ECLI:NL:RBMNE:2025:7124

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND Zittingsplaats Utrecht Bestuursrecht zaaknummer: UTR 24/2490-V uitspraak van de enkelvoudige kamer van 10 december 2025 op het verzet van [opposant] , te [plaats] , opposant, (gemachtigde: B.A.M. Slockers).

Deze uitspraak gaat over het beroep dat opposant heeft ingediend tegen het besluit van het de heffingsambtenaar van de Belastingsamenwerking gemeenten & hoogheemraadschap Utrecht van 22 februari 2024. In dat besluit is het bezwaar van opposant tegen de WOZ-waarde van zijn woning ongegrond verklaard. In de uitspraak van 13 maart 2025 heeft de rechtbank het beroep gegrond verklaard. Opposant is tegen deze uitspraak in verzet gegaan en heeft niet gevraagd om op een zitting te worden gehoord.

1. De rechtbank heeft de uitspraak van 20 februari 2025 gedaan zonder dat zij een zitting heeft gehouden. Artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) biedt die mogelijkheid als over de uitkomst van de procedure in redelijkheid geen twijfel mogelijk is. 2. In deze zaak moet de rechtbank beoordelen of de rechtbank in de uitspraak van 13 maart 2025 terecht heeft geoordeeld dat er geen twijfel over de uitkomst was en dat er dus geen zitting nodig was. De rechtbank kijkt (nog) niet of opposant gelijk heeft met zijn beroep. Dat gebeurt pas als de rechtbank van oordeel is dat de uitspraak van de rechtbank van 13 maart 2025 niet juist was. 3. Opposant vindt dat de rechtbank ten onrechte bij de proceskostenvergoeding voor het bezwaarschrift de wegingsfactor 0,25 heeft gehanteerd. Opposant verzoekt de rechtbank om de wegingsfactor 1 te hanteren. Daarbij wijst opposant op het arrest van 26 november 2024, waarin het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden oordeelt dat er sprake is van een zaak van gemiddeld gewicht met wegingsfactor 1. Ook wijst opposant erop dat de uitspraak van 4 september 2023, waar de rechtbank naar heeft verwezen, is vernietigd door het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden met het arrest van 1 oktober 2024. 4. De rechtbank in de uitspraak van 13 maart 2025 overwogen dat de rechtbank al eerder (namelijk in de uitspraak van 4 september 2023, onder rechtsoverweging 18 en 19) uitgangspunten heeft opgesteld over de wegingsfactor bij proceskosten. Bij zaken over de WOZ-waarde waarin de gemachtigde gebruik maakt van een gestandaardiseerde werkwijze gebruikt de rechtbank wegingsfactor 0,25. De rechtbank heeft in haar uitspraak van 13 maart 2025 bij dat uitgangspunt aangesloten. Zoals ook in de uitspraak van 13 maart 2025 staat, heeft de rechtbank kennisgenomen van het arrest van de enkelvoudige kamer van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 1 oktober 2024, maar daarin geen aanleiding gezien om deze uitgangspunten te verlaten. Met dat arrest is de uitspraak van deze rechtbank waarin die uitgangspunten zijn geformuleerd weliswaar vernietigd, maar dat is gebeurd op andere gronden dan op grond van een inhoudelijke toetsing van de lijn van de rechtbank. In dat arrest, net als in het arrest van 26 november 2024, is enkel voor die specifieke zaak door het gerechtshof beoordeeld dat een andere wegingsfactor aan de orde is. De rechtbank heeft in de uitspraak van 13 maart 2024 in het geval van opposant een wegingsfactor van 0,25 toegepast, omdat het gaat om een woning en de gemachtigde een gestandaardiseerde werkwijze heeft toegepast. 5. De rechtbank ziet in het verzetschrift geen aanleiding om te oordelen dat het gebruik van de wegingsfactor 0,25 in de uitspraak van 13 maart 2025 niet klopt. De rechtbank heeft in de uitspraak van 13 maart 2023 deugdelijk gemotiveerd hoe het tot die wegingsfactor is gekomen en waarom nog steeds wordt aangesloten bij de uitgangspunten van de (inmiddels vernietigde) uitspraak van 4 september 2023. De omstandigheid dat het gerechtshof in een andere zaak een wegingsfactor 1 toepast, geeft ook geen aanleiding om te twijfelen aan de juistheid van de door de rechtbank toegepaste wegingsfactor 0,25. 6. Dit betekent dat het verzet ongegrond is en dat de uitspraak van de rechtbank van 13 maart 2025 in stand blijft.

