschrift, en het dossier biedt ook overigens geen aanknopingspunten voor de stelling dat dit geld uit enig ander misdrijf afkomstig zou zijn. De verdachte noch [naam bedrijf] hebben dit geld daarom witgewassen. De verdachte wordt daarom vrijgesproken van het hem onder feit 4 primair en subsidiair ten laste gelegde. 4.4.4. Feit 1 – criminele organisatie Standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het onder feit 1 ten laste gelegde kan worden bewezen. Zij heeft daartoe, zakelijk weergegeven, aangevoerd dat de verdachte en zijn medeverdachten een duurzaam en gestructureerd samenwerkingsverband hebben gevormd met het oogmerk om pgb-gelden te verduisteren en wit te wassen door middel van valsheid in geschrift. De verdachte heeft als oprichter en bestuurder van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] een grote rol gespeeld in de organisatie. De bijdrage van de verdachte is dan ook van zodanig gewicht geweest dat er sprake is van een strafbare deelname.

De rechtbank is van oordeel dat niet kan worden bewezen dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het deelnemen aan een criminele organisatie die tot het oogmerk had het plegen van misdrijven zoals verduistering, valsheid in geschrift en witwassen. De rechtbank vindt dat op basis van het dossier vaststaat dat [naam medeverdachte rechtspersoon 3] niet voldoende (adequate) zorg heeft geleverd aan haar klanten en dat de manier van factureren die [naam medeverdachte rechtspersoon 3] heeft gehanteerd, onjuist is geweest. De rechtbank kan echter op basis van dit dossier op geen enkele manier vaststellen dat de verdachte (en zijn medeverdachte) [naam medeverdachte rechtspersoon 3] hebben opgericht en in stand gehouden met als doel om strafbare feiten te plegen. De verdachte wordt dan ook vrijgesproken van het onder feit 1 ten laste gelegde. 4.4.5. Feit 5 – niet voeren van een juiste administratie volgens de Wmg Standpunt verdediging De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat de verdachte dient te worden vrijgesproken van het onder feit 5 ten laste gelegde. Zij heeft daartoe aangevoerd dat op basis van de Wmg slechts de verplichting bestaat dat uit de administratie blijkt over welk ZZP de budgethouder beschikt en dat er geen specifieke uren of zorgvormen behoeven te worden gedocumenteerd.

De rechtbank is van oordeel dat kan worden bewezen dat [naam medeverdachte rechtspersoon 3] zich schuldig heeft gemaakt aan het plegen van een strafbaar feit. Het verweer van de verdediging wordt dan ook verworpen. Artikel 36 Wmg houdt een verplichting voor zorgaanbieders in om een administratie te voeren waaruit de overeengekomen en geleverde prestaties blijken. Ook moet uit deze administratie blijken wanneer deze prestaties zijn geleverd en ten aanzien van welke cliënt dit is gebeurd. Uit de wettekst kan, zo vindt de rechtbank, niet worden opgemaakt dat het enkele bijhouden van de ZZP’s van budgethouders voldoende is voor het voeren van een administratie in de zin van artikel 36 Wmg. [naam medeverdachte rechtspersoon 3] heeft dus gehandeld in strijd met dit voorschrift. Opzet De volgende vraag die de rechtbank dient te beantwoorden is of dit strafbare feit opzettelijk is gepleegd. De rechtbank stelt voorop dat in het economische strafrecht het begrip “opzet” in beginsel dient te worden uitgelegd als “kleurloos opzet”. Dit betekent dat het opzet van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] slechts behoeft te zijn gericht op de gedraging en niet op de wederrechtelijkheid daarvan (vgl. HR 29 mei 2018, ECLI:NL:HR:2018:782 en HR 20 december 2011, ECLI:NL:HR:2011:BT1873, rov. 4.2). Uit de bewijsmiddelen blijkt dat [naam medeverdachte rechtspersoon 3] in de periode van 1 januari 2014 tot 27 september 2017 willens en wetens geen administratie heeft gevoerd. Hiermee is het (kleurloos) opzet gegeven. Naar het oordeel van de rechtbank heeft [naam medeverdachte rechtspersoon 3] het niet voeren van een administratie in de zin van artikel 36 Wmg opzettelijk gedaan. Feitelijke leiding geven Voor de vraag of de verdachte als feitelijke leidinggever strafrechtelijk aansprakelijk is voor dat feit zijn de volgende feiten en omstandigheden van belang (vgl. HR 26 april 2016, ECLI:NL:HR:2016:733). De verdachte heeft verklaard dat hij via [naam medeverdachte rechtspersoon 1] . niet alleen oprichter, maar ook bestuurder was van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] . Hij was binnen [naam medeverdachte rechtspersoon 3] verantwoordelijk voor onder meer de administratie. De verdachte was daarmee als bestuurder en leidinggevende van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] bevoegd om ervoor te zorgen dat er een juiste administratie werd bijgehouden door zijn werknemers en hij had daar ook zorg voor moeten dragen. Dat heeft hij echter niet gedaan - hij heeft juist een sturende en leidende rol gehad bij het niet-bijhouden van een correcte administratie. Door zijn handelen als bestuurder van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] heeft de verdachte een zodanige bijdrage geleverd aan het complex van gedragingen dat heeft geleid tot het strafbare feit en daarbij heeft de verdachte zodanig initiatief genomen dat de verdachte geacht moet worden aan die verboden gedragingen feitelijke leiding te hebben gegeven. Daarmee kan worden bewezen dat de verdachte feitelijke leiding heeft gegeven aan de door [naam medeverdachte rechtspersoon 3] gepleegde strafbare handelingen. 4.5. Bewezenverklaring In bijlage II heeft de rechtbank de inhoud van wettige bewijsmiddelen opgenomen, houdende voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden. Op grond daarvan, en op grond van de redengevende inhoud van het voorgaande, is wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder feit 5 ten laste gelegde heeft begaan op die wijze dat: Ten aanzien van feit 5: [naam medeverdachte rechtspersoon 3] (verder te noemen: [naam medeverdachte rechtspersoon 3] ) , in de periode van 1 januari 2014 tot en met 27 september 2017, te IJmuiden en/of Hillegom en/of Velsen-Zuid en/of Zaandam en/of Zaanstad, tezamen en in vereniging met anderen, opzettelijk geen administratie heeft gevoerd waaruit in ieder geval blijkt wanneer en welke prestaties zouden zijn geleverd en welke tarieven voor die prestaties in rekeningen zijn gebracht met betrekking tot de volgende personen: - [naam cliënt 4] en - [naam cliënt 1] en - [naam cliënt 6] en - [naam cliënt 3] en - [naam cliënt 5] en/of - [naam cliënt 7] en - [naam cliënt 2] aan welke bovenomschreven feit hij, verdachte, feitelijke leiding heeft gegeven; Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd is niet bewezen. De verdachte moet ook daarvan worden vrijgesproken. 5Strafbaarheid feit Het bewezen feit levert op: Feitelijk leiding geven aan een overtreding van een voorschrift gesteld bij artikel 36 van de Wet marktordening gezondheidszorg, opzettelijk begaan Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten. Het feit is dus strafbaar. 6Strafbaarheid verdachte Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.

