ECLI:NL:RBMNE:2022:6198

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND

Zittingsplaats Utrecht

Bestuursrecht

zaaknummer: UTR 21/4452

uitspraak van de enkelvoudige kamer van 25 augustus 2022 in de zaak tussen

[eiseres]

, uit [woonplaats] , eiseres

en

Bewaarder van het Kadaster en de openbare registers (de Bewaarder)

(gemachtigden: mr. L.J. Nijmeijer en P.W. Kok).

Inleiding

In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiseres. Eiseres heeft zich tot de Bewaarder gericht, omdat zij (kort gezegd) twijfels heeft over de manier waarop de kadastrale groottes van percelen die (onder meer) haar eigendom zijn, worden berekend en vastgesteld. Dit heeft geleid tot een klacht en een primair besluit van de Bewaarder van 7 mei 2021. Tegen dit besluit heeft eiseres bezwaar gemaakt. Het bezwaar heeft de Bewaarder met het besluit van 7 oktober 2021 gegrond verklaard. Dit laatste besluit is het bestreden besluit waartegen het beroep van eiseres zich richt.

De rechtbank heeft het beroep op 7 februari 2022 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiseres en de gemachtigden van de Bewaarder.

1Waar gaat deze zaak over?

1.1 Eiseres woont aan de [adres] in [woonplaats] . In 2019 heeft eiseres met haar buurvrouw afgesproken dat eiseres een strook van haar perceel aan de buurvrouw zal overdragen. In dat verband is het perceel van eiseres (met nummer: [kadastrale aanduiding 1] ) gesplitst. Daardoor ontstonden er twee nieuwe percelen: de strook (met nummer: [kadastrale aanduiding 2] ) en het resterende perceel van eiseres (met nummer: [kadastrale aanduiding 3] ). Voor de splitsing heeft de Bewaarder metingen verricht. Op basis van deze metingen heeft de Bewaarder de kadastrale grootte van de strook op 30m2 en van het resterende perceel op 1715m2 vastgesteld.

1.2 Naar aanleiding daarvan heeft eiseres op 6 mei 2021 een klacht ingediend bij de Bewaarder. Volgens haar is de berekening van de kadastrale grootte onjuist, omdat – kort gezegd – de strook in werkelijkheid kleiner is en daarmee haar resterende perceel groter. Zij heeft de Bewaarder daarom gevraagd om haar het relevante relaas van bevindingen met daarin alle coördinaten te doen toekomen, zodat zij zelf het een en ander kan narekenen.

1.3 De Bewaarder heeft deze klacht vervolgens opgevat als een verzoek tot herstel vanwege een misslag in de bijwerking van de Basisregistratie Kadaster (de basisregistratie). Dit verzoek heeft de Bewaarder in het primaire besluit toegewezen. De Bewaarder heeft naar aanleiding van het verzoek de destijds in 2019 gemeten grens ingepast in een kaart en komt daarmee op een andere kadastrale grootte uit van beide percelen. Dit leidt ertoe dat de Bewaarder de kadastrale grootte van de strook (met vernummering van het perceel naar: [kadastrale aanduiding 4] ) heeft vastgesteld op 33m2 en het resterende perceel (met vernummering van het perceel naar: [kadastrale aanduiding 5] ) op 1712m2.

1.4 Eiseres was het hier niet mee eens en heeft bezwaar gemaakt. Naar aanleiding daarvan is er een gesprek geweest tussen eiseres en medewerkers van het Kadaster en vervolgens heeft er een grensreconstructie plaatsgevonden. Dat heeft ertoe geleid dat de Bewaarder opnieuw de kadastrale grootte van de strook heeft berekend. De Bewaarder heeft daarbij de kadastrale grootte van de strook (met vernummering van het perceel naar: [kadastrale aanduiding 6] ) vastgesteld op 22m2. Bij bestreden besluit heeft de Bewaarder vervolgens het bezwaar gegrond verklaard en besloten het primaire besluit te herroepen.

1.5 Tot en met het bestreden besluit zijn er door de Bewaarder dus – schematisch weergegeven – de volgende relevante kadastrale groottes vastgesteld en geregistreerd:

Moment

Strook

Resterend perceel

Kadastraal nr.

Kadastrale grootte

Kadastraal nr.

Kadastrale grootte

Splitsing

[kadastrale aanduiding 2]

30m2

[kadastrale aanduiding 3]

1715m2

Primaire besluit

[kadastrale aanduiding 4]

33m2

[kadastrale aanduiding 5]

1712m2

Bestreden besluit

[kadastrale aanduiding 6]

22m2

[kadastrale aanduiding 5]

niet bepaald

2 Informele lus en uitkomst daarvan

2.1 Op de zitting heeft de rechtbank met partijen gesproken over de beslissing van de Bewaarder om in het bestreden besluit: (i) alleen de kadastrale grootte van de strook vast te stellen en niet die van het resterende perceel van eiseres; en (ii) vervolgens het primaire besluit te herroepen waardoor voor de kadastrale grootte van het resterende perceel van eiseres wordt teruggevallen op de bij de splitsing vastgestelde kadastrale grootte van 1715m2. Dit gesprek heeft ertoe geleid dat partijen de afspraak hebben gemaakt dat de Bewaarder het resterende perceel alsnog zal meten en de kadastrale grootte zal berekenen volgens de vaste methode van de Bewaarder. Eiseres heeft met die wijze van meting ingestemd. Ook is tijdens de zitting besproken dat het kan zijn dat de nieuwe kadastrale grootte niet (exact) overeenkomt met het daadwerkelijke oppervlakte van het perceel en/of met het verschil in aantal m2 dat door de bijstelling van de kadastrale grootte van de strook is ontstaan. Oftewel: dat de kadastrale grootte van de strook van 33m2 naar 22m2 is gegaan wat een verschil van 11m2 oplevert, betekent niet dat het resterende perceel ook 11m2 groter wordt, dus van 1712m2 naar 1723m2. De kadastrale grootte is namelijk alleen de indicatieve omvang van een perceel.

