ECLI:NL:RBOVE:2025:6119

RECHTBANK OVERIJSSEL Civiel recht Kantonrechter Zittingsplaats Zwolle Zaaknummer: 11687230 \ CV EXPL 25-1481 Vonnis van 14 oktober 2025 in de zaak van [partij A] , te [woonplaats], eisende partij in conventie in de hoofdzaak en in het incident, verwerende partij in reconventie in de hoofdzaak en in het incident, hierna te noemen: [partij A], gemachtigde: Leaseproces, tegen DEXIA NEDERLAND B.V., te Amsterdam, gedaagde partij in conventie in de hoofdzaak en verwerende partij in het incident, eisende partij in reconventie in de hoofdzaak en in het incident, hierna te noemen: Dexia, gemachtigde: USG Finance Professionals B.V.. 1Kern van de zaak 1.1. [partij A] heeft via tussenpersoon de Diagnose Groep een of meer effectenleaseovereenkomsten gesloten met (de rechtsvoorganger van) Dexia. Op grond van die overeenkomst(en) leende [partij A] geld van Dexia en met dat geld kocht Dexia aandelen. [partij A] betaalde met name rente (inleg) per maand of ineens vooruit. Aan het einde van de overeenkomst(en) werden de aandelen verkocht en moest [partij A] het geleende bedrag terugbetalen. In dit geval was de waarde van die aandelen bij verkoop zodanig dat [partij A] verlies heeft geleden. In deze zaak gaat het om de vraag of Dexia de door [partij A] geleden schade helemaal moet vergoeden. 1.2. Er is al veel rechtspraak over overeenkomsten zoals hier aan de orde en de kantonrechter sluit in deze zaak daarbij aan. Dat betekent dat Dexia de door [partij A] geleden schade helemaal moet vergoeden.

2.1. Het verloop van de procedure blijkt uit: - de dagvaarding van 30 april 2025,- de conclusie van antwoord in conventie en van eis in reconventie, - de incidentele conclusie inzake vordering tot inzage (ex artikel 194 jo 195 Rv), tevens conclusie van repliek in conventie en van antwoord in reconventie, - de conclusie van antwoord in het incident, tevens houdende conclusie van dupliek in conventie en van repliek in reconventie, - de conclusie van dupliek in reconventie tevens akte uitlaten producties in conventie. 2.2. Ten slotte is vonnis bepaald.

3.1. [partij A] heeft de volgende leaseovereenkomsten ondertekend waarop zij als lessee stond vermeld, met als wederpartij (de rechtsvoorganger van) Dexia: Contractnummer Datum Naam overeenkomst 1 [nummer 1] 29-12-1999 Profit Effect 2 [nummer 2] 29-12-1999 Profit Effect 3 [nummer 3] 30-12-1999 Profit Effect 4 [nummer 4] 30-12-1999 Profit Effect 3.2. Dexia heeft met betrekking tot de overeenkomsten een eindafrekening opgesteld met het volgende resultaat: Datum eindafrekening Resultaat Betaald 1 29-12-2009 -4.349,35 1.487,26 2 29-12-2009 -4.349,35 1.487,26 3 29-12-2009 -4.349,35 1.487,26 4 29-12-2009 -4.349,35 1.487,26 3.3. Volgens opgave van Dexia heeft [partij A] op grond van de overeenkomsten – al dan niet bij wijze van vooruitbetaling – in totaal een bedrag van € 53.754,68 aan maandtermijnen en een bedrag van € 5.949,04 wegens restschuld aan Dexia betaald. Volgens die opgave heeft [partij A] € 12.147,92 aan dividenden ontvangen en € 4.739,96 aan fiscaal voordeel genoten. 3.4. De gemachtigde van [partij A], Leaseproces, heeft bij brief van 5 mei 2008 de nietigheid, vernietiging, dan wel ontbinding van de overeenkomsten ingeroepen op grond van misbruik van omstandigheden, wanprestatie, dwaling, onrechtmatige daad en/of misleidende reclame. Tevens wordt het recht voorbehouden daartoe ook andere gronden nog aan te voeren.

4.1. [partij A] vordert - samengevat - dat de kantonrechter bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad: in het incident: - Dexia ex artikel 195 Rv zal veroordelen de aanvraagformulieren en haar versie van de onderhavige overeenkomsten aan [partij A] te verstrekken. in de hoofdzaak: voor recht zal verklaren dat Dexia onrechtmatig heeft gehandeld jegens [partij A] en/of toerekenbaar is tekortgeschoten; voor recht zal verklaren dat [partij A] schade heeft geleden als gevolg van het onrechtmatig handelen van Dexia en Dexia gehouden is om deze schade te vergoeden; Dexia zal veroordelen tot voldoening aan [partij A] van al datgene dat [partij A] aan Dexia heeft betaald onder de overeenkomsten, vermeerderd met de wettelijke rente daarover, telkens vanaf de dag der door [partij A] gedane betalingen, dan wel vanaf een door de rechtbank te bepalen datum, tot aan de dag van volledige voldoening, te voldoen binnen drie weken na betekening van het te wijzen vonnis; Dexia zal veroordelen tot betaling van de buitengerechtelijke kosten van [partij A], te vermeerderen met wettelijke rente; Dexia zal veroordelen in de proceskosten en de nakosten (met een maximum van € 100,00), met wettelijke rente. 4.2. Dexia voert verweer tegen de vorderingen. Het verweer mondt uit in een (deels voorwaardelijke) tegenvordering, waarbij Dexia (samengevat) vordert dat de kantonrechter bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad: in het incident: - [partij A] ex artikel 195 Rv zal veroordelen om Dexia een afschrift te verstrekken van het intakeformulier althans andere schriftelijke documenten waaraan de door Leaseproces namens [partij A] in deze procedure ingenomen feitelijke stellingen zijn ontleend. in de hoofdzaak: te verklaren voor recht dat Dexia met betrekking tot de tussen haar en [partij A] gesloten overeenkomsten aan al haar verplichtingen heeft voldaan en niets meer aan [partij A] is verschuldigd; [partij A] zal veroordelen in de proceskosten. 4.3. Op de stellingen en verweren van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.

Algemeen 5.1. Het gaat in deze zaak om een financieel product dat tussen 1990 en 2003 in Nederland ongeveer één miljoen keer is verkocht, namelijk een effectenleaseovereenkomst. Kenmerk van dit product is, dat de afnemer van het product met geleend geld belegt. Na het instorten van de aandelenmarkt zijn vele afnemers geconfronteerd met restschulden en andere verliezen. In de afgelopen 15 à 20 jaar zijn in Nederland hierover duizenden procedures gevoerd, waarbij Dexia vaak één van de procespartijen was. Door belangenbehartigers van afnemers en vertegenwoordigers van aanbieders van deze producten is, in het kader van de WCAM, een regeling getroffen, die bij beschikking van het gerechtshof Amsterdam van 25 januari 2007 algemeen verbindend is verklaard. Enkele tienduizenden afnemers hebben deze regeling niet geaccepteerd en tijdig een opt-out-verklaring ingediend, onder wie [partij A]. 5.2.