De straffen die aan de verdachte wordt opgelegd, is gegrond op de ernst van het feit, de omstandigheden waaronder het feit is begaan en de persoon en de persoonlijke omstandigheden en de draagkracht van de verdachte. Daarbij wordt in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen. De verdachte heeft feitelijke leiding gegeven aan het niet-voeren van een juiste administratie zoals bedoeld in artikel 36 Wmg door [naam medeverdachte rechtspersoon 3] . In de administratie van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] werd niet bijgehouden hoeveel zorguren haar werknemers aan specifieke budgethouders besteedden en welke zorgvorm daarbij werd verleend. In de zorgwereld wordt regelmatig gefraudeerd met pgb-gelden met veel schade tot gevolg voor de budgethouders. Om fraude tegen te gaan is het noodzakelijk dat zorgaanbieders bijhouden hoeveel zorg zij verlenen en aan wie zij deze verlenen. Door geen administratie te voeren heeft [naam medeverdachte rechtspersoon 3] en, als haar feitelijke leidinggevende, de verdachte schade toegebracht aan dit systeem. Door de zorgkantoren is niet meer na te gaan of de budgethouders de zorg hebben gekregen waar zij recht op hebben. In enkele gevallen is de toekenning van het pgb aan budgethouders zelfs ingetrokken waardoor zij helemaal niet meer in staat waren zorg in te kopen. De verdachte heeft hier kennelijk in het geheel geen oog voor had gehad. Dat klemt te meer nu op basis van het dossier kan worden geconcludeerd dat de verdachte gedurende enkele jaren veel geld heeft verdiend met zijn werkwijze, terwijl zorgaanbieders die op de juiste wijze administreren dergelijke winsten niet kunnen behalen. De rechtbank heeft acht geslagen op een uittreksel uit de justitiële documentatie van 6 november 2019, waaruit blijkt dat de verdachte niet eerder is veroordeeld voor strafbare feiten. De rechtbank heeft ook acht geslagen op het feit dat er sprake is van een overschrijding van de redelijke termijn. De verdachte is op 27 september 2017 voor het eerst als verdachte gehoord en dat moment kan dan ook worden aangemerkt als aanvang van de redelijke termijn. Dat betekent dat, wanneer er op 11 februari 2020 uitspraak zal worden gedaan in de onderhavige zaak, sprake is van een overschrijding van de redelijke termijn van 4,5 maand. Gelet op de complexiteit van de zaak en de hoeveelheid getuigen die op verzoek van de verdediging zijn gehoord vindt de rechtbank dat het onderzoek voortvarend is verlopen. De rechtbank vvolstaat daarom met de enkele constatering dat er sprake is van een overschrijding van de redelijke termijn en zal geen strafkorting toepassen. De verdediging heeft verzocht om aan de verdachte geen straf op te leggen omdat de onderhavige zaak ook buiten het strafrecht om afgedaan had kunnen worden. De rechtbank is echter van oordeel dat de verdachte wel een straf verdient voor zijn handelen, mede gelet op de ernst van het feit en de grote gevolgen die het handelen van de verdachte heeft gehad voor de cliënten van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] . De rechtbank zal alles afwegend een geldboete van na te noemen hoogte opleggen. 8Vordering benadeelde partij Als benadeelde partij heeft zich in het geding gevoegd: Zilveren Kruis Zorgkantoor N.V. ter zake van de onder 2 en 3 ten laste gelegde feiten. De benadeelde partij vordert primair een vergoeding van € 1.592.010,51 aan materiële schade. Subsidiair vordert de benadeelde partij een bedrag van € 425.070,80 en meer subsidiair een geldbedrag van € 223.239,73. De benadeelde partij zal in de vordering niet-ontvankelijk worden verklaard, nu de verdachte van de onder 2 en 3 ten laste gelegde feiten zal worden vrijgesproken en thans niet is komen vast te staan dat de schade waarvan vergoeding wordt gevorderd rechtstreeks verband houdt met het onder 5 bewezen verklaarde feit. 9Toepasselijke wettelijke voorschriften Gelet is op de artikelen 23, 24c en 51 van het Wetboek van Strafrecht; 36 van de Wet marktordening gezondheidszorg; 1, 2 en 6 van de Wet op de economische delicten. 10Bijlagen De in dit vonnis genoemde bijlagen maken deel uit van dit vonnis.

De rechtbank: verklaart niet bewezen dat de verdachte de onder 1, 2 primair en subsidiair, 3 primair en subsidiair en 4 primair en subsidiair ten laste gelegde feiten heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij; verklaart bewezen dat de verdachte het onder 5 ten laste gelegde feit, zoals hiervoor omschreven, heeft begaan; verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders ten laste is gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard en spreekt de verdachte ook daarvan vrij; stelt vast dat het bewezen verklaarde oplevert het hiervoor vermelde strafbare feit; verklaart de verdachte strafbaar; veroordeelt de verdachte tot een geldboete van € 20.000,00 (twintigduizend euro), bij gebreke van volledige betaling en volledig verhaal te vervangen door 135 dagen hechtenis; verklaart de benadeelde partij niet-ontvankelijk in de vordering. Dit vonnis is gewezen door: mr. I.M.A. Hinfelaar, voorzitter, en mrs. S.E.C. Debets en J.C. Tijink, rechters, in tegenwoordigheid van mr. F.J. van der Putte, griffier, en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank op 11 februari 2020. Bijlage I Tekst tenlastelegging Aan de verdachte wordt ten laste gelegd dat 1. hij, op één of meer tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 3 augustus 2012 tot en met 27 september 2017, te IJmuiden en/of Hillegom en/of Velsen-Zuid en/of Zaandam en/of Zaanstad, althans in Nederland, heeft deelgenomen aan een organisatie, bestaande uit [naam medeverdachte rechtspersoon 3] en/of [naam verdachte] en/of [naam medeverdachte] en/of [naam medeverdachte rechtspersoon 1] . en/of [naam medeverdachte rechtspersoon 2] en/of [naam bedrijf] en/of een of meer andere (natuurlijke) personen, welke organisatie tot oogmerk had het plegen van misdrijven, namelijk het plegen van verduistering als bedoeld in artikel 321 van het Wetboek van Strafrecht en/of het plegen van valsheid in geschrift als bedoeld in artikel 225 lid 1 en lid 2 van het Wetboek van Strafrecht en/of het plegen van witwassen als bedoeld in artikel 420bis van het Wetboek van Strafrecht en/of het opzettelijk niet voeren van een administratie als bedoeld in art. 36 van de Wet marktordening gezondheidszorg; 2. hij, op één of meer tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 1 januari 2014 tot en met 27 september 2017, te IJmuiden en/of Hillegom en/of Velsen-Zuid en/of Zaandam en/of Zaanstad, althans in Nederland, tezamen en in vereniging met (een) ander(en), althans alleen, (telkens) opzettelijk één of meer geldbedrag(en) in totaal euro 454.254,80, te weten: euro 107.947 (afkomstig uit het persoonsgebondenbudget van [naam cliënt 4] , p. 1444), althans enig geldbedrag, en/of euro 91.824,80 (afkomstig uit het persoonsgebondenbudget van [naam cliënt 1] , p. 1458), althans enig geldbedrag, en/of euro 29.184 (afkomstig uit het persoonsgebondenbudget van [naam cliënt 6] , p. 1466), althans enig geldbedrag, en/of euro 147.893 (afkomstig uit het persoonsgebondenbudget van [naam cliënt 5] , p. 1485), althans enig geldbedrag, en/of euro 77.406 (afkomstig uit het persoonsgebondenbudget van [naam cliënt 7] , p. 1504), althans enig geldbedrag, dat/die geheel of ten dele toebehoorde(n) aan een ander dan aan verdachte en/of zijn mededader(s) en welk(e) geldbedrag (en) verdachte en/of zijn mededader(s) telkens uit hoofde van hun bedrijf als zorgaanbieder, in elk geval anders dan door misdrijf, onder zich had(den), (telkens) wederrechtelijk zich heeft/hebben toegeëigend; subsidiair [naam medeverdachte rechtspersoon 3] (verder te noemen: [naam medeverdachte rechtspersoon 3] ), op één of meer tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 1 januari 2014 tot en met 27 september 2017, te IJmuiden en/of Hillegom en/of Velsen-Zuid en/of Zaandam en/of Zaanstad, althans in Nederland, tezamen en in vereniging met (een) ander(en), althans alleen, (telkens) opzettelijk één of meer geldbedrag(en) in totaal euro 454.254,80, te weten: euro 107.947 (afkomstig uit het persoonsgebondenbudget van [naam cliënt 4] , p. 1444), althans enig geldbedrag, en/of euro 91.824,80 (afkomstig uit het persoonsgebondenbudget van [naam cliënt 1] , p. 1458), althans enig geldbedrag, en/of euro 29.184 (afkomstig uit het persoonsgebondenbudget van [naam cliënt 6] , p. 1466), althans enig geldbedrag, en/of euro 147.893 (afkomstig uit het persoonsgebondenbudget van [naam cliënt 5] , p. 1485), althans enig geldbedrag, en/of euro 77.406 (afkomstig uit het persoonsgebondenbudget van [naam cliënt 7] , p.

