ECLI:NL:RBOVE:2026:1722

ECLI:NL:RBOVE:2026:1722 text/xml public 2026-04-07T10:03:44 2026-04-02 Raad voor de Rechtspraak nl Rechtbank Overijssel 2026-04-02 AK_25_3477 Uitspraak Eerste aanleg - enkelvoudig NL Zwolle Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht Rechtspraak.nl http://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:RBOVE:2026:1722 text/html public 2026-04-02T12:08:34 2026-04-02 Raad voor de Rechtspraak nl ECLI:NL:RBOVE:2026:1722 Rechtbank Overijssel , 02-04-2026 / AK_25_3477 PW, bijzondere bijstand. Ontvankelijkheid bezwaar. Bezwaar is terecht kennelijk niet-ontvankelijk verklaard vanwege het ontbreken van bezwaargronden. Geen sprake van een verschoonbare reden. RECHTBANK OVERIJSSEL Zittingsplaats Zwolle Bestuursrecht zaaknummer: ZWO 25/3477 uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen [eiser], uit [woonplaats], en het college van burgemeester en wethouders van Olst-Wijhe, het college (gemachtigden: mr. A.C. Beijering- Beck, mr. I.M. de Vries en M. Luchtenberg). Samenvatting 1. Deze uitspraak gaat over de kennelijk niet-ontvankelijk verklaring van het bezwaar van [eiser] tegen de afwijzing van de aanvraag voor bijzondere bijstand voor verhuiskosten op grond van de PW . [eiser] is het niet eens met de niet-ontvankelijkverklaring. Hij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de aanvraag. De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het college het bezwaar van [eiser] terecht niet-ontvankelijk heeft verklaard. [eiser] krijgt dus geen gelijk en het beroep is dus ongegrond. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft. Procesverloop 2. [eiser] heeft een aanvraag ingediend om bijzondere bijstand voor verhuiskosten. Het college heeft met het primaire besluit van 4 september 2025 de aanvraag afgewezen. Met het bestreden besluit van 23 oktober 2025 heeft het college het bezwaar van [eiser] kennelijk niet-ontvankelijk verklaard omdat hij geen bezwaargronden heeft ingediend. 2.1 [eiser] heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. 2.2 De rechtbank heeft het beroep op 10 maart 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: [eiser] en de gemachtigden van het college. Beoordeling door de rechtbank De ontvankelijkheid van het beroep 3.1 Iemand die beroep instelt, moet in het beroepschrift de gronden van het beroep vermelden. Dat houdt in: aangeven op welke specifieke punten hij of zij het niet eens is met het bestreden besluit. Wanneer dit niet wordt gedaan, kan de rechtbank na een herstelmogelijkheid het beroep niet-ontvankelijk verklaren. 3.2 [eiser] heeft in beroep een groot aantal stukken overgelegd (genoemd producties 1 tot en met 12). [eiser] heeft op “productie 11” (een kopie van de herstelverzuimbrief in bezwaar) genoteerd; “Bleek achteraf in de spambox binnen gekomen maar gemist wegens de hectiek van de verhuizing”. Hoewel de rechtbank deze verklaring erg summier acht, dient de bestuursrechter de aangevoerde beroepsgronden voldoende ruim naar hun strekking op te vatten. Met toepassing van artikel 8:69, tweede lid, van de Awb, vat de rechtbank de opmerking van [eiser] zo op dat hij aanvoert dat het college zijn bezwaarschrift ten onrechte niet-ontvankelijk heeft verklaard omdat het niet indienen van bezwaargronden verschoonbaar moet worden geacht. Het beroep is ontvankelijk. Wat vooraf ging aan het bestreden besluit 4. [eiser] was eigenaar van de woningen aan de [adres 1] en de [adres 2]. [eiser] woonde op de [adres 1] en was voornemens te verhuizen naar de [adres 2]. Op 27 juni 2025 heeft [eiser] bij het college een aanvraag ingediend om bijzondere bijstand voor verhuiskosten ter hoogte van € 2.500,-. 