ECLI:NL:RBROT:2013:9054

Rechtbank Rotterdam Team Bestuursrecht 2 zaaknummer: ROT 13/2755 uitspraak van de enkelvoudige kamer van 21 november 2013 in de zaak tussen [eiser], te [woonplaats 1], eiser, en de naamloze vennootschap De Nederlandsche Bank N.V. (DNB), verweerster, gemachtigde: mr. S.M.C. Nuyten.

Bij besluit van 17 december 2012 (het primaire besluit) heeft DNB eisers verzoek om vergoeding op grond van het depositogarantiestelsel (DGS) buiten behandeling gesteld. Bij besluit van 20 maart 2013 (het bestreden besluit) heeft DNB het bezwaar van eiser ongegrond verklaard. Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. DNB heeft een verweerschrift ingediend. Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 28 oktober 2012. Eiser is verschenen. Namens DNB zijn verschenen haar gemachtigde en diens kantoorgenoot mr. E.S. Sijmons, vergezeld door mr. A. Veuskens, werkzaam bij DNB.

1. Op grond van artikel 3:259, tweede lid, van de Wet op het financieel toezicht (Wft) is er een depositogarantiestelsel dat tot doel heeft depositohouders te compenseren in het geval een bank niet in staat is te voldoen aan haar verplichtingen die voortvloeien uit vorderingen uit deposito's. 1.1 Ten aanzien van DSB Bank N.V. (DSB) is door de rechtbank Amsterdam op 12 oktober 2009 een noodregeling als bedoeld in afdeling 3.5.5 van de Wft van toepassing verklaard. Vervolgens heeft DNB op 19 oktober 2009 het DGS in werking gesteld. 1.2 Op 2 februari 2010 heeft eiser een aanvraag op grond van het DGS online ingediend en ondertekend via Digid. Op die aanvraag staan de volgende gegevens vermeld: “AANVRAAGFORMULIER VERGOEDING DEPOSITOGARANTIESTELSEL DSB BANK N.V. 1. GEGEVENS VAN DE AANVRAGER Persoonsgegevens van de aanvrager Aanhef: Dhr Achternaam: [naam] Tussenvoegsel: Voorletters:[voorletters] Postcode: [postcode] Huisnummer[nummer] Adres: [adres] Woonplaats:[woonplaats 2] Land: [land] Geboortedatum: [geboortedatum] BSN: [BSN] Telefoonnummer: [telefoonnummer] E-mail: [e-mailadres 1] Bankrekeningnummer: [rekeningnummer] (waarop u een vergoeding onder het depositogarantiestelsel wilt ontvangen) Naam bank: RABOBANK NEDERLAND Tenaamstelling van de bankrekening:[naam] IBAN nummer: [rekeningnummer] BIC code: [code] U heeft aangegeven via elektronische weg te willen corresponderen met de Nederlandsche Bank met betrekking tot deze aanvraag. Tevens heeft u verklaard voldoende bereikbaar te zijn op onderstaand emailadres. Opgegeven emailadres: [e-mailadres 2]” 1.3 Bij besluit van 4 februari 2010 heeft DNB eisers verzoek om vergoeding op grond van het DGS toegewezen tot een bedrag van € 198,33 aan rente op de door eiser aangehouden achtergestelde depositorekening bij DSB. Voorts heeft DNB vergoeding van de hoofdsom van het achtergesteld deposito op die rekening, dat op 12 oktober 2009 € 5.000,- bedroeg, geweigerd. In de bij dit besluit gevoegde aanvullende toelichting met betrekking tot achtergestelde deposito’s staat, voor zover van belang, het volgende vermeld: “Zoals in diverse media te lezen is geweest, zal namens leden van betrokken belangenorganisaties een procedure tegen de Nederlandsche Bank worden aangespannen waarbij de rechter zal beoordelen of de Nederlandsche Bank terecht heeft beslist dat achtergestelde deposito’s niet onder de dekking van het depositogarantiestelsel vallen. Hierbij is het streven om op zo kort mogelijke termijn een uitspraak van de rechter te krijgen. Mocht de rechter uiteindelijk tot een ander oordeel komen dan de Nederlandsche Bank, dan zal de Nederlandsche Bank houders van achtergestelde deposito’s in de gelegenheid stellen om – voor zover nodig – alsnog een aanvraag in te dienen, dan wel zal de Nederlandsche Bank de aanvraag heroverwegen. Gezien het bovenstaande is het op dit moment dus niet nodig een bezwaarschrift in te dienen tegen de afwijzing van de aanvraag van de hoofdsom van het achtergesteld deposito.” 1.4 Eiser heeft tegen het besluit van 4 februari 2010 geen rechtsmiddel ingesteld. 1.5 Op 30 juni 2011 heeft het College van Beroep voor het bedrijfsleven (CBb) in zijn uitspraak van 30 juni 2011 (ECLI:NL:CBB:2011:BQ9755) - kort gezegd - bepaald dat (ook) de hoofdsom van achtergestelde deposito’s aanspraak geeft op vergoeding op grond van het DGS. 1.6 Naar aanleiding van deze uitspraak van het CBb heeft DNB de houders van achtergestelde deposito’s bij DSB (deposanten) in staat gesteld alsnog een aanvraag om vergoeding op grond van het DGS - bedoeld voor herziening of verschoonbaar te laat ingediende verzoeken - elektronisch bij DNB in te dienen in de periode van 1 september 2011 tot 30 november 2011. 