Rechtbank Rotterdam Team straf 1 Parketnummer: 10/996528-17 Datum uitspraak: 11 februari 2020 Tegenspraak Vonnis van de rechtbank Rotterdam, meervoudige kamer voor strafzaken, in de zaak tegen de verdachte: [naam verdachte] , geboren te [geboorteplaats verdachte] op [geboortedatum verdachte] , ingeschreven in de basisregistratie personen op het adres [adres verdachte] , [woonplaats verdachte] , raadslieden mrs. J. de Haan en J.W.D. Roozemond, beiden advocaat te Utrecht. 1Onderzoek op de terechtzitting Gelet is op het onderzoek op de terechtzittingen van 9 juli 2019 en 13, 14 en 28 januari 2020. 2Tenlastelegging Aan de verdachte is ten laste gelegd hetgeen is vermeld in de dagvaarding. De tekst van de tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht. 3Eis officier van justitie De officier van justitie mr. A.C. Schaafsma heeft gevorderd: bewezenverklaring van het onder 1, 2, 3, 4 en 5 ten laste gelegde; veroordeling van de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 3 jaar met aftrek van voorarrest; ontzetting van het recht tot uitoefening van een beroep in de zorg, de financiële en de administratieve dienstverlening voor de duur van 6 jaar. 4Waardering van het bewijs 4.1. Inleiding De verdachte en zijn medeverdachte [naam medeverdachte] hebben met de aan hen gelieerde vennootschappen [naam medeverdachte rechtspersoon 1] en [naam medeverdachte rechtspersoon 2] in 2012 de zorgaanbieder [naam medeverdachte rechtspersoon 3] (verder: [naam medeverdachte rechtspersoon 3] ) opgericht. Zij zijn begonnen met een pand aan de [adres] in Zaandam waar zeven cliënten konden verblijven en zorg konden ontvangen. Op een later moment werd het werkgebied van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] uitgebreid en verbleven cliënten ook in andere panden in Zaandam, maar ook in Alkmaar, Purmerend en Utrecht. De zorg die de cliënten hebben gekregen werd volledig bekostigd uit het persoonsgebonden budget (verder: pgb) van de cliënten. De verdachte en zijn medeverdachte worden er kortweg van verdacht dat zij met [naam medeverdachte rechtspersoon 3] en de aan hen gelieerde vennootschappen een criminele organisatie hebben gevormd om het volledige pgb van hun cliënten te innen zonder dat zij de zorg die zij daarvoor zouden moeten leveren, ook daadwerkelijk hebben geleverd. Het pgb-geld zou aan [naam medeverdachte rechtspersoon 3] (en daarmee indirect aan de verdachte en zijn medeverdachte) worden betaald op grond van valse facturen die werden ingediend bij het zorgkantoor van Zilveren Kruis (verder: het zorgkantoor) en later bij de Sociale Verzekeringsbank (verder: SVB). Het geld dat de verdachte daarmee binnenkreeg zou zijn verduisterd en witgewassen. De rechtbank zal eerst kort ingaan op het onder de feiten 2, 3 subsidiair, 4 subsidiair en 5 ten laste gelegde feitelijke leidinggeven. Vervolgens zal de onder feit 3 ten laste gelegde valsheid in geschrift worden behandeld. Daarna zal de rechtbank bepalen of er sprake is van verduistering, witwassen en deelname aan een criminele organisatie. Als laatste zal de rechtbank bepalen of de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het onder feit 5 ten laste gelegde niet bijhouden van een juiste administratie zoals bedoeld in de Wet marktordening gezondheidszorg (verder: Wmg). 4.2. Feitelijke leiding geven Onder de feiten 2, 3 en 4 subsidiair en onder feit 5 wordt de verdachte verweten dat hij feitelijke leiding heeft gegeven aan de door [naam medeverdachte rechtspersoon 3] gepleegde strafbare feiten verduistering, valsheid in geschrift, witwassen en het niet voeren van een juiste administratie in de zin van de Wmg. Bij de beantwoording van de vraag of de verdachte strafrechtelijk aansprakelijk kan worden gesteld ter zake van het feitelijke leidinggeven aan een door een rechtspersoon verrichte verboden gedraging, dient eerst te worden vastgesteld of die rechtspersoon een strafbaar feit heeft begaan. Pas wanneer die vraag bevestigend wordt beantwoord, komt de vraag aan de orde of kan worden bewezen dat de verdachte aan die gedraging feitelijke leiding heeft gegeven. Hierna zal daarom eerst worden ingegaan op de vraag of [naam medeverdachte rechtspersoon 3] zich schuldig heeft gemaakt aan een strafbaar feit. 4.3. Persoonsgebonden Budget Voor een goed begrip acht de rechtbank het noodzakelijk om eerst inzicht te verschaffen in het systeem van het pgb en de plaats daarvan binnen het systeem van de zorgverlening op grond van, tot 1 januari 2015, de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ) en, vanaf 1 januari 2015, (onder meer) de Wet langdurige zorg (Wlz). De rechtbank overweegt hieromtrent als volgt. Geïndiceerde uren volgens de AWBZ In de ten laste gelegde periode tot 1 januari 2015 hadden Nederlandse ingezetenen op grond van de AWBZ aanspraak op zorg ter voorkoming van ziekten en ter voorziening in hun geneeskundige behandeling, verpleging en verzorging. Op grond van de AWBZ kon een verzekerde de zorg die hij/zij nodig had, zelf inkopen met behulp van een pgb. De persoon die van het zorgkantoor een pgb krijgt toegekend, wordt hierna de budgethouder genoemd. In de onderhavige zaak hebben alle cliënten van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] een pgb toegekend gekregen. Op grond van de Regeling subsidies AWBZ kon de budgethouder in ten laste gelegde periode tot 1 januari 2015 het toegekende budget uitsluitend gebruiken voor betaling van één van de volgende zorgvormen: persoonlijke verzorging, verpleging, begeleiding, vervoer en kortdurend verblijf. Ook langdurig verblijf kan uit het het pgb worden vergoed (Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 24 juni 2016, ECLI:NL:GHARL:2016:5131). De in de tenlastelegging genoemde personen hebben een indicatie voor een Zorgzwaartepakket (ZZP). Een ZZP is een volledig pakket van zorg dat aansluit op de kenmerken van de budgethouder en de zorg die de budgethouder nodig heeft. Een budgethouder krijgt een dergelijke indicatie wanneer hij/zij zorg met verblijf, dus voortdurend nabije zorg, een beschermde woonomgeving, permanent toezicht of een therapeutisch leefklimaat nodig heeft. In de indicatie staat welke zorg en hoeveel zorg de budgethouder nodig heeft. Het betreft een mix van zorgfuncties waarbij een totaal gemiddelde tijdsbesteding is vermeld met een daarbij behorend bedrag. Het hierboven beschreven systeem leverde voor de zorgaanbieders problemen op bij het declareren van de zorguren, omdat het voor hen onmogelijk bleek om te beoordelen hoeveel zorguren er werden geleverd aan individuele budgethouders die in een kleinschalig wooninitiatief woonden. De zorgkantoren gedoogden daarom dat anders dan in artikel 2.6.9. van de Regeling subsidies AWBZ was bepaald, in het geval van budgethouders die in een dergelijk wooninitiatief verbleven op de zorgfacturen niet het aantal gewerkte uren werd vermeld, maar maandelijks 1/12 deel van het totale pgb werd gedeclareerd. Geïndiceerde uren volgens de Wlz Per 1 januari 2015 trad de Wlz in werking en daarmee kwam een einde aan de gedoogregeling. Wel veranderde de situatie in die zin dat toekenning van zorg niet langer op basis van uren plaatsvond. De Wlz bepaalde vanaf dat moment dat de budgethouder zorg kon inkopen wanneer er sprake was van een behoefte aan permanent toezicht of 24-uurszorg in de nabijheid.

4.4.1. Feit 3: valsheid in geschrift Standpunt van de officier van justitie: De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het onder feit 3 ten laste gelegde kan worden bewezen. Zij heeft daartoe aangevoerd dat de facturen onjuiste informatie bevatten over het aantal uren zorg dat en de zorgvorm die is geleverd door [naam medeverdachte rechtspersoon 3] . Enkele facturen gericht aan de op de tenlastelegging genoemde [naam cliënt 1] en [naam cliënt 2] zijn ook nog verkeerd gedateerd. Op deze manier is door [naam medeverdachte rechtspersoon 3] aan het zorgkantoor doorgegeven dat zij meer uren zorg heeft verleend dan daadwerkelijk het geval was. [naam medeverdachte rechtspersoon 3] heeft op die manier het gehele pgb van hun cliënten gedeclareerd. Dit gebeurde op grote schaal en is daarmee opzettelijk gebeurd.

