ECLI:NL:RBROT:2015:6972
Rechtbank Rotterdam
Team straf 1
Parketnummer: 10/775504-14
Datum uitspraak: 1 oktober 2015
Tegenspraak
Vonnis van de rechtbank Rotterdam, meervoudige kamer voor strafzaken, in de zaak tegen de verdachte:
[verdachte] ,
geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] ,
ingeschreven in de basisregistratie personen op het adres:
[adres] ,
raadsman mr. D. Duijvelshoff, advocaat te Amsterdam.
Onderzoek op de terechtzitting
Gelet is op het onderzoek op de terechtzitting van 17 september 2015.
Tenlastelegging
Aan de verdachte is ten laste gelegd hetgeen is vermeld in de dagvaarding, zoals deze op de zitting overeenkomstig de vordering van de officier van justitie is gewijzigd. De tekst van de tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht.
Eis officier van justitie
De officier van justitie mr. H. van der Meijden heeft gevorderd:
bewezenverklaring van het onder 1 primair en 2 ten laste gelegde;
veroordeling van de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 18 maanden.
Waardering van het bewijs
Bewijswaardering
1.1.1. Standpunt verdediging
Aangevoerd is dat de verdachte dient te worden vrijgesproken van het onder 1 primair ten laste gelegde. Het zich in het dossier bevindende NFI rapport (wapen- en munitieonderzoek) verschaft geen duidelijkheid over waar de door de verdachte afgevuurde kogels terecht zijn gekomen. Gelet hierop kan het (voorwaardelijk) opzet van de verdachte om de in de tenlastelegging genoemde personen van het leven te beroven niet worden bewezen.
Voorts is aangevoerd dat de verdachte dient te worden vrijgesproken van het onder 2 ten laste gelegde, nu niet kan worden bewezen dat de in de tenlastelegging genoemde onderdelen van het proces-verbaal van bevindingen in strijd zijn met de waarheid. Subsidiair heeft de verdachte geen (voorwaardelijk) opzet gehad om een valselijk proces-verbaal van bevindingen op te maken.
1.1.2. Strafbaarheid verdachte
Standpunt verdediging
Aangevoerd is dat de verdachte ten aanzien van het onder 1 ten laste gelegde dient te worden ontslagen van alle rechtsvervolging, nu hem een geslaagd beroep op putatief noodweer toekomt.
De verdachte heeft zich, in de uitoefening van zijn functie als politieagent, samen met zijn medeverdachte, schuldig gemaakt aan een poging tot doodslag op drie automobilisten. De verdachte en zijn medeverdachte zijn de auto waar de aangevers [aangever 1] en [aangever 2] - voor een rood stoplicht - in zaten, genaderd en hebben vervolgens, op het moment dat de auto van beide aangevers in beweging kwam, zonder enige noodzaak en van korte afstand meerdere kogels met hun dienstwapen op de aangevers afgevuurd. Door dit handelen is de achterruit van de auto van [slachtoffer] - die vóór beide aangevers in haar auto voor het stoplicht stond te wachten - geraakt en verbrijzeld. Daarnaast is de huurauto van [aangever 1] en [aangever 2] drie keer door een kogel getroffen.
De rechtbank rekent het de verdachte sterk aan dat hij het vuur heeft geopend op een rijdende auto met daarin onschuldige, nietsvermoedende burgers die hierbij het leven hadden kunnen verliezen. Het vuurwapengebruik was in de gegeven omstandigheden buitengewoon disproportioneel en ondoordacht, mede in het licht van de relatieve ernst van de door de verdachte - ten onrechte - gerezen verdenking: de diefstal van een auto en bovendien in strijd met het geldende protocol.
De ervaring leert dat slachtoffers van dergelijke delicten nog zeer lange tijd de nadelige psychische gevolgen daarvan kunnen ondervinden, zoals ook blijkt uit de op de zitting voorgedragen slachtofferverklaring van [aangever 1] .
Daarnaast zijn ook omstanders op straat met het schietincident geconfronteerd, nu dit heeft plaatsgevonden op een drukke weg, waar verschillende automobilisten voor het rode stoplicht stonden te wachten. Omdat de verdachte in burger was gekleed, dachten veel getuigen - zo blijkt uit verschillende verklaringen in het dossier - dat er sprake was van een afrekening in het criminele circuit. Ook deze mensen hebben door het handelen van de verdachte doodsangst uitgestaan.