De rechtbank verklaart het verzet ongegrond. Deze uitspraak is gedaan door mr. I. Helmich, rechter, in aanwezigheid van S. Ayyildiz, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 10 december 2025. De griffier rechter Afschrift verzonden aan partijen op: Tegen deze uitspraak kunt u niet in hoger beroep. ECLI:NL:GHARL:2024:7357. ECLI:NL:RBMNE:2023:4481. ECLI:NL:GHARL:2024:6146. ECLI:NL:RBMNE:2023:4481 ECLI:NL:GHARL:2024:6146. ECLI:NL:GHARL:2024:7357.

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND Zittingsplaats Utrecht Bestuursrecht zaaknummer: UTR 24/2490-V uitspraak van de enkelvoudige kamer van 10 december 2025 op het verzet van [opposant] , te [plaats] , opposant, (gemachtigde: B.A.M. Slockers).

Deze uitspraak gaat over het beroep dat opposant heeft ingediend tegen het besluit van het de heffingsambtenaar van de Belastingsamenwerking gemeenten & hoogheemraadschap Utrecht van 22 februari 2024. In dat besluit is het bezwaar van opposant tegen de WOZ-waarde van zijn woning ongegrond verklaard. In de uitspraak van 13 maart 2025 heeft de rechtbank het beroep gegrond verklaard. Opposant is tegen deze uitspraak in verzet gegaan en heeft niet gevraagd om op een zitting te worden gehoord.

1. De rechtbank heeft de uitspraak van 20 februari 2025 gedaan zonder dat zij een zitting heeft gehouden. Artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) biedt die mogelijkheid als over de uitkomst van de procedure in redelijkheid geen twijfel mogelijk is. 2. In deze zaak moet de rechtbank beoordelen of de rechtbank in de uitspraak van 13 maart 2025 terecht heeft geoordeeld dat er geen twijfel over de uitkomst was en dat er dus geen zitting nodig was. De rechtbank kijkt (nog) niet of opposant gelijk heeft met zijn beroep. Dat gebeurt pas als de rechtbank van oordeel is dat de uitspraak van de rechtbank van 13 maart 2025 niet juist was. 3. Opposant vindt dat de rechtbank ten onrechte bij de proceskostenvergoeding voor het bezwaarschrift de wegingsfactor 0,25 heeft gehanteerd. Opposant verzoekt de rechtbank om de wegingsfactor 1 te hanteren. Daarbij wijst opposant op het arrest van 26 november 2024, waarin het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden oordeelt dat er sprake is van een zaak van gemiddeld gewicht met wegingsfactor 1. Ook wijst opposant erop dat de uitspraak van 4 september 2023, waar de rechtbank naar heeft verwezen, is vernietigd door het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden met het arrest van 1 oktober 2024. 4. De rechtbank in de uitspraak van 13 maart 2025 overwogen dat de rechtbank al eerder (namelijk in de uitspraak van 4 september 2023, onder rechtsoverweging 18 en 19) uitgangspunten heeft opgesteld over de wegingsfactor bij proceskosten. Bij zaken over de WOZ-waarde waarin de gemachtigde gebruik maakt van een gestandaardiseerde werkwijze gebruikt de rechtbank wegingsfactor 0,25. De rechtbank heeft in haar uitspraak van 13 maart 2025 bij dat uitgangspunt aangesloten. Zoals ook in de uitspraak van 13 maart 2025 staat, heeft de rechtbank kennisgenomen van het arrest van de enkelvoudige kamer van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 1 oktober 2024, maar daarin geen aanleiding gezien om deze uitgangspunten te verlaten. Met dat arrest is de uitspraak van deze rechtbank waarin die uitgangspunten zijn geformuleerd weliswaar vernietigd, maar dat is gebeurd op andere gronden dan op grond van een inhoudelijke toetsing van de lijn van de rechtbank. In dat arrest, net als in het arrest van 26 november 2024, is enkel voor die specifieke zaak door het gerechtshof beoordeeld dat een andere wegingsfactor aan de orde is. De rechtbank heeft in de uitspraak van 13 maart 2024 in het geval van opposant een wegingsfactor van 0,25 toegepast, omdat het gaat om een woning en de gemachtigde een gestandaardiseerde werkwijze heeft toegepast. 5. De rechtbank ziet in het verzetschrift geen aanleiding om te oordelen dat het gebruik van de wegingsfactor 0,25 in de uitspraak van 13 maart 2025 niet klopt. De rechtbank heeft in de uitspraak van 13 maart 2023 deugdelijk gemotiveerd hoe het tot die wegingsfactor is gekomen en waarom nog steeds wordt aangesloten bij de uitgangspunten van de (inmiddels vernietigde) uitspraak van 4 september 2023. De omstandigheid dat het gerechtshof in een andere zaak een wegingsfactor 1 toepast, geeft ook geen aanleiding om te twijfelen aan de juistheid van de door de rechtbank toegepaste wegingsfactor 0,25. 6. Dit betekent dat het verzet ongegrond is en dat de uitspraak van de rechtbank van 13 maart 2025 in stand blijft.