5.3. Toepassing van de jurisprudentie leidt in dit geval tot de volgende conclusies: er is sprake van huurkoop; er is geen sprake van dwaling, misleidende reclame en/of misbruik van omstandigheden; evenmin is er sprake van (ver)nietig(baar)heid krachtens de Wck; Dexia heeft haar bijzondere zorgplichten geschonden, in elk geval de waarschuwingsplicht, en daardoor onrechtmatig gehandeld; [partij A] heeft schade geleden, bestaande uit betaalde termijnen en restschuld; er is voldoende causaal verband aanwezig tussen de hiervoor bedoelde schade van [partij A] en de onrechtmatige daad van Dexia. Nu uit de stellingen en vorderingen van partijen over en weer blijkt dat zij ervan uitgaan dat [partij A] als enige contractspartij moet worden aangemerkt, is de kantonrechter daarvan ook uitgegaan. Verjaring 5.4. Voor zover Dexia stelt dat een eventuele vordering van [partij A] inmiddels is verjaard, wordt dit verweer niet gevolgd. In de jurisprudentie zijn bestendige oordelen te vinden voor wat betreft de stellingen en verweren van partijen die zien op de verjaring. Voor zover in deze zaak geen andere, afwijkende standpunten zijn ingenomen door één van de partijen, wordt op de aan (de gemachtigden van) partijen bekende overwegingen, ook in deze zaak geoordeeld dat er geen reden is om aan te nemen dat de verweren omtrent de verjaring doel treffen. Tussenpersoon 5.5. [partij A] heeft de overeenkomsten met Dexia afgesloten via de tussenpersoon Diagnose Groep VOF (hierna: ‘Diagnose Groep’). Tussen partijen is niet in geschil dat Diagnose Groep niet beschikte over de voor beleggingsadvieswerkzaamheden noodzakelijke vergunning. In de prejudiciële beslissing van 10 juni 2022, heeft de Hoge Raad uitgelegd in welke gevallen Dexia heeft gecontracteerd in strijd met het verbod van artikel 41 NR 1999 (dan wel met het daarmee materieel overeenkomende artikel 25 NR 1995). Daarvan is volgens de Hoge Raad sprake als de afnemer een effectenleaseovereenkomst is aangegaan nadat de daarbij optredende tussenpersoon (zonder te beschikken over de daarvoor benodigde vergunning), tevens – naar Dexia wist of behoorde te weten – als financieel adviseur is opgetreden door advies te geven. 5.6. Dexia stelt dat het gegeven beleggingsadvies naar het destijds geldende Europese recht niet vergunningplichtig was. In het vonnis van de rechtbank Overijssel van 22 juni 2021 (ECLI:NL:RBOVE:2021:2548), dat heeft geleid tot de hiervoor genoemde prejudiciële beslissing van de Hoge Raad van 10 juni 2022, heeft de rechtbank toegelicht, onder verwijzing naar een arrest van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 15 oktober 2019 (ECLI:NL:GHARL:2019:8462), dat en waarom geen sprake is van strijd met het toepasselijke Europese recht. Er is geen reden om thans anders te oordelen. 5.7. De Hoge Raad heeft, zoals (de gemachtigden van) partijen bekend is, bepaald dat het moet gaan om een gepersonaliseerde aanbeveling, waarbij een aantal omstandigheden zijn genoemd die bij de beoordeling daarvan van belang kunnen zijn. Ook indien niet wordt vastgesteld dat die omstandigheden zich voordoen, bestaat de mogelijkheid dat de tussenpersoon toch een gepersonaliseerde aanbeveling heeft gedaan als door de Hoge Raad bedoeld, namelijk een aanbeveling die is voorgesteld als geschikt voor de betrokken afnemer ook als dat onder omstandigheden als een ‘verkooppraatje’ kan worden gekarakteriseerd. 5.8. De stelplicht en bewijslast dat Diagnose Groep [partij A] heeft geadviseerd en dat Dexia wetenschap had of behoorde te hebben van het feit dat Diagnose Groep [partij A], anders dan in algemene zin, een persoonlijk en specifiek op dit product toegesneden advies heeft verstrekt, rusten op [partij A] als de partij die zich op de rechtsgevolgen van het onrechtmatig handelen van Dexia beroept. De door [partij A] gestelde feiten en omstandigheden dienen voldoende concreet te zijn en zo mogelijk voorzien van onderbouwing. Voor zover Dexia de gestelde feiten en omstandigheden betwist, dient die betwisting eveneens voldoende gemotiveerd te zijn. 5.9. Bij de beoordeling of de stellingen voldoende concreet en onderbouwd zijn en of het verweer voldoende gemotiveerd is, weegt mee dat beide partijen al zeer lange tijd – in elk geval sinds de opt-out door [partij A] in 2007 – weten dat over de totstandkoming van de overeenkomsten en de afwikkeling daarvan een gerechtelijke procedure gevoerd zal (kunnen) worden, zodat van hen verlangd mag worden de voor hun procespositie relevante informatie en stukken te hebben verzameld en bewaard. 5.10. [partij A] stelt over de feitelijke gang van zaken het volgende: 5.10.1. [partij A] stelt dat zij in contact is gekomen met Diagnose Groep en dat de medewerker van Diagnose Groep voorstelde om een afspraak te maken voor een huisbezoek om de financiële situatie van [partij A] door te nemen en dat zij daarmee heeft ingestemd. Volgens [partij A] was haar partner tevens aanwezig bij het gesprek. Zij stelt verder dat tijdens het gesprek de medewerker van Diagnose Groep heeft geïnformeerd naar de wensen en de financiële situatie van [partij A]. Zo is met de medewerker gesproken over haar werk, inkomen, de gezinssituatie en het bedrag dat [partij A] aan kinderbijslag ontving. Daarnaast is, zo stelt [partij A], met de medewerker gesproken over haar wens om vermogen op te bouwen voor de toekomst van haar vier kinderen. Volgens [partij A] gaf de medewerker van Diagnose Groep aan dat het mogelijk was om dit doel te bereiken en dat hij hier een geschikt product voor wist. 5.10.2. [partij A] stelt vervolgens dat de medewerker van de Diagnose Groep haar adviseerde om vier Profit Effect overeenkomsten van Bank Labouchere af te sluiten met maandbetalingen van ongeveer NLG 250,00 per overeenkomst. Deze medewerker adviseerde haar het afsluiten van vier overeenkomsten omdat volgens hem op deze wijze vermogen kon worden opgebouwd voor de toekomst voor elk kind van [partij A]. De hoogte van de maandbetalingen heeft de medewerker vastgesteld aan de hand van het beschikbare bedrag aan kinderbijslag waarmee [partij A] de maandbetalingen zou kunnen voldoen. De medewerker gaf aan dat het Profit Effect een mooi spaarproduct was met hoge rendementen. Volgens deze medewerker zou [partij A] met de vier Profit Effect overeenkomsten aanzienlijk vermogen opbouwen voor de toekomst van haar vier kinderen, aldus [partij A] in de dagvaarding. 5.10.3. Volgens [partij A] heeft de adviseur haar niet geïnformeerd over de specifieke risico’s. Zo heeft hij er niet op gewezen dat met geleend geld werd belegd en dat bij tegenvallende koersontwikkelingen de inleg geheel verloren kon gaan en er bovendien een schuld kon ontstaan uit hoofde van de effectenleaseovereenkomsten. [partij A] stelt dat zij de vier Profit Effect overeenkomsten nooit had afgesloten als zij op deze risico’s was gewezen. Volgens [partij A] had zij geen ervaring met beleggen en had zij geen kennis van complexe financiële producten en vertrouwde zij daarom volledig op de deskundigheid van de medewerker van de Diagnose Groep en zijn advies. Om deze reden heeft [partij A] het advies van de deze medewerker opgevolgd, zo stelt zij. De aanvraag voor de Profit Effect overeenkomsten is door hem in orde gemaakt en de uiteindelijke overeenkomsten zijn op een later moment ondertekend.