Voorts heeft de verdachte, om het gebruik van zijn dienstwapen te rechtvaardigen, een valselijk proces-verbaal van bevindingen opgemaakt door op te schrijven dat de aangevers met hun auto op medeverdachte [medeverdachte] waren ingereden. Eén van de aangevers is (mede) door dit proces-verbaal aangehouden op verdenking van een poging tot doodslag en enige tijd in een politiecel vastgehouden.
Het is in het Nederlandse strafrecht van groot belang dat alle procesdeelnemers en ook de samenleving er blind op kunnen vertrouwen dat processen-verbaal nauwgezet en naar waarheid zijn opgemaakt omdat in ons strafproces een zwaar accent ligt op het voorbereidend onderzoek, waarin processen-verbaal vaak een doorslaggevende rol spelen. Immers, aan ambtsedige processen-verbaal kent de wet bijzondere bewijskracht toe, waardoor de invloed op de afdoening van strafzaken beslissend kan zijn. Met zijn handelen heeft verdachte het vertrouwen in de integriteit van de politie geschaad en er daarnaast voor gezorgd dat een onschuldige burger een aantal dagen ten onrechte in een politiecel heeft moeten doorbrengen. De rechtbank rekent dit de verdachte zeer zwaar aan.
Persoonlijke omstandigheden van de verdachte
Strafblad
De rechtbank heeft acht geslagen op een uittreksel uit de justitiële documentatie van
7 augustus 2015, waaruit blijkt dat de verdachte niet eerder is veroordeeld.
Rapportages
Reclassering Nederland heeft een rapport over de verdachte opgemaakt, gedateerd
28 november 2014. Dit rapport houdt - samengevat en voor zover van belang - het volgende in. Ten tijde van de tenlastegelegde feiten waren er verschillende stressfactoren in het leven van de verdachte die van invloed zijn geweest op zijn handelen; een moeizame scheidingsprocedure, financiële problemen en een constante drang om goed te presteren en zichzelf te bewijzen op het werk. Daarnaast is de verdachte recent gediagnosticeerd met een stoornis in de impulsbeheersing en een narcistische persoonlijkheidsstoornis, wat van invloed is op zijn functioneren, ook ten tijde van de tenlastegelegde feiten. Het recidiverisico wordt ingeschat als laag/gemiddeld. De reclassering ziet geen noodzaak tot het aanbieden van een interventie binnen gedwongen kader.
Psycholoog drs. [psycholoog] heeft een rapport over de verdachte opgemaakt gedateerd 29 april 2015. Dit rapport houdt - samengevat en voor zover van belang - het volgende in. De verdachte lijdt aan een gebrekkige ontwikkeling van de geestvermogens in de zin van narcistische en borderline persoonlijkheidstrekken. In de periode voorafgaand aan het ten laste gelegde had de verdachte veel spanningen en voelde hij een sterke prestatiedrang. Hierdoor raakte het psychisch evenwicht in toenemende mate verstoord. De dag van het ten laste gelegde heeft de verdachte zich mede daardoor in verminderde mate kunnen afgrenzen van de spanningen van het moment, is hij de grip op de situatie verloren en is hij meegevoerd in de dynamiek. Geadviseerd wordt om de verdachte als verminderd toerekeningsvatbaar te beschouwen.
Op basis van de bewijsmiddelen (als bijlage II aan dit vonnis gehecht) en de overige stukken in het dossier, wordt van het volgende uitgegaan.
