ECLI:NL:RBNHO:2025:14723

RECHTBANK NOORD-HOLLAND Familie en Jeugd locatie Alkmaar Machtiging tot voortzetting van de crisismaatregel zaak-/rekestnr.: C/15/372274 / FA RK 25-6111 beschikking van de kinderrechtervan 3 december 2025, naar aanleiding van het door de officier van justitie ingediende verzoek tot voortzetting van een crisismaatregel als bedoeld in artikel 7:7 van de Wet verplichte geestelijke gezondheidszorg, ten aanzien van: [betrokkene] , geboren op [geboortedatum] te [plaats] , wonende te [plaats] , thans verblijvende in het [accommodatie] , locatie [locatie] , afdeling [afdeling] , te [adres] . hierna: betrokkene, advocaat mr. M.J. van Rooij, kantoorhoudende te Purmerend. 1Procedure 1.1. Bij verzoekschrift, ingekomen ter griffie op 1 december 2025, heeft de officier van justitie voortzetting verzocht van de door de burgemeester van de gemeente Beverwijk op 29 november 2025 aan betrokkene opgelegde crisismaatregel. Bij het verzoekschrift zijn de volgende bijlagen gevoegd: een afschrift van de beslissing tot het nemen van de crisismaatregel; de medische verklaring van 29 november 2025; een historisch overzicht van eerder gegeven machtigingen in het kader van de Wvggz van 1 december 2025. 1.2. De mondelinge behandeling van het verzoek heeft plaatsgevonden op 3 december 2025, in voornoemde accommodatie. 1.3. De rechtbank heeft de volgende personen gehoord: - betrokkene, bijgestaan door haar advocaat; - [psychiater] , psychiater; - [moeder van betrokkene] , moeder van betrokkene; - [schoonzus van betrokkene] , schoonzus van betrokkene. 1.4. De psychiater is gehoord via een tweezijdige beeld- en geluidsverbinding. 1.5. De officier van justitie heeft aangegeven niet ter zitting te zullen verschijnen.

2.1. Uit de overgelegde stukken en het behandelde ter zitting is gebleken dat er een onmiddellijke dreiging van ernstig nadeel voor of van betrokkene of een ander is, te weten: levensgevaar; ernstig lichamelijk letsel; ernstige psychische schade; maatschappelijke teloorgang; de situatie dat de algemene veiligheid van personen of goederen in gevaar is. 2.2. Het ernstige vermoeden bestaat dat dit nadeel wordt veroorzaakt door gedrag dat voortvloeit uit een psychische stoornis, te weten een bedreigde ontwikkeling van de persoonlijkheid, bij een persoon bekend met een post traumatische stress stoornis en een angststoornis. De crisissituatie is zo ernstig dat de procedure voor een zorgmachtiging niet kan worden afgewacht. Naar de behandelend psychiater op de zitting heeft verklaard, was de psychotische stoornis die in de medische verklaring nog werd genoemd, het gevolg van een hoge inname van amfetamines. Deze klachten zijn nu weg. Op dit moment staat de bedreigde ontwikkeling van de persoonlijkheid op de voorgrond. 2.3.1. De psychiater heeft zich ter zitting op het standpunt gesteld dat voortzetting van de crisismaatregel niet doelmatig is en zelfs schadelijk kan zijn. Zij heeft ter toelichting het volgende naar voren gebracht: Er is overleg geweest met het ambulante team. Gekozen is voor autonomie bevorderend beleid. Dit houdt onder meer in dat betrokkene wordt aangesproken op haar eigen keuzes. Het maken van goede keuzes is de enige weg naar een goede mentale gezondheid. Het opleggen van beperkingen aan betrokkene heeft een averechts effect. Zij wordt dan alleen maar zieker. Dat betekent niet dat betrokkene geen langdurige behandeling nodig heeft, maar het heeft de voorkeur dat dit gebeurt op vrijwillige basis. Betrokkene kan niet voor altijd worden opgesloten. Verplichte zorg creëert schijnveiligheid; op korte termijn creëer je veiligheid, op lange termijn onveiligheid, omdat het gedrag er alleen maar erger door wordt. De voortzetting van de crisismaatregel is desondanks aangevraagd, omdat de familie ook moet worden gehoord. Betrokkene moet naar een langdurige opnameplek voor behandeling van haar trauma’s en emotieregulatieproblematiek. Het ambulante team kan een plek regelen. Waar en per wanneer die plek er zal zijn is nog niet bekend. Hier op de crisisafdeling is langdurige behandeling niet mogelijk. 