De rechtbank verklaart het verzet ongegrond. Deze uitspraak is gedaan door mr. I. Helmich, rechter, in aanwezigheid van S. Ayyildiz, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 10 december 2025. De griffier rechter Afschrift verzonden aan partijen op: Tegen deze uitspraak kunt u niet in hoger beroep. ECLI:NL:GHARL:2024:7357. ECLI:NL:RBMNE:2023:4481. ECLI:NL:GHARL:2024:6146. ECLI:NL:RBMNE:2023:4481 ECLI:NL:GHARL:2024:6146. ECLI:NL:GHARL:2024:7357.

ECLI:NL:RBMNE:2025:7124 text/xml public 2026-01-16T13:11:31 2026-01-05 Raad voor de Rechtspraak nl Rechtbank Midden-Nederland 2025-12-10 UTR 24/2490-V Uitspraak Eerste aanleg - enkelvoudig Verzet NL Utrecht Bestuursrecht Rechtspraak.nl http://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:RBMNE:2025:7124 text/html public 2026-01-16T13:11:06 2026-01-16 Raad voor de Rechtspraak nl ECLI:NL:RBMNE:2025:7124 Rechtbank Midden-Nederland , 10-12-2025 / UTR 24/2490-V Verzet ongegrond; RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND Zittingsplaats Utrecht Bestuursrecht zaaknummer: UTR 24/2490-V uitspraak van de enkelvoudige kamer van 10 december 2025 op het verzet van [opposant] , te [plaats] , opposant, (gemachtigde: B.A.M. Slockers). Procesverloop Deze uitspraak gaat over het beroep dat opposant heeft ingediend tegen het besluit van het de heffingsambtenaar van de Belastingsamenwerking gemeenten & hoogheemraadschap Utrecht van 22 februari 2024. In dat besluit is het bezwaar van opposant tegen de WOZ-waarde van zijn woning ongegrond verklaard. In de uitspraak van 13 maart 2025 heeft de rechtbank het beroep gegrond verklaard. Opposant is tegen deze uitspraak in verzet gegaan en heeft niet gevraagd om op een zitting te worden gehoord. Overwegingen 1. De rechtbank heeft de uitspraak van 20 februari 2025 gedaan zonder dat zij een zitting heeft gehouden. Artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) biedt die mogelijkheid als over de uitkomst van de procedure in redelijkheid geen twijfel mogelijk is. 2. In deze zaak moet de rechtbank beoordelen of de rechtbank in de uitspraak van 13 maart 2025 terecht heeft geoordeeld dat er geen twijfel over de uitkomst was en dat er dus geen zitting nodig was. De rechtbank kijkt (nog) niet of opposant gelijk heeft met zijn beroep. Dat gebeurt pas als de rechtbank van oordeel is dat de uitspraak van de rechtbank van 13 maart 2025 niet juist was. 3. Opposant vindt dat de rechtbank ten onrechte bij de proceskostenvergoeding voor het bezwaarschrift de wegingsfactor 0,25 heeft gehanteerd. Opposant verzoekt de rechtbank om de wegingsfactor 1 te hanteren. Daarbij wijst opposant op het arrest van 26 november 2024 , waarin het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden oordeelt dat er sprake is van een zaak van gemiddeld gewicht met wegingsfactor 1. Ook wijst opposant erop dat de uitspraak van 4 september 2023 , waar de rechtbank naar heeft verwezen, is vernietigd door het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden met het arrest van 1 oktober 2024. 