ECLI:NL:RBMNE:2023:5770

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND Bestuursrecht zaaknummer: UTR 23/3936 uitspraak van de voorzieningenrechter van 31 oktober 2023 in de zaak tussen [verzoeker] , uit [plaats] , verzoeker en het college van burgemeester en wethouders van de gemeente [gemeente], het college (gemachtigde: mr. H. Maaijen). Inleiding 1. Met het besluit van 31 maart 2022 (het primaire besluit) heeft het college aan verzoeker een last onder dwangsom opgelegd voor diverse overtredingen op het perceel aan het [adres] in [plaats] . De last onder dwangsom houdt in dat verzoeker de geconstateerde overtredingen binnen zes weken moet beëindigen en beëindigd moet houden. Als verzoeker niet binnen deze termijn aan de last voldoet, verbeurt hij een dwangsom die per geconstateerde overtreding varieert van € 1.000,- tot € 5.000,-. Verzoeker heeft tegen het primaire besluit bezwaar gemaakt. 2. Met de beslissing op bezwaar van 14 juli 2023 (het bestreden besluit) heeft het college het bezwaar van verzoeker gedeeltelijk gegrond verklaard. De opgelegde last onder dwangsom blijft voor twee van de geconstateerde overtredingen in stand. Verzoeker moet binnen zes weken na verzending van het bestreden de betonrand en tegel met kabelsleuf verwijderen en de totale oppervlakte van bijbehorende bouwwerken terugbrengen tot maximaal 57,4 m2 op last van een dwangsom van € 3.000,- (betonrand en kabelsleuf) en € 5.000,- (bijgebouwen). 3. Verzoeker heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld en de voorzieningenrechter gevraagd een voorlopige voorziening te treffen.

4. De voorzieningenrechter doet uitspraak zonder partijen uit te nodigen om op een zitting te verschijnen. Spoedeisend belang 5. De voorzieningenrechter treft alleen een voorlopige voorziening indien ‘onverwijlde spoed’ dat vereist. 6. Naar het oordeel van de voorzieningenrechter is niet gebleken dat er een spoedeisend belang is bij het treffen van een voorlopige voorziening. Uit het bestreden besluit, verzonden op 14 juli 2023, volgt dat verzoeker tot en met 25 augustus 2023 de tijd had om de geconstateerde overtredingen te beëindigen. Verzoeker heeft bij het college niet verzocht om de begunstigingstermijn te verlengen omdat het voor hem niet mogelijk zou zijn om de geconstateerde overtredingen binnen deze termijn te beëindigen. Vervolgens heeft verzoeker op de laatste dag van de begunstigingstermijn, vrijdag 25 augustus 2023, aan het einde van de middag bij de rechtbank een verzoek om voorlopige voorziening ingediend. Op het moment dat dit verzoek in behandeling werd genomen bleek uit contact met het college dat er meteen na afloop van de begunstigingstermijn een controle heeft plaatsgevonden, dat gebleken is dat de overtredingen op dat moment niet waren opgeheven en dat op dat moment de dwangsom was verbeurd. Omdat het gevolg van het bestreden besluit, namelijk het verbeuren van de dwangsom, inmiddels is ingetreden is er geen spoedeisend belang meer om een voorziening te treffen om het verbeuren van de dwangsom te voorkomen. Evidente onrechtmatigheid 7. Omdat voorzieningenrechter van oordeel is dat verzoeker geen spoedeisend belang heeft, kan de door hem gevraagde voorziening alleen nog worden getroffen als blijkt dat het bestreden besluit evident onrechtmatig is. Met evident onrechtmatig wordt bedoeld dat zonder diepgaand onderzoek naar de relevante feiten en/of het recht zeer ernstig moet worden betwijfeld of het door het college ingenomen standpunt juist is en of het bestreden besluit in beroep in stand zal blijven. 8. Naar het oordeel van de voorzieningenrechter is niet gebleken dat het primaire besluit evident onrechtmatig is. Gelet op het voorgaande ziet de voorzieningenrechter geen aanleiding om, ondanks het ontbreken van spoedeisend belang, een voorlopige voorziening te treffen. 9. Het verzoek tot het treffen van een voorlopige voorziening zal worden afgewezen. Voor en proceskostenvergoeding bestaat geen aanleiding.

De voorzieningenrechter wijst het verzoek om voorlopige voorziening af. Deze uitspraak is gedaan door mr. E.M. van der Linde, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. mr. C.H. Verweij, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 31 oktober 2023. griffier voorzieningenrechter Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: Tegen deze uitspraak staat geen hoger beroep of verzet open. Dit is mogelijk op grond van artikel 8:83, derde lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Dit volgt uit artikel 8:81, eerste lid, van de Awb.