2.3.2. Door en namens de moeder is ter zitting het volgende naar voren gebracht: Verplichte zorg is noodzakelijk. Betrokkene heeft al meerdere suïcidepogingen gedaan. Afgelopen zaterdag is zij van het spoor gehaald. Een paar uur later is zij weer door de nooddeur vertrokken en ontstond weer een crisissituatie. Een paar weken geleden is zij in het water gevonden en moest zij gereanimeerd worden. Het gaat een keer fout. Ze zegt zichzelf niet te vertrouwen. Ze wil niet terug naar huis vanwege traumatische ervaringen. Ze heeft ook last van stemmen. De onderzoeken zijn nog niet afgerond, er is nog geen uitsluitsel over een mogelijke psychosegevoeligheid. Ze moet beschermd worden. 2.3.3. Door betrokkene en haar advocaat is ter zitting het volgende naar voren gebracht: Het gaat nog niet goed met betrokkene. Ze heeft geen grip op haar gedachten en heeft last van stemmen. Ze vindt een voortzetting van de crisismaatregel niet fijn maar wel verstandig. Ze moet 17 december weg bij Kenter. Die situatie geeft betrokkene onrust. Terug naar huis is geen optie. Het geeft een onbevredigend gevoel dat de deskundigen ook niet weten waar betrokkene straks naar toe moet. Er is sprake van ernstig nadeel voor zichzelf. Gisteren is betrokkene nog gesepareerd. Het standpunt van de psychiater is dan ook bijzonder. Als de machtiging wordt verstrekt, betekent dat overigens nog niet dat het behandelteam daar ook gebruik van moet maken. 2.4.1. De rechtbank stelt vast dat de geneesheer-directeur de crisismaatregel niet heeft opgeheven en dat de officier van justitie het verzoek tot voortzetting van de crisismaatregel niet heeft ingetrokken. De rechtbank zal dus een oordeel moeten geven. 2.4.2. Zoals reeds overwogen onder 2.1. is nog altijd sprake van een onmiddellijke dreiging van ernstig nadeel voor betrokkene. Betrokkene heeft in korte tijd, ook nog heel recent, verschillende suïcidepogingen ondernomen. De dreiging dat dit nogmaals gebeurt is nog altijd aanwezig. Niet in geschil is verder dat betrokkene voor haar psychische problematiek langdurige behandeling nodig heeft. De discussie spitst zich toe op de vraag of die behandeling in een vrijwillig kader dient plaats te vinden, zoals het behandelteam voorstaat, dan wel dient plaats te vinden binnen een verplichtend kader, zoals betrokkene en haar moeder voorstaan, maar door het behandelteam niet doelmatig wordt geacht. 2.4.3. De rechtbank begrijpt uit de informatie van de psychiater dat bij de diagnose zoals die nu luidt, een behandeling in een vrijwillig kader het meest doelmatig is en dat het gedurende langere tijd inzetten van verplichte zorg contraproductief kan zijn. Op dit moment is echter nog altijd sprake van een crisissituatie en dient op korte termijn te worden voorzien in passende zorg. Dat dit zal lukken in een vrijwillig kader vindt de rechtbank te onzeker. Op basis van de verkregen informatie is zij er niet van overtuigd dat betrokkene al in staat is om behandelafspraken na te komen en haar eigen veiligheid te borgen. Dit kan voor betrokkene tot levensgevaarlijke situaties leiden. Uiteraard is het ook binnen een verplicht kader niet mogelijk elk risico weg te nemen of betrokkenes veiligheid volledig te garanderen, maar er kan wel sneller geschakeld en ingegrepen worden en beter toezicht worden gehouden. In die zin kan verplichte zorg in de huidige situatie wel degelijk worden aangemerkt als doelmatig. 2.4.4. Daar komt bij dat er ter zitting nog geen enkele zekerheid was over de beschikbaarheid van een langdurige opnameplek voor de beoogde vrijwillige behandeling. Waar betrokkene, die op dit moment nog minderjarig is, naar toe zou moeten na ontslag uit de kliniek, is onbekend. Dit maakt de situatie van betrokkene de komende tijd nog zeer kwetsbaar. Voldoende aannemelijk is dat het gemis aan structuur en de onzekerheid over haar verblijfsplek voor veel onrust zorgen bij betrokkene en haar psychische toestand niet ten goede komen. Zoals gezegd wil de rechtbank aannemen dat een behandeling in het vrijwillig kader het meest doelmatig is, maar dan zal toch wel eerst duidelijk moeten worden waar, per wanneer en in welke vorm die behandeling van start zal kunnen gaan. Er lijkt daarvoor nog veel geregeld te moeten worden. Tot die tijd kan een machtiging tot het verlenen van verplichte zorg extra ondersteuning bieden. 2.4.4. De rechtbank merkt nog op, zoals ook door de advocaat van betrokkene al is opgemerkt, dat het verlenen van een machtiging tot voortzetting van de crisismaatregel niet betekent dat de zorgverantwoordelijke ook verplicht is de daarin genoemde vormen van verplichte zorg toe te passen. De machtiging houdt immers (slechts) een toestemming in, geen bevel.