5. Met het primaire besluit heeft het college de aanvraag om bijzondere bijstand afgewezen omdat de kosten behoren tot de incidenteel algemeen voorkomende kosten van bestaan en omdat er geen bijzondere omstandigheden zijn gebleken die er voor zorgen dat de algemene bijstandsnorm niet voorziet in deze kosten, of wel voorziet maar door bijzondere omstandigheden niet uit de norm betaald kunnen worden. [eiser] was in het bezit van twee woningen en heeft besloten om één van de woningen te verkopen. De verkoop en verhuizing berust op een keuze. Het was voor [eiser] voorzienbaar dat verhuiskosten zouden ontstaan. 6. [eiser] heeft tegen het primaire besluit bezwaar gemaakt. 7. Het college heeft [eiser] met de brief van 12 september 2025, die is verzonden naar [eiser]’s e-mailadres, een hersteltermijn geboden voor het indienen van bezwaargronden tot uiterlijk 26 september 2025. [eiser] heeft daarna geen gronden ingediend. Het standpunt van het college 8. Het college heeft, onder verwijzing naar het advies van de bezwarenadviescommissie, het bezwaar van [eiser] kennelijk niet-ontvankelijk verklaard. Uit het advies van de bezwarenadviescommissie volgt dat [eiser] enkel pro-forma bezwaar heeft ingediend en dat [eiser], ondanks de geboden hersteltermijn, geen gronden heeft ingediend. [eiser] heeft ook geen omstandigheden naar voren gebracht die de termijnoverschrijding verschoonbaar maken. Omdat het bezwaar kennelijk niet-ontvankelijk is, heeft het college geen hoorzitting gehouden. Het standpunt van [eiser] 13. De rechtbank begrijpt dat [eiser] in beroep aanvoert dat het college zijn bezwaarschrift ten onrechte niet-ontvankelijk heeft verklaard. Hij heeft een verschoonbare reden voor het niet indienen van bezwaargronden. [eiser] heeft de herstelverzuimbrief van het college van 12 september 2025 pas achteraf in zijn spambox aangetroffen en hij heeft die e-mail gemist vanwege de hectiek rondom de verhuizing. Het oordeel van de rechtbank 14. Iemand die bezwaar maakt tegen een besluit van een bestuursorgaan, moet in het bezwaarschrift de gronden van het bezwaar vermelden. Dat houdt in: zeggen op welke specifieke punten hij of zij het niet eens is met het besluit. Als dat niet gebeurt, kan het bestuursorgaan na een herstelmogelijkheid het bezwaar op grond van artikel 6:6 van de Awb niet-ontvankelijk verklaren. 15 Tussen partijen is niet in geschil dat [eiser] geen bezwaargronden heeft ingediend. Het geschil spitst zich toe op de vraag of de termijnoverschrijding verschoonbaar kan worden geacht. 16. De rechtbank ziet in hetgeen [eiser] heeft aangevoerd onvoldoende reden om het ontbreken van bezwaargronden verschoonbaar te achten. Het is de verantwoordelijkheid van [eiser] om de gronden van bezwaar in te dienen. Voor zover hij daartoe als gevolg van een verhuizing niet toe in staat was, had het op zijn weg gelegen iemand in te schakelen. Niet is gebleken dat [eiser] gedurende de hele termijn waarin hij gronden kon indienen niet staat was om tijdig gronden van bezwaar in te dienen, dan wel iemand daartoe de opdracht te geven om dat namens hem te doen. [eiser] en het college hebben bij de zitting bevestigd dat [eiser] al jaren via e-mail correspondeert met het college. Dat [eiser] de herstelverzuimbrief niet heeft gezien omdat deze e-mail in de spambox terecht was gekomen, is een omstandigheid die voor rekening en risico van [eiser] dient te blijven. Hij had hierop bedacht kunnen zijn en de spambox kunnen bekijken. Daar komt bij dat [eiser] meerdere bezwaar- en beroepsprocedures heeft lopen tegen het college en hij bekend is met de verplichting om tijdig bezwaargronden aan te leveren. De onderhavige termijnoverschrijding blijft daarom voor rekening en risico van [eiser]. Conclusie en gevolgen 17. Gelet op het voorgaande oordeelt de rechtbank dat het college het bezwaar terecht kennelijk niet-ontvankelijk heeft verklaard. Het beroep is daarom ongegrond. [eiser] krijgt daarom het griffierecht niet terug. Hij krijgt ook geen vergoeding van zijn proceskosten. Beslissing De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. Deze uitspraak is gedaan door mr. A.T. de Kwaasteniet, rechter, in aanwezigheid van mr. C.L.M.

