ECLI:NL:RBNNE:2025:5156

RECHTBANK NOORD-NEDERLAND Bestuursrecht zaaknummer: LEE 25/4472 uitspraak van de voorzieningenrechter van 4 december 2025 in de zaak tussen [Verzoeker], uit [woonplaats], verzoeker en het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Assen. Als derde-partij neemt aan de zaak deel: Odido Netherlands B.V. uit 's-Gravenhage (de vergunninghouder). Inleiding 1. Het college heeft op 28 augustus 2024 een omgevingsvergunning verleend aan vergunninghouder voor het plaatsen van een mast voor telecommunicatie nabij verzorgingsplaats [locatie]. Daartegen heeft verzoeker bezwaar gemaakt. 1.1. Op 14 mei 2025 heeft het college dat besluit vervangen door een nieuw besluit. Ook met dit besluit wordt een omgevingsvergunning verleend voor het plaatsen van een mast voor telecommunicatie nabij verzorgingsplaats [locatie]. Het bezwaar van verzoeker heeft van rechtswege ook betrekking op dit besluit. Dat volgt uit artikel 6:19, eerste lid, van de Awb. 1.2. Met het bestreden besluit van 29 oktober 2025 op het bezwaar van verzoeker heeft het college het bezwaar van verzoeker ongegrond verklaard. Verzoeker heeft hiertegen beroep ingesteld en de voorzieningenrechter gevraagd een voorlopige voorziening te treffen. 1.3. In deze uitspraak beslist de voorzieningenrechter op het verzoek om een voorlopige voorziening. Het oordeel van de voorzieningenrechter heeft een voorlopig karakter en bindt de rechtbank in een (eventueel) bodemgeding niet. 1.4. Omdat het verzoek kennelijk ongegrond is doet de voorzieningenrechter uitspraak zonder zitting. De voorzieningenrechter legt hierna uit waarom het verzoek kennelijk ongegrond is.

2. De voorzieningenrechter zal het onderzoek in deze verzoekprocedure sluiten en zonder behandeling ter zitting uitspraak doen op het verzoek, omdat het verzoek kennelijk ongegrond is. Dat kan op grond van artikel 8:83, derde lid, van de Awb. De voorzieningenrechter overweegt daartoe het volgende. 2.1. Op grond van artikel 8:81, eerste lid, van de Awb kan de voorzieningenrechter, indien tegen een besluit beroep is ingesteld bij de bestuursrechter, een voorlopige voorziening treffen als “onverwijlde spoed” dat vereist. 2.2. De vergunninghouder heeft op 7 november 2025 per e-mail verklaard dat hij zal wachten met de werkzaamheden voor het plaatsen van de telecommunicatiemast totdat de rechtbank uitspraak heeft gedaan op het beroep in de bodemprocedure. Op 10 november 2025 heeft verzoeker aangegeven dat hij het verzoekschrift desondanks wil handhaven. 2.3. De voorzieningenrechter is van oordeel dat niet is voldaan aan het vereiste van onverwijlde spoed. Door de e-mail van vergunninghouder van 7 november 2025 is voldoende aannemelijk dat de vergunninghouder tijdens de beroepsprocedure geen gebruik zal maken van de verleende vergunning. Verzoeker heeft niets aangevoerd waaruit blijkt dat sprake is van een spoedeisend belang dat vereist dat een voorlopige voorziening wordt getroffen. De voorzieningenrechter ziet niet in waarom verzoeker de beroepsprocedure bij de rechtbank niet kan afwachten.

3. Het verzoek is daarom kennelijk ongegrond. De voorzieningenrechter wijst het verzoek dus af. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

De voorzieningenrechter wijst het verzoek om voorlopige voorziening af. Deze uitspraak is gedaan door mr. L. Mulder, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van E.D.M. Nijbroek, griffier. Uitgesproken in het openbaar op 4 december 2025. griffier voorzieningenrechter Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: Tegen deze uitspraak staat geen hoger beroep of verzet open.