De rechtbank: - verleent een machtiging tot voortzetting van de crisismaatregel ten aanzien van [betrokkene] , geboren op [geboortedatum] te [plaats] , met de vormen van verplichte zorg zoals hierboven onder 2.5. zijn genoemd; - bepaalt dat deze machtiging geldt tot en met 24 december 2025. Deze beschikking is gegeven door mr. A. Warmerdam, kinderrechter, in tegenwoordigheid van E.B.B.M. van Linden als griffier en in het openbaar uitgesproken op 3 december 2025. De schriftelijke uitwerking van deze beschikking is vastgesteld op 10 december 2025. Tegen deze beschikking staat het rechtsmiddel van cassatie open.

RECHTBANK NOORD-HOLLAND Familie en Jeugd locatie Alkmaar Machtiging tot voortzetting van de crisismaatregel zaak-/rekestnr.: C/15/372274 / FA RK 25-6111 beschikking van de kinderrechtervan 3 december 2025, naar aanleiding van het door de officier van justitie ingediende verzoek tot voortzetting van een crisismaatregel als bedoeld in artikel 7:7 van de Wet verplichte geestelijke gezondheidszorg, ten aanzien van: [betrokkene] , geboren op [geboortedatum] te [plaats] , wonende te [plaats] , thans verblijvende in het [accommodatie] , locatie [locatie] , afdeling [afdeling] , te [adres] . hierna: betrokkene, advocaat mr. M.J. van Rooij, kantoorhoudende te Purmerend. 1Procedure 1.1. Bij verzoekschrift, ingekomen ter griffie op 1 december 2025, heeft de officier van justitie voortzetting verzocht van de door de burgemeester van de gemeente Beverwijk op 29 november 2025 aan betrokkene opgelegde crisismaatregel. Bij het verzoekschrift zijn de volgende bijlagen gevoegd: een afschrift van de beslissing tot het nemen van de crisismaatregel; de medische verklaring van 29 november 2025; een historisch overzicht van eerder gegeven machtigingen in het kader van de Wvggz van 1 december 2025. 1.2. De mondelinge behandeling van het verzoek heeft plaatsgevonden op 3 december 2025, in voornoemde accommodatie. 1.3. De rechtbank heeft de volgende personen gehoord: - betrokkene, bijgestaan door haar advocaat; - [psychiater] , psychiater; - [moeder van betrokkene] , moeder van betrokkene; - [schoonzus van betrokkene] , schoonzus van betrokkene. 1.4. De psychiater is gehoord via een tweezijdige beeld- en geluidsverbinding. 1.5. De officier van justitie heeft aangegeven niet ter zitting te zullen verschijnen.

2.1. Uit de overgelegde stukken en het behandelde ter zitting is gebleken dat er een onmiddellijke dreiging van ernstig nadeel voor of van betrokkene of een ander is, te weten: levensgevaar; ernstig lichamelijk letsel; ernstige psychische schade; maatschappelijke teloorgang; de situatie dat de algemene veiligheid van personen of goederen in gevaar is. 2.2. Het ernstige vermoeden bestaat dat dit nadeel wordt veroorzaakt door gedrag dat voortvloeit uit een psychische stoornis, te weten een bedreigde ontwikkeling van de persoonlijkheid, bij een persoon bekend met een post traumatische stress stoornis en een angststoornis. De crisissituatie is zo ernstig dat de procedure voor een zorgmachtiging niet kan worden afgewacht. Naar de behandelend psychiater op de zitting heeft verklaard, was de psychotische stoornis die in de medische verklaring nog werd genoemd, het gevolg van een hoge inname van amfetamines. Deze klachten zijn nu weg. Op dit moment staat de bedreigde ontwikkeling van de persoonlijkheid op de voorgrond. 2.3.1. De psychiater heeft zich ter zitting op het standpunt gesteld dat voortzetting van de crisismaatregel niet doelmatig is en zelfs schadelijk kan zijn. Zij heeft ter toelichting het volgende naar voren gebracht: Er is overleg geweest met het ambulante team. Gekozen is voor autonomie bevorderend beleid. Dit houdt onder meer in dat betrokkene wordt aangesproken op haar eigen keuzes. Het maken van goede keuzes is de enige weg naar een goede mentale gezondheid. Het opleggen van beperkingen aan betrokkene heeft een averechts effect. Zij wordt dan alleen maar zieker. Dat betekent niet dat betrokkene geen langdurige behandeling nodig heeft, maar het heeft de voorkeur dat dit gebeurt op vrijwillige basis. Betrokkene kan niet voor altijd worden opgesloten. Verplichte zorg creëert schijnveiligheid; op korte termijn creëer je veiligheid, op lange termijn onveiligheid, omdat het gedrag er alleen maar erger door wordt. De voortzetting van de crisismaatregel is desondanks aangevraagd, omdat de familie ook moet worden gehoord. Betrokkene moet naar een langdurige opnameplek voor behandeling van haar trauma’s en emotieregulatieproblematiek. Het ambulante team kan een plek regelen. Waar en per wanneer die plek er zal zijn is nog niet bekend. Hier op de crisisafdeling is langdurige behandeling niet mogelijk. 