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND Bestuursrecht zaaknummer: UTR 23/3936 uitspraak van de voorzieningenrechter van 31 oktober 2023 in de zaak tussen [verzoeker] , uit [plaats] , verzoeker en het college van burgemeester en wethouders van de gemeente [gemeente], het college (gemachtigde: mr. H. Maaijen). Inleiding 1. Met het besluit van 31 maart 2022 (het primaire besluit) heeft het college aan verzoeker een last onder dwangsom opgelegd voor diverse overtredingen op het perceel aan het [adres] in [plaats] . De last onder dwangsom houdt in dat verzoeker de geconstateerde overtredingen binnen zes weken moet beëindigen en beëindigd moet houden. Als verzoeker niet binnen deze termijn aan de last voldoet, verbeurt hij een dwangsom die per geconstateerde overtreding varieert van € 1.000,- tot € 5.000,-. Verzoeker heeft tegen het primaire besluit bezwaar gemaakt. 2. Met de beslissing op bezwaar van 14 juli 2023 (het bestreden besluit) heeft het college het bezwaar van verzoeker gedeeltelijk gegrond verklaard. De opgelegde last onder dwangsom blijft voor twee van de geconstateerde overtredingen in stand. Verzoeker moet binnen zes weken na verzending van het bestreden de betonrand en tegel met kabelsleuf verwijderen en de totale oppervlakte van bijbehorende bouwwerken terugbrengen tot maximaal 57,4 m2 op last van een dwangsom van € 3.000,- (betonrand en kabelsleuf) en € 5.000,- (bijgebouwen). 3. Verzoeker heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld en de voorzieningenrechter gevraagd een voorlopige voorziening te treffen.

4. De voorzieningenrechter doet uitspraak zonder partijen uit te nodigen om op een zitting te verschijnen. Spoedeisend belang 5. De voorzieningenrechter treft alleen een voorlopige voorziening indien ‘onverwijlde spoed’ dat vereist. 6. Naar het oordeel van de voorzieningenrechter is niet gebleken dat er een spoedeisend belang is bij het treffen van een voorlopige voorziening. Uit het bestreden besluit, verzonden op 14 juli 2023, volgt dat verzoeker tot en met 25 augustus 2023 de tijd had om de geconstateerde overtredingen te beëindigen. Verzoeker heeft bij het college niet verzocht om de begunstigingstermijn te verlengen omdat het voor hem niet mogelijk zou zijn om de geconstateerde overtredingen binnen deze termijn te beëindigen. Vervolgens heeft verzoeker op de laatste dag van de begunstigingstermijn, vrijdag 25 augustus 2023, aan het einde van de middag bij de rechtbank een verzoek om voorlopige voorziening ingediend. Op het moment dat dit verzoek in behandeling werd genomen bleek uit contact met het college dat er meteen na afloop van de begunstigingstermijn een controle heeft plaatsgevonden, dat gebleken is dat de overtredingen op dat moment niet waren opgeheven en dat op dat moment de dwangsom was verbeurd. Omdat het gevolg van het bestreden besluit, namelijk het verbeuren van de dwangsom, inmiddels is ingetreden is er geen spoedeisend belang meer om een voorziening te treffen om het verbeuren van de dwangsom te voorkomen. Evidente onrechtmatigheid 7. Omdat voorzieningenrechter van oordeel is dat verzoeker geen spoedeisend belang heeft, kan de door hem gevraagde voorziening alleen nog worden getroffen als blijkt dat het bestreden besluit evident onrechtmatig is. Met evident onrechtmatig wordt bedoeld dat zonder diepgaand onderzoek naar de relevante feiten en/of het recht zeer ernstig moet worden betwijfeld of het door het college ingenomen standpunt juist is en of het bestreden besluit in beroep in stand zal blijven. 8. Naar het oordeel van de voorzieningenrechter is niet gebleken dat het primaire besluit evident onrechtmatig is. Gelet op het voorgaande ziet de voorzieningenrechter geen aanleiding om, ondanks het ontbreken van spoedeisend belang, een voorlopige voorziening te treffen. 9. Het verzoek tot het treffen van een voorlopige voorziening zal worden afgewezen. Voor en proceskostenvergoeding bestaat geen aanleiding.

De voorzieningenrechter wijst het verzoek om voorlopige voorziening af. Deze uitspraak is gedaan door mr. E.M. van der Linde, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. mr. C.H. Verweij, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 31 oktober 2023. griffier voorzieningenrechter Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: Tegen deze uitspraak staat geen hoger beroep of verzet open. Dit is mogelijk op grond van artikel 8:83, derde lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Dit volgt uit artikel 8:81, eerste lid, van de Awb.