De kantonrechter, in het incident in het incident van [partij A] 6.1. wijst het verzoek af; 6.2. compenseert de kosten van de procedure tussen partijen, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt; in het incident van Dexia 6.3. wijst de vordering af; 6.4. veroordeelt Dexia in de proceskosten van [partij A], tot op heden begroot op € 82,00; in conventie 6.5. verklaart voor recht dat Dexia onrechtmatig jegens [partij A] heeft gehandeld door [partij A] als cliënt te accepteren, terwijl zij behoorde te weten dat Diagnose Groep [partij A] niet alleen als klant aanbracht, maar [partij A] ook persoonlijk had geadviseerd en Diagnose Groep geen vergunning daarvoor bezat; 6.6. verklaart voor recht dat [partij A] schade heeft geleden als gevolg van onrechtmatig handelen van Dexia en Dexia gehouden is om deze schade te vergoeden; 6.7. veroordeelt Dexia om aan [partij A] te betalen een schadevergoeding van € 44.013,69, vermeerderd met de wettelijke rente daarover zoals weergegeven in rechtsoverweging 5.19, en te voldoen binnen 3 weken na betekening van dit vonnis; 6.8. veroordeelt Dexia in de proceskosten van [partij A] van € 1.518,47, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe. Als Dexia niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend, dan moet Dexia ook de kosten van betekening betalen; 6.9. veroordeelt Dexia in de wettelijke rente over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn voldaan; 6.10. verklaart de veroordelingen uitvoerbaar bij voorraad; 6.11. wijst het meer of anders gevorderde af; in reconventie 6.12. wijst de vordering(en) van Dexia af; 6.13. veroordeelt Dexia in de proceskosten van [partij A], tot op heden begroot op nihil. Dit vonnis is gewezen door mr. P.L. Alers, kantonrechter-plaatsvervanger, en in het openbaar uitgesproken op 14 oktober 2025. (ap) In het bijzonder gaat het om de arresten van de Hoge Raad van 28 maart 2008 (ECLI:NL:HR:2008:BC2837), 5 juni 2009 (ECLI:NL:HR:2009:BH 2815), 29 april 2011 (ECLI:NL:HR:2011:BP4003), 3 februari 2017 (ECLI:NL:HR: 2017:164) en 12 april 2019 (ECLI:NL:HR:2019:590) en de arresten van het gerechtshof Amsterdam van 1 december 2009 (ECLI:NL: GHAMS:2009:BK4981) en 1 april 2014 (ECLI:NL:GHAMS:2014:1135). Zie onder meer gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 3 november 2020 ECLI:NL:GHARL:2020:8992, gerechtshof Amsterdam, 25 mei 2021, ECLI:NL:GHAMS:2021:1462 en gerechtshof Den Bosch 10 januari 2023, ECLI:NL:GHSHE:2023:20 en de arresten van Hof Arnhem-Leeuwarden van 11 februari 2025 waaronder ECLI:NL:HR:2025:684. Hoge Raad 10 juni 2022, ECLI :NL:HR:2022:862. Vergelijk gerechtshof Arnhem Leeuwarden 16 mei 2023 ECLI:NL:GHARL:2023:4177, gerechtshof Arnhem Leeuwarden 11 februari 2025, ECLI:NL:GHARL:2025:845 en gerechtshof Amsterdam 11 februari 2025, ECLI:NL:GHAMS:2025:379. Hoge Raad 2 september 2016, ECLI:NL:HR:2016:2012 r.o. 5.6 en 5.7. Deze lijn is nadien bevestigd in de arresten van de Hoge Raad van 12 oktober 2018, ECLI:NL:HR:2018:1935, en van 10 juni 2022, ECLI:NL:HR:2022:862. ECLI:NL: HR:2015:1198 en ECLI:NL:HR:2017:164, r.o. 3.6.3. ECLI:NL:HR:2019:590.

RECHTBANK OVERIJSSEL Civiel recht Kantonrechter Zittingsplaats Zwolle Zaaknummer: 11687230 \ CV EXPL 25-1481 Vonnis van 14 oktober 2025 in de zaak van [partij A] , te [woonplaats], eisende partij in conventie in de hoofdzaak en in het incident, verwerende partij in reconventie in de hoofdzaak en in het incident, hierna te noemen: [partij A], gemachtigde: Leaseproces, tegen DEXIA NEDERLAND B.V., te Amsterdam, gedaagde partij in conventie in de hoofdzaak en verwerende partij in het incident, eisende partij in reconventie in de hoofdzaak en in het incident, hierna te noemen: Dexia, gemachtigde: USG Finance Professionals B.V.. 1Kern van de zaak 1.1. [partij A] heeft via tussenpersoon de Diagnose Groep een of meer effectenleaseovereenkomsten gesloten met (de rechtsvoorganger van) Dexia. Op grond van die overeenkomst(en) leende [partij A] geld van Dexia en met dat geld kocht Dexia aandelen. [partij A] betaalde met name rente (inleg) per maand of ineens vooruit. Aan het einde van de overeenkomst(en) werden de aandelen verkocht en moest [partij A] het geleende bedrag terugbetalen. In dit geval was de waarde van die aandelen bij verkoop zodanig dat [partij A] verlies heeft geleden. In deze zaak gaat het om de vraag of Dexia de door [partij A] geleden schade helemaal moet vergoeden. 1.2. Er is al veel rechtspraak over overeenkomsten zoals hier aan de orde en de kantonrechter sluit in deze zaak daarbij aan. Dat betekent dat Dexia de door [partij A] geleden schade helemaal moet vergoeden.

2.1. Het verloop van de procedure blijkt uit: - de dagvaarding van 30 april 2025,- de conclusie van antwoord in conventie en van eis in reconventie, - de incidentele conclusie inzake vordering tot inzage (ex artikel 194 jo 195 Rv), tevens conclusie van repliek in conventie en van antwoord in reconventie, - de conclusie van antwoord in het incident, tevens houdende conclusie van dupliek in conventie en van repliek in reconventie, - de conclusie van dupliek in reconventie tevens akte uitlaten producties in conventie. 2.2. Ten slotte is vonnis bepaald.

3.1. [partij A] heeft de volgende leaseovereenkomsten ondertekend waarop zij als lessee stond vermeld, met als wederpartij (de rechtsvoorganger van) Dexia: Contractnummer Datum Naam overeenkomst 1 [nummer 1] 29-12-1999 Profit Effect 2 [nummer 2] 29-12-1999 Profit Effect 3 [nummer 3] 30-12-1999 Profit Effect 4 [nummer 4] 30-12-1999 Profit Effect 3.2. Dexia heeft met betrekking tot de overeenkomsten een eindafrekening opgesteld met het volgende resultaat: Datum eindafrekening Resultaat Betaald 1 29-12-2009 -4.349,35 1.487,26 2 29-12-2009 -4.349,35 1.487,26 3 29-12-2009 -4.349,35 1.487,26 4 29-12-2009 -4.349,35 1.487,26 3.3. Volgens opgave van Dexia heeft [partij A] op grond van de overeenkomsten – al dan niet bij wijze van vooruitbetaling – in totaal een bedrag van € 53.754,68 aan maandtermijnen en een bedrag van € 5.949,04 wegens restschuld aan Dexia betaald. Volgens die opgave heeft [partij A] € 12.147,92 aan dividenden ontvangen en € 4.739,96 aan fiscaal voordeel genoten. 3.4. De gemachtigde van [partij A], Leaseproces, heeft bij brief van 5 mei 2008 de nietigheid, vernietiging, dan wel ontbinding van de overeenkomsten ingeroepen op grond van misbruik van omstandigheden, wanprestatie, dwaling, onrechtmatige daad en/of misleidende reclame. Tevens wordt het recht voorbehouden daartoe ook andere gronden nog aan te voeren.

4.1. [partij A] vordert - samengevat - dat de kantonrechter bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad: in het incident: - Dexia ex artikel 195 Rv zal veroordelen de aanvraagformulieren en haar versie van de onderhavige overeenkomsten aan [partij A] te verstrekken. in de hoofdzaak: voor recht zal verklaren dat Dexia onrechtmatig heeft gehandeld jegens [partij A] en/of toerekenbaar is tekortgeschoten; voor recht zal verklaren dat [partij A] schade heeft geleden als gevolg van het onrechtmatig handelen van Dexia en Dexia gehouden is om deze schade te vergoeden; Dexia zal veroordelen tot voldoening aan [partij A] van al datgene dat [partij A] aan Dexia heeft betaald onder de overeenkomsten, vermeerderd met de wettelijke rente daarover, telkens vanaf de dag der door [partij A] gedane betalingen, dan wel vanaf een door de rechtbank te bepalen datum, tot aan de dag van volledige voldoening, te voldoen binnen drie weken na betekening van het te wijzen vonnis; Dexia zal veroordelen tot betaling van de buitengerechtelijke kosten van [partij A], te vermeerderen met wettelijke rente; Dexia zal veroordelen in de proceskosten en de nakosten (met een maximum van € 100,00), met wettelijke rente. 4.2. Dexia voert verweer tegen de vorderingen. Het verweer mondt uit in een (deels voorwaardelijke) tegenvordering, waarbij Dexia (samengevat) vordert dat de kantonrechter bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad: in het incident: - [partij A] ex artikel 195 Rv zal veroordelen om Dexia een afschrift te verstrekken van het intakeformulier althans andere schriftelijke documenten waaraan de door Leaseproces namens [partij A] in deze procedure ingenomen feitelijke stellingen zijn ontleend. in de hoofdzaak: te verklaren voor recht dat Dexia met betrekking tot de tussen haar en [partij A] gesloten overeenkomsten aan al haar verplichtingen heeft voldaan en niets meer aan [partij A] is verschuldigd; [partij A] zal veroordelen in de proceskosten. 4.3. Op de stellingen en verweren van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.

