ECLI:NL:RBOVE:2023:3691

RECHTBANK OVERIJSSEL Team Strafrecht Meervoudige kamer Zittingsplaats Zwolle Parketnummer: 08.291391.22 (P) Datum vonnis: 18 september 2023 Vonnis op tegenspraak in de zaak van de officier van justitie tegen: [verdachte] , geboren op [geboortedatum 1] 1979 in [geboorteplaats 1] , wonende aan de [adres 1] . 1Het onderzoek op de terechtzitting Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzitting van 4 september 2023. De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie mr. G.C. Pol en van wat door verdachte naar voren is gebracht. Ook heeft de rechtbank kennis genomen van de namens [slachtoffer] (hierna [slachtoffer] ) voorgedragen slachtofferverklaring en van wat namens de benadeelde partij door mr. M. Brinkhuis , van Slachtofferhulp Nederland, is aangevoerd. 2De tenlastelegging De verdenking komt er, kort en zakelijk weergegeven, op neer dat verdachte in de periode van 18 juni 2022 tot en met 24 september 2022 zijn ex-partner, [slachtoffer] , heeft gestalkt. Voluit luidt de tenlastelegging aan verdachte, dat: hij in of omstreeks de periode van 18 juni 2022 tot en met 24 september 2022 te Zwolle en/of Rotterdam , althans in Nederland, wederrechtelijk stelselmatig opzettelijk inbreuk heeft gemaakt op eens anders persoonlijke levenssfeer, te weten die van [slachtoffer] , door - die [slachtoffer] veelvuldig e-mailberichten en Whatsapp-berichten te sturen, - veelvuldig (ongeveer 1819 keer) die [slachtoffer] te bellen, - een GPS-tracker onder de auto van die [slachtoffer] te plaatsen en daarmee de locatie en bewegingen van [slachtoffer] in beeld te brengen en/of te volgen en/of - een of meermalen langs de woning van [slachtoffer] te rijden en/of zich op te houden voor de woning van [slachtoffer] met het oogmerk die [slachtoffer] , te dwingen iets te doen, niet te doen, te dulden en/of vrees aan te jagen. 3De bewijsmotivering 3.1

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het aan verdachte ten laste gelegde feit wettig en overtuigend kan worden bewezen. Verdachte heeft bekend dat hij het ten laste gelegde heeft gepleegd. De rechtbank komt tot bewezenverklaring van het ten laste gelegde feit op grond van de volgende bewijsmiddelen, waarbij de rechtbank - nu verdachte dit feit heeft bekend en door hem geen vrijspraak is bepleit - conform artikel 359, derde lid, laatste volzin van het Wetboek van Strafvordering (Sv), zal volstaan met een opsomming van de bewijsmiddelen. het proces-verbaal van de terechtzitting van 4 september 2023, voor zover inhoudende de bekennende verklaring van verdachte; het proces-verbaal van aangifte van [slachtoffer] van 3 augustus 2022 (pagina’s 6 tot en met 10); het proces-verbaal van aanvullend verhoor van aangever van 10 augustus 2022 (pagina’s 11 tot en met 14). 3.2 De bewezenverklaring De rechtbank acht op grond van de opgegeven bewijsmiddelen wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan, met dien verstande dat: hij in de periode van 18 juni 2022 tot en met 24 september 2022 te Zwolle en Rotterdam , wederrechtelijk stelselmatig opzettelijk inbreuk heeft gemaakt op eens anders persoonlijke levenssfeer, te weten die van [slachtoffer] , door - die [slachtoffer] veelvuldig e-mailberichten en Whatsapp-berichten te sturen, - veelvuldig (ongeveer 1.819 keer) die [slachtoffer] te bellen, - een GPS-tracker onder de auto van die [slachtoffer] te plaatsen en daarmee de locatie en bewegingen van [slachtoffer] in beeld te brengen en - meermalen langs de woning van [slachtoffer] te rijden met het oogmerk die [slachtoffer] , te dwingen iets te dulden. De rechtbank acht niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd, zodat zij hem daarvan zal vrijspreken. De in de tenlastelegging voorkomende taal- en/of schrijffouten zijn verbeterd in de bewezenverklaring. De verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging. 4De strafbaarheid van het bewezen verklaarde Het bewezen verklaarde is strafbaar gesteld in artikel 285b van het Wetboek van Strafrecht (Sr). Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten. Het bewezen verklaarde levert op: het misdrijf: belaging. 5De strafbaarheid van verdachte Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluiten. De rechtbank oordeelt daarom dat verdachte strafbaar is voor het bewezen verklaarde feit. 6De op te leggen straf of maatregel 6.1 De vordering van de officier van justitie De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte wordt veroordeeld tot een taakstraf voor de duur van 150 uren en een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van twee maanden met een proeftijd van drie jaren. De officier van justitie heeft daarnaast op grond van artikel 38v Sr voor de duur van 5 jaren een contact- en locatieverbod als vrijheidsbeperkende maatregel gevorderd zoals geformuleerd in de gedragsaanwijzing, waarbij bij iedere overtreding van dat verbod één week hechtenis dient te worden toegepast. 6.2 Het standpunt van verdachte Verdachte heeft gesteld dat hij zich kan vinden in de eis van de officier van justitie. 6.3 De gronden voor een straf of maatregel Bij de strafoplegging houdt de rechtbank rekening met de aard en de ernst van het gepleegde feit, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte zoals die uit het dossier en tijdens de behandeling ter terechtzitting naar voren zijn gekomen. De rechtbank acht daarbij in het bijzonder het volgende van belang. Aard en de ernst van het feit Verdachte heeft gedurende een periode van ongeveer drie en een halve maand zijn ex [slachtoffer] gestalkt. Nadat [slachtoffer] verdachte had laten weten geen contact meer te willen, stuurde hij haar vele berichten met intimiderende en beledigende toon en heeft hij haar in de genoemde periode 1.819 keer gebeld. Verdachte heeft haar op één dag zelfs 269 keer gebeld. Ook heeft verdachte een GPS-tracker onder de auto van [slachtoffer] geplaatst om zo haar bewegingen te kunnen volgen. Bovendien reed hij meerdere keren langs haar woning. Verdachte was in die periode obsessief bezig met [slachtoffer] . Zij moest hierdoor een lange periode de ongewenste aanwezigheid van verdachte in haar leven dulden. Verdachte heeft hiermee een ernstige inbreuk gemaakt op haar persoonlijke levenssfeer. Uit de ingediende vordering tot schadevergoeding en de voorgelezen slachtofferverklaring van [slachtoffer] komt naar voren dat zij een angstige periode heeft doorgemaakt. De rechtbank rekent het verdachte aan dat hij met zijn handelen geheel voorbij is gegaan aan de gevoelens van en gevolgen voor [slachtoffer] en haar omgeving en dat hij zich heeft laten leiden door zijn eigen gevoelens van frustratie en ongenoegen. Persoon van de verdachte Bij het bepalen van de straf heeft de rechtbank rekening gehouden met het strafblad van verdachte van 27 juni 2023. Hieruit blijkt dat verdachte niet eerder is veroordeeld voor een soortgelijk strafbaar feit. De rechtbank heeft kennisgenomen van het reclasseringsadvies van Reclassering Nederland van 12 juli 2023, waaruit blijkt dat de reclassering een straf zonder bijzondere voorwaarden