ECLI:NL:RBNHO:2024:10308

vonnis RECHTBANK NOORD-HOLLAND Team Strafrecht, zittingsplaats Haarlem Parketnummer: 15/180096-24 Uitspraakdatum: 8 oktober 2024 Vonnis van de rechtbank Noord-Holland, meervoudige kamer voor de behandeling van strafzaken, in de zaak tegen: [naam verdachte], geboren te [geboorteplaats] (Suriname) op [geboortedatum], zonder vaste woon- of verblijfplaats in Nederland, nu gedetineerd te: P.I. Ter Apel, HvB. 1Het onderzoek ter terechtzitting Dit vonnis is op tegenspraak gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van 24 september 2024. De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie, mr. I. Hermans, en van wat de verdachte en zijn raadsman, mr. D.W.H.M. Wolters, naar voren hebben gebracht. 2Tenlastelegging Aan de verdachte is ten laste gelegd dat: hij op of omstreeks 2 juni 2024 te Schiphol, gemeente Haarlemmermeer tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, opzettelijk binnen het grondgebied van Nederland heeft gebracht een hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaïne, zijnde cocaïne een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet. 3Voorvragen De rechtbank heeft vastgesteld dat de dagvaarding geldig is, dat zijzelf bevoegd is tot kennisneming van de zaak, dat de officier van justitie ontvankelijk is in haar vervolging en dat er geen redenen zijn voor schorsing van de vervolging.

4.1. Het standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van het ten laste gelegde feit. 4.2. Het standpunt van de verdediging De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat niet wettig en overtuigend bewezen kan worden dat de verdachte opzet heeft gehad op (het medeplegen van) de invoer van cocaïne in Nederland. 4.3.

4.3.1. Redengevende feiten en omstandigheden De rechtbank komt tot bewezenverklaring van het ten laste gelegde feit op grond van de bewijsmiddelen die in de bijlage bij dit vonnis zijn opgenomen. 4.3.2. Bewijsmotivering De verdachte is op 2 juni 2024 met een vlucht vanuit Suriname op Schiphol aangekomen. De verdachte had als ruimbagage een rolkoffer bij zich, met daarin onder meer enkele zakken met gedroogd fruit. Bij een controle van de inhoud van de koffer wordt in alle zakken een witte substantie aangetroffen, die later positief wordt getest als zijnde cocaïne. Het totale nettogewicht van de aangetroffen cocaïne bedraagt 3.064 gram. De rechtbank stelt voorop dat in zaken zoals deze, waarbij in ruimbagage verdovende middelen worden aangetroffen, als uitgangspunt geldt dat een passagier die per vliegtuig (ruim)bagage met zich meevoert, voor die inhoud verantwoordelijk is indien kan worden vastgesteld dat de verdachte het aanmerkelijk risico op een zekere inhoud van die bagage heeft aanvaard. Hiervan is naar het oordeel van de rechtbank in dit geval sprake. De verdachte heeft ter terechtzitting verklaard dat een voor hem onbekende vrouw op de dag van vertrek pakketten met groente aan hem heeft gegeven. Deze pakketten zou de verdachte, in opdracht van zijn zoon, moeten overhandigen aan een neef in Nederland die hij ook niet kende. De verdachte heeft de inhoud van de pakketten niet gecontroleerd voordat hij deze in zijn koffer deed. Ook heeft hij geen gegevens van de vrouw die de pakketten heeft gebracht. Verder wist de verdachte niet wanneer en door wie de pakketten in Nederland zouden worden opgehaald. Onder deze omstandigheden had de verdachte naar het oordeel van de rechtbank de inhoud van de pakketten moeten onderzoeken. Dit geldt te meer omdat het een feit van algemene bekendheid is dat er vanuit Suriname via de luchthaven Schiphol grote hoeveelheden cocaïne Europa worden binnengesmokkeld en dat die cocaïne op allerlei manieren in hand- en ruimbagage verstopt kan zijn. De verdachte heeft bovendien verklaard hiermee bekend te zijn en te weten dat een reiziger verantwoordelijk is voor de inhoud van zijn bagage. Gelet op de voorgaande omstandigheden is de rechtbank van oordeel dat de verdachte bewust de aanmerkelijke kans heeft aanvaard dat er cocaïne in de pakketten zou zitten, zodat hij voorwaardelijk opzet had op de invoer daarvan. 5Bewezenverklaring De rechtbank acht bewezen dat de verdachte: op 2 juni 2024 te Schiphol, gemeente Haarlemmermeer, opzettelijk binnen het grondgebied van Nederland heeft gebracht een hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaïne. Hetgeen aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hier als bewezen is aangenomen, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken. 6De strafbaarheid van het feit Het bewezen geachte feit is volgens de wet strafbaar. Het bestaan van een rechtvaardigingsgrond is niet aannemelijk geworden. 7De strafbaarheid van verdachte Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dan ook strafbaar.