Algemeen 5.1. Het gaat in deze zaak om een financieel product dat tussen 1990 en 2003 in Nederland ongeveer één miljoen keer is verkocht, namelijk een effectenleaseovereenkomst. Kenmerk van dit product is, dat de afnemer van het product met geleend geld belegt. Na het instorten van de aandelenmarkt zijn vele afnemers geconfronteerd met restschulden en andere verliezen. In de afgelopen 15 à 20 jaar zijn in Nederland hierover duizenden procedures gevoerd, waarbij Dexia vaak één van de procespartijen was. Door belangenbehartigers van afnemers en vertegenwoordigers van aanbieders van deze producten is, in het kader van de WCAM, een regeling getroffen, die bij beschikking van het gerechtshof Amsterdam van 25 januari 2007 algemeen verbindend is verklaard. Enkele tienduizenden afnemers hebben deze regeling niet geaccepteerd en tijdig een opt-out-verklaring ingediend, onder wie [partij A]. 5.2.

5.3. Toepassing van de jurisprudentie leidt in dit geval tot de volgende conclusies: er is sprake van huurkoop; er is geen sprake van dwaling, misleidende reclame en/of misbruik van omstandigheden; evenmin is er sprake van (ver)nietig(baar)heid krachtens de Wck; Dexia heeft haar bijzondere zorgplichten geschonden, in elk geval de waarschuwingsplicht, en daardoor onrechtmatig gehandeld; [partij A] heeft schade geleden, bestaande uit betaalde termijnen en restschuld; er is voldoende causaal verband aanwezig tussen de hiervoor bedoelde schade van [partij A] en de onrechtmatige daad van Dexia. Nu uit de stellingen en vorderingen van partijen over en weer blijkt dat zij ervan uitgaan dat [partij A] als enige contractspartij moet worden aangemerkt, is de kantonrechter daarvan ook uitgegaan. Verjaring 5.4. Voor zover Dexia stelt dat een eventuele vordering van [partij A] inmiddels is verjaard, wordt dit verweer niet gevolgd. In de jurisprudentie zijn bestendige oordelen te vinden voor wat betreft de stellingen en verweren van partijen die zien op de verjaring. Voor zover in deze zaak geen andere, afwijkende standpunten zijn ingenomen door één van de partijen, wordt op de aan (de gemachtigden van) partijen bekende overwegingen, ook in deze zaak geoordeeld dat er geen reden is om aan te nemen dat de verweren omtrent de verjaring doel treffen. Tussenpersoon 5.5. [partij A] heeft de overeenkomsten met Dexia afgesloten via de tussenpersoon Diagnose Groep VOF (hierna: ‘Diagnose Groep’). Tussen partijen is niet in geschil dat Diagnose Groep niet beschikte over de voor beleggingsadvieswerkzaamheden noodzakelijke vergunning. In de prejudiciële beslissing van 10 juni 2022, heeft de Hoge Raad uitgelegd in welke gevallen Dexia heeft gecontracteerd in strijd met het verbod van artikel 41 NR 1999 (dan wel met het daarmee materieel overeenkomende artikel 25 NR 1995). Daarvan is volgens de Hoge Raad sprake als de afnemer een effectenleaseovereenkomst is aangegaan nadat de daarbij optredende tussenpersoon (zonder te beschikken over de daarvoor benodigde vergunning), tevens – naar Dexia wist of behoorde te weten – als financieel adviseur is opgetreden door advies te geven. 5.6. Dexia stelt dat het gegeven beleggingsadvies naar het destijds geldende Europese recht niet vergunningplichtig was. In het vonnis van de rechtbank Overijssel van 22 juni 2021 (ECLI:NL:RBOVE:2021:2548), dat heeft geleid tot de hiervoor genoemde prejudiciële beslissing van de Hoge Raad van 10 juni 2022, heeft de rechtbank toegelicht, onder verwijzing naar een arrest van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 15 oktober 2019 (ECLI:NL:GHARL:2019:8462), dat en waarom geen sprake is van strijd met het toepasselijke Europese recht. Er is geen reden om thans anders te oordelen. 5.7. De Hoge Raad heeft, zoals (de gemachtigden van) partijen bekend is, bepaald dat het moet gaan om een gepersonaliseerde aanbeveling, waarbij een aantal omstandigheden zijn genoemd die bij de beoordeling daarvan van belang kunnen zijn. Ook indien niet wordt vastgesteld dat die omstandigheden zich voordoen, bestaat de mogelijkheid dat de tussenpersoon toch een gepersonaliseerde aanbeveling heeft gedaan als door de Hoge Raad bedoeld, namelijk een aanbeveling die is voorgesteld als geschikt voor de betrokken afnemer ook als dat onder omstandigheden als een ‘verkooppraatje’ kan worden gekarakteriseerd. 5.8. De stelplicht en bewijslast dat Diagnose Groep [partij A] heeft geadviseerd en dat Dexia wetenschap had of behoorde te hebben van het feit dat Diagnose Groep [partij A], anders dan in algemene zin, een persoonlijk en specifiek op dit product toegesneden advies heeft verstrekt, rusten op [partij A] als de partij die zich op de rechtsgevolgen van het onrechtmatig handelen van Dexia beroept. De door [partij A] gestelde feiten en omstandigheden dienen voldoende concreet te zijn en zo mogelijk voorzien van onderbouwing. Voor zover Dexia de gestelde feiten en omstandigheden betwist, dient die betwisting eveneens voldoende gemotiveerd te zijn. 5.9. Bij de beoordeling of de stellingen voldoende concreet en onderbouwd zijn en of het verweer voldoende gemotiveerd is, weegt mee dat beide partijen al zeer lange tijd – in elk geval sinds de opt-out door [partij A] in 2007 – weten dat over de totstandkoming van de overeenkomsten en de afwikkeling daarvan een gerechtelijke procedure gevoerd zal (kunnen) worden, zodat van hen verlangd mag worden de voor hun procespositie relevante informatie en stukken te hebben verzameld en bewaard. 5.10. [partij A] stelt over de feitelijke gang van zaken het volgende: 5.10.1. [partij A] stelt dat zij in contact is gekomen met Diagnose Groep en dat de medewerker van Diagnose Groep voorstelde om een afspraak te maken voor een huisbezoek om de financiële situatie van [partij A] door te nemen en dat zij daarmee heeft ingestemd. Volgens [partij A] was haar partner tevens aanwezig bij het gesprek. Zij stelt verder dat tijdens het gesprek de medewerker van Diagnose Groep heeft geïnformeerd naar de wensen en de financiële situatie van [partij A]. Zo is met de medewerker gesproken over haar werk, inkomen, de gezinssituatie en het bedrag dat [partij A] aan kinderbijslag ontving. Daarnaast is, zo stelt [partij A], met de medewerker gesproken over haar wens om vermogen op te bouwen voor de toekomst van haar vier kinderen. Volgens [partij A] gaf de medewerker van Diagnose Groep aan dat het mogelijk was om dit doel te bereiken en dat hij hier een geschikt product voor wist. 5.10.2. [partij A] stelt vervolgens dat de medewerker van de Diagnose Groep haar adviseerde om vier Profit Effect overeenkomsten van Bank Labouchere af te sluiten met maandbetalingen van ongeveer NLG 250,00 per overeenkomst. Deze medewerker adviseerde haar het afsluiten van vier overeenkomsten omdat volgens hem op deze wijze vermogen kon worden opgebouwd voor de toekomst voor elk kind van [partij A]. De hoogte van de maandbetalingen heeft de medewerker vastgesteld aan de hand van het beschikbare bedrag aan kinderbijslag waarmee [partij A] de maandbetalingen zou kunnen voldoen. De medewerker gaf aan dat het Profit Effect een mooi spaarproduct was met hoge rendementen. Volgens deze medewerker zou [partij A] met de vier Profit Effect overeenkomsten aanzienlijk vermogen opbouwen voor de toekomst van haar vier kinderen, aldus [partij A] in de dagvaarding. 5.10.3. Volgens [partij A] heeft de adviseur haar niet geïnformeerd over de specifieke risico’s. Zo heeft hij er niet op gewezen dat met geleend geld werd belegd en dat bij tegenvallende koersontwikkelingen de inleg geheel verloren kon gaan en er bovendien een schuld kon ontstaan uit hoofde van de effectenleaseovereenkomsten. [partij A] stelt dat zij de vier Profit Effect overeenkomsten nooit had afgesloten als zij op deze risico’s was gewezen. Volgens [partij A] had zij geen ervaring met beleggen en had zij geen kennis van complexe financiële producten en vertrouwde zij daarom volledig op de deskundigheid van de medewerker van de Diagnose Groep en zijn advies. Om deze reden heeft [partij A] het advies van de deze medewerker opgevolgd, zo stelt zij. De aanvraag voor de Profit Effect overeenkomsten is door hem in orde gemaakt en de uiteindelijke overeenkomsten zijn op een later moment ondertekend.

