ECLI:NL:RBOVE:2026:2038

RECHTBANK OVERIJSSEL Zittingsplaats Zwolle Bestuursrecht zaaknummer: ZWO 25/3320 uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen [eiseres], uit [woonplaats], eiseres en de minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap (hierna: de minister), Dienst Uitvoering Onderwijs, gemachtigde: mr. G.J.M. Naber. Samenvatting Deze uitspraak gaat over de afwijzing van het verzoek van eiseres om met terugwerkende kracht haar diplomatermijn vanwege medische redenen met zeven maanden te verlengen, zodat haar studieschuld wordt omgezet in een gift. De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de minister het verzoek terecht heeft afgewezen, omdat niet is voldaan aan de voorwaarden van artikel 5.16, vijfde lid, van de Wsf 2000 . De ondersteunende verklaring van de onderwijsinstelling ontbreekt, waardoor de minister terecht heeft besloten dat geen causaal verband is vast te stellen tussen de medische omstandigheden en de opgelopen studievertraging. Daarom is het beroep ongegrond. Inleiding 1. Aan eiseres is vanaf 1 september 2004 studiefinanciering toegekend voor de hbo-opleiding Theater, Film en Televisiewetenschappen. Met ingang van 1 september 2005 is zij gestart met de opleiding Hoger Toeristisch en Recreatief Onderwijs. Voor deze studie heeft zij haar diploma behaald op 31 augustus 2009. Vervolgens is met het besluit van 10 januari 2010 haar prestatiebeurs omgezet in een gift. 1.1. Met ingang van 1 september 2011 is eiseres gestart met de opleiding Leisure, Tourism and Environment aan de Wageningen University. Deze opleiding heeft zij afgerond met een diploma op 27 februari 2015. 1.2. Op 30 april 2025 heeft eiseres aan de minister verzocht om met terugwerkende kracht de diplomatermijn te verlengen. Bij de aanvraag heeft zij een verklaring van de studentendecaan van de Wageningen University en een verklaring van de huisarts gevoegd. 1.3. De minister heeft de aanvraag met het besluit van 8 juli 2025 afgewezen. Met het bestreden besluit van 30 september 2025 op het bezwaar van eiseres is de minister bij de afwijzing van de aanvraag gebleven. 1.4. Eiseres heeft op 11 november 2025 beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. Op 24 januari 2026 heeft zij aanvullende gronden ingediend. 1.5. De minister heeft op 2 februari 2026 gereageerd met een verweerschrift. Eiseres heeft op 4 februari 2026 haar medische dossier opgestuurd. 1.6. De rechtbank heeft het beroep op 19 februari 2026 op zitting behandeld. Hierbij waren eiseres en de gemachtigde van de minister aanwezig. Standpunt van de minister 2. Volgens de minister kan aan eiseres geen verlenging van de diplomatermijn worden toegekend, omdat de onderwijsinstelling haar verzoek niet ondersteunt. Uit de verklaring van de decaan blijkt dat zij - na overleg in het decanenteam - geen causaal verband heeft kunnen vaststellen tussen de medische omstandigheden en het niet kunnen afronden van de opleiding binnen de diplomatermijn van 10 jaar, die eindigde op 31 augustus 2014. Standpunten van eiseres 3. Eiseres stelt dat haar diplomatermijn alsnog met zeven maanden moet worden verlengd. De studentendecaan heeft weliswaar verklaard dat zij het verzoek niet kan ondersteunen, maar in de brief staat ook dat het decanenteam hoopt dat de minister de medische omstandigheden wel meeweegt. Dit is van belang, omdat de decaan in 2012 wel drie maanden studievertraging heeft vastgesteld. Dat was volgens eiseres vanwege dezelfde medische klachten die er uiteindelijk ook voor hebben gezorgd dat zij haar opleiding niet tijdig heeft kunnen afronden. Ook geeft de studentendecaan in de brief aan dat zij op basis van de aangeleverde verklaringen heeft gezien dat er ook na 2012 bijzondere omstandigheden waren, maar dat zij daar destijds niet in hebben mee kunnen denken of adviseren omdat eiseres die omstandigheden toen niet heeft gemeld. Volgens eiseres heeft de minister hier onvoldoende rekening mee gehouden. 