4. De rechtbank in de uitspraak van 13 maart 2025 overwogen dat de rechtbank al eerder (namelijk in de uitspraak van 4 september 2023 , onder rechtsoverweging 18 en 19) uitgangspunten heeft opgesteld over de wegingsfactor bij proceskosten. Bij zaken over de WOZ-waarde waarin de gemachtigde gebruik maakt van een gestandaardiseerde werkwijze gebruikt de rechtbank wegingsfactor 0,25. De rechtbank heeft in haar uitspraak van 13 maart 2025 bij dat uitgangspunt aangesloten. Zoals ook in de uitspraak van 13 maart 2025 staat, heeft de rechtbank kennisgenomen van het arrest van de enkelvoudige kamer van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 1 oktober 2024 , maar daarin geen aanleiding gezien om deze uitgangspunten te verlaten. Met dat arrest is de uitspraak van deze rechtbank waarin die uitgangspunten zijn geformuleerd weliswaar vernietigd, maar dat is gebeurd op andere gronden dan op grond van een inhoudelijke toetsing van de lijn van de rechtbank. In dat arrest, net als in het arrest van 26 november 2024 , is enkel voor die specifieke zaak door het gerechtshof beoordeeld dat een andere wegingsfactor aan de orde is. De rechtbank heeft in de uitspraak van 13 maart 2024 in het geval van opposant een wegingsfactor van 0,25 toegepast, omdat het gaat om een woning en de gemachtigde een gestandaardiseerde werkwijze heeft toegepast. 5. De rechtbank ziet in het verzetschrift geen aanleiding om te oordelen dat het gebruik van de wegingsfactor 0,25 in de uitspraak van 13 maart 2025 niet klopt. De rechtbank heeft in de uitspraak van 13 maart 2023 deugdelijk gemotiveerd hoe het tot die wegingsfactor is gekomen en waarom nog steeds wordt aangesloten bij de uitgangspunten van de (inmiddels vernietigde) uitspraak van 4 september 2023. De omstandigheid dat het gerechtshof in een andere zaak een wegingsfactor 1 toepast, geeft ook geen aanleiding om te twijfelen aan de juistheid van de door de rechtbank toegepaste wegingsfactor 0,25. 6. Dit betekent dat het verzet ongegrond is en dat de uitspraak van de rechtbank van 13 maart 2025 in stand blijft. Beslissing De rechtbank verklaart het verzet ongegrond. Deze uitspraak is gedaan door mr. I. Helmich, rechter, in aanwezigheid van S. Ayyildiz, griffier . De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 10 december 2025. De griffier rechter Afschrift verzonden aan partijen op: Tegen deze uitspraak kunt u niet in hoger beroep. ECLI:NL:GHARL:2024:7357. ECLI:NL:RBMNE:2023:4481. ECLI:NL:GHARL:2024:6146. ECLI:NL:RBMNE:2023:4481 ECLI:NL:GHARL:2024:6146. ECLI:NL:GHARL:2024:7357.