De personen die genoemd worden op de tenlastelegging, te weten [naam cliënt 2] , [naam cliënt 1] , [naam cliënt 3] , [naam cliënt 4] en [naam cliënt 5] , waren allemaal cliënten bij [naam medeverdachte rechtspersoon 3] met een ZZP-indicatie die woonden in een woning van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] . De facturen die [naam medeverdachte rechtspersoon 3] bij het zorgkantoor en later bij de SVB heeft ingediend waren allemaal voor een bedrag dat gelijk stond aan 1/12 van het totale jaarlijkse pgb dat aan deze personen was toegekend. De verdachte en zijn medeverdachte hebben verklaard dat de reden hiervoor was dat al deze personen in een woonitiatief verbleven en dat zij aan al deze personen 24-uurszorg leverden. Dat maakte volgens de verdachte en zijn medeverdachte dat op deze facturen niet gespecificeerd hoefde te worden hoeveel uren zorg er precies zouden zijn verleend. De rechtbank vindt dat kan worden vastgesteld dat de in de tenlastelegging genoemde facturen zorgvormen en uren bevatten die niet overeenkomen met de zorg die daadwerkelijk geleverd is. Zoals hierboven beschreven hoeven pgb-declaraties niet gespecificeerd te worden als er sprake is van verblijf in een kleinschalig wooninitiatief (tot 1 januari 2015) of van 24-uurszorg (na 1 januari 2015). In het geval van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] vindt de rechtbank dat kan worden vastgesteld dat er alleen op de locatie [naam locatie] sprake was van een kleinschalig wooninitiatief en van 24-uurszorg in de nabijheid. Op basis van het dossier of de verklaringen van de verdachte kan niet worden vastgesteld dat op de andere locaties sprake was van een kleinschalig wooninitiatief of dat er sprake was van 24-uurszorg in de nabijheid. Weliswaar is dit laatste begrip niet erg concreet gedefinieerd in de wetstekst en de parlementaire geschiedenis, maar naar het oordeel van de rechtbank kan het niet zo worden uitgelegd dat de door de verdediging aangevoerde omstandigheden dat er altijd één persoon 24-uursdienst had die tijdens die dienst alle woningen van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] , gelegen in Zaandam, Wormerveer, Purmerend en Utrecht, bediende, dat de coaches 24 uur per dag voor hun cliënt telefonisch bereikbaar waren en dat er bij alle woningen van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] personeel in de buurt woonde, voldoende zijn om aan te nemen dat er sprake was van 24-uurszorg in de nabijheid. Naar het oordeel van de rechtbank hebben de personen die in de tenlastelegging zijn genoemd, met uitzondering van [naam cliënt 4] , die in de woning aan de [adres] in Zaandam verbleef, niet daadwerkelijk 24-uurszorg ontvangen, terwijl dit wel zo door [naam medeverdachte rechtspersoon 3] is gefactureerd en verantwoord. Daarnaast blijkt uit het dossier, maar ook uit de verklaring van de verdachte bij de politie en ter terechtzitting, dat er binnen [naam medeverdachte rechtspersoon 3] werd geschoven met zorgvormen, bijvoorbeeld door groepsbegeleiding te geven in plaats van individuele begeleiding terwijl een indicatie voor individuele begeleiding was afgegeven. Op de facturen werd dit verantwoord overeenkomstig de zorgovereenkomst en dus overeenkomstig de toekenningsbeschikking, waarmee de individuele begeleiding werd gefactureerd en verantwoord terwijl die individuele behandeling feitelijk niet was verleend maar in plaats daarvan groepsbehandeling werd verleend. De op de facturen vermelde zorg komt daarmee niet overeen met de daadwerkelijk door [naam medeverdachte rechtspersoon 3] geleverde zorg. Enkele facturen terzake van [naam cliënt 1] , [naam cliënt 2] en [naam cliënt 3] zijn daarnaast geantedateerd. Gezien het voorgaande zijn de facturen die door (een medewerker van) [naam medeverdachte rechtspersoon 3] ten aanzien van de in de tenlastelegging genoemde personen zijn opgemaakt, strikt genomen vals en valselijk opgemaakt. De rechtbank ziet zich voor de vraag gesteld of dat ook opzettelijk is gebeurd. De rechtbank komt niet tot dat oordeel ten aanzien van de gedeclareerde 24-uurszorg. Door de verdediging is aannemelijk gemaakt dat het de intentie van de verdachte en de medeverdachte was om de administratie op de juiste wijze bij te houden. Ze hebben herhaaldelijk geprobeerd om informatie in te winnen bij de zorgkantoren over de juiste manier van factureren. Deze zorgkantoren konden of wilden geen antwoord geven op de vragen die vanuit [naam medeverdachte rechtspersoon 3] werden gesteld. Daarnaast hebben zij over de wijze van factureren informatie ingewonnen bij een andere zorgaanbieder die hen adviseerde om voor de geleverde zorg het totale pgb in 12 gelijke delen bij het zorgkantoor in rekening te brengen. Bovendien hebben zij in augustus 2014 via de bewindvoerder van een budgethouder een e-mail van het zorgkantoor ontvangen dat de facturen bij 24-uurszorg niet gespecificeerd hoefden te worden. Op basis van het dossier kan daarnaast niet worden vastgesteld dat de rectificatie van deze e-mail, die per brief in januari 2015 naar [naam medeverdachte rechtspersoon 3] zou zijn gestuurd, [naam medeverdachte rechtspersoon 3] ook daadwerkelijk bereikt heeft. Ook na 1 januari 2015 werd door SVB informatie verstrekt dat bij 24-uurszorg de facturen niet hoefden te worden gespecificeerd. Naar aanleiding van het uitblijven van antwoorden door de zorgkantoren en het feit dat in de ten laste gelegde periode de facturen door de zorgkantoren en later de SVB telkens werden goedgekeurd en uitbetaald, ook nadat er bij [naam medeverdachte rechtspersoon 3] verschillende huisbezoeken hadden plaatsgevonden, is bij [naam medeverdachte rechtspersoon 3] de indruk ontstaan dat zij de door haar geleverde zorg kon factureren als 24-uurszorg en heeft zij ervoor gekozen om op de facturen geen nadere urenspecificatie te vermelden. De rechtbank merkt op dat dit in de ogen van de rechtbank niet de juiste keuze is geweest omdat [naam medeverdachte rechtspersoon 3] niet ten aanzien van alle op de tenlastelegging genoemde personen daadwerkelijk 24-uurszorg heeft verleend. Gezien echter de uitvoeringspraktijk van de zorgkantoren die ook wordt ondersteund door de brief van het Zorginstituut Nederland van 11 april 2018 en de informatie van SVB, vindt de rechtbank, dat niet bewezen kan worden dat de verdachte als medepleger of [naam medeverdachte rechtspersoon 3] met de verdachte als feitelijke leidinggever de betreffende facturen willens en wetens in strijd met de waarheid heeft opgemaakt. Voor zover de verdachte als medepleger of [naam medeverdachte rechtspersoon 3] met de verdachte als feitelijke leidinggever op de betreffende facturen heeft geschoven met zorgvormen danwel deze heeft geantedateerd, is de rechtbank van oordeel dat de verdachte wel opzet had op het valselijk opmaken van deze facturen. Verdachte was er blijkens zijn verklaring op de terechtzitting immers van op de hoogte dat op de betreffende facturen zorgvormen stonden vermeld die niet overeen kwamen met de daadwerkelijk geleverde zorg en dat verschillende facturen waren geantedateerd.