RECHTBANK NOORD-NEDERLAND Bestuursrecht zaaknummer: LEE 25/4472 uitspraak van de voorzieningenrechter van 4 december 2025 in de zaak tussen [Verzoeker], uit [woonplaats], verzoeker en het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Assen. Als derde-partij neemt aan de zaak deel: Odido Netherlands B.V. uit 's-Gravenhage (de vergunninghouder). Inleiding 1. Het college heeft op 28 augustus 2024 een omgevingsvergunning verleend aan vergunninghouder voor het plaatsen van een mast voor telecommunicatie nabij verzorgingsplaats [locatie]. Daartegen heeft verzoeker bezwaar gemaakt. 1.1. Op 14 mei 2025 heeft het college dat besluit vervangen door een nieuw besluit. Ook met dit besluit wordt een omgevingsvergunning verleend voor het plaatsen van een mast voor telecommunicatie nabij verzorgingsplaats [locatie]. Het bezwaar van verzoeker heeft van rechtswege ook betrekking op dit besluit. Dat volgt uit artikel 6:19, eerste lid, van de Awb. 1.2. Met het bestreden besluit van 29 oktober 2025 op het bezwaar van verzoeker heeft het college het bezwaar van verzoeker ongegrond verklaard. Verzoeker heeft hiertegen beroep ingesteld en de voorzieningenrechter gevraagd een voorlopige voorziening te treffen. 1.3. In deze uitspraak beslist de voorzieningenrechter op het verzoek om een voorlopige voorziening. Het oordeel van de voorzieningenrechter heeft een voorlopig karakter en bindt de rechtbank in een (eventueel) bodemgeding niet. 1.4. Omdat het verzoek kennelijk ongegrond is doet de voorzieningenrechter uitspraak zonder zitting. De voorzieningenrechter legt hierna uit waarom het verzoek kennelijk ongegrond is.

2. De voorzieningenrechter zal het onderzoek in deze verzoekprocedure sluiten en zonder behandeling ter zitting uitspraak doen op het verzoek, omdat het verzoek kennelijk ongegrond is. Dat kan op grond van artikel 8:83, derde lid, van de Awb. De voorzieningenrechter overweegt daartoe het volgende. 2.1. Op grond van artikel 8:81, eerste lid, van de Awb kan de voorzieningenrechter, indien tegen een besluit beroep is ingesteld bij de bestuursrechter, een voorlopige voorziening treffen als “onverwijlde spoed” dat vereist. 2.2. De vergunninghouder heeft op 7 november 2025 per e-mail verklaard dat hij zal wachten met de werkzaamheden voor het plaatsen van de telecommunicatiemast totdat de rechtbank uitspraak heeft gedaan op het beroep in de bodemprocedure. Op 10 november 2025 heeft verzoeker aangegeven dat hij het verzoekschrift desondanks wil handhaven. 2.3. De voorzieningenrechter is van oordeel dat niet is voldaan aan het vereiste van onverwijlde spoed. Door de e-mail van vergunninghouder van 7 november 2025 is voldoende aannemelijk dat de vergunninghouder tijdens de beroepsprocedure geen gebruik zal maken van de verleende vergunning. Verzoeker heeft niets aangevoerd waaruit blijkt dat sprake is van een spoedeisend belang dat vereist dat een voorlopige voorziening wordt getroffen. De voorzieningenrechter ziet niet in waarom verzoeker de beroepsprocedure bij de rechtbank niet kan afwachten.

3. Het verzoek is daarom kennelijk ongegrond. De voorzieningenrechter wijst het verzoek dus af. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

De voorzieningenrechter wijst het verzoek om voorlopige voorziening af. Deze uitspraak is gedaan door mr. L. Mulder, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van E.D.M. Nijbroek, griffier. Uitgesproken in het openbaar op 4 december 2025. griffier voorzieningenrechter Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: Tegen deze uitspraak staat geen hoger beroep of verzet open.