2.3.2. Door en namens de moeder is ter zitting het volgende naar voren gebracht: Verplichte zorg is noodzakelijk. Betrokkene heeft al meerdere suïcidepogingen gedaan. Afgelopen zaterdag is zij van het spoor gehaald. Een paar uur later is zij weer door de nooddeur vertrokken en ontstond weer een crisissituatie. Een paar weken geleden is zij in het water gevonden en moest zij gereanimeerd worden. Het gaat een keer fout. Ze zegt zichzelf niet te vertrouwen. Ze wil niet terug naar huis vanwege traumatische ervaringen. Ze heeft ook last van stemmen. De onderzoeken zijn nog niet afgerond, er is nog geen uitsluitsel over een mogelijke psychosegevoeligheid. Ze moet beschermd worden. 2.3.3. Door betrokkene en haar advocaat is ter zitting het volgende naar voren gebracht: Het gaat nog niet goed met betrokkene. Ze heeft geen grip op haar gedachten en heeft last van stemmen. Ze vindt een voortzetting van de crisismaatregel niet fijn maar wel verstandig. Ze moet 17 december weg bij Kenter. Die situatie geeft betrokkene onrust. Terug naar huis is geen optie. Het geeft een onbevredigend gevoel dat de deskundigen ook niet weten waar betrokkene straks naar toe moet. Er is sprake van ernstig nadeel voor zichzelf. Gisteren is betrokkene nog gesepareerd. Het standpunt van de psychiater is dan ook bijzonder. Als de machtiging wordt verstrekt, betekent dat overigens nog niet dat het behandelteam daar ook gebruik van moet maken. 2.4.1. De rechtbank stelt vast dat de geneesheer-directeur de crisismaatregel niet heeft opgeheven en dat de officier van justitie het verzoek tot voortzetting van de crisismaatregel niet heeft ingetrokken. De rechtbank zal dus een oordeel moeten geven. 2.4.2. Zoals reeds overwogen onder 2.1. is nog altijd sprake van een onmiddellijke dreiging van ernstig nadeel voor betrokkene. Betrokkene heeft in korte tijd, ook nog heel recent, verschillende suïcidepogingen ondernomen. De dreiging dat dit nogmaals gebeurt is nog altijd aanwezig. Niet in geschil is verder dat betrokkene voor haar psychische problematiek langdurige behandeling nodig heeft. De discussie spitst zich toe op de vraag of die behandeling in een vrijwillig kader dient plaats te vinden, zoals het behandelteam voorstaat, dan wel dient plaats te vinden binnen een verplichtend kader, zoals betrokkene en haar moeder voorstaan, maar door het behandelteam niet doelmatig wordt geacht. 2.4.3. De rechtbank begrijpt uit de informatie van de psychiater dat bij de diagnose zoals die nu luidt, een behandeling in een vrijwillig kader het meest doelmatig is en dat het gedurende langere tijd inzetten van verplichte zorg contraproductief kan zijn. Op dit moment is echter nog altijd sprake van een crisissituatie en dient op korte termijn te worden voorzien in passende zorg. Dat dit zal lukken in een vrijwillig kader vindt de rechtbank te onzeker. Op basis van de verkregen informatie is zij er niet van overtuigd dat betrokkene al in staat is om behandelafspraken na te komen en haar eigen veiligheid te borgen. Dit kan voor betrokkene tot levensgevaarlijke situaties leiden. Uiteraard is het ook binnen een verplicht kader niet mogelijk elk risico weg te nemen of betrokkenes veiligheid volledig te garanderen, maar er kan wel sneller geschakeld en ingegrepen worden en beter toezicht worden gehouden. In die zin kan verplichte zorg in de huidige situatie wel degelijk worden aangemerkt als doelmatig. 2.4.4. Daar komt bij dat er ter zitting nog geen enkele zekerheid was over de beschikbaarheid van een langdurige opnameplek voor de beoogde vrijwillige behandeling. Waar betrokkene, die op dit moment nog minderjarig is, naar toe zou moeten na ontslag uit de kliniek, is onbekend. Dit maakt de situatie van betrokkene de komende tijd nog zeer kwetsbaar. Voldoende aannemelijk is dat het gemis aan structuur en de onzekerheid over haar verblijfsplek voor veel onrust zorgen bij betrokkene en haar psychische toestand niet ten goede komen. Zoals gezegd wil de rechtbank aannemen dat een behandeling in het vrijwillig kader het meest doelmatig is, maar dan zal toch wel eerst duidelijk moeten worden waar, per wanneer en in welke vorm die behandeling van start zal kunnen gaan. Er lijkt daarvoor nog veel geregeld te moeten worden. Tot die tijd kan een machtiging tot het verlenen van verplichte zorg extra ondersteuning bieden. 2.4.4. De rechtbank merkt nog op, zoals ook door de advocaat van betrokkene al is opgemerkt, dat het verlenen van een machtiging tot voortzetting van de crisismaatregel niet betekent dat de zorgverantwoordelijke ook verplicht is de daarin genoemde vormen van verplichte zorg toe te passen. De machtiging houdt immers (slechts) een toestemming in, geen bevel.