Op basis van het dossier kan worden vastgesteld dat [naam medeverdachte rechtspersoon 3] de ten laste gelegde bedragen van in totaal € 454.254,80 op haar rekening gestort heeft gekregen. De vraag die de rechtbank voorligt is of [naam medeverdachte rechtspersoon 3] (en daarmee de verdachte) zich dit geld wederrechtelijk heeft toegeëigend. [naam medeverdachte rechtspersoon 3] stuurde iedere maand een factuur naar de budgethouders ter hoogte van 1/12 van het totale geïndiceerde pgb. Deze facturen werden betaald door de budgethouders zelf (tot 1 januari 2015) of door de SVB die de pgb’s beheerde (vanaf 1 januari 2015). Dit betekent dat [naam medeverdachte rechtspersoon 3] de geldbedragen onder zich heeft gekregen uit hoofde van haar functie als zorgaanbieder, ten gevolge van de betaling van facturen. Daaruit volgt dat [naam medeverdachte rechtspersoon 3] rechtmatig eigenaar is geworden van het geld en dat zij zich dit geld na ontvangst ervan niet meer wederrechtelijk heeft kunnen toe-eigenen (HR 9 december 2014, ECLI:NL:HR:2014:3546). De verdachte wordt dan ook vrijgesproken van de onder feit 2 primair en subsidiair ten laste gelegde verduistering. De rechtbank maakt daarbij de kanttekening dat zij op basis van het dossier en de verklaringen van de verdachten ter terechtzitting, zoals hiervoor uiteengezet, vindt dat [naam medeverdachte rechtspersoon 3] de geïndiceerde zorg niet heeft verleend aan de budgethouders. Dit leidt echter niet tot het ten laste gelegde. 4.4.3. Feit 4 – witwassen Standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het onder feit 4 ten laste gelegde kan worden bewezen. Zij heeft daartoe, zakelijk weergegeven, aangevoerd dat er tegenover de betaling van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] aan [naam bedrijf] geen tegenprestatie stond. De betalingen aan [naam bedrijf] bestonden uit geldbedragen die afkomstig waren uit verduistering door [naam medeverdachte rechtspersoon 3] . Daarmee is sprake van het witwassen van het ten laste gelegde geldbedrag.

Op basis van het dossier kan worden vastgesteld dat er in ieder geval een bedrag van € 503.424,- is betaald aan [naam bedrijf] De verdachte heeft ter terechtzitting verklaard dat hij en zijn medeverdachte [naam bedrijf] hebben opgericht om dagbesteding/groepsbegeleiding aan te kunnen bieden aan de klanten van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] . De bedragen die namens [naam medeverdachte rechtspersoon 3] aan [naam bedrijf] zijn overgemaakt zijn betalingen voor het leveren van deze dagbesteding/groepsbegeleiding. Om tot een bewezenverklaring voor witwassen te komen is vereist dat uit de bewijsmiddelen blijkt dat de gelden – onmiddellijk of middellijk – afkomstig waren uit enig misdrijf. In het onderhavige geval zou dat betekenen dat het geld waarmee [naam bedrijf] betaald is, afkomstig zou zijn van valselijk verkregen pgb-gelden. Hierboven is echter reeds geoordeeld dat de verdachte zich niet schuldig heeft gemaakt aan verduistering of valsheid in geschrift, en het dossier biedt ook overigens geen aanknopingspunten voor de stelling dat dit geld uit enig ander misdrijf afkomstig zou zijn. De verdachte noch [naam bedrijf] hebben dit geld daarom witgewassen. De verdachte wordt daarom vrijgesproken van het hem onder feit 4 primair en subsidiair ten laste gelegde. 4.4.4. Feit 1 – criminele organisatie Standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het onder feit 1 ten laste gelegde kan worden bewezen. Zij heeft daartoe, zakelijk weergegeven, aangevoerd dat de verdachte en zijn medeverdachten een duurzaam en gestructureerd samenwerkingsverband hebben gevormd met het oogmerk om pgb-gelden te verduisteren en wit te wassen door middel van valsheid in geschrift. De verdachte heeft als oprichter en bestuurder van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] een grote rol gespeeld in de organisatie. De bijdrage van de verdachte is dan ook van zodanig gewicht geweest dat er sprake is van een strafbare deelname.

De rechtbank is van oordeel dat niet kan worden bewezen dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het deelnemen aan een criminele organisatie die tot het oogmerk had het plegen van misdrijven zoals verduistering, valsheid in geschrift en witwassen. De rechtbank vindt dat op basis van het dossier vaststaat dat [naam medeverdachte rechtspersoon 3] niet voldoende (adequate) zorg heeft geleverd aan haar klanten en dat de manier van factureren die [naam medeverdachte rechtspersoon 3] heeft gehanteerd, onjuist is geweest. De rechtbank kan echter op basis van dit dossier op geen enkele manier vaststellen dat de verdachte (en zijn medeverdachte) [naam medeverdachte rechtspersoon 3] hebben opgericht en in stand gehouden met als doel om strafbare feiten te plegen. De verdachte wordt dan ook vrijgesproken van het onder feit 1 ten laste gelegde. 4.4.5. Feit 5 – niet voeren van een juiste administratie volgens de Wmg Standpunt verdediging De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat de verdachte dient te worden vrijgesproken van het onder feit 5 ten laste gelegde. Zij heeft daartoe aangevoerd dat op basis van de Wmg slechts de verplichting bestaat dat uit de administratie blijkt over welk ZZP de budgethouder beschikt en dat er geen specifieke uren of zorgvormen behoeven te worden gedocumenteerd.

De rechtbank is van oordeel dat kan worden bewezen dat [naam medeverdachte rechtspersoon 3] zich schuldig heeft gemaakt aan het plegen van een strafbaar feit. Het verweer van de verdediging wordt dan ook verworpen. Artikel 36 Wmg houdt een verplichting voor zorgaanbieders in om een administratie te voeren waaruit de overeengekomen en geleverde prestaties blijken. Ook moet uit deze administratie blijken wanneer deze prestaties zijn geleverd en ten aanzien van welke cliënt dit is gebeurd. Uit de wettekst kan, zo vindt de rechtbank, niet worden opgemaakt dat het enkele bijhouden van de ZZP’s van budgethouders voldoende is voor het voeren van een administratie in de zin van artikel 36 Wmg. [naam medeverdachte rechtspersoon 3] heeft dus gehandeld in strijd met dit voorschrift. Opzet De volgende vraag die de rechtbank dient te beantwoorden is of dit strafbare feit opzettelijk is gepleegd. De rechtbank stelt voorop dat in het economische strafrecht het begrip “opzet” in beginsel dient te worden uitgelegd als “kleurloos opzet”. Dit betekent dat het opzet van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] slechts behoeft te zijn gericht op de gedraging en niet op de wederrechtelijkheid daarvan (vgl. HR 29 mei 2018, ECLI:NL:HR:2018:782 en HR 20 december 2011, ECLI:NL:HR:2011:BT1873, rov. 4.2). Uit de bewijsmiddelen blijkt dat [naam medeverdachte rechtspersoon 3] in de periode van 1 januari 2014 tot 27 september 2017 willens en wetens geen administratie heeft gevoerd. Hiermee is het (kleurloos) opzet gegeven. Naar het oordeel van de rechtbank heeft [naam medeverdachte rechtspersoon 3] het niet voeren van een administratie in de zin van artikel 36 Wmg opzettelijk gedaan. Feitelijke leiding geven Voor de vraag of de verdachte als feitelijke leidinggever strafrechtelijk aansprakelijk is voor dat feit zijn de volgende feiten en omstandigheden van belang (vgl. HR 26 april 2016, ECLI:NL:HR:2016:733). De verdachte heeft verklaard dat hij via [naam medeverdachte rechtspersoon 1] . niet alleen oprichter, maar ook bestuurder was van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] . Hij was binnen [naam medeverdachte rechtspersoon 3] verantwoordelijk voor onder meer de administratie. De verdachte was daarmee als bestuurder en leidinggevende van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] bevoegd om ervoor te zorgen dat er een juiste administratie werd bijgehouden door zijn werknemers en hij had daar ook zorg voor moeten dragen. Dat heeft hij echter niet gedaan - hij heeft juist een sturende en leidende rol gehad bij het niet-bijhouden van een correcte administratie. Door zijn handelen als bestuurder van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] heeft de verdachte een zodanige bijdrage geleverd aan het complex van gedragingen dat heeft geleid tot het strafbare feit en daarbij heeft de verdachte zodanig initiatief genomen dat de verdachte geacht moet worden aan die verboden gedragingen feitelijke leiding te hebben gegeven. Daarmee kan worden bewezen dat de verdachte feitelijke leiding heeft gegeven aan de door [naam medeverdachte rechtspersoon 3] gepleegde strafbare handelingen. 4.5. Bewezenverklaring In bijlage II heeft de rechtbank de inhoud van wettige bewijsmiddelen opgenomen, houdende voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden. Op grond daarvan, en op grond van de redengevende inhoud van het voorgaande, is wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder feit 5 ten laste gelegde heeft begaan op die wijze dat: Ten aanzien van feit 5: [naam medeverdachte rechtspersoon 3] (verder te noemen: [naam medeverdachte rechtspersoon 3] ) , in de periode van 1 januari 2014 tot en met 27 september 2017, te IJmuiden en/of Hillegom en/of Velsen-Zuid en/of Zaandam en/of Zaanstad, tezamen en in vereniging met anderen, opzettelijk geen administratie heeft gevoerd waaruit in ieder geval blijkt wanneer en welke prestaties zouden zijn geleverd en welke tarieven voor die prestaties in rekeningen zijn gebracht met betrekking tot de volgende personen: - [naam cliënt 4] en - [naam cliënt 1] en - [naam cliënt 6] en - [naam cliënt 3] en - [naam cliënt 5] en/of - [naam cliënt 7] en - [naam cliënt 2] aan welke bovenomschreven feit hij, verdachte, feitelijke leiding heeft gegeven; Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd is niet bewezen. De verdachte moet ook daarvan worden vrijgesproken. 5Strafbaarheid feit Het bewezen feit levert op: Feitelijk leiding geven aan een overtreding van een voorschrift gesteld bij artikel 36 van de Wet marktordening gezondheidszorg, opzettelijk begaan Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten. Het feit is dus strafbaar. 6Strafbaarheid verdachte Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.