3.1. Ook stelt eiseres dat de minister miskent dat hij zelfstandig een besluit kan nemen op haar verzo De minister heeft kunnen concluderen dat er gelet op deze verklaring geen causaal verband is vast te stellen tussen de medische omstandigheden van eiseres en het niet kunnen afronden van de opleiding binnen de diplomatermijn van 10 jaar. 4.4. De beroepsgrond dat door de studentendecaan wel aan de minister is gevraagd om naar de medische verklaringen van na 2012 te kijken slaagt niet, omdat het niet aan de minister is om die verklaringen te beoordelen. De gemachtigde van de minister heeft tijdens de zitting goed toegelicht dat de minister dat ook niet kan, omdat de minister niet kan inschatten of de medische klachten reden zijn voor een verlenging van de diplomatermijn. Dat is nu juist ter beoordeling aan de onderwijsinstelling, omdat de onderwijsinstelling weet wat de opleiding vergt en wat de instelling - zo nodig - kan doen om eiseres bij te staan in het halen van haar diploma binnen de daarvoor geldende termijn. Omdat eiseres zich echter destijds niet bij de decaan heeft gemeld, heeft zij het voor de onderwijsinstelling onmogelijk gemaakt om haar hierin bij te staan. 4.5. Het beroep van eiseres op de uitspraak van 29 april 2015 van de CRvB slaagt niet, omdat die uitspraak niet vergelijkbaar is. In die zaak bleek uit de stukken in het dossier genoegzaam dat zowel artsen als het college van bestuur van de onderwijsinstelling van opvatting waren dat de betrokken persoon als gevolg van een functiestoornis of chronische ziekte niet in staat was het afsluitend examen met goed gevolg af te ronden binnen de duur van de prestatiebeurs. Daaraan deed onder die omstandigheden niet af dat de decaan had geweigerd het formulier voorziening prestatiebeurs te ondertekenen. Een vergelijkbare situatie doet zich hier niet voor. 4.6. De rechtbank oordeelt ten slotte dat de hoorplicht niet geschonden is, omdat in artikel 7:3 van de Wsf 2000 is bepaald dat artikel 7:2 tot en met 7:9 van de Algemene wet bestuursrecht niet van toepassing zijn. Daarom was de minister niet verplicht om eiseres een hoorzitting aan te bieden om haar bezwaarschrift toe te lichten. Conclusie en gevolgen 5. Het beroep is ongegrond. Dit betekent dat eiseres geen gelijk krijgt. Daarom krijgt zij het door haar betaalde griffierecht van € 53,- niet terug. Beslissing De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. Deze uitspraak is gedaan door mr. E. Hoekstra, rechter, in aanwezigheid van J.T. Boddeüs, griffier. Uitgesproken in het openbaar op griffier rechter Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: Informatie over hoger beroep Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Centrale Raad van Beroep waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Digitaal hoger beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan de Centrale Raad van Beroep, Postbus 16002, 3500 DA Utrecht. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Centrale Raad van Beroep vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen. Bijlage: artikelen uit de Wet studiefinanciering 2000 (Wsf 2000) Artikel 5.5 van de Wsf 2000 De diplomatermijn hoger onderwijs is een periode van 10 jaren. Deze periode vangt aan op de eerste dag van de maand waarover voor het eerst studiefinanciering is toegekend voor het volgen van hoger onderwijs. Artikel 5.7, eerste lid, van de Wsf 2000 1. Indien een student binnen de diplomatermijn hoger onderwijs met goed gevolg een hbo-bacheloropleiding of het geheel van een wo-bacheloropleiding en een wo-masteropleiding afrondt, wordt de aan hem toegekende prestatiebeurs hoger onderwijs voor de duur van de desbetreffende opleiding omgezet in een gift. Artikel 5.16 van