8.1. Het standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 28 maanden, met aftrek van de tijd die de verdachte in voorarrest heeft doorgebracht. 8.2. Het standpunt van de verdediging De raadsman heeft verzocht om in het kader van een strafoplegging rekening te houden met de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, met name met zijn leeftijd en zijn gezondheidsklachten. 8.3.

De hierna te noemen strafoplegging is in overeenstemming met de ernst van het bewezen geachte, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van de verdachte, zoals van een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken. De rechtbank heeft bij de keuze tot het opleggen van een vrijheidsbenemende straf en bij de vaststelling van de duur daarvan in het bijzonder het volgende laten meewegen. De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan de invoer van meer dan 3 kilo cocaïne. Cocaïne is een voor de gezondheid van personen zeer schadelijke stof. De ingevoerde hoeveelheid is van zodanige omvang dat deze bestemd moet zijn geweest voor verdere verspreiding en handel. De verspreiding van en handel in cocaïne gaan vaak gepaard met ondermijning en vele andere vormen van criminaliteit. Om deze redenen worden in beginsel forse straffen opgelegd voor de invoer van harddrugs. Met betrekking tot de persoon van de verdachte heeft de rechtbank acht geslagen op het strafblad van de verdachte van 19 juli 2024, waaruit volgt dat hij niet eerder strafrechtelijk is veroordeeld. Bij het bepalen van de op te leggen straf zoekt de rechtbank aansluiting bij de LOVS-oriëntatiepunten voor straftoemeting. Bij de door de verdachte ingevoerde hoeveelheid van 3.064 gram geldt als uitgangspunt dat een gevangenisstraf voor de duur van 30 maanden wordt opgelegd. In de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, waaronder zijn gezondheidsklachten, ziet de rechtbank aanleiding om een enigszins kortere gevangenisstraf op te leggen. Alles afwegende is de rechtbank van oordeel dat een gevangenisstraf voor de duur van 28 maanden passend en geboden is, met aftrek van de tijd die de verdachte reeds in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht. Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat aan de verdachte voorwaardelijke invrijheidstelling wordt verleend als bedoeld in artikel 6:2:10 van het Wetboek van Strafvordering. 9Toepasselijke wettelijke voorschriften De op te leggen straf is gegrond op de artikelen 2 en 10 van de Opiumwet.

De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing. Verklaart bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde heeft begaan zoals hiervoor onder 5. is vermeld. Verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor is bewezen verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij. Het bewezen verklaarde levert op: opzettelijk handelen in strijd met het in artikel 2 onder A van de Opiumwet gegeven verbod Verklaart het bewezene strafbaar. Verklaart de verdachte, [naam verdachte], hiervoor strafbaar. Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 28 (achtentwintig) maanden. Beveelt dat de tijd die door de verdachte voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van die straf in mindering gebracht zal worden. Dit vonnis is gewezen door mr. M. Ramondt, voorzitter, mrs. G.D. Kleijne en I.E. Voorberg, rechters, in tegenwoordigheid van mr. J.M. Bos, griffier, en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 8 oktober 2024.