ECLI:NL:RBNHO:2026:2451

RECHTBANK NOORD-HOLLAND Zittingsplaats Alkmaar Bestuursrecht zaaknummer: HAA 24/7690 uitspraak van de enkelvoudige kamer van 19 februari 2026 in de zaak tussen [eiser] , uit [plaats] , eiser (gemachtigde: mr. A.A. Bouman), en De minister van Infrastructuur en Waterstaat, ILT (gemachtigde: K. van Moorsel). Samenvatting 1. Deze uitspraak gaat over de afwijzing van eisers aanvraag om zijn vaarbevoegdheidsbewijs te vernieuwen. Eiser is het hier niet mee eens. Hij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de aanvraag. 1.1. De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de minister artikel 8, tweede lid, onder a, van het Besluit zeevarenden (hierna: het Besluit) niet aan eiser kon tegenwerpen. Eiser krijgt dus gelijk en het beroep is dus gegrond. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft. 1.2. Onder 2 staat het procesverloop in deze zaak. Onder 3 staan de van belang zijnde feiten en omstandigheden die hebben geleid tot het bestreden besluit. De beoordeling door de rechtbank volgt vanaf 4. 1.3. De wettelijke regels die van belang zijn voor deze zaak, staan in de bijlage bij deze uitspraak. Procesverloop 2. Eiser heeft op 1 maart 2024 een aanvraag ingediend voor het vernieuwen van zijn vaarbevoegdheidsbewijs. De minister heeft deze aanvraag met het besluit van 7 mei 2024 afgewezen. 2.1. Eiser heeft tegen dit besluit op 13 juni 2024 bezwaar gemaakt. Met het bestreden besluit van 10 oktober 2024 op het bezwaar van eiser is de minister bij de afwijzing van de aanvraag gebleven. 2.2. Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. De minister heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift. 2.3. De rechtbank heeft het beroep op 16 januari 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser, [naam 1] en de gemachtigde van de minister samen met [naam 2] en [naam 3] . Totstandkoming van het bestreden besluit 3. Eiser heeft een vissersbedrijf, [naam vissersbedrijf] . Eiser was in dat verband in het bezit van een vaarbevoegdheidsbewijs voor de functie van schipper zeevisvaart en stuurman-werktuigkundige zeevisvaart alle visvaartuigen. Deze vaarbevoegdheidsbewijzen zijn vereist op grond van artikel 18 van de Wet zeevarenden en moeten elke vijf jaar worden vernieuwd. De aanvraag van 1 maart 2024 is de vierde aanvraag tot vernieuwing die eiser heeft gedaan. Bij eerdere aanvragen is eiser niet gevraagd om zijn vaartijd te specificeren. Deze aanvraag is namens de minister beoordeeld door Kiwa Register (hierna: Kiwa). Dit is een onderdeel van Kiwa N.V., een onderneming op het gebied van testen, inspecties en certificering. Kiwa voert op grond van het Besluit bevoegdheidverlening Inspecteur- Generaal Leefomgeving en Transport taken uit met betrekking tot vergunningverlening in de transportsector. Naar aanleiding van het voornemen van Kiwa om de aanvraag af te wijzen van 29 maart 2024, heeft eiser aanvullende stukken aangeleverd. Hij heeft een vaartijdverklaring overgelegd in de vorm van het formulier dat daarvoor door Kiwa wordt verstrekt. Op het formulier heeft eiser voor beide functies zijn vaartijd ingevuld in het aantal dagen dat hij in deze functie heeft gevaren. Het formulier is ondertekend door eiser en door mevrouw [naam 4] namens de productorganisatie. Dit zijn ook de partijen waarvan op het formulier staat zij het moeten ondertekenen. Naar aanleiding van deze vaartijdverklaring is op 7 mei 2024 een nieuw besluit genomen waarbij de aanvraag opnieuw is afgewezen. 