2.2 De Bewaarder heeft vervolgens op 6 april 2022 de nieuwe meting van het resterende perceel van eiseres verricht en de kadastrale grootte vastgesteld op 1721m2 (met vernummering van het perceel naar: [kadastrale aanduiding 7] ). Eiseres heeft een relaas van bevindingen hierover ontvangen.

2.3 Eiseres heeft vervolgens bij brief van 22 mei 2022 hierop gereageerd. Kort gezegd geeft eiseres aan dat zij aan de hand van de coördinaten van de Bewaarder ook op (afgerond) 1721m2 komt, maar dat zij twijfels heeft bij de wijze van meting. Ook staat er volgens haar nog steeds een verschrijving in de formule die in de toelichting op het relaas van bevindingen staat.

3Wat vindt de rechtbank?

3.1 Zoals de rechtbank op de zitting al heeft aangegeven, vindt zij dat er aan het bestreden besluit een gebrek kleeft. Eiseres heeft namelijk zowel in de primaire als de bezwaarfase haar twijfels geuit over de kadastrale grootte van zowel de strook als het resterende perceel. De Bewaarder had daarom ook op de argumenten van eiseres over de kadastrale grootte van het resterende perceel moeten ingaan in het bestreden besluit. Daarnaast had de Bewaarder niet zomaar het primaire besluit mogen herroepen, waardoor de eerder vastgestelde kadastrale grootte van 1715m2 van het resterende perceel weer het uitgangspunt werd. De Bewaarder had immers in het primaire besluit al aangegeven dat de registratie van deze kadastrale grootte onjuist was en moest worden aangepast.

3.2 Door de nieuwe meting te verrichten en de aan de hand daarvan berekende kadastrale grootte vast te stellen en te registreren, heeft de Bewaarder dit gebrek echter alsnog hersteld. Dat betekent dat de kadastrale grootte van zowel de strook als het resterende perceel nu zijn vastgesteld en geregistreerd.

De rechtbank:

- verklaart het beroep gegrond;

- vernietigt het bestreden besluit van 7 oktober 2021;

- herroept het primaire besluit van 7 mei 2021 en bepaalt dat voor het perceel met perceelnummer [kadastrale aanduiding 6] als kadastrale grootte 22m2 en voor het perceel met perceelnummer [kadastrale aanduiding 7] als kadastrale grootte 1721m2 wordt opgenomen in de Basisregistratie Kadaster;

- bepaalt dat deze uitspraak in de plaats treedt van het vernietigde bestreden besluit;

- bepaalt dat de Bewaarder het griffierecht van € 181,- aan eiseres moet vergoeden.

Deze uitspraak is gedaan door mr. A.A.M. Elzakkers, rechter, in aanwezigheid van mr. S. Westerhof, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 25 augustus 2022.

de griffier is verhinderd deze

uitspraak te ondertekenen.

griffier

rechter

Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

In de zin van artikel 7t van de Kadasterwet.

Zie ook artikel 1, sub 1, van de Kadasterwet.

Kamerstukken II, 2005-2006, 30 544, nr. 3, p. 18-21 en Kamerstukken II, 1981-1982, 17 496, nr. 5, p. 138. Zie daarnaast de uitspraken van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 2 juni 2021, ECLI:NL:RVS:2021:1174, en van 10 augustus 2022, ECLI:NL:RVS:2022:2302.

Aan het bestreden besluit kleeft een motiverings- en zorgvuldigheidsgebrek. De rechtbank verklaart daarom het beroep van eiseres gegrond en vernietigt het bestreden besluit.

In deze zaak ziet de rechtbank aanleiding om zelf in de zaak te voorzien, omdat er geen andere uitkomst is dan de registratie van de door het Kadaster vastgestelde kadastrale groottes. Partijen hebben op de zitting afspraken gemaakt, de overige argumenten van eiseres zien niet op de registratie en slagen bovendien niet. Daar komt bij dat de rechtbank het in dit specifieke geval in het belang van beide partijen vindt dat het geschil zoveel als mogelijk definitief wordt beslecht. Om die reden voorziet de rechtbank zelf in de zaak door het primaire besluit te herroepen en te bepalen dat voor het perceel met perceelnummer [kadastrale aanduiding 6] (de strook) als kadastrale grootte 22m2 en voor het perceel met perceelnummer [kadastrale aanduiding 7] (het resterende perceel) als kadastrale grootte 1721m2 wordt opgenomen in de basisregistratie.

Omdat het beroep gegrond is, moet de Bewaarder het griffierecht aan eiseres vergoeden. Eiseres heeft geen proceskosten gemaakt die vergoed kunnen worden.