Op 26 maart 2013 is bij de meldkamer van het Project Ondersteuning Lokmiddelen de melding binnengekomen dat er beweging was geconstateerd van een lokauto. Omdat deze auto op dat moment nog niet zou worden ingezet als lokmiddel, is de verdachte, samen met zijn medeverdachte, naar garagebedrijf [naam garagebedrijf] gereden om hieromtrent navraag te doen. De verdachte is het garagebedrijf binnengegaan maar heeft - kennelijk omdat hem dit te lang duurde - het antwoord van [naam garagebedrijf] niet afgewacht. De verdachte is vervolgens, samen met zijn medeverdachte, onder aansturing van de alarmcentrale, het signaal van de lokauto gevolgd in de bij de verdachte - onjuiste - veronderstelling dat er sprake was van een gestolen auto. Uiteindelijk werd de auto (een Volkswagen Golf, voorzien van het kenteken [kenteken 1] ) waargenomen op de 's-Gravelandseweg te Schiedam, stilstaand voor een rood verkeerslicht met daarin twee personen (naar later bleek de aangevers [aangever 1] en [aangever 2] ). De verdachte en zijn medeverdachte hebben daaropvolgend besloten om over te gaan tot een snelle aanhouding. Zij hebben hun auto twee rijstroken links naast de auto van de aangevers (verdekt) opgesteld en zijn met getrokken dienstwapens op de auto afgegaan. Op het moment dat het verkeerslicht waar de aangevers voor stonden op groen sprong en zij – niets vermoedend - optrokken om hun weg te vervolgen, hebben de verdachte en zijn medeverdachte meerdere kogels op het voertuig afgevuurd. De auto van de aangevers werd hierbij tweemaal in de kofferdeksel geraakt (één inschotbeschadiging gemeten op 70 cm vanaf de bestrating van de openbare weg en één op 98 cm) en één keer in het rechter voorportier (afketsbeschadiging, gemeten op 56 cm vanaf de bestrating van de openbare weg). De auto die vóór de auto van de aangevers voor het rode verkeerslicht stond te wachten (van slachtoffer [slachtoffer] ) werd geraakt in de achterruit, waardoor deze versplinterde.
Na onderzoek bleek de auto waarin de aangevers reden niet te zijn gestolen, maar door hen te zijn gehuurd bij garagebedrijf [naam garagebedrijf] , een garage waar de politie ook wel eens een auto huurde om in te zetten als lokmiddel.
Vooropgesteld wordt dat noch uit het dossier, noch op basis van het verhandelde op de zitting kan worden afgeleid dat de verdachte met zijn handelen het opzet had om de aangevers, dan wel [slachtoffer] , van het leven te beroven. De vraag die vervolgens voorligt is of de verdachte voorwaardelijk opzet heeft gehad om deze personen dodelijk te raken. De rechtbank beantwoordt deze vraag bevestigend. Door van relatief korte afstand (maximaal zeven meter) op een drukke weg te schieten op een in beweging zijnde auto met daarin inzittenden, heeft de verdachte willens en wetens de aanmerkelijke kans aanvaard dat hij deze personen, of omstanders, zou raken. Mede gelet op de hoogte van de inslagbeschadigingen in de auto’s waarin de aangevers en [slachtoffer] zaten, was de kans aanzienlijk dat deze personen in vitale delen van het lichaam - en dus dodelijk - geraakt zouden worden.
Het verweer van de raadsman dat niet kan worden bewezen waar de door de verdachte afgevuurde kogels terecht zijn gekomen wordt dan ook, gelet op het voorgaande, verworpen. Vastgesteld wordt immers dat er vier kogels zijn afgevuurd (twee door de verdachte en twee door zijn medeverdachte), waarbij er twee in de kofferdeksel van de auto van de aangevers terecht zijn gekomen en (minimaal) één in de achterruit van de auto van slachtoffer [slachtoffer] .
Ten aanzien van het verweer van de raadsman dat de verdachte dient te worden vrijgesproken van het onder 2 ten laste gelegde, wordt als volgt overwogen.
De verdachte heeft op 26 maart 2013 een proces-verbaal van bevindingen opgemaakt omtrent het hierboven beschreven incident, waarin hij heeft gerelateerd dat:
- op het moment dat hij de auto van de aangevers lopend naderde, deze heel snel in beweging kwam en in de richting van medeverdachte [medeverdachte] reed;
- hij besefte dat [medeverdachte] wel eens omver gereden kon worden;
- dat hij daarop, om direct gevaar af te wenden, twee schoten loste op de achterzijde van de auto van de aangevers;
- dat hij een fractie later zag en hoorde dat [medeverdachte] aan de linkerzijde van de auto van de aangevers - op zeer dichte afstand van de auto - twee schoten loste.
Op basis van de in het dossier bevindende getuigenverklaringen en de feitelijke situatie op de plaats van het delict blijken die hiervoor aangehaalde passages in het proces-verbaal van bevindingen in strijd met de waarheid te zijn. Immers, geen van de gehoorde getuigen heeft verklaard dat er een auto op politieagenten is ingereden. Sterker nog, de meeste hebben dit ten stelligste ontkend (bijv. de getuigen [getuige 1] en [getuige 2] ). Hier komt nog bij dat gelet op de feitelijke situatie zoals deze op de 's-Gravelandseweg te Schiedam is, het onmogelijk is om, gegeven de positie van de auto van de aangevers (stilstaand achter een andere auto voor een stoplicht) en de positie van de verdachte en zijn medeverdachte (links achter/naast de auto van de aangevers, op een verhoging tussen de rijbanen) op de verdachte, dan wel zijn medeverdachte in te rijden.