ECLI:NL:RBOVE:2026:1722 text/xml public 2026-04-07T10:03:44 2026-04-02 Raad voor de Rechtspraak nl Rechtbank Overijssel 2026-04-02 AK_25_3477 Uitspraak Eerste aanleg - enkelvoudig NL Zwolle Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht Rechtspraak.nl http://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:RBOVE:2026:1722 text/html public 2026-04-02T12:08:34 2026-04-02 Raad voor de Rechtspraak nl ECLI:NL:RBOVE:2026:1722 Rechtbank Overijssel , 02-04-2026 / AK_25_3477 PW, bijzondere bijstand. Ontvankelijkheid bezwaar. Bezwaar is terecht kennelijk niet-ontvankelijk verklaard vanwege het ontbreken van bezwaargronden. Geen sprake van een verschoonbare reden. RECHTBANK OVERIJSSEL Zittingsplaats Zwolle Bestuursrecht zaaknummer: ZWO 25/3477 uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen [eiser], uit [woonplaats], en het college van burgemeester en wethouders van Olst-Wijhe, het college (gemachtigden: mr. A.C. Beijering- Beck, mr. I.M. de Vries en M. Luchtenberg). Samenvatting 1. Deze uitspraak gaat over de kennelijk niet-ontvankelijk verklaring van het bezwaar van [eiser] tegen de afwijzing van de aanvraag voor bijzondere bijstand voor verhuiskosten op grond van de PW . [eiser] is het niet eens met de niet-ontvankelijkverklaring. Hij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de aanvraag. De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het college het bezwaar van [eiser] terecht niet-ontvankelijk heeft verklaard. [eiser] krijgt dus geen gelijk en het beroep is dus ongegrond. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft. Procesverloop 2. [eiser] heeft een aanvraag ingediend om bijzondere bijstand voor verhuiskosten. Het college heeft met het primaire besluit van 4 september 2025 de aanvraag afgewezen. Met het bestreden besluit van 23 oktober 2025 heeft het college het bezwaar van [eiser] kennelijk niet-ontvankelijk verklaard omdat hij geen bezwaargronden heeft ingediend. 2.1 [eiser] heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. 2.2 De rechtbank heeft het beroep op 10 maart 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: [eiser] en de gemachtigden van het college. Beoordeling door de rechtbank De ontvankelijkheid van het beroep 3.1 Iemand die beroep instelt, moet in het beroepschrift de gronden van het beroep vermelden. Dat houdt in: aangeven op welke specifieke punten hij of zij het niet eens is met het bestreden besluit. Wanneer dit niet wordt gedaan, kan de rechtbank na een herstelmogelijkheid het beroep niet-ontvankelijk verklaren. 3.2 [eiser] heeft in beroep een groot aantal stukken overgelegd (genoemd producties 1 tot en met 12). [eiser] heeft op “productie 11” (een kopie van de herstelverzuimbrief in bezwaar) genoteerd; “Bleek achteraf in de spambox binnen gekomen maar gemist wegens de hectiek van de verhuizing”. Hoewel de rechtbank deze verklaring erg summier acht, dient de bestuursrechter de aangevoerde beroepsgronden voldoende ruim naar hun strekking op te vatten. Met toepassing van artikel 8:69, tweede lid, van de Awb, vat de rechtbank de opmerking van [eiser] zo op dat hij aanvoert dat het college zijn bezwaarschrift ten onrechte niet-ontvankelijk heeft verklaard omdat het niet indienen van bezwaargronden verschoonbaar moet worden geacht. Het beroep is ontvankelijk. Wat vooraf ging aan het bestreden besluit 4. [eiser] was eigenaar van de woningen aan de [adres 1] en de [adres 2]. [eiser] woonde op de [adres 1] en was voornemens te verhuizen naar de [adres 2]. Op 27 juni 2025 heeft [eiser] bij het college een aanvraag ingediend om bijzondere bijstand voor verhuiskosten ter hoogte van € 2.500,-. 