De rechtbank: - verleent een machtiging tot voortzetting van de crisismaatregel ten aanzien van [betrokkene] , geboren op [geboortedatum] te [plaats] , met de vormen van verplichte zorg zoals hierboven onder 2.5. zijn genoemd; - bepaalt dat deze machtiging geldt tot en met 24 december 2025. Deze beschikking is gegeven door mr. A. Warmerdam, kinderrechter, in tegenwoordigheid van E.B.B.M. van Linden als griffier en in het openbaar uitgesproken op 3 december 2025. De schriftelijke uitwerking van deze beschikking is vastgesteld op 10 december 2025. Tegen deze beschikking staat het rechtsmiddel van cassatie open.

ECLI:NL:RBNHO:2025:14723 text/xml public 2026-03-23T15:05:00 2025-12-16 Raad voor de Rechtspraak nl Rechtbank Noord-Holland 2025-12-03 C/15/372274 / FA RK 25-6111 Uitspraak Eerste aanleg - enkelvoudig NL Alkmaar Civiel recht; Personen- en familierecht Rechtspraak.nl JGz 2026/16 met annotatie van dr. J.J. de Jong http://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:RBNHO:2025:14723 text/html public 2025-12-31T09:28:29 2025-12-31 Raad voor de Rechtspraak nl ECLI:NL:RBNHO:2025:14723 Rechtbank Noord-Holland , 03-12-2025 / C/15/372274 / FA RK 25-6111 Wvggz. Ter zitting gehoorde psychiater acht voortzetting crisismaatregel niet doelmatig, de rechtbank wel. RECHTBANK NOORD-HOLLAND Familie en Jeugd locatie Alkmaar Machtiging tot voortzetting van de crisismaatregel zaak-/rekestnr.: C/15/372274 / FA RK 25-6111 beschikking van de kinderrechtervan 3 december 2025 , naar aanleiding van het door de officier van justitie ingediende verzoek tot voortzetting van een crisismaatregel als bedoeld in artikel 7:7 van de Wet verplichte geestelijke gezondheidszorg, ten aanzien van: [betrokkene] , geboren op [geboortedatum] te [plaats] , wonende te [plaats] , thans verblijvende in het [accommodatie] , locatie [locatie] , afdeling [afdeling] , te [adres] . hierna: betrokkene, advocaat mr. M.J. van Rooij, kantoorhoudende te Purmerend. 1 Procedure 1.1. Bij verzoekschrift, ingekomen ter griffie op 1 december 2025, heeft de officier van justitie voortzetting verzocht van de door de burgemeester van de gemeente Beverwijk op 29 november 2025 aan betrokkene opgelegde crisismaatregel. Bij het verzoekschrift zijn de volgende bijlagen gevoegd: een afschrift van de beslissing tot het nemen van de crisismaatregel; de medische verklaring van 29 november 2025; een historisch overzicht van eerder gegeven machtigingen in het kader van de Wvggz van 1 december 2025. 1.2. De mondelinge behandeling van het verzoek heeft plaatsgevonden op 3 december 2025, in voornoemde accommodatie. 1.3. De rechtbank heeft de volgende personen gehoord: - betrokkene, bijgestaan door haar advocaat; - [psychiater] , psychiater; - [moeder van betrokkene] , moeder van betrokkene; - [schoonzus van betrokkene] , schoonzus van betrokkene. 1.4. De psychiater is gehoord via een tweezijdige beeld- en geluidsverbinding. 1.5. De officier van justitie heeft aangegeven niet ter zitting te zullen verschijnen. 2 Beoordeling 2.1. Uit de overgelegde stukken en het behandelde ter zitting is gebleken dat er een onmiddellijke dreiging van ernstig nadeel voor of van betrokkene of een ander is, te weten: levensgevaar; ernstig lichamelijk letsel; ernstige psychische schade; maatschappelijke teloorgang; de situatie dat de algemene veiligheid van personen of goederen in gevaar is. 2.2. Het ernstige vermoeden bestaat dat dit nadeel wordt veroorzaakt door gedrag dat voortvloeit uit een psychische stoornis, te weten een bedreigde ontwikkeling van de persoonlijkheid, bij een persoon bekend met een post traumatische stress stoornis en een angststoornis. De crisissituatie is zo ernstig dat de procedure voor een zorgmachtiging niet kan worden afgewacht. Naar de behandelend psychiater op de zitting heeft verklaard, was de psychotische stoornis die in de medische verklaring nog werd genoemd, het gevolg van een hoge inname van amfetamines. Deze klachten zijn nu weg. Op dit moment staat de bedreigde ontwikkeling van de persoonlijkheid op de voorgrond. 