Ook overigens blijken de voorgaande passages in strijd te zijn met de waarheid gelet op de bij de politie afgelegde verklaring van de verdachte op 8 oktober 2013. In die verklaring heeft de verdachte aangegeven dat hij - op het moment dat hij op de auto van de aangevers schoot - niet wist waar zijn medeverdachte zich op dat moment bevond en ook niet heeft gezien dat zijn medeverdachte op de auto van de aangevers schoot. Het komt de rechtbank dan ook meer voor dat de verdachte het vuur op de auto van de aangevers heeft geopend om de enkele reden dat zij wegreden op het moment dat zij bij het stoplicht groen licht kregen.
Het verweer van de raadsman dat de in de tenlastelegging genoemde onderdelen van het proces-verbaal van bevindingen niet is strijd zijn met de waarheid wordt dan ook verworpen.
Ook het verweer van de raadsman dat de verdachte geen opzet heeft gehad om een valselijk proces-verbaal van bevindingen op te maken wordt verworpen. Medeverdachte [medeverdachte] heeft tijdens zijn politieverhoor op 26 november 2013 verklaard:
“Op straat zei [verdachte] al iets in de koers van "ze zijn op ons in gereden". Toen wij in onze auto stapten was [verdachte] in paniek. Het was zijn idee om het aan te dikken dat er op mij in was gereden. (…) lk heb me toch laten verleiden om het verhaal aan te dikken door tegen bijvoorbeeld de chef van dienst te zeggen dat er op ons werd ingereden en dat we daardoor hebben geschoten”.
De rechtbank acht geen redenen aanwezig om te twijfelen aan deze verklaring en acht, gelet op het voorgaande, in onderlinge samenhang bezien, wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het opzet heeft gehad om een valselijk proces-verbaal van bevindingen op te maken met het - kennelijke - doel om het gebruik van zijn dienstwapen te rechtvaardigen.
1.1.3. Een beroep op putatief noodweer kan slechts dan slagen indien er omstandigheden aannemelijk zijn geworden die bij de verdachte redelijkerwijs aanleiding konden geven te veronderstellen dat hij zelf of een ander werd aangevallen of dreigde te worden aangevallen.
Zoals hiervoor reeds is overwogen, acht de rechtbank de directe aanleiding voor het vuurwapengebruik door de verdachte - te weten het inrijden op zijn medeverdachte - in strijd met de waarheid. Alleen al daarom kan een beroep op putatief noodweer niet slagen.
Zelfs als de aangevers een stuurbeweging naar links zouden hebben gemaakt, hetgeen niet is komen vast te staan, levert dit geen dusdanige dreigende situatie voor de verdachte op die voor hem redelijkerwijs aanleiding kon geven te veronderstellen dat hij zelf of een ander werd aangevallen of dreigde te worden aangevallen.
Het verweer van de raadsman wordt dan ook verworpen.
De rechtbank:
verklaart bewezen, dat de verdachte de onder 1 primair en 2 ten laste gelegde feiten, zoals hiervoor omschreven, heeft begaan;
verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders ten laste is gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;
stelt vast dat het bewezen verklaarde oplevert de hiervoor vermelde strafbare feiten;
verklaart de verdachte strafbaar;
veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 18 (achttien) maanden.
Dit vonnis is gewezen door:
mr. V. Mul, voorzitter,
en mrs. W.L. van der Bijl-de Jong en F.W.H. van den Emster, rechters,
in tegenwoordigheid van mr. W.A.J.A. Welten, griffier,
en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank op 1 oktober 2015.