De kantonrechter, in het incident in het incident van [partij A] 6.1. wijst het verzoek af; 6.2. compenseert de kosten van de procedure tussen partijen, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt; in het incident van Dexia 6.3. wijst de vordering af; 6.4. veroordeelt Dexia in de proceskosten van [partij A], tot op heden begroot op € 82,00; in conventie 6.5. verklaart voor recht dat Dexia onrechtmatig jegens [partij A] heeft gehandeld door [partij A] als cliënt te accepteren, terwijl zij behoorde te weten dat Diagnose Groep [partij A] niet alleen als klant aanbracht, maar [partij A] ook persoonlijk had geadviseerd en Diagnose Groep geen vergunning daarvoor bezat; 6.6. verklaart voor recht dat [partij A] schade heeft geleden als gevolg van onrechtmatig handelen van Dexia en Dexia gehouden is om deze schade te vergoeden; 6.7. veroordeelt Dexia om aan [partij A] te betalen een schadevergoeding van € 44.013,69, vermeerderd met de wettelijke rente daarover zoals weergegeven in rechtsoverweging 5.19, en te voldoen binnen 3 weken na betekening van dit vonnis; 6.8. veroordeelt Dexia in de proceskosten van [partij A] van € 1.518,47, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe. Als Dexia niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend, dan moet Dexia ook de kosten van betekening betalen; 6.9. veroordeelt Dexia in de wettelijke rente over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn voldaan; 6.10. verklaart de veroordelingen uitvoerbaar bij voorraad; 6.11. wijst het meer of anders gevorderde af; in reconventie 6.12. wijst de vordering(en) van Dexia af; 6.13. veroordeelt Dexia in de proceskosten van [partij A], tot op heden begroot op nihil. Dit vonnis is gewezen door mr. P.L. Alers, kantonrechter-plaatsvervanger, en in het openbaar uitgesproken op 14 oktober 2025. (ap) In het bijzonder gaat het om de arresten van de Hoge Raad van 28 maart 2008 (ECLI:NL:HR:2008:BC2837), 5 juni 2009 (ECLI:NL:HR:2009:BH 2815), 29 april 2011 (ECLI:NL:HR:2011:BP4003), 3 februari 2017 (ECLI:NL:HR: 2017:164) en 12 april 2019 (ECLI:NL:HR:2019:590) en de arresten van het gerechtshof Amsterdam van 1 december 2009 (ECLI:NL: GHAMS:2009:BK4981) en 1 april 2014 (ECLI:NL:GHAMS:2014:1135). Zie onder meer gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 3 november 2020 ECLI:NL:GHARL:2020:8992, gerechtshof Amsterdam, 25 mei 2021, ECLI:NL:GHAMS:2021:1462 en gerechtshof Den Bosch 10 januari 2023, ECLI:NL:GHSHE:2023:20 en de arresten van Hof Arnhem-Leeuwarden van 11 februari 2025 waaronder ECLI:NL:HR:2025:684. Hoge Raad 10 juni 2022, ECLI :NL:HR:2022:862. Vergelijk gerechtshof Arnhem Leeuwarden 16 mei 2023 ECLI:NL:GHARL:2023:4177, gerechtshof Arnhem Leeuwarden 11 februari 2025, ECLI:NL:GHARL:2025:845 en gerechtshof Amsterdam 11 februari 2025, ECLI:NL:GHAMS:2025:379. Hoge Raad 2 september 2016, ECLI:NL:HR:2016:2012 r.o. 5.6 en 5.7. Deze lijn is nadien bevestigd in de arresten van de Hoge Raad van 12 oktober 2018, ECLI:NL:HR:2018:1935, en van 10 juni 2022, ECLI:NL:HR:2022:862. ECLI:NL: HR:2015:1198 en ECLI:NL:HR:2017:164, r.o. 3.6.3. ECLI:NL:HR:2019:590.