2.3.1. De psychiater heeft zich ter zitting op het standpunt gesteld dat voortzetting van de crisismaatregel niet doelmatig is en zelfs schadelijk kan zijn. Zij heeft ter toelichting het volgende naar voren gebracht: Er is overleg geweest met het ambulante team. Gekozen is voor autonomie bevorderend beleid. Dit houdt onder meer in dat betrokkene wordt aangesproken op haar eigen keuzes. Het maken van goede keuzes is de enige weg naar een goede mentale gezondheid. Het opleggen van beperkingen aan betrokkene heeft een averechts effect. Zij wordt dan alleen maar zieker. Dat betekent niet dat betrokkene geen langdurige behandeling nodig heeft, maar het heeft de voorkeur dat dit gebeurt op vrijwillige basis. Betrokkene kan niet voor altijd worden opgesloten. Verplichte zorg creëert schijnveiligheid; op korte termijn creëer je veiligheid, op lange termijn onveiligheid, omdat het gedrag er alleen maar erger door wordt. De voortzetting van de crisismaatregel is desondanks aangevraagd, omdat de familie ook moet worden gehoord. Betrokkene moet naar een langdurige opnameplek voor behandeling van haar trauma’s en emotieregulatieproblematiek. Het ambulante team kan een plek regelen. Waar en per wanneer die plek er zal zijn is nog niet bekend. Hier op de crisisafdeling is langdurige behandeling niet mogelijk. 2.3.2. Door en namens de moeder is ter zitting het volgende naar voren gebracht: Verplichte zorg is noodzakelijk. Betrokkene heeft al meerdere suïcidepogingen gedaan. Afgelopen zaterdag is zij van het spoor gehaald. Een paar uur later is zij weer door de nooddeur vertrokken en ontstond weer een crisissituatie. Een paar weken geleden is zij in het water gevonden en moest zij gereanimeerd worden. Het gaat een keer fout. Ze zegt zichzelf niet te vertrouwen. Ze wil niet terug naar huis vanwege traumatische ervaringen. Ze heeft ook last van stemmen. De onderzoeken zijn nog niet afgerond, er is nog geen uitsluitsel over een mogelijke psychosegevoeligheid. Ze moet beschermd worden. 2.3.3. Door betrokkene en haar advocaat is ter zitting het volgende naar voren gebracht: Het gaat nog niet goed met betrokkene. Ze heeft geen grip op haar gedachten en heeft last van stemmen. Ze vindt een voortzetting van de crisismaatregel niet fijn maar wel verstandig. Ze moet 17 december weg bij Kenter. Die situatie geeft betrokkene onrust. Terug naar huis is geen optie. Het geeft een onbevredigend gevoel dat de deskundigen ook niet weten waar betrokkene straks naar toe moet. Er is sprake van ernstig nadeel voor zichzelf. Gisteren is betrokkene nog gesepareerd. Het standpunt van de psychiater is dan ook bijzonder. Als de machtiging wordt verstrekt, betekent dat overigens nog niet dat het behandelteam daar ook gebruik van moet maken. 2.4.1. De rechtbank stelt vast dat de geneesheer-directeur de crisismaatregel niet heeft opgeheven en dat de officier van justitie het verzoek tot voortzetting van de crisismaatregel niet heeft ingetrokken. De rechtbank zal dus een oordeel moeten geven. 2.4.2. Zoals reeds overwogen onder 2.1. is nog altijd sprake van een onmiddellijke dreiging van ernstig nadeel voor betrokkene. Betrokkene heeft in korte tijd, ook nog heel recent, verschillende suïcidepogingen ondernomen. De dreiging dat dit nogmaals gebeurt is nog altijd aanwezig. Niet in geschil is verder dat betrokkene voor haar psychische problematiek langdurige behandeling nodig heeft. De discussie spitst zich toe op de vraag of die behandeling in een vrijwillig kader dient plaats te vinden, zoals het behandelteam voorstaat, dan wel dient plaats te vinden binnen een verplichtend kader, zoals betrokkene en haar moeder voorstaan, maar door het behandelteam niet doelmatig wordt geacht. 2.4.3. De rechtbank begrijpt uit de informatie van de psychiater dat bij de diagnose zoals die nu luidt, een behandeling in een vrijwillig kader het meest doelmatig is en dat het gedurende langere tijd inzetten van verplichte zorg contraproductief kan zijn. Op dit moment is echter nog altijd sprake van een crisissituatie en dient op korte termijn te worden voorzien in passende zorg. Dat dit zal lukken in een vrijwillig kader vindt de rechtbank te onzeker. Op basis van de verkregen informatie is zij er niet van overtuigd dat betrokkene al in staat is om behandelafspraken na te komen en haar eigen veiligheid te borgen. Dit kan voor betrokkene tot levensgevaarlijke situaties leiden. Uiteraard is het ook binnen een verplicht kader niet mogelijk elk risico weg te nemen of betrokkenes veiligheid volledig te garanderen, maar er kan wel sneller geschakeld en ingegrepen worden en beter toezicht worden gehouden. In die zin kan verplichte zorg in de huidige situatie wel degelijk worden aangemerkt als doelmatig. 2.4.4.