3.1. De minister heeft met het bestreden besluit het afwijzen van de aanvraag voor de functie van stuurman-werktuigkundige in stand gelaten. Reden daarvoor was dat eiser onvoldoende vaartijd in de functie van stuurman-werktuigkundige heeft opgedaan en niet heeft aangetoond over de vereiste certificaten te beschikken. De aanvraag voldoet daarmee niet aan artikel 8, tweede lid, van het Besluit in Van eiser kon niet worden verwacht dat hij een specificatie van zijn vaartijd zou bijhouden, nu dit nooit eerder van hem werd verlangd. Om dit met terugwerkende kracht over vijf jaar te verlangen is onzorgvuldig en in strijd met het opgewekte vertrouwen dat dit voor het vernieuwen van zijn vaarbevoegdheidsbewijs niet nodig is. Het bestreden besluit kan daarom niet in stand blijven. De beroepsgrond slaagt. Overige beroepsgronden 5. De rechtbank overweegt dat dat zij aan bespreking van de overige beroepsgronden niet toekomt. De rechtbank is van oordeel dat eiser bij bespreking van deze beroepsgronden geen belang heeft, gelet op de beoordeling onder 4.2. 5.1. Voor zover het beroep van eiser zich richt tegen het standpunt van de minister dat hij geen vaarbevoegdheidsbewijs voor de functie van schipper heeft aangevraagd, geldt dat dit vaarbevoegdheidsbewijs bij besluit van 10 oktober 2024 aan eiser is verleend en er daarom ook geen belang bestaat bij een beoordeling van die beroepsgrond. 5.2. Voor zover het beroep van eiser zich richt tegen het standpunt van de minister dat hij niet beschikt over de certificaten die op grond van artikel 28e, eerste lid, onder b en onder c, van het Besluit n zijn vereist voor een vaarbevoegdheidsbewijs ‘stuurman-werktuigkundige zeevisvaart alle visvaartuigen’, overweegt de rechtbank als volgt. Ter zitting is gebleken dat eiser heeft gevraagd om afschaling van zijn aanvraag naar een aanvraag voor een SW6-functie. De minister heeft ter zitting aangegeven dat eiser voldoet aan de vereisten voor een SW6-functie, die volgen uit artikel 28g van het Besluit. Partijen zijn het erover eens dat als gevolg van deze afschaling de aanvraag niet meer kan worden afgewezen op grond van het ontbreken van de benodigde certificaten. Conclusie en gevolgen 6. Het beroep is gegrond omdat het bestreden besluit in strijd is met het zorgvuldigheidsbeginsel en het vertrouwensbeginsel. Dit betekent dat eiser gelijk krijgt en het bestreden besluit niet in stand kan blijven. De rechtbank vernietigt daarom het bestreden besluit. Omdat geen andere weigeringsgrond aan de orde is, neemt de rechtbank met toepassing van artikel 8:72, derde lid, aanhef en onder b, van de Algemene wet bestuursrecht nu zelf een beslissing door het besluit van 7 mei 2024 te herroepen en de aangevraagde vernieuwing van het vaarbevoegdheidsbewijs voor de functie stuurman-werktuigkundige zeevisvaart met de beperking tot vissersvaartuigen van minder dan 24 meter met minder dan 3.000 kW voortstuwingsvermogen in beperkt vaargebied vissersvaartuigen aan eiser te verlenen. Naar de toekomst toe geeft de rechtbank partijen in overweging om in overleg te treden over de wijze waarop eiser zijn vaartijd bij een volgende aanvraag zou kunnen specificeren. 6.1. Omdat het beroep gegrond is moet de minister het griffierecht aan eiser vergoeden en krijgt eiser ook een vergoeding van zijn proceskosten. De minister moet deze vergoeding betalen. De vergoeding is met toepassing van het Besluit proceskosten bestuursrecht als volgt berekend. Voor de rechtsbijstand door een gemachtigde krijgt eiser een vast bedrag per proceshandeling. In bezwaar heeft elke proceshandeling een waarde van € 666,-. In beroep heeft elke proceshandeling een waarde van € 934,-. Eiser heeft in bezwaar gevraagd om vergoeding van de proceskosten. De gemachtigde heeft een bezwaarschrift ingediend, de hoorzitting bijgewoond, een beroepschrift ingediend en heeft aan de zitting van de rechtbank deelgenomen. De vergoeding bedraagt dan in totaal € 3.200,-. Beslissing De rechtbank: - verklaart het beroep gegrond; - vernietigt het besluit van 10 oktober 2024; - herroept het besluit van 7 mei 2024; - bepaalt dat de aangevraagde vernieuwing van het vaarbevoegdheidsbewijs voor de functie stuurman-werktuigkundige zeevisvaart met de beperking tot vissersvaartuigen van minder dan 24 meter met minder dan 3.000 kW voortstuwingsvermogen in beperkt vaargebied vissersvaartuigen aan eiser wordt verleend en bepaalt dat dez