[partij A] heeft, conform het advies, vier Profit Effect overeenkomsten afgesloten met maandbetalingen van NLG 248,86 per overeenkomst. 5.10.4. [partij A] stelt dat het opvolgen van het advies voor haar desastreus heeft uitgepakt. Zij stelt dat zij in plaats van het voorgespiegelde vermogen dat zou worden opgebouwd, de betaalde inleg is kwijtgeraakt en dat zij een restschuld aan de overeenkomsten heeft overgehouden. 5.11. [partij A], ter onderbouwing van haar stellingen, voor zover van belang, gewezen op de volgende stukken die in het geding zijn gebracht: een kopie van de overeenkomsten op naam van [partij A] met contractnummers [nummer 1], [nummer 2], [nummer 4], en [nummer 3], voorzien van het adviseursnummer [nummer 5]-Diagnose Groep VOF; een kopie van een uittreksel uit het handelsregister van de Kamer van Koophandel van “Vennootschap onder firma Diagnose Groep V.O.F.” met als beschrijving van de werkzaamheden “Exploitatie van een verzekeringsbedrijf en voorts al datgene dat in de ruimste zin in verband staat met vorenbedoelde aktiviteiten. Juridische dienstverlening.” en met vermelding van “Diagnose Zwolle B.V.”als één van de vennoten; een kopie van een uittreksel uit het handelsregister van de Kamer van Koophandel van “Vennootschap onder firma Diagnose Vermogensadvies Joppe.” met als bedrijfsomschrijving “adviseren in financiele planning, vermogensadvies en verzekeringen in de ruimste zin des woords” en met vermelding van “Diagnose Zwolle B.V.” als één van de vennoten; Aanhoudingsverzoek 5.12. Dexia heeft grote bezwaren tegen de door haar zo genoemde ‘bewijsconstructie’ omtrent de advisering door tussenpersonen die in de jurisprudentie van de rechtbanken vaak wordt gehanteerd. Voor het geval de kantonrechter bij de beoordeling van deze zaak het voornemen heeft gebruik te maken van diezelfde constructie/redenering, heeft Dexia verzocht om de zaak aan te houden in verband met door haar ingestelde cassatieberoepen tegen drie arresten van de gerechtshoven ’s-Hertogenbosch en Arnhem-Leeuwarden. De bewuste redenering omtrent het bewijs is onderwerp van deze cassatieberoepen. 5.13. Het verzoek van Dexia wordt niet gehonoreerd, omdat de jurisprudentie van de gerechtshoven op dit punt de juistheid van de door de rechtbanken gevolgde redenering vooralsnog bevestigt. Er is bovendien geen concrete indicatie dat de Hoge Raad de betreffende arresten mogelijk gaat vernietigen. (Nieuwe) argumenten Dexia 5.14. Dexia heeft tegen de bewuste redenering (nieuwe) argumenten aangevoerd. Die komen er, kort gezegd, op neer: dat (de gemachtigde van de afnemer) Leaseproces ten onrechte op zijn woord wordt geloofd; dat zonder verder bewijs wordt aangenomen dat sprake is geweest van advisering door de tussenpersoon; dat ten onrechte wordt aangenomen dat op Dexia een onderzoeks- en vastleggingsplicht rust; en dat Dexia ten onrechte niet wordt toegelaten tot (tegen)bewijs. 5.15. Deze argumenten gaan niet op. Bij de beoordeling van deze zaak geldt – evenals in vergelijkbare zaken – als uitgangspunt dat, zoals [partij A] onderbouwd heeft gesteld en Dexia onvoldoende heeft weersproken, tussenpersonen een gebruikelijke werkwijze hadden. Daarbij bracht de medewerker van de tussenpersoon steeds de situatie en de wensen van een klant in kaart en stelde in aansluiting daarop een bepaald effectenleaseproduct als geschikt voor. Dexia wist dat. Met de stellingen omtrent de concrete feiten en omstandigheden ten aanzien van de advisering in haar geval heeft [partij A], tegen de achtergrond van de beschreven gebruikelijke werkwijze, voldoende onderbouwd gesteld dat sprake is geweest van vergunningplichtige advisering. Dat betekent dat Dexia, om tot (tegen)bewijs te worden toegelaten, niet kan volstaan met een betwisting in algemene termen van de door [partij A] geschetste gang van zaken. Zij had daarvoor meer concreet moeten maken dat en waarom volgens haar destijds in dit geval geen sprake is geweest van advisering, door uiteen te zetten op welke wijze de overeenkomst(en) dan wel tot stand waren gekomen. Nu zij dat niet heeft gedaan, heeft zij de stelling van [partij A] dat sprake is geweest van vergunningplichtige advisering onvoldoende gemotiveerd weersproken. Deze stelling moet daarom als vaststaand worden aangenomen. Daarom wordt niet aan bewijslevering toegekomen. Dat de gemachtigde van [partij A] in een andere zaak mogelijk in de processtukken een onjuiste weergave van de geschetste gang van zaken heeft opgenomen, betekent niet zonder meer dat zij in alle zaken een onbetrouwbare weergave van de feiten geeft. Van Dexia mag worden verwacht dat zij toelicht waarom daarvan in dit specifieke geval sprake is. Als de door de afnemer beschreven wijze van advisering niet klopt, kan Dexia dit immers weerspreken door te omschrijven hoe het volgens haar is gegaan. Dat Dexia dat volgens haar stellingen niet kan, omdat zij op geen enkele wijze betrokken is geweest bij het contact tussen [partij A] en de medewerker van Diagnose Groep, komt voor haar rekening en risico. Zij heeft er destijds immers van afgezien om eigen voorlichting te geven aan potentiële klanten zoals [partij A] en gebruik gemaakt van tussenpersonen voor de afzet van haar producten. Anders dan Dexia meent betekent het voorgaande niet dat op haar een onderzoeks- of vastleggingsplicht rust, maar slechts dat het mogelijk ontbreken van onderbouwing van haar betwisting, voor haar rekening en risico komt. Wetenschap Dexia 5.16. In dit geval is niet gebleken dat Dexia concrete wetenschap heeft gehad van de advisering van Diagnose Groep aan [partij A]. Zij had die wetenschap echter wel behoren te hebben. Ten eerste had zij, nu zij gebruik maakte van tussenpersonen, moeten weten wat hun gebruikelijke werkwijze was. Daarnaast lag het op de weg van Dexia om voorafgaand aan de totstandkoming van een overeenkomst met een klant actief navraag te doen bij de tussenpersoon of de desbetreffende klant de overeenkomst zou aangaan op advies van de tussenpersoon. Aan de hand van de in dat verband ontvangen informatie had Dexia kunnen en moeten beoordelen of zij de overeenkomst kon en mocht sluiten. Dat Dexia in deze zaak enig concreet hierop gericht onderzoek heeft verricht, is gesteld noch gebleken. Dat moet, gelet op het voorgaande, voor haar rekening en risico blijven. De betwisting door Dexia van de stelling dat zij kon weten dat sprake was van vergunningplichtige advisering, is dan ook onvoldoende onderbouwd. Daardoor komt de geobjectiveerde wetenschap ook in dit concrete geval vast te staan. Aan bewijslevering wordt niet toegekomen. Voor zover Dexia, zoals zij stelt, destijds niet wist dat de advisering vergunningplichtig was, leidt dat niet tot een andere uitkomst. Zo’n rechtsdwaling blijft in verhouding tot [partij A] voor rekening van Dexia. Aansprakelijkheid Dexia 5.17. Nu Dexia ondanks het voorgaande toch met [partij A] de overeenkomsten is aangegaan, heeft zij jegens [partij A] onrechtmatig gehandeld. Dit moet Dexia zwaar worden aangerekend. Weliswaar zijn aan [partij A] omstandigheden toerekenbaar die tot de schade hebben bijgedragen, maar vanwege de uiteenlopende ernst van de gemaakte fouten, eist de billijkheid in beginsel dat de vergoedingsplicht van Dexia geheel in stand blijft. Er kunnen situaties zijn waarin voldoende reden is om een deel van de schade op grond van artikel 6:101 BW voor rekening van [partij A] te doen komen, maar in dit geval zijn dergelijke feiten en omstandigheden niet aanwezig.