ECLI:NL:RBNHO:2025:14723 text/xml public 2026-03-23T15:05:00 2025-12-16 Raad voor de Rechtspraak nl Rechtbank Noord-Holland 2025-12-03 C/15/372274 / FA RK 25-6111 Uitspraak Eerste aanleg - enkelvoudig NL Alkmaar Civiel recht; Personen- en familierecht Rechtspraak.nl JGz 2026/16 met annotatie van dr. J.J. de Jong http://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:RBNHO:2025:14723 text/html public 2025-12-31T09:28:29 2025-12-31 Raad voor de Rechtspraak nl ECLI:NL:RBNHO:2025:14723 Rechtbank Noord-Holland , 03-12-2025 / C/15/372274 / FA RK 25-6111 Wvggz. Ter zitting gehoorde psychiater acht voortzetting crisismaatregel niet doelmatig, de rechtbank wel. RECHTBANK NOORD-HOLLAND Familie en Jeugd locatie Alkmaar Machtiging tot voortzetting van de crisismaatregel zaak-/rekestnr.: C/15/372274 / FA RK 25-6111 beschikking van de kinderrechtervan 3 december 2025 , naar aanleiding van het door de officier van justitie ingediende verzoek tot voortzetting van een crisismaatregel als bedoeld in artikel 7:7 van de Wet verplichte geestelijke gezondheidszorg, ten aanzien van: [betrokkene] , geboren op [geboortedatum] te [plaats] , wonende te [plaats] , thans verblijvende in het [accommodatie] , locatie [locatie] , afdeling [afdeling] , te [adres] . hierna: betrokkene, advocaat mr. M.J. van Rooij, kantoorhoudende te Purmerend. 1 Procedure 1.1. Bij verzoekschrift, ingekomen ter griffie op 1 december 2025, heeft de officier van justitie voortzetting verzocht van de door de burgemeester van de gemeente Beverwijk op 29 november 2025 aan betrokkene opgelegde crisismaatregel. Bij het verzoekschrift zijn de volgende bijlagen gevoegd: een afschrift van de beslissing tot het nemen van de crisismaatregel; de medische verklaring van 29 november 2025; een historisch overzicht van eerder gegeven machtigingen in het kader van de Wvggz van 1 december 2025. 1.2. De mondelinge behandeling van het verzoek heeft plaatsgevonden op 3 december 2025, in voornoemde accommodatie. 1.3. De rechtbank heeft de volgende personen gehoord: - betrokkene, bijgestaan door haar advocaat; - [psychiater] , psychiater; - [moeder van betrokkene] , moeder van betrokkene; - [schoonzus van betrokkene] , schoonzus van betrokkene. 1.4. De psychiater is gehoord via een tweezijdige beeld- en geluidsverbinding. 1.5. De officier van justitie heeft aangegeven niet ter zitting te zullen verschijnen. 2 Beoordeling 2.1. Uit de overgelegde stukken en het behandelde ter zitting is gebleken dat er een onmiddellijke dreiging van ernstig nadeel voor of van betrokkene of een ander is, te weten: levensgevaar; ernstig lichamelijk letsel; ernstige psychische schade; maatschappelijke teloorgang; de situatie dat de algemene veiligheid van personen of goederen in gevaar is. 2.2. Het ernstige vermoeden bestaat dat dit nadeel wordt veroorzaakt door gedrag dat voortvloeit uit een psychische stoornis, te weten een bedreigde ontwikkeling van de persoonlijkheid, bij een persoon bekend met een post traumatische stress stoornis en een angststoornis. De crisissituatie is zo ernstig dat de procedure voor een zorgmachtiging niet kan worden afgewacht. Naar de behandelend psychiater op de zitting heeft verklaard, was de psychotische stoornis die in de medische verklaring nog werd genoemd, het gevolg van een hoge inname van amfetamines. Deze klachten zijn nu weg. Op dit moment staat de bedreigde ontwikkeling van de persoonlijkheid op de voorgrond. 2.3.1. De psychiater heeft zich ter zitting op het standpunt gesteld dat voortzetting van de crisismaatregel niet doelmatig is en zelfs schadelijk kan zijn. Zij heeft ter toelichting het volgende naar voren gebracht: Er is overleg geweest met het ambulante team. Gekozen is voor autonomie bevorderend beleid. Dit houdt onder meer in dat betrokkene wordt aangesproken op haar eigen keuzes. Het maken van goede keuzes is de enige weg naar een goede mentale gezondheid. Het opleggen van beperkingen aan betrokkene heeft een averechts effect. Zij wordt dan alleen maar zieker. Dat betekent niet dat betrokkene geen langdurige behandeling nodig heeft, maar