1.7 Bij e-mail van 8 november 2012 heeft eiser bij DNB een verzoek ingediend om herziening van het besluit van 4 februari 2010 voor zover daarbij vergoeding van de hoofdsom van zijn achtergestelde deposito onder het DGS is geweigerd (het verzoek). 2. Aan het bestreden besluit heeft DNB - onder handhaving van het primaire besluit - ten grondslag gelegd dat zij eisers verzoek buiten behandeling heeft gesteld, omdat hij dit verzoek ruim buiten de uiterlijke termijn van 1 september 2011 tot 30 november 2011 heeft ingediend. Dit is volgens DNB onredelijk laat, terwijl de door eiser gegeven redenen voor deze overschrijding volgens haar geen verschoonbare termijnoverschrijding opleveren. DNB heeft voorts aangevoerd dat zij zich primair op het standpunt stelt dat er door DNB via algemene berichtgeving voldoende bekendheid is gegeven aan de - beperkte - mogelijkheid om alsnog in aanmerking te komen voor vergoeding onder het DGS. Zo is de deposanten in de beslissingen op hun eerdere aanvragen meegedeeld dat de rechter zou oordelen of achtergestelde deposito’s al dan niet voor vergoeding onder het DGS in aanmerking zouden komen; bij eiser is dit in het besluit van 4 februari 2010 meegedeeld. Daarnaast is deze mogelijkheid bekend gemaakt op de eigen website van DNB, in de Staatscourant van 31 augustus 2011 (Stcrt. 2011, 15660) en in zes landelijke dagbladen. Ook heeft DNB de bij DSB geregistreerde e-mailadressen van deposanten een inlogcode gemaild. Bovendien hebben diverse media er aandacht aan besteed. Daar bovenop, als extra service, heeft DNB er nog voor gekozen de deposanten die niet reageerden individueel te benaderen via de telefoon, aldus DNB. 3. Eiser betoogt dat DNB zijn verzoek ten onrechte buiten behandeling heeft gesteld, omdat sprake is van een verschoonbare termijnoverschrijding. De diverse berichtgeving van DNB heeft hem niet bereikt en dat kan hem niet worden verweten. In de eerste plaats omdat hij ten tijde van de - media-aandacht voor de - uitspraak van het CBb in het buitenland verbleef voor een vakantie. Voorts heeft DNB fouten in de adressering gemaakt bij het versturen van post en e-mails en tot slot acht hij het onmogelijk dat DNB hem zou hebben gebeld dan wel een voicemailbericht zou hebben ingesproken; dan zou hij namelijk altijd hebben teruggebeld. 3.1 De rechtbank stelt allereerst vast dat op het aanvraagformulier uit 2010 in het zwarte kader het e-mailadres ‘[e-mailadres 1]’ staat vermeld, wat een onjuist e-mailadres is dan wel niet door eiser wordt gebruikt. Vervolgens blijkt verderop uit het aanvraagformulier dat eiser heeft gekozen via de elektronische weg met DNB te corresponderen en vervolgens zijn juiste e-mailadres ‘[e-mailadres 2]’ heeft ingevuld. Gelet daarop is de overweging van DNB in het bestreden besluit op pagina 4, onder ii) dat dat er niet aan af doet, niet zorgvuldig. Bovendien is het moeilijk te volgen dat DNB het juiste e-mailadres ‘[e-mailadres 2]’ destijds alleen heeft gebruikt ten behoeve van de digitaal gevoerde procedure die zag op de aanvraag uit 2010 en dat DNB na de uitspraak van het CBb bij het digitaal toezenden van een login-code aan eiser gebruik is gemaakt van het e-mailadres ‘[e-mailadres 1]’. DNB heeft daarvoor ter zitting de verklaring gegeven dat zij voor het individueel benaderen van de deposanten in 2012 gebruik heeft gemaakt van uit de administratie van DSB, na de uitspraak van het CBb geüpdatete, adresgegevens. Echter, ter zitting heeft eiser aan hem gerichte correspondentie van DSB laten zien met daarop zijn juiste adresgegevens.

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. Deze uitspraak is gedaan door mr. L.A.C. van Nifterick, rechter, in aanwezigheid van mr. B.M. van der Kuil, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 21 november 2013. griffier rechter Afschrift verzonden aan partijen op: Rechtsmiddel Tegen deze uitspraak kan binnen zes weken na de dag van verzending daarvan hoger beroep worden ingesteld bij het College van Beroep voor het bedrijfsleven.