De straffen die aan de verdachte wordt opgelegd, is gegrond op de ernst van het feit, de omstandigheden waaronder het feit is begaan en de persoon en de persoonlijke omstandigheden en de draagkracht van de verdachte. Daarbij wordt in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen. De verdachte heeft feitelijke leiding gegeven aan het niet-voeren van een juiste administratie zoals bedoeld in artikel 36 Wmg door [naam medeverdachte rechtspersoon 3] . In de administratie van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] werd niet bijgehouden hoeveel zorguren haar werknemers aan specifieke budgethouders besteedden en welke zorgvorm daarbij werd verleend. In de zorgwereld wordt regelmatig gefraudeerd met pgb-gelden met veel schade tot gevolg voor de budgethouders. Om fraude tegen te gaan is het noodzakelijk dat zorgaanbieders bijhouden hoeveel zorg zij verlenen en aan wie zij deze verlenen. Door geen administratie te voeren heeft [naam medeverdachte rechtspersoon 3] en, als haar feitelijke leidinggevende, de verdachte schade toegebracht aan dit systeem. Door de zorgkantoren is niet meer na te gaan of de budgethouders de zorg hebben gekregen waar zij recht op hebben. In enkele gevallen is de toekenning van het pgb aan budgethouders zelfs ingetrokken waardoor zij helemaal niet meer in staat waren zorg in te kopen. De verdachte heeft hier kennelijk in het geheel geen oog voor had gehad. Dat klemt te meer nu op basis van het dossier kan worden geconcludeerd dat de verdachte gedurende enkele jaren veel geld heeft verdiend met zijn werkwijze, terwijl zorgaanbieders die op de juiste wijze administreren dergelijke winsten niet kunnen behalen. De rechtbank heeft acht geslagen op een uittreksel uit de justitiële documentatie van 6 november 2019, waaruit blijkt dat de verdachte niet eerder is veroordeeld voor strafbare feiten. De rechtbank heeft ook acht geslagen op het feit dat er sprake is van een overschrijding van de redelijke termijn. De verdachte is op 27 september 2017 voor het eerst als verdachte gehoord en dat moment kan dan ook worden aangemerkt als aanvang van de redelijke termijn. Dat betekent dat, wanneer er op 11 februari 2020 uitspraak zal worden gedaan in de onderhavige zaak, sprake is van een overschrijding van de redelijke termijn van 4,5 maand. Gelet op de complexiteit van de zaak en de hoeveelheid getuigen die op verzoek van de verdediging zijn gehoord vindt de rechtbank dat het onderzoek voortvarend is verlopen. De rechtbank vvolstaat daarom met de enkele constatering dat er sprake is van een overschrijding van de redelijke termijn en zal geen strafkorting toepassen. De verdediging heeft verzocht om aan de verdachte geen straf op te leggen omdat de onderhavige zaak ook buiten het strafrecht om afgedaan had kunnen worden. De rechtbank is echter van oordeel dat de verdachte wel een straf verdient voor zijn handelen, mede gelet op de ernst van het feit en de grote gevolgen die het handelen van de verdachte heeft gehad voor de cliënten van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] . De rechtbank zal alles afwegend een geldboete van na te noemen hoogte opleggen. 8Vordering benadeelde partij Als benadeelde partij heeft zich in het geding gevoegd: Zilveren Kruis Zorgkantoor N.V. ter zake van de onder 2 en 3 ten laste gelegde feiten. De benadeelde partij vordert primair een vergoeding van € 1.592.010,51 aan materiële schade. Subsidiair vordert de benadeelde partij een bedrag van € 425.070,80 en meer subsidiair een geldbedrag van € 223.239,73. De benadeelde partij zal in de vordering niet-ontvankelijk worden verklaard, nu de verdachte van de onder 2 en 3 ten laste gelegde feiten zal worden vrijgesproken en thans niet is komen vast te staan dat de schade waarvan vergoeding wordt gevorderd rechtstreeks verband houdt met het onder 5 bewezen verklaarde feit. 9Toepasselijke wettelijke voorschriften Gelet is op de artikelen 23, 24c en 51 van het Wetboek van Strafrecht; 36 van de Wet marktordening gezondheidszorg; 1, 2 en 6 van de Wet op de economische delicten. 10Bijlagen De in dit vonnis genoemde bijlagen maken deel uit van dit vonnis.

De rechtbank: verklaart niet bewezen dat de verdachte de onder 1, 2 primair en subsidiair, 3 primair en subsidiair en 4 primair en subsidiair ten laste gelegde feiten heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij; verklaart bewezen dat de verdachte het onder 5 ten laste gelegde feit, zoals hiervoor omschreven, heeft begaan; verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders ten laste is gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard en spreekt de verdachte ook daarvan vrij; stelt vast dat het bewezen verklaarde oplevert het hiervoor vermelde strafbare feit; verklaart de verdachte strafbaar; veroordeelt de verdachte tot een geldboete van € 20.000,00 (twintigduizend euro), bij gebreke van volledige betaling en volledig verhaal te vervangen door 135 dagen hechtenis; verklaart de benadeelde partij niet-ontvankelijk in de vordering. Dit vonnis is gewezen door: mr. I.M.A. Hinfelaar, voorzitter, en mrs. S.E.C. Debets en J.C. Tijink, rechters, in tegenwoordigheid van mr. F.J. van der Putte, griffier, en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank op 11 februari 2020. Bijlage I Tekst tenlastelegging Aan de verdachte wordt ten laste gelegd dat 1. hij, op één of meer tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 3 augustus 2012 tot en met 27 september 2017, te IJmuiden en/of Hillegom en/of Velsen-Zuid en/of Zaandam en/of Zaanstad, althans in Nederland, heeft deelgenomen aan een organisatie, bestaande uit [naam medeverdachte rechtspersoon 3] en/of [naam verdachte] en/of [naam medeverdachte] en/of [naam medeverdachte rechtspersoon 1] . en/of [naam medeverdachte rechtspersoon 2] en/of [naam bedrijf] en/of een of meer andere (natuurlijke) personen, welke organisatie tot oogmerk had het plegen van misdrijven, namelijk het plegen van verduistering als bedoeld in artikel 321 van het Wetboek van Strafrecht en/of het plegen van valsheid in geschrift als bedoeld in artikel 225 lid 1 en lid 2 van het Wetboek van Strafrecht en/of het plegen van witwassen als bedoeld in artikel 420bis van het Wetboek van Strafrecht en/of het opzettelijk niet voeren van een administratie als bedoeld in art. 36 van de Wet marktordening gezondheidszorg; 2. hij, op één of meer tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 1 januari 2014 tot en met 27 september 2017, te IJmuiden en/of Hillegom en/of Velsen-Zuid en/of Zaandam en/of Zaanstad, althans in Nederland, tezamen en in vereniging met (een) ander(en), althans alleen, (telkens) opzettelijk één of meer geldbedrag(en) in totaal euro 454.254,80, te weten: euro 107.947 (afkomstig uit het persoonsgebondenbudget van [naam cliënt 4] , p. 1444), althans enig geldbedrag, en/of euro 91.824,80 (afkomstig uit het persoonsgebondenbudget van [naam cliënt 1] , p. 1458), althans enig geldbedrag, en/of euro 29.184 (afkomstig uit het persoonsgebondenbudget van [naam cliënt 6] , p. 1466), althans enig geldbedrag, en/of euro 147.893 (afkomstig uit het persoonsgebondenbudget van [naam cliënt 5] , p. 1485), althans enig geldbedrag, en/of euro 77.406 (afkomstig uit het persoonsgebondenbudget van [naam cliënt 7] , p. 1504), althans enig geldbedrag, dat/die geheel of ten dele toebehoorde(n) aan een ander dan aan verdachte en/of zijn mededader(s) en welk(e) geldbedrag (en) verdachte en/of zijn mededader(s) telkens uit hoofde van hun bedrijf als zorgaanbieder, in elk geval anders dan door misdrijf, onder zich had(den), (telkens) wederrechtelijk zich heeft/hebben toegeëigend; subsidiair [naam medeverdachte rechtspersoon 3] (verder te noemen: [naam medeverdachte rechtspersoon 3] ), op één of meer tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 1 januari 2014 tot en met 27 september 2017, te IJmuiden en/of Hillegom en/of Velsen-Zuid en/of Zaandam en/of Zaanstad, althans in Nederland, tezamen en in vereniging met (een) ander(en), althans alleen, (telkens) opzettelijk één of meer geldbedrag(en) in totaal euro 454.254,80, te weten: euro 107.947 (afkomstig uit het persoonsgebondenbudget van [naam cliënt 4] , p. 1444), althans enig geldbedrag, en/of euro 91.824,80 (afkomstig uit het persoonsgebondenbudget van [naam cliënt 1] , p. 1458), althans enig geldbedrag, en/of euro 29.184 (afkomstig uit het persoonsgebondenbudget van [naam cliënt 6] , p. 1466), althans enig geldbedrag, en/of euro 147.893 (afkomstig uit het persoonsgebondenbudget van [naam cliënt 5] , p. 1485), althans enig geldbedrag, en/of euro 77.406 (afkomstig uit het persoonsgebondenbudget van [naam cliënt 7] , p.