het heeft de voorkeur dat dit gebeurt op vrijwillige basis. Betrokkene kan niet voor altijd worden opgesloten. Verplichte zorg creëert schijnveiligheid; op korte termijn creëer je veiligheid, op lange termijn onveiligheid, omdat het gedrag er alleen maar erger door wordt. De voortzetting van de crisismaatregel is desondanks aangevraagd, omdat de familie ook moet worden gehoord. Betrokkene moet naar een langdurige opnameplek voor behandeling van haar trauma’s en emotieregulatieproblematiek. Het ambulante team kan een plek regelen. Waar en per wanneer die plek er zal zijn is nog niet bekend. Hier op de crisisafdeling is langdurige behandeling niet mogelijk. 2.3.2. Door en namens de moeder is ter zitting het volgende naar voren gebracht: Verplichte zorg is noodzakelijk. Betrokkene heeft al meerdere suïcidepogingen gedaan. Afgelopen zaterdag is zij van het spoor gehaald. Een paar uur later is zij weer door de nooddeur vertrokken en ontstond weer een crisissituatie. Een paar weken geleden is zij in het water gevonden en moest zij gereanimeerd worden. Het gaat een keer fout. Ze zegt zichzelf niet te vertrouwen. Ze wil niet terug naar huis vanwege traumatische ervaringen. Ze heeft ook last van stemmen. De onderzoeken zijn nog niet afgerond, er is nog geen uitsluitsel over een mogelijke psychosegevoeligheid. Ze moet beschermd worden. 2.3.3. Door betrokkene en haar advocaat is ter zitting het volgende naar voren gebracht: Het gaat nog niet goed met betrokkene. Ze heeft geen grip op haar gedachten en heeft last van stemmen. Ze vindt een voortzetting van de crisismaatregel niet fijn maar wel verstandig. Ze moet 17 december weg bij Kenter. Die situatie geeft betrokkene onrust. Terug naar huis is geen optie. Het geeft een onbevredigend gevoel dat de deskundigen ook niet weten waar betrokkene straks naar toe moet. Er is sprake van ernstig nadeel voor zichzelf. Gisteren is betrokkene nog gesepareerd. Het standpunt van de psychiater is dan ook bijzonder. Als de machtiging wordt verstrekt, betekent dat overigens nog niet dat het behandelteam daar ook gebruik van moet maken. 2.4.1. De rechtbank stelt vast dat de geneesheer-directeur de crisismaatregel niet heeft opgeheven en dat de officier van justitie het verzoek tot voortzetting van de crisismaatregel niet heeft ingetrokken. De rechtbank zal dus een oordeel moeten geven. 2.4.2. Zoals reeds overwogen onder 2.1. is nog altijd sprake van een onmiddellijke dreiging van ernstig nadeel voor betrokkene. Betrokkene heeft in korte tijd, ook nog heel recent, verschillende suïcidepogingen ondernomen. De dreiging dat dit nogmaals gebeurt is nog altijd aanwezig. Niet in geschil is verder dat betrokkene voor haar psychische problematiek langdurige behandeling nodig heeft. De discussie spitst zich toe op de vraag of die behandeling in een vrijwillig kader dient plaats te vinden, zoals het behandelteam voorstaat, dan wel dient plaats te vinden binnen een verplichtend kader, zoals betrokkene en haar moeder voorstaan, maar door het behandelteam niet doelmatig wordt geacht. 2.4.3. De rechtbank begrijpt uit de informatie van de psychiater dat bij de diagnose zoals die nu luidt, een behandeling in een vrijwillig kader het meest doelmatig is en dat het gedurende langere tijd inzetten van verplichte zorg contraproductief kan zijn. Op dit moment is echter nog altijd sprake van een crisissituatie en dient op korte termijn te worden voorzien in passende zorg. Dat dit zal lukken in een vrijwillig kader vindt de rechtbank te onzeker. Op basis van de verkregen informatie is zij er niet van overtuigd dat betrokkene al in staat is om behandelafspraken na te komen en haar eigen veiligheid te borgen. Dit kan voor betrokkene tot levensgevaarlijke situaties leiden. Uiteraard is het ook binnen een verplicht kader niet mogelijk elk risico weg te nemen of betrokkenes veiligheid volledig te garanderen, maar er kan wel sneller geschakeld en ingegrepen worden en beter toezicht worden gehouden. In die zin kan verplichte zorg in de huidige situatie wel degelijk worden aangemerkt als doelmatig. 2.4.4.