Bijlage I
Tekst gewijzigde tenlastelegging
Aan de verdachte wordt ten laste gelegd dat
1. hij,
op of omstreeks 26 maart 2013 te Schiedam,
ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om tezamen en in
vereniging met een ander, althans alleen, opzettelijk een of meer
perso(o)n(en) genaamd [aangever 1] en/of [aangever 2] en/of [slachtoffer] en/of
een of meer andere pers(o)on(en) van het leven te beroven,
met dat opzet, tezamen en in vereniging met [medeverdachte] , althans alleen,
- na een (kort) tevoren genomen besluit - ter aanhouding en/of staandehouding van de inzittenden
van de Volkswagen Golf (voorzien van het kenteken [kenteken 1] ), te weten
voornoemde [aangever 1] en [aangever 2] , - zijn dienswapen ter hand heeft genomen en deze
gericht heeft (gehouden) op het voertuig, en/of
- twee, althans een of meer schot(en) heeft gelost op de (achterzijde van de)
Volkswagen Golf, ten gevolge waarvan er twee, althans een of meer
doorschotbeschadiging(en) zijn/is ontstaan in de kofferklep, te weten
rechtsonder ter hoogte van de bumper op circa 70 cm gemeten vanaf
rijbaanniveau en/of rechts onder de achterruit op circa 98 cm gemeten vanaf
rijbaanniveau, en/of
- twee of drie, althans een of meer schot(en) heeft gelost op, dan wel in de
richting van, de Volkswagen Golf, ten gevolge waarvan er een
afketsbeschadiging is ontstaan aan het rechter voorportier van de Volkswagen
Golf op circa 56 cm hoogte gemeten vanaf rijbaanniveau en/of ten gevolge
waarvan een beschadiging is ontstaan in de achterruit van de Alfa Romeo
(voorzien van het kenteken [kenteken 2] ) op circa 125 cm gemeten vanaf
rijbaanniveau met als gevolg een geheel versplinterde en verdwenen achterruit,
welke auto voor de Volkswagen Golf reed en waarin voornoemde [slachtoffer] zich
bevond,
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
(artikel 287 jo artikel 45 jo artikel 47 Wetboek van Strafrecht)
art 287 Wetboek van Strafrecht
art 45 lid 1 Wetboek van Strafrecht
art 47 lid 1 ahf/sub 1 Wetboek van Strafrecht
Subsidiair, voorzover het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou
kunnen leiden:
hij,
op of omstreeks 26 maart 2013 te Schiedam,
ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om tezamen en in
vereniging met een ander, althans alleen, opzettelijk aan een of meer
perso(o)n(en) genaamd [aangever 1] en/of [aangever 2] en/of [slachtoffer] en/of
een of meer andere pers(o)on(en) zwaar lichamelijk letsel toe te brengen,
met dat opzet, tezamen en in vereniging met [medeverdachte] , althans alleen,
- na een (kort) tevoren genomen besluit - ter aanhouding en/of staandehouding van de inzittenden
van de Volkswagen Golf (voorzien van het kenteken [kenteken 1] ), te weten
voornoemde [aangever 1] en [aangever 2] , - zijn dienswapen ter hand heeft genomen en deze
gericht heeft (gehouden) op het voertuig, en/of
- twee, althans een of meer schot(en) heeft gelost op de (achterzijde van de)
Volkswagen Golf, ten gevolge waarvan er twee, althans een of meer
doorschotbeschadiging(en) zijn/is ontstaan in de kofferklep, te weten
rechtsonder ter hoogte van de bumper op circa 70 cm gemeten vanaf
rijbaanniveau en/of rechts onder de achterruit op circa 98 cm gemeten vanaf
rijbaanniveau, en/of
- twee of drie, althans een of meer schot(en) heeft gelost op, dan wel in de
richting van, de Volkswagen Golf, ten gevolge waarvan er een
afketsbeschadiging is ontstaan aan het rechter voorportier op circa 56 cm
hoogte gemeten vanaf rijbaanniveau en/of ten gevolge waarvan een beschadiging
is ontstaan in de achterruit van de Alfa Romeo (voorzien van het kenteken
[kenteken 2] ) op circa 125 cm gemeten vanaf rijbaanniveau met als gevolg een
geheel versplinterde en verdwenen achterruit, welke auto voor de Volkswagen
Golf reed en waarin voornoemde [slachtoffer] zich bevond,
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
(artikel 302 lid 1 jo artikel 45 jo artikel 47 Wetboek van Strafrecht)
art 302 lid 1 Wetboek van Strafrecht
art 45 lid 1 Wetboek van Strafrecht
art 47 lid 1 ahf/sub 1 Wetboek van Strafrecht
meer subsidiair, voorzover het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of