1504), althans enig geldbedrag, dat/die geheel of ten dele toebehoorde(n) aan een ander dan aan [naam medeverdachte rechtspersoon 3] en/of haar mededader(s) en welk(e) geldbedrag (en) [naam medeverdachte rechtspersoon 3] en/of haar mededader(s) telkens uit hoofde van hun bedrijf als zorgaanbieder, in elk geval anders dan door misdrijf, onder zich had(den), (telkens) wederrechtelijk zich heeft/hebben toegeëigend, aan welke bovenomschreven feit(en) hij, verdachte, opdracht heeft gegeven en/of aan welke verboden gedraging(en) hij, verdachte, feitelijke leiding heeft gegeven; 3. hij, op één of meer tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 3 augustus 2012 tot en met 21 maart 2016, te IJmuiden en/of Hillegom en/of Velsen-Zuid en/of Zaandam en/of Zaanstad, althans in Nederland, tezamen en in vereniging met (een) ander(en), althans alleen, a) - een factuur van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] (verder te noemen: [naam medeverdachte rechtspersoon 3] ) gedateerd 3 augustus 2012 over de periode augustus 2012 gericht aan [naam cliënt 2] (DOC-011-11), en/of - een factuur van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] gedateerd 26 februari 2013 over de periode januari 2013 gericht aan [naam cliënt 2] (DOC-011-17), en/of - een factuur van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] gedateerd 8 februari 2013 over de periode januari 2013 gericht aan [naam cliënt 1] (DOC-070-01), en/of - een factuur van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] gedateerd 4 juli 2013 over de periode juni 2013 gericht aan [naam cliënt 1] (DOC-070-06), en/of - een factuur van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] gedateerd 2 februari 2013 over de periode januari 2013 gericht aan [naam cliënt 3] (DOC-073-08), en/of - een factuur van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] gedateerd 2 juli 2013 over de periode juni 2013 gericht aan [naam cliënt 3] (DOC-073-13), en/of b) - een factuur van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] gedateerd 21 maart 2016 over de periode maart 2016 gericht aan [naam cliënt 4] (DOC-094-16), en/of - een factuur van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] gedateerd 21 maart 2016 over de periode maart 2016 gericht aan [naam cliënt 5] (DOC-093-20), (elk) zijnde (een) geschrift(en) dat/die bestemd was/waren om tot bewijs van enig feit te dienen, (telkens) valselijk heeft/hebben opgemaakt en/of heeft/hebben vervalst en/of doen (laten) opmaken en/of doen (laten) vervalsen, immers heeft/hebben verdachte en/of zijn mededader(s), (telkens) valselijk en in strijd met de waarheid, - op voornoemde facturen onder a en/of b (een) hoger bedrag(en) vermeld en/of laten vermelden en/of doen vermelden, dan waarvoor in werkelijkheid zorg was verleend, en/of - op voornoemde facturen onder a (een) ander(e) zorgvorm(en) vermeld en/of laten vermelden en/of doen vermelden, dan werkelijkheid was/waren verleend, en/of - op voornoemde facturen onder a (een) zorgvorm(en) vermeld en/of laten vermelden en/of doen vermelden, die in werkelijkheid in zijn geheel niet, althans niet voor het volledige bedrag zoals genoemd in dat/die factu(u)r(en) is/zijn verleend, - op voornoemde facturen met betrekking tot [naam cliënt 3] en [naam cliënt 1] een onjuiste factuurdatum vermeld en/of laten vermelden en/of doen laten vermelden, zulks (telkens) met het oogmerk om dat/die geschrift(en) als echt en onvervalst te gebruiken en/of door anderen te doen gebruiken; subsidiair, [naam medeverdachte rechtspersoon 3] (verder te noemen: [naam medeverdachte rechtspersoon 3] ) , op één of meer tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 3 augustus 2012 tot en met 21 maart 2016, te IJmuiden en/of Hillegom en/of Velsen-Zuid en/of Zaandam en/of Zaanstad, althans in Nederland, tezamen en in vereniging met (een) ander(en), althans alleen, a) - een factuur van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] (verder te noemen: [naam medeverdachte rechtspersoon 3] ) gedateerd 3 augustus 2012 over de periode augustus 2012 gericht aan [naam cliënt 2] (DOC-011-11), en/of - een factuur van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] gedateerd 26 februari 2013 over de periode januari 2013 gericht aan [naam cliënt 2] (DOC-011-17), en/of - een factuur van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] gedateerd 8 februari 2013 over de periode januari 2013 gericht aan [naam cliënt 1] (DOC-070-01), en/of - een factuur van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] gedateerd 4 juli 2013 over de periode juni 2013 gericht aan [naam cliënt 1] (DOC-070-06), en/of - een factuur van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] gedateerd 2 februari 2013 over de periode januari 2013 gericht aan [naam cliënt 3] (DOC-073-08), en/of - een factuur van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] gedateerd 2 juli 2013 over de periode juni 2013 gericht aan [naam cliënt 3] (DOC-073-13), en/of b) - een factuur van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] gedateerd 21 maart 2016 over de periode maart 2016 gericht aan [naam cliënt 4] (DOC-094-16), en/of - een factuur van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] gedateerd 21 maart 2016 over de periode maart 2016 gericht aan [naam cliënt 5] (DOC-093-20), (elk) zijnde (een) geschrift(en) dat/die bestemd was/waren om tot bewijs van enig feit te dienen, (telkens) valselijk heeft/hebben opgemaakt en/of heeft/hebben vervalst en/of doen (laten) opmaken en/of doen (laten) vervalsen, immers heeft/hebben [naam medeverdachte rechtspersoon 3] en/of haar mededader(s), (telkens) valselijk en in strijd met de waarheid, - op voornoemde facturen onder a en/of b (een) hoger bedrag(en) vermeld en/of laten vermelden en/of doen vermelden, dan waarvoor in werkelijkheid zorg was verleend, en/of - op voornoemde facturen onder a (een) ander(e) zorgvorm(en) vermeld en/of laten vermelden en/of doen vermelden, dan werkelijkheid was/waren verleend, en/of - op voornoemde facturen onder a (een) zorgvorm(en) vermeld en/of laten vermelden en/of doen vermelden, die in werkelijkheid in zijn geheel niet, althans niet voor het volledige bedrag zoals genoemd in die factu(u)r(en) is/zijn verleend, - op voornoemde facturen met betrekking tot [naam cliënt 3] en [naam cliënt 1] een onjuiste factuurdatum vermeld en/of laten vermelden en/of doen laten vermelden, zulks (telkens) met het oogmerk om dat/die geschrift(en) als echt en onvervalst te gebruiken en/of door anderen te doen gebruiken, aan welke bovenomschreven feit(en) hij, verdachte, opdracht heeft gegeven en/of aan welke verboden gedraging(en) hij, verdachte, feitelijke leiding heeft gegeven; 4. hij, op een of meerdere tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 25 juli 2013 tot en met 1 maart 2016, te Velsen-Zuid en/of (elders) in Nederland, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, meermalen, althans eenmaal, (telkens) één of meer voorwerp(en), te weten (van) een of meer geldbedrag(en) tot een totaalbedrag van (circa) 503.424 euro (DOC-106-01, p. 2052), althans enig(e) geldbedrag(en), a.