adviseert. Er lijkt immers sprake te zijn van voldoende zelfinzicht en er zijn geen problemen gesignaleerd waarvoor hulp is geïndiceerd. Verdachte beseft grensoverschrijdend te hebben gehandeld en lijkt op eigen kracht tot gedragsverandering te zijn gekomen. Verdachte heeft spijt en zegt zich te schamen voor zijn delictgedrag. Ten tijde van de stalking lijken er problemen te zijn geweest op het gebied van het psychosociaal functioneren van verdachte. Verdachte heeft verteld dat hij nooit eerder zo verliefd was geweest en dat hij daardoor te kwetsbaar was, waardoor hij ontredderd raakte toen de relatie werd verbroken. Hij lijkt zich te hebben laten leiden door zijn emoties van verdriet, frustratie en onmacht. Er is geen diagnostiek bekend en verdachte heeft geen contact met hulpverleningsinstanties. Ook is er al geruime tijd geen contact meer met [slachtoffer] . De straf of maatregel De rechtbank heeft bij het bepalen van de straf gekeken naar straffen die in soortgelijke zaken worden opgelegd. Vanwege de ernst van het gepleegde feit acht de rechtbank het noodzakelijk om een voorwaardelijke gevangenisstraf op te leggen als stok achter de deur zodat verdachte niet in herhaling valt. Bovendien vindt de rechtbank een taakstraf passend en geboden. Alles afwegende is de rechtbank van oordeel dat de officier van justitie een passend strafvoorstel heeft gedaan. De rechtbank zal aan verdachte een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van twee maanden opleggen met een proeftijd van drie jaren. Ook zal de rechtbank een taakstraf voor de duur van 150 uren opleggen. Daarnaast acht de rechtbank, gelet op het gedrag van verdachte jegens [slachtoffer] en ter voorkoming van toekomstige strafbare feiten, het opleggen van een vrijheidsbeperkende maatregel als bedoeld in artikel 38v Sr noodzakelijk.

De vordering heeft betrekking op het ten laste gelegde. Door de gebezigde bewijsmiddelen en de behandeling op de terechtzitting is komen vast te staan dat verdachte door het bewezen verklaarde feit rechtstreeks schade heeft toegebracht aan de benadeelde partij. De opgevoerde schadepost is niet betwist. De exacte omvang van de immateriële schade staat echter niet vast. De rechtbank zal dan ook gebruik maken van haar bevoegdheid om de omvang van de schade naar billijkheid vast te stellen. Zij stelt de schade vast op € 2.000,00. De rechtbank zal het gevorderde daarom deels toewijzen tot een bedrag van € 2.000,00, te vermeerderen met de verschuldigde wettelijke rente vanaf de datum waarop de schade is ontstaan. De rechtbank zal de benadeelde in haar vordering voor het overige niet-ontvankelijk verklaren en bepalen dat de benadeelde partij de vordering in zoverre slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen. 7.5 De schadevergoedingsmaatregel De benadeelde partij heeft verzocht en de officier van justitie heeft gevorderd de schadevergoedingsmaatregel op te leggen. De rechtbank zal de maatregel als bedoeld in artikel 36f Sr opleggen, aangezien verdachte jegens de benadeelde partij naar burgerlijk recht aansprakelijk is voor de schade die door het feit is toegebracht. Als door de verdachte niet volledig wordt betaald, kan deze verplichting worden aangevuld met 30 dagen gijzeling, waarbij toepassing van de gijzeling de betalingsverplichting niet opheft. 8De toegepaste wettelijke voorschriften De hierna te nemen beslissing berust op de hiervoor genoemde wetsartikelen. Daarnaast berust deze beslissing op de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c en 22d Sr.