zou kunnen leiden:
hij,
op of omstreeks 26 maart 2013 te Schiedam,
tezamen en in vereniging met een ander, althans alleen,
een of meer perso(o)n(en) genaamd [aangever 1] en/of [aangever 2] en/of [slachtoffer]
en/of een of meer andere pers(o)on(en) heeft bedreigd met enig
misdrijf tegen het leven gericht, althans met zware mishandeling,
immers heeft/hebben hij, verdachte en/of zijn medeverdachte [medeverdachte]
opzettelijk dreigend:
- na een (kort) tevoren genomen besluit - ter aanhouding en/of staandehouding van de inzittenden
van de Volkswagen Golf (voorzien van het kenteken [kenteken 1] ), te weten
voornoemde [aangever 1] en [aangever 2] , - zijn/hun dienswapen ter hand genomen en deze
gericht (gehouden) op het voertuig zonder zich (voldoende) kenbaar te maken
als politieambtenaar, en/of
- twee, althans een of meer schot(en) gelost op de (achterzijde van de)
Volkswagen Golf, ten gevolge waarvan er twee, althans een of meer
doorschotbeschadiging(en) zijn/is ontstaan in de kofferklep, te weten
rechtsonder ter hoogte van de bumper op circa 70 cm gemeten vanaf
rijbaanniveau en/of rechts onder de achterruit op circa 98 cm gemeten vanaf
rijbaanniveau, en/of
- twee of drie, althans een of meer schot(en) gelost op, dan wel in de
richting van, de Volkswagen Golf, ten gevolge waarvan er een
afketsbeschadiging is ontstaan aan het rechter voorportier van de Volkswagen
Golf op circa 56 cm hoogte gemeten vanaf rijbaanniveau en/of ten gevolge
waarvan een beschadiging is ontstaan in de achterruit van de Alfa Romeo
(voorzien van het kenteken [kenteken 2] ) op circa 125 cm gemeten vanaf
rijbaanniveau met als gevolg een geheel versplinterde en verdwenen achterruit,
welke auto voor de Volkswagen Golf reed en waarin voornoemde [slachtoffer]
zich bevond;
(artikel 285 jo artikel 45 Wetboek van Strafrecht)
art 285 lid 1 Wetboek van Strafrecht
art 47 lid 1 ahf/sub 1 Wetboek van Strafrecht
2. hij,
op of omstreeks 26 maart 2013 te Vlaardingen, in elk geval in Nederland,
in het geval waarin een wettelijk voorschrift een verklaring onder ede/belofte
vordert en/of daaraan rechtsgevolgen verbindt, schriftelijk, persoonlijk,
opzettelijk een valse verklaring onder
De onder 1 primair en 2 ten laste gelegde feiten zijn wettig en overtuigend bewezen.
1.2. Bewezenverklaring
In bijlage II heeft de rechtbank de inhoud van wettige bewijsmiddelen opgenomen, houdende voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden. Op grond daarvan, en op grond van de redengevende inhoud van het voorgaande, is wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 1 primair en 2 ten laste gelegde heeft begaan op die wijze dat:
1. primair.
hij,
op 26 maart 2013 te Schiedam,
ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om tezamen en in vereniging met een ander opzettelijk [aangever 1] en [aangever 2] en [slachtoffer] van het leven te beroven,
met dat opzet, tezamen en in vereniging met [medeverdachte] ,
- na een (kort) tevoren genomen besluit - ter aanhouding van de inzittenden van de Volkswagen Golf voorzien van het kenteken [kenteken 1] , te weten voornoemde [aangever 1] en [aangever 2] , - zijn dienstwapen ter hand heeft genomen en deze gericht heeft gehouden op het voertuig, en
- schoten heeft gelost op de achterzijde van de Volkswagen Golf, ten gevolge waarvan er twee, doorschotbeschadigingen zijn ontstaan in de kofferklep, te weten rechtsonder ter hoogte van de bumper op circa 70 cm gemeten vanaf rijbaanniveau en rechts onder de achterruit op circa 98 cm gemeten vanaf rijbaanniveau, en
- schoten heeft gelost op, dan wel in de richting van, de Volkswagen Golf, ten gevolge waarvan er een afketsbeschadiging is ontstaan aan het rechter voorportier van de Volkswagen Golf op circa 56 cm hoogte gemeten vanaf rijbaanniveau en ten gevolge
waarvan een beschadiging is ontstaan in de achterruit van de Alfa Romeo voorzien van het kenteken [kenteken 2] op circa 125 cm gemeten vanaf rijbaanniveau met als gevolg een geheel versplinterde en verdwenen achterruit, welke auto voor de Volkswagen Golf reed en waarin voornoemde [slachtoffer] zich bevond,
