ECLI:NL:RBNHO:2024:8685

RECHTBANK NOORD-HOLLAND Handel, Kanton en Insolventie locatie Haarlem Zaaknr./rolnr.: 10232054 \ CV EXPL 22-7114 Uitspraakdatum: 3 juli 2024 Vonnis van de kantonrechter in de zaak van: 1 [eiser 1], 2. [eiser 2], 3. [eiser 3],allen wonende te [plaats] eisers hierna gezamenlijk te noemen: de passagiers gemachtigde: mr. R.D.E. Beer tegen de rechtspersoon naar buitenlands recht Turk Havayollari A.O., tevens handelend onder de naam Turkish Airlines gevestigd te Ankara (Turkije) gedaagde hierna te noemen de vervoerder gemachtigde mr. H. Bulut-Yazir 1Het procesverloop 1.1. De passagiers hebben bij dagvaarding van 26 september 2022 een vordering tegen de vervoerder ingesteld. De vervoerder heeft schriftelijk geantwoord. 1.2. De passagiers hebben hierop schriftelijk gereageerd, waarna de vervoerder een schriftelijke reactie heeft gegeven.

2.1. De passagiers hebben met de vervoerder een vervoersovereenkomst gesloten op grond waarvan de vervoerder hen diende te vervoeren van Amsterdam Schiphol Airport via Istanbul (Turkije) naar Al Muthana (Irak) op 3 en 4 oktober 2020. 2.2. Vlucht TK802 van Istanbul naar Al Muthana (hierna: de vlucht) is geannuleerd. Als gevolg van de annulering zijn de passagiers tweemaal omgeboekt. In eerste instantie zijn de passagiers omgeboekt naar vlucht TK804 van 6 oktober 2020. Daarna zijn de passagiers omgeboekt naar de vluchten TK782 en QR442 van 7 oktober 2020. 2.3. De passagiers hebben financiële schadevergoeding van de vervoerder gevorderd. 2.4. De vervoerder heeft geweigerd tot betaling over te gaan. 3De vordering en het verweer 3.1. De passagiers vorderen dat de vervoerder bij uitvoerbaar bij voorraad te verklaren vonnis veroordeeld zal worden tot betaling van:- € 208,62, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag vanaf 10 maart 2021 tot aan de dag der algehele voldoening; - € 48,40 dan wel € 44,77 aan buitengerechtelijke incassokosten, te vermeerderen met wettelijke rente;- de proceskosten en de nakosten, te vermeerderen met wettelijke rente. 3.2. De passagiers hebben aan de vordering ten grondslag artikel 6:74 van het Burgerlijk Wetboek (hierna: BW). De passagiers stellen dat de vervoerder als gevolg van de annulering van de vlucht gehouden is de extra gemaakte kosten te vergoeden tot een bedrag van in totaal € 208,62. 3.3. De vervoerder betwist de vordering. Op zijn verweer wordt – voor zover relevant – bij de beoordeling van het geschil ingegaan.

4.1. De kantonrechter stelt ambtshalve vast dat de Nederlandse rechter in deze zaak bevoegd is om van de vordering kennis te nemen. 4.2. De passagiers hebben als productie 2 bij dagvaarding een overzicht van de door hen gemaakte kosten inclusief betaalbewijzen overgelegd. De passagiers waren door de omboeking genoodzaakt tot tweemaal toe een nieuwe PCR-test te laten afnemen (in totaal € 164,49), aangezien de test die zij reeds in Nederland hadden afgenomen niet langer geldig was op het moment dat de alternatieve vluchten zouden vertrekken. Nadat de passagiers op 4 oktober 2020 de eerste extra PCR-test hadden ondergaan, heeft de vervoerder vlucht TK804 van 4 oktober 2020 geannuleerd. De passagiers zijn vervolgens omgeboekt naar vluchten TK782 en QR442 van 7 oktober 2020, als gevolg waarvan zij genoodzaakt waren nóg een extra PCR-test te laten afnemen. 4.3. De kantonrechter overweegt ten aanzien van deze kostenpost als volgt. Vaststaat dat indien de vervoerder de vervoersovereenkomst deugdelijk zou zijn nagekomen, dat wil zeggen indien de vervoerder de vlucht niet had geannuleerd, de passagiers de voornoemde schade niet zouden hebben geleden. De vervoerder heeft niet aangetoond dat er op de vluchtdatum met betrekking tot de route (van Istanbul naar Al Muthana) beperkende overheidsmaatregelen van kracht waren. Het is dan ook niet gebleken dat de tekortkoming niet aan de vervoerder kan worden toegerekend. Deze gevolgschade komt dan ook voor vergoeding in aanmerking. De kantonrechter zal de vordering ter zake van de extra COVID-19 testen toewijzen. De gevorderde wettelijke rente is als onvoldoende gemotiveerd weersproken toewijsbaar. 4.4. Naast voornoemde kosten hebben de passagiers kosten gemaakt voor een transfer van het hotel naar de luchthaven, maaltijden en verfrissingen (€ 44,14). Deze kosten komen volgens de vervoerder niet voor vergoeding in aanmerking omdat het niet noodzakelijk was deze kosten te maken. Deze posten waren immers bij het door de vervoerder aangeboden hotelverblijf inbegrepen. De passagiers hebben dit niet, althans onvoldoende, weersproken. De kantonrechter acht deze kosten dan ook niet noodzakelijk, passend en redelijk, zodat dit deel van de vordering zal worden afgewezen. 4.5. De passagiers hebben een bedrag aan buitengerechtelijke incassokosten gevorderd. De vervoerder heeft deze vordering (gemotiveerd) betwist. De vordering heeft geen betrekking op één van de situaties waarin het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten (hierna: het Besluit) van toepassing is. Daarom zal de kantonrechter de vraag of buitengerechtelijke incassokosten verschuldigd zijn toetsen aan de eisen zoals deze zijn geformuleerd in het rapport Voorwerk II. Voldoende aannemelijk is gemaakt dat de passagiers buitengerechtelijke werkzaamheden hebben laten verrichten en dat hiervoor kosten zijn gemaakt. De omvang van de buitengerechtelijke incassokosten moet worden getoetst aan de tarieven zoals vervat in het Besluit in plaats van aan de tarieven van het rapport Voorwerk II; de tarieven neergelegd in het Besluit worden geacht redelijk te zijn. Omdat het gevorderde bedrag niet hoger is dan het volgens het Besluit berekende tarief (inclusief btw), zullen de gevorderde buitengerechtelijke incassokosten worden toegewezen. De gevorderde rente over de buitengerechtelijke kosten is toewijsbaar, met dien verstande dat deze wordt toegewezen vanaf de datum van de dagvaarding, omdat de passagiers in elk geval vanaf die datum daarop aanspraak kunnen maken en gesteld noch gebleken is dat dit ook al vanaf een eerdere datum kon. 4.6. Nu partijen over en weer op punten in het ongelijk zijn gesteld, is de kantonrechter van oordeel dat het redelijk is dat partijen ieder de eigen proceskosten dragen.

De kantonrechter: 5.1. veroordeelt de vervoerder tot betaling aan de passagiers van € 212,89, te vermeerderen met de wettelijke rente over € 164,49 vanaf 10 maart 2021, en over € 48,40 vanaf 26 september 2022 tot aan de dag der algehele voldoening; 5.2. bepaalt dat iedere partij de eigen proceskosten draagt; 5.3. verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad; 5.4. wijst het meer of anders gevorderde af. Dit vonnis is gewezen door mr. S.N. Schipper, kantonrechter en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van bovengenoemde datum in aanwezigheid van de griffier. De griffier De kantonrechter