De rechtbank: bewezenverklaring - verklaart bewezen dat verdachte het ten laste gelegde heeft begaan, zoals hierboven omschreven; - verklaart niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd en spreekt hem daarvan vrij; strafbaarheid feit - verklaart het bewezen verklaarde strafbaar; - verklaart dat het bewezen verklaarde het volgende strafbare feit oplevert: het misdrijf: belaging; strafbaarheid verdachte - verklaart verdachte strafbaar voor het bewezen verklaarde; straf - veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 2 (twee) maanden; - bepaalt dat deze gevangenisstraf in zijn geheel niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten. De rechter kan de tenuitvoerlegging gelasten indien de verdachte voor het einde van de proeftijd van 3 (drie) jaren de navolgende algemene voorwaarde niet is nagekomen: - stelt als algemene voorwaarde dat de verdachte zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit; - veroordeelt de verdachte tot een taakstraf, bestaande uit het verrichten van onbetaalde arbeid voor de duur van 150 (honderdvijftig) uren; - beveelt, voor het geval dat de verdachte de taakstraf niet naar behoren verricht, dat vervangende hechtenis zal worden toegepast voor de duur van 75 (vijfenzeventig) dagen; - beveelt dat de tijd die de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering heeft doorgebracht, bij de uitvoering van de taakstraf in mindering wordt gebracht, waarbij als maatstaf geldt dat voor de eerste zestig dagen doorgebracht in verzekering of voorlopige hechtenis, twee uren en voor de resterende dagen één uur per dag aftrek plaatsvindt; maatregel - legt aan de verdachte op de maatregel strekkende tot beperking van de vrijheid als bedoeld in artikel 38v Sr voor de duur van 5 (vijf) jaren; - beveelt dat de verdachte gedurende 5 jaren op geen enkele wijze – direct of indirect – contact op zal nemen, zoeken of hebben met [slachtoffer] , geboren [geboortedatum 2] 1977 te [geboorteplaats 2] ; - beveelt dat de verdachte zich gedurende 5 jaren niet op zal houden in de [adres 2] ; - beveelt dat voor het geval niet aan de maatregel wordt voldaan de maatregel per overtreding wordt vervangen door 1 (één) week hechtenis en bepaalt daarbij dat de maximale hechtenis zes maanden bedraagt; - toepassing van de vervangende hechtenis heft de verplichtingen ingevolge de opgelegde maatregel niet op; schadevergoeding - wijst de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer] toe tot een bedrag van € 2.000,00 (bestaande uit immateriële schade); - veroordeelt de verdachte tot betaling aan de benadeelde partij [slachtoffer] : van een bedrag van € 2.000,00, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 24 september 2022; - veroordeelt de verdachte daarnaast in de kosten van het geding door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden begroot op nihil, alsook in de kosten van betekening van dit vonnis, de in verband met de tenuitvoerlegging van dit vonnis nog te maken kosten en de kosten vallende op de invordering; - legt de maatregel op dat de verdachte verplicht is ter zake van het bewezen verklaarde feit tot betaling aan de Staat der Nederlanden van een bedrag van € 2.000,00, (zegge: tweeduizend euro), te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 24 september 2022 ten behoeve van de benadeelde, en bepaalt, voor het geval volledig verhaal van het verschuldigde bedrag niet mogelijk blijkt, dat gijzeling voor de duur van 30 dagen kan worden toegepast. Tenuitvoerlegging van de gijzeling laat de betalingsverplichting onverlet; - bepaalt dat als de verdachte heeft voldaan aan zijn verplichting tot betaling aan de Staat der Nederlanden van bedoeld bedrag daarmee de verplichting van de verdachte om aan de benadeelde partij het bedrag te betalen, komt te vervallen, en andersom, als de verdachte aan de benadeelde partij het verschuldigde bedrag heeft betaald, dat daarmee de verplichting tot betaling aan de Staat der Nederlanden van dat bedrag komt te vervallen; - bepaalt dat de benadeelde partij: [slachtoffer] , voor het overige deel niet-ontvankelijk is in de vordering, en dat de benadeelde partij de vordering voor dat deel slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen. Dit vonnis is gewezen door mr. G.H. Meijer, voorzitter, mr. D.E. Schaap en mr. J.L. Souman, rechters, in tegenwoordigheid van mr. R. van der Hulst, griffier, en is in het openbaar uitgesproken op 18 september 2023. Wanneer hierna wordt verwezen naar dossierpagina’s, zijn dit pagina’s uit het dossier van de politie eenheid Oost-Nederland met nummer PL0600-2022349831. Tenzij hieronder anders wordt vermeld, wordt steeds verwezen naar bladzijden van een in de wettelijke vorm, door daartoe bevoegde personen, opgemaakt proces-verbaal.