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
2. hij,
op 26 maart 2013 te Vlaardingen,
in het geval waarin een wettelijk voorschrift een verklaring onder ede/belofte vordert en daaraan rechtsgevolgen verbindt, schriftelijk, persoonlijk, opzettelijk een valse verklaring onder belofte heeft afgelegd,
immers heeft hij, verdachte, toen en daar in een door hem, verdachte, schriftelijk op ambtsbelofte opgemaakt proces-verbaal van bevindingen van 26 maart 2013 (documentcode:1303261100.AMB) opzettelijk valselijk, in strijd met de waarheid - zakelijk weergegeven - verklaard:
- dat hij zag dat de bestuurder van de Volkswagen Golf heel hard gas gaf en heel snel in beweging kwam en in de richting van zijn collega [medeverdachte] reed, en
- dat hij zich in een fractie besefte dat de bestuurder van de Volkswagen Golf zijn collega [medeverdachte] wel eens omver kon rijden, en
- dat hij vervolgens - ter afwending van direct gevaar en om de bestuurder van de Volkswagen Golf op andere gedachte te brengen - besloot zijn dienstwapen te trekken en twee schoten te lossen op de achterzijde van de Volkswagen Golf,
en
- dat hij een fractie later zag en hoorde dat zijn collega [medeverdachte] aan de linkerzijde van de Volkswagen Golf - op zeer dichte afstand van de auto - twee schoten loste.
Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd is niet bewezen. De verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.
Strafbaarheid feiten
De bewezen feiten leveren op:
1. medeplegen van poging tot doodslag, meermalen gepleegd;
2. in de gevallen waarin een wettelijk voorschrift een verklaring onder ede vordert of daaraan rechtsgevolgen verbindt, opzettelijk, schriftelijk, persoonlijk, een valse verklaring afleggen.
Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten.
Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit.
De verdachte is dus strafbaar.
Algemene overweging
De straf die aan de verdachte wordt opgelegd, is gegrond op de ernst van de feiten, de omstandigheden waaronder de feiten zijn begaan en de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. Daarbij wordt in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.
Gelet op hetgeen de rechtbank hierboven heeft overwogen, komt zij tot de volgende conclusies.
Toerekeningsvatbaarheid
Nu de conclusies van de psycholoog gedragen wordt door zijn bevindingen en door hetgeen ook overigens op de terechtzitting is gebleken, neemt de rechtbank die conclusies over en maakt die tot de hare. Bij de verdachte bestond tijdens het begaan van de feiten een gebrekkige ontwikkeling van de geestvermogens in verband waarmee hij in verminderde mate toerekeningsvatbaar wordt geacht.
Straffen
Een poging tot doodslag is één van de ernstigste strafbare feiten uit het Wetboek van Strafrecht. Daarvoor is in beginsel enkel een onvoorwaardelijke gevangenisstraf op zijn plaats. De rechtbank heeft in dit geval meegewogen dat de verdachte politieagent was en het strafbare feit heeft gepleegd in de uitoefening van zijn functie.
Daarnaast is bij het bepalen van de duur van de op te leggen straf in strafmatigende zin meegewogen dat het schietincident en de (uitkomst van) deze strafzaak grote impact hebben gehad en nog zal hebben op verdachtes leven. Door de politie is aan de verdachte reeds de disciplinaire straf van ontslag opgelegd, waardoor de verdachte zijn passie - te weten het vak van politieagent - na een dienstverband van bijna 30 jaar niet meer kan uitoefenen, waarmee hij ook privé zwaar geraakt is. Daarnaast is het denkbaar dat de verdachte, door een veroordeling voor de onderhavige feiten, minder snel in aanmerking komt voor een Verklaring omtrent het gedrag. In deze omstandigheden ziet de rechtbank echter onvoldoende aanleiding om een andere straf op te leggen dan een (langdurige) onvoorwaardelijke gevangenisstraf.
Alles afwegend wordt na te noemen straf passend en geboden geacht.
Toepasselijke wettelijke voorschriften
Gelet is op de artikelen 45, 47, 57, 207 en 287 van het Wetboek van Strafrecht.
Bijlagen
De in dit vonnis genoemde bijlagen maken deel uit van dit vonnis.