[partij A] heeft, conform het advies, vier Profit Effect overeenkomsten afgesloten met maandbetalingen van NLG 248,86 per overeenkomst. 5.10.4. [partij A] stelt dat het opvolgen van het advies voor haar desastreus heeft uitgepakt. Zij stelt dat zij in plaats van het voorgespiegelde vermogen dat zou worden opgebouwd, de betaalde inleg is kwijtgeraakt en dat zij een restschuld aan de overeenkomsten heeft overgehouden. 5.11. [partij A], ter onderbouwing van haar stellingen, voor zover van belang, gewezen op de volgende stukken die in het geding zijn gebracht: een kopie van de overeenkomsten op naam van [partij A] met contractnummers [nummer 1], [nummer 2], [nummer 4], en [nummer 3], voorzien van het adviseursnummer [nummer 5]-Diagnose Groep VOF; een kopie van een uittreksel uit het handelsregister van de Kamer van Koophandel van “Vennootschap onder firma Diagnose Groep V.O.F.” met als beschrijving van de werkzaamheden “Exploitatie van een verzekeringsbedrijf en voorts al datgene dat in de ruimste zin in verband staat met vorenbedoelde aktiviteiten. Juridische dienstverlening.” en met vermelding van “Diagnose Zwolle B.V.”als één van de vennoten; een kopie van een uittreksel uit het handelsregister van de Kamer van Koophandel van “Vennootschap onder firma Diagnose Vermogensadvies Joppe.” met als bedrijfsomschrijving “adviseren in financiele planning, vermogensadvies en verzekeringen in de ruimste zin des woords” en met vermelding van “Diagnose Zwolle B.V.” als één van de vennoten; Aanhoudingsverzoek 5.12. Dexia heeft grote bezwaren tegen de door haar zo genoemde ‘bewijsconstructie’ omtrent de advisering door tussenpersonen die in de jurisprudentie van de rechtbanken vaak wordt gehanteerd. Voor het geval de kantonrechter bij de beoordeling van deze zaak het voornemen heeft gebruik te maken van diezelfde constructie/redenering, heeft Dexia verzocht om de zaak aan te houden in verband met door haar ingestelde cassatieberoepen tegen drie arresten van de gerechtshoven ’s-Hertogenbosch en Arnhem-Leeuwarden. De bewuste redenering omtrent het bewijs is onderwerp van deze cassatieberoepen. 5.13. Het verzoek van Dexia wordt niet gehonoreerd, omdat de jurisprudentie van de gerechtshoven op dit punt de juistheid van de door de rechtbanken gevolgde redenering vooralsnog bevestigt. Er is bovendien geen concrete indicatie dat de Hoge Raad de betreffende arresten mogelijk gaat vernietigen. (Nieuwe) argumenten Dexia 5.14. Dexia heeft tegen de bewuste redenering (nieuwe) argumenten aangevoerd. Die komen er, kort gezegd, op neer: dat (de gemachtigde van de afnemer) Leaseproces ten onrechte op zijn woord wordt geloofd; dat zonder verder bewijs wordt aangenomen dat sprake is geweest van advisering door de tussenpersoon; dat ten onrechte wordt aangenomen dat op Dexia een onderzoeks- en vastleggingsplicht rust; en dat Dexia ten onrechte niet wordt toegelaten tot (tegen)bewijs. 5.15. Deze argumenten gaan niet op. Bij de beoordeling van deze zaak geldt – evenals in vergelijkbare zaken – als uitgangspunt dat, zoals [partij A] onderbouwd heeft gesteld en Dexia onvoldoende heeft weersproken, tussenpersonen een gebruikelijke werkwijze hadden. Daarbij bracht de medewerker van de tussenpersoon steeds de situatie en de wensen van een klant in kaart en stelde in aansluiting daarop een bepaald effectenleaseproduct als geschikt voor. Dexia wist dat. Met de stellingen omtrent de concrete feiten en omstandigheden ten aanzien van de advisering in haar geval heeft [partij A], tegen de achtergrond van de beschreven gebruikelijke werkwijze, voldoende onderbouwd gesteld dat sprake is geweest van vergunningplichtige advisering. Dat betekent dat Dexia, om tot (tegen)bewijs te worden toegelaten, niet kan volstaan met een betwisting in algemene termen van de door [partij A] geschetste gang van zaken. Zij had daarvoor meer concreet moeten maken dat en waarom volgens haar destijds in dit geval geen sprake is geweest van advisering, door uiteen te zetten op welke wijze de overeenkomst(en) dan wel tot stand waren gekomen. Nu zij dat niet heeft gedaan, heeft zij de stelling van [partij A] dat sprake is geweest van vergunningplichtige advisering onvoldoende gemotiveerd weersproken. Deze stelling moet daarom als vaststaand worden aangenomen. Daarom wordt niet aan bewijslevering toegekomen. Dat de gemachtigde van [partij A] in een andere zaak mogelijk in de processtukken een onjuiste weergave van de geschetste gang van zaken heeft opgenomen, betekent niet zonder meer dat zij in alle zaken een onbetrouwbare weergave van de feiten geeft. Van Dexia mag worden verwacht dat zij toelicht waarom daarvan in dit specifieke geval sprake is. Als de door de afnemer beschreven wijze van advisering niet klopt, kan Dexia dit immers weerspreken door te omschrijven hoe het volgens haar is gegaan. Dat Dexia dat volgens haar stellingen niet kan, omdat zij op geen enkele wijze betrokken is geweest bij het contact tussen [partij A] en de medewerker van Diagnose Groep, komt voor haar rekening en risico. Zij heeft er destijds immers van afgezien om eigen voorlichting te geven aan potentiële klanten zoals [partij A] en gebruik gemaakt van tussenpersonen voor de afzet van haar producten. Anders dan Dexia meent betekent het voorgaande niet dat op haar een onderzoeks- of vastleggingsplicht rust, maar slechts dat het mogelijk ontbreken van onderbouwing van haar betwisting, voor haar rekening en risico komt. Wetenschap Dexia 5.16. In dit geval is niet gebleken dat Dexia concrete wetenschap heeft gehad van de advisering van Diagnose Groep aan [partij A]. Zij had die wetenschap echter wel behoren te hebben. Ten eerste had zij, nu zij gebruik maakte van tussenpersonen, moeten weten wat hun gebruikelijke werkwijze was. Daarnaast lag het op de weg van Dexia om voorafgaand aan de totstandkoming van een overeenkomst met een klant actief navraag te doen bij de tussenpersoon of de desbetreffende klant de overeenkomst zou aangaan op advies van de tussenpersoon. Aan de hand van de in dat verband ontvangen informatie had Dexia kunnen en moeten beoordelen of zij de overeenkomst kon en mocht sluiten. Dat Dexia in deze zaak enig concreet hierop gericht onderzoek heeft verricht, is gesteld noch gebleken. Dat moet, gelet op het voorgaande, voor haar rekening en risico blijven. De betwisting door Dexia van de stelling dat zij kon weten dat sprake was van vergunningplichtige advisering, is dan ook onvoldoende onderbouwd. Daardoor komt de geobjectiveerde wetenschap ook in dit concrete geval vast te staan. Aan bewijslevering wordt niet toegekomen. Voor zover Dexia, zoals zij stelt, destijds niet wist dat de advisering vergunningplichtig was, leidt dat niet tot een andere uitkomst. Zo’n rechtsdwaling blijft in verhouding tot [partij A] voor rekening van Dexia. Aansprakelijkheid Dexia 5.17. Nu Dexia ondanks het voorgaande toch met [partij A] de overeenkomsten is aangegaan, heeft zij jegens [partij A] onrechtmatig gehandeld. Dit moet Dexia zwaar worden aangerekend. Weliswaar zijn aan [partij A] omstandigheden toerekenbaar die tot de schade hebben bijgedragen, maar vanwege de uiteenlopende ernst van de gemaakte fouten, eist de billijkheid in beginsel dat de vergoedingsplicht van Dexia geheel in stand blijft. Er kunnen situaties zijn waarin voldoende reden is om een deel van de schade op grond van artikel 6:101 BW voor rekening van [partij A] te doen komen, maar in dit geval zijn dergelijke feiten en omstandigheden niet aanwezig.

De schade komt dan ook geheel voor rekening van Dexia. Vorderingen van [partij A] 5.18. De door [partij A] gevorderde verklaringen voor recht zullen daarom worden toegewezen, in die zin dat voor recht wordt verklaard dat Dexia onrechtmatig jegens [partij A] heeft gehandeld door [partij A] als cliënt te accepteren terwijl zij behoorde te weten dat Diagnose Groep [partij A] niet alleen als klant aanbracht maar [partij A] tevens persoonlijk had geadviseerd en Diagnose Groep geen vergunning daarvoor bezat. De verklaring voor recht dat [partij A] schade heeft geleden als gevolg van het onrechtmatige handelen van Dexia en Dexia gehouden is de schade te vergoeden, zal ook worden toegewezen. Schade 5.19. De als gevolg hiervan door [partij A] geleden schade is door partijen besproken in de processtukken. De kantonrechter overweegt dat Dexia in haar overzicht een ander, namelijk lager, bedrag aan betaalde restschuld heeft genoemd dan het bedrag waarvan [partij A] uitgaat in haar conclusie van repliek. Dexia heeft in haar opgave een bedrag van € 5.949,04 aan betaalde restschuld opgenomen terwijl [partij A] uitgaat van een bedrag van € 7.462,90 aan door haar betaalde restschuld. Dexia heeft echter het door [partij A] in haar berekening genoemde bedrag aan betaalde restschuld niet betwist. De kantonrechter gaat daarom uit van het door [partij A] bij repliek gestelde bedrag. [partij A] heeft haar schade als volgt berekend. Zij stelt dat er door haar in totaal is betaald € 60.901,57 namelijk door middel van betaalde inleg (€ 53.438,67) en betaalde restschuld (€ 7.462,90). Vervolgens gaat zij uit van een totaal voordeel van € 16.887,88, bestaande uit ontvangen dividenden (€ 12.147,92) en fiscaal voordeel (€ 4.739,96).Zij stelt dat haar schade bedraagt € 44.013,69. Zoals hiervoor al is overwogen, heeft Dexia deze berekening niet betwist. Het door [partij A] gestelde schadebedrag is daarom toewijsbaar. [partij A] heeft gevorderd te bepalen dat dit bedrag door Dexia moet worden voldaan binnen drie weken na betekening van het vonnis en de kantonrechter wijst die betalingstermijn eveneens toe. De wettelijke rente is verschuldigd over het door Dexia te restitueren bedrag volgens de uitgangspunten als geformuleerd in Hoge Raad 1 mei 2015 en Hoge Raad 3 februari 2017. Een vergoeding voor buitengerechtelijke kosten is niet aan de orde. Niet gebleken is dat er meer of andere werkzaamheden aan de orde zijn geweest dan die, welke genoemd zijn in het arrest van de Hoge Raad van 12 april 2019. Het incidentele verzoek van [partij A] 5.20. [partij A] verzoekt Dexia op te dragen om afschriften van de aanvraagformulieren te verstrekken met betrekking tot de onderhavige effectenleaseovereenkomsten. Het verzoek zal worden afgewezen. Uit het voorgaande volgt namelijk dat [partij A] in het gelijk zal worden gesteld. Zij heeft dan ook geen belang meer bij de stukken in deze procedure. De proceskosten in dit incident zullen worden gecompenseerd, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt. Incidentele vordering van Dexia 5.21. Dexia vordert dat [partij A] wordt veroordeeld een afschrift van het intakeformulier althans van andere schriftelijke documenten waaraan de door Leaseproces namens [partij A] in deze procedure feitelijke stellingen zijn ontleend, aan Dexia te verstrekken. 5.22. Dexia wil kennelijk weten welke gegevens [partij A] destijds aan Leaseproces heeft verstrekt en vervolgens in het dossier van Leaseproces terecht zijn gekomen. Het verstrekken van informatie aan een rechtsbijstandverlener over een geschil door middel van een gesprek of een intake- of vragenformulier of anderszins dient onbelemmerd te kunnen plaatsvinden. Daarvan is geen sprake meer als een rechtzoekende er rekening mee moet houden dat de aan zijn rechtsbijstandverlener verstrekte gegevens bij zijn wederpartij terecht kunnen komen. Het is van groot belang dat het vertrouwelijke karakter van de informatie-uitwisseling tussen de rechtzoekende en diens rechtsbijstandverlener blijft bestaan. Gesteld noch gebleken is dat sprake is van een hoge uitzondering die maakt dat in dít geval van de beroepsbeoefenaar kan worden verlangd zich niet op zijn verschoningsrecht te beroepen. Al met al oordeelt de kantonrechter dat het incidentele verzoek van Dexia moet worden afgewezen. 5.23. De proceskosten van dit incident komen voor rekening van Dexia omdat zij in het ongelijk wordt gesteld. De proceskosten aan de zijde van [partij A] worden tot op heden begroot op € 82,00. Vorderingen van Dexia 5.24. Gelet op de beoordeling in conventie, zullen de vorderingen van Dexia worden afgewezen. Proceskosten in conventie en in reconventie 5.25. Omdat [partij A] grotendeels inhoudelijk gelijk zal krijgen, is Dexia aan te merken als de in het ongelijk te stellen partij. Dexia zal worden veroordeeld in de proceskosten (inclusief nakosten) aan de zijde van [partij A] gevallen. Omdat het partijdebat in reconventie is samengevallen met het debat in conventie worden de kosten in reconventie tot op heden begroot op nihil. De proceskosten van [partij A] worden begroot op: - dagvaarding € 144,47 - griffierecht € 732,00 - salaris gemachtigde € 542,00 (2 punten x tarief € 271,00) - nakosten € 100,00 Totaal € 1.518,47 5.26. De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten zal worden toegewezen zoals in de beslissing vermeld.