5. Met het primaire besluit heeft het college de aanvraag om bijzondere bijstand afgewezen omdat de kosten behoren tot de incidenteel algemeen voorkomende kosten van bestaan en omdat er geen bijzondere omstandigheden zijn gebleken die er voor zorgen dat de algemene bijstandsnorm niet voorziet in deze kosten, of wel voorziet maar door bijzondere omstandigheden niet uit de norm betaald kunnen worden. [eiser] was in het bezit van twee woningen en heeft besloten om één van de woningen te verkopen. De verkoop en verhuizing berust op een keuze. Het was voor [eiser] voorzienbaar dat verhuiskosten zouden ontstaan. 6. [eiser] heeft tegen het primaire besluit bezwaar gemaakt. 7. Het college heeft [eiser] met de brief van 12 september 2025, die is verzonden naar [eiser]’s e-mailadres, een hersteltermijn geboden voor het indienen van bezwaargronden tot uiterlijk 26 september 2025. [eiser] heeft daarna geen gronden ingediend. Het standpunt van het college 8. Het college heeft, onder verwijzing naar het advies van de bezwarenadviescommissie, het bezwaar van [eiser] kennelijk niet-ontvankelijk verklaard. Uit het advies van de bezwarenadviescommissie volgt dat [eiser] enkel pro-forma bezwaar heeft ingediend en dat [eiser], ondanks de geboden hersteltermijn, geen gronden heeft ingediend. [eiser] heeft ook geen omstandigheden naar voren gebracht die de termijnoverschrijding verschoonbaar maken. Omdat het bezwaar kennelijk niet-ontvankelijk is, heeft het college geen hoorzitting gehouden. Het standpunt van [eiser] 13. De rechtbank begrijpt dat [eiser] in beroep aanvoert dat het college zijn bezwaarschrift ten onrechte niet-ontvankelijk heeft verklaard. Hij heeft een verschoonbare reden voor het niet indienen van bezwaargronden. [eiser] heeft de herstelverzuimbrief van het college van 12 september 2025 pas achteraf in zijn spambox aangetroffen en hij heeft die e-mail gemist vanwege de hectiek rondom de verhuizing. Het oordeel van de rechtbank 14. Iemand die bezwaar maakt tegen een besluit van een bestuursorgaan, moet in het bezwaarschrift de gronden van het bezwaar vermelden. Dat houdt in: zeggen op welke specifieke punten hij of zij het niet eens is met het besluit. Als dat niet gebeurt, kan het bestuursorgaan na een herstelmogelijkheid het bezwaar op grond van artikel 6:6 van de Awb niet-ontvankelijk verklaren. 15 Tussen partijen is niet in geschil dat [eiser] geen bezwaargronden heeft ingediend. Het geschil spitst zich toe op de vraag of de termijnoverschrijding verschoonbaar kan worden geacht. 16. De rechtbank ziet in hetgeen [eiser] heeft aangevoerd onvoldoende reden om het ontbreken van bezwaargronden verschoonbaar te achten. Het is de verantwoordelijkheid van [eiser] om de gronden van bezwaar in te dienen. Voor zover hij daartoe als gevolg van een verhuizing niet toe in staat was, had het op zijn weg gelegen iemand in te schakelen. Niet is gebleken dat [eiser] gedurende de hele termijn waarin hij gronden kon indienen niet staat was om tijdig gronden van bezwaar in te dienen, dan wel iemand daartoe de opdracht te geven om dat namens hem te doen. [eiser] en het college hebben bij de zitting bevestigd dat [eiser] al jaren via e-mail correspondeert met het college. Dat [eiser] de herstelverzuimbrief niet heeft gezien omdat deze e-mail in de spambox terecht was gekomen, is een omstandigheid die voor rekening en risico van [eiser] dient te blijven. Hij had hierop bedacht kunnen zijn en de spambox kunnen bekijken. Daar komt bij dat [eiser] meerdere bezwaar- en beroepsprocedures heeft lopen tegen het college en hij bekend is met de verplichting om tijdig bezwaargronden aan te leveren. De onderhavige termijnoverschrijding blijft daarom voor rekening en risico van [eiser]. Conclusie en gevolgen 17. Gelet op het voorgaande oordeelt de rechtbank dat het college het bezwaar terecht kennelijk niet-ontvankelijk heeft verklaard. Het beroep is daarom ongegrond. [eiser] krijgt daarom het griffierecht niet terug. Hij krijgt ook geen vergoeding van zijn proceskosten. Beslissing De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. Deze uitspraak is gedaan door mr. A.T. de Kwaasteniet, rechter, in aanwezigheid van mr. C.L.M.