1504), althans enig geldbedrag, dat/die geheel of ten dele toebehoorde(n) aan een ander dan aan [naam medeverdachte rechtspersoon 3] en/of haar mededader(s) en welk(e) geldbedrag (en) [naam medeverdachte rechtspersoon 3] en/of haar mededader(s) telkens uit hoofde van hun bedrijf als zorgaanbieder, in elk geval anders dan door misdrijf, onder zich had(den), (telkens) wederrechtelijk zich heeft/hebben toegeëigend, aan welke bovenomschreven feit(en) hij, verdachte, opdracht heeft gegeven en/of aan welke verboden gedraging(en) hij, verdachte, feitelijke leiding heeft gegeven; 3. hij, op één of meer tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 3 augustus 2012 tot en met 21 maart 2016, te IJmuiden en/of Hillegom en/of Velsen-Zuid en/of Zaandam en/of Zaanstad, althans in Nederland, tezamen en in vereniging met (een) ander(en), althans alleen, a) - een factuur van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] (verder te noemen: [naam medeverdachte rechtspersoon 3] ) gedateerd 3 augustus 2012 over de periode augustus 2012 gericht aan [naam cliënt 2] (DOC-011-11), en/of - een factuur van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] gedateerd 26 februari 2013 over de periode januari 2013 gericht aan [naam cliënt 2] (DOC-011-17), en/of - een factuur van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] gedateerd 8 februari 2013 over de periode januari 2013 gericht aan [naam cliënt 1] (DOC-070-01), en/of - een factuur van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] gedateerd 4 juli 2013 over de periode juni 2013 gericht aan [naam cliënt 1] (DOC-070-06), en/of - een factuur van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] gedateerd 2 februari 2013 over de periode januari 2013 gericht aan [naam cliënt 3] (DOC-073-08), en/of - een factuur van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] gedateerd 2 juli 2013 over de periode juni 2013 gericht aan [naam cliënt 3] (DOC-073-13), en/of b) - een factuur van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] gedateerd 21 maart 2016 over de periode maart 2016 gericht aan [naam cliënt 4] (DOC-094-16), en/of - een factuur van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] gedateerd 21 maart 2016 over de periode maart 2016 gericht aan [naam cliënt 5] (DOC-093-20), (elk) zijnde (een) geschrift(en) dat/die bestemd was/waren om tot bewijs van enig feit te dienen, (telkens) valselijk heeft/hebben opgemaakt en/of heeft/hebben vervalst en/of doen (laten) opmaken en/of doen (laten) vervalsen, immers heeft/hebben verdachte en/of zijn mededader(s), (telkens) valselijk en in strijd met de waarheid, - op voornoemde facturen onder a en/of b (een) hoger bedrag(en) vermeld en/of laten vermelden en/of doen vermelden, dan waarvoor in werkelijkheid zorg was verleend, en/of - op voornoemde facturen onder a (een) ander(e) zorgvorm(en) vermeld en/of laten vermelden en/of doen vermelden, dan werkelijkheid was/waren verleend, en/of - op voornoemde facturen onder a (een) zorgvorm(en) vermeld en/of laten vermelden en/of doen vermelden, die in werkelijkheid in zijn geheel niet, althans niet voor het volledige bedrag zoals genoemd in dat/die factu(u)r(en) is/zijn verleend, - op voornoemde facturen met betrekking tot [naam cliënt 3] en [naam cliënt 1] een onjuiste factuurdatum vermeld en/of laten vermelden en/of doen laten vermelden, zulks (telkens) met het oogmerk om dat/die geschrift(en) als echt en onvervalst te gebruiken en/of door anderen te doen gebruiken; subsidiair, [naam medeverdachte rechtspersoon 3] (verder te noemen: [naam medeverdachte rechtspersoon 3] ) , op één of meer tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 3 augustus 2012 tot en met 21 maart 2016, te IJmuiden en/of Hillegom en/of Velsen-Zuid en/of Zaandam en/of Zaanstad, althans in Nederland, tezamen en in vereniging met (een) ander(en), althans alleen, a) - een factuur van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] (verder te noemen: [naam medeverdachte rechtspersoon 3] ) gedateerd 3 augustus 2012 over de periode augustus 2012 gericht aan [naam cliënt 2] (DOC-011-11), en/of - een factuur van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] gedateerd 26 februari 2013 over de periode januari 2013 gericht aan [naam cliënt 2] (DOC-011-17), en/of - een factuur van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] gedateerd 8 februari 2013 over de periode januari 2013 gericht aan [naam cliënt 1] (DOC-070-01), en/of - een factuur van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] gedateerd 4 juli 2013 over de periode juni 2013 gericht aan [naam cliënt 1] (DOC-070-06), en/of - een factuur van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] gedateerd 2 februari 2013 over de periode januari 2013 gericht aan [naam cliënt 3] (DOC-073-08), en/of - een factuur van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] gedateerd 2 juli 2013 over de periode juni 2013 gericht aan [naam cliënt 3] (DOC-073-13), en/of b) - een factuur van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] gedateerd 21 maart 2016 over de periode maart 2016 gericht aan [naam cliënt 4] (DOC-094-16), en/of - een factuur van [naam medeverdachte rechtspersoon 3] gedateerd 21 maart 2016 over de periode maart 2016 gericht aan [naam cliënt 5] (DOC-093-20), (elk) zijnde (een) geschrift(en) dat/die bestemd was/waren om tot bewijs van enig feit te dienen, (telkens) valselijk heeft/hebben opgemaakt en/of heeft/hebben vervalst en/of doen (laten) opmaken en/of doen (laten) vervalsen, immers heeft/hebben [naam medeverdachte rechtspersoon 3] en/of haar mededader(s), (telkens) valselijk en in strijd met de waarheid, - op voornoemde facturen onder a en/of b (een) hoger bedrag(en) vermeld en/of laten vermelden en/of doen vermelden, dan waarvoor in werkelijkheid zorg was verleend, en/of - op voornoemde facturen onder a (een) ander(e) zorgvorm(en) vermeld en/of laten vermelden en/of doen vermelden, dan werkelijkheid was/waren verleend, en/of - op voornoemde facturen onder a (een) zorgvorm(en) vermeld en/of laten vermelden en/of doen vermelden, die in werkelijkheid in zijn geheel niet, althans niet voor het volledige bedrag zoals genoemd in die factu(u)r(en) is/zijn verleend, - op voornoemde facturen met betrekking tot [naam cliënt 3] en [naam cliënt 1] een onjuiste factuurdatum vermeld en/of laten vermelden en/of doen laten vermelden, zulks (telkens) met het oogmerk om dat/die geschrift(en) als echt en onvervalst te gebruiken en/of door anderen te doen gebruiken, aan welke bovenomschreven feit(en) hij, verdachte, opdracht heeft gegeven en/of aan welke verboden gedraging(en) hij, verdachte, feitelijke leiding heeft gegeven; 4. hij, op een of meerdere tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 25 juli 2013 tot en met 1 maart 2016, te Velsen-Zuid en/of (elders) in Nederland, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, meermalen, althans eenmaal, (telkens) één of meer voorwerp(en), te weten (van) een of meer geldbedrag(en) tot een totaalbedrag van (circa) 503.424 euro (DOC-106-01, p. 2052), althans enig(e) geldbedrag(en), a.