ECLI:NL:RBROT:2011:BT7232

RECHTBANK ROTTERDAM Sector Bestuursrecht Enkelvoudige kamer Reg.nr.: AWB 11/107 BC-T2 Uitspraak in het geding tussen [A], wonende te [woonplaats], eiser, en de naamloze vennootschap De Nederlandsche bank N.V., verweerster (hierna: DNB). 1 Ontstaan en loop van de procedure Bij besluit van 6 december 2010 heeft DNB het bezwaar van eiser tegen het besluit van DNB van 18 mei 2010 strekkende tot het toekennen van een uitkering van € 29,29 uit hoofde van het depositogarantiestelsel voor depositohouders van DSB Bank N.V. (hierna: DSB) ongegrond verklaard. Tegen dit besluit (hierna: het bestreden besluit) heeft eiser beroep ingesteld. Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 11 augustus 2011. Eiser is niet tijdig verschenen. DNB heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. S.M.C. Nuyten en mr. M.A.M. Suijkerbuijk. De rechtbank, recht doende: verklaart het beroep ongegrond. Aldus gedaan door mr. D. Haan, rechter, in tegenwoordigheid van mr. drs. R. Stijnen, griffier. De griffier: De rechter: Uitgesproken in het openbaar op: 6 oktober 2011. Afschrift verzonden op: Een belanghebbende – onder wie in elk geval eiser wordt begrepen – en DNB kunnen tegen deze uitspraak hoger beroep instellen bij het College van Beroep voor het bedrijfsleven, Postbus 20021, 2500 EA Den Haag. De termijn voor het indienen van het beroepschrift is zes weken en vangt aan met ingang van de dag na die waarop het afschrift van deze uitspraak is verzonden. 2.1 Eiser heeft zich na de sluiting van het onderzoek ter zitting alsnog gemeld. De rechtbank heeft daarin geen aanleiding gezien het onderzoek te heropenen. In de nadien door eiser ingezonden pleitnota ziet de rechtbank evenmin aanleiding het onderzoek te heropenen en deze wordt dan ook bij de volgende beoordeling buiten beschouwing gelaten. De griffier zal dit stuk aan eiser terugzenden. 2.2 Ingevolge artikel 20, eerste lid, van het Besluit bijzondere prudentiële maatregelen, beleggerscompensatie en depositogarantie Wft (hierna: Bbpm) komen voor voldoening ingevolge het depositogarantiestelsel in aanmerking vorderingen uit deposito’s, die de betalingsonmachtige bank aan de personen, bedoeld in artikel 19 van het Bbpm, verschuldigd is of die hen toebehoren en die de betalingsonmachtige bank voor hen overeenkomstig de wettelijke en contractuele voorwaarden houdt. Ingevolge artikel 25, eerste lid, van het Bbpm stelt DNB het bestaan en de waarde van de ingediende vorderingen vast aan de hand van de op de vorderingen toepasselijke wettelijke bepalingen en contractuele voorwaarden, de boekhouding van de betalingsonmachtige financiële onderneming en eventuele andere relevante documenten. 2.3 Nadat op 12 oktober 2009 op DSB de noodregeling van toepassing was verklaard en DSB op 19 oktober 2009 failliet was verklaard, heeft DNB op 19 oktober 2009 het depositogarantiestelsel als bedoeld in artikel 3:260 van de Wet financieel toezicht voor DSB in werking gesteld. Nadat eiser een aanvraag om een uitkering had ingediend heeft DNB vastgesteld dat op het saldo op het deposito met nummer 077.80.31.292 op naam van eiser (hierna: het deposito) op 12 oktober 2009 € 29,29 bedroeg. Dit bedrag heeft DNB aan eiser uitgekeerd. Omdat eiser heeft gesteld dat het depositosaldo € 65.025,61 zou moeten zijn heeft DNB navraag gedaan bij de curatoren van DSB. De curatoren hebben geantwoord dat op 6 juni 2006 door de Belastingdienst executoriaal derdenbeslag is gelegd tot een bedrag van € 64.996,32, welk bedrag op 7 juli 2006 aan de Belastingdienst heeft overgemaakt, en dat eiser daarvan op de hoogte is gebracht bij brief van 21 juli 2006. 2.4 Eiser betoogt dat uit de stukken blijkt dat door hem een bedrag van € 65.665,65 is gestort op het deposito en dat hij dit bedrag daarna niet daaraan heeft onttrokken. Volgens eiser heeft DNB dit bedrag dan ook ten onrechte niet betrokken bij de vaststelling van het saldo van het deposito op 12 oktober 2009. 2.4.1 Dit betoog faalt. Eiser miskent dat ingevolge artikel 20, eerste lid, van het Bbpm slechts een uitkering aan hem kan worden toegekend ter hoogte van het saldo dat op 12 oktober 2009 op het deposito stond, dit met inachtneming van het in artikel 26 van het Bbpm bedoelde maximum van € 100.000,00. Nu dit saldo blijkens de administratie van de curatoren niet meer bedroeg dan € 29,29, heeft DNB terecht dit bedrag aan eiser uitgekeerd. De door eiser kennelijk betwiste rechtmatigheid van de vermelde overmaking aan de Belastingdienst ingevolge het executoriaal derdenbeslag kan niet tot een ander oordeel leiden, reeds omdat het Bbpm geen dekking biedt voor onrechtmatige onttrekkingen aan een deposito. 2.5 Het beroep is ongegrond. 2.6 Voor een veroordeling in de proceskosten ziet de rechtbank geen aanleiding.