De schade komt dan ook geheel voor rekening van Dexia. Vorderingen van [partij A] 5.18. De door [partij A] gevorderde verklaringen voor recht zullen daarom worden toegewezen, in die zin dat voor recht wordt verklaard dat Dexia onrechtmatig jegens [partij A] heeft gehandeld door [partij A] als cliënt te accepteren terwijl zij behoorde te weten dat Diagnose Groep [partij A] niet alleen als klant aanbracht maar [partij A] tevens persoonlijk had geadviseerd en Diagnose Groep geen vergunning daarvoor bezat. De verklaring voor recht dat [partij A] schade heeft geleden als gevolg van het onrechtmatige handelen van Dexia en Dexia gehouden is de schade te vergoeden, zal ook worden toegewezen. Schade 5.19. De als gevolg hiervan door [partij A] geleden schade is door partijen besproken in de processtukken. De kantonrechter overweegt dat Dexia in haar overzicht een ander, namelijk lager, bedrag aan betaalde restschuld heeft genoemd dan het bedrag waarvan [partij A] uitgaat in haar conclusie van repliek. Dexia heeft in haar opgave een bedrag van € 5.949,04 aan betaalde restschuld opgenomen terwijl [partij A] uitgaat van een bedrag van € 7.462,90 aan door haar betaalde restschuld. Dexia heeft echter het door [partij A] in haar berekening genoemde bedrag aan betaalde restschuld niet betwist. De kantonrechter gaat daarom uit van het door [partij A] bij repliek gestelde bedrag. [partij A] heeft haar schade als volgt berekend. Zij stelt dat er door haar in totaal is betaald € 60.901,57 namelijk door middel van betaalde inleg (€ 53.438,67) en betaalde restschuld (€ 7.462,90). Vervolgens gaat zij uit van een totaal voordeel van € 16.887,88, bestaande uit ontvangen dividenden (€ 12.147,92) en fiscaal voordeel (€ 4.739,96).Zij stelt dat haar schade bedraagt € 44.013,69. Zoals hiervoor al is overwogen, heeft Dexia deze berekening niet betwist. Het door [partij A] gestelde schadebedrag is daarom toewijsbaar. [partij A] heeft gevorderd te bepalen dat dit bedrag door Dexia moet worden voldaan binnen drie weken na betekening van het vonnis en de kantonrechter wijst die betalingstermijn eveneens toe. De wettelijke rente is verschuldigd over het door Dexia te restitueren bedrag volgens de uitgangspunten als geformuleerd in Hoge Raad 1 mei 2015 en Hoge Raad 3 februari 2017. Een vergoeding voor buitengerechtelijke kosten is niet aan de orde. Niet gebleken is dat er meer of andere werkzaamheden aan de orde zijn geweest dan die, welke genoemd zijn in het arrest van de Hoge Raad van 12 april 2019. Het incidentele verzoek van [partij A] 5.20. [partij A] verzoekt Dexia op te dragen om afschriften van de aanvraagformulieren te verstrekken met betrekking tot de onderhavige effectenleaseovereenkomsten. Het verzoek zal worden afgewezen. Uit het voorgaande volgt namelijk dat [partij A] in het gelijk zal worden gesteld. Zij heeft dan ook geen belang meer bij de stukken in deze procedure. De proceskosten in dit incident zullen worden gecompenseerd, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt. Incidentele vordering van Dexia 5.21. Dexia vordert dat [partij A] wordt veroordeeld een afschrift van het intakeformulier althans van andere schriftelijke documenten waaraan de door Leaseproces namens [partij A] in deze procedure feitelijke stellingen zijn ontleend, aan Dexia te verstrekken. 5.22. Dexia wil kennelijk weten welke gegevens [partij A] destijds aan Leaseproces heeft verstrekt en vervolgens in het dossier van Leaseproces terecht zijn gekomen. Het verstrekken van informatie aan een rechtsbijstandverlener over een geschil door middel van een gesprek of een intake- of vragenformulier of anderszins dient onbelemmerd te kunnen plaatsvinden. Daarvan is geen sprake meer als een rechtzoekende er rekening mee moet houden dat de aan zijn rechtsbijstandverlener verstrekte gegevens bij zijn wederpartij terecht kunnen komen. Het is van groot belang dat het vertrouwelijke karakter van de informatie-uitwisseling tussen de rechtzoekende en diens rechtsbijstandverlener blijft bestaan. Gesteld noch gebleken is dat sprake is van een hoge uitzondering die maakt dat in dít geval van de beroepsbeoefenaar kan worden verlangd zich niet op zijn verschoningsrecht te beroepen. Al met al oordeelt de kantonrechter dat het incidentele verzoek van Dexia moet worden afgewezen. 5.23. De proceskosten van dit incident komen voor rekening van Dexia omdat zij in het ongelijk wordt gesteld. De proceskosten aan de zijde van [partij A] worden tot op heden begroot op € 82,00. Vorderingen van Dexia 5.24. Gelet op de beoordeling in conventie, zullen de vorderingen van Dexia worden afgewezen. Proceskosten in conventie en in reconventie 5.25. Omdat [partij A] grotendeels inhoudelijk gelijk zal krijgen, is Dexia aan te merken als de in het ongelijk te stellen partij. Dexia zal worden veroordeeld in de proceskosten (inclusief nakosten) aan de zijde van [partij A] gevallen. Omdat het partijdebat in reconventie is samengevallen met het debat in conventie worden de kosten in reconventie tot op heden begroot op nihil. De proceskosten van [partij A] worden begroot op: - dagvaarding € 144,47 - griffierecht € 732,00 - salaris gemachtigde € 542,00 (2 punten x tarief € 271,00) - nakosten € 100,00 Totaal € 1.518,47 5.26. De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten zal worden toegewezen zoals in de beslissing vermeld.