ECLI:NL:RBMNE:2022:3066

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND Zittingsplaats Utrecht Bestuursrecht zaaknummer: UTR 22/1178 uitspraak van de enkelvoudige kamer van 25 juli 2022 in de zaak tussen [eiser] , uit [woonplaats] , eiser (gemachtigde: mr. D. Gürses), en de Minister voor Rechtsbescherming, verweerder (gemachtigde: mr. W. Boudakhani). Inleiding In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiser tegen de afwijzing van de aanvraag van eiser om een Verklaring Omtrent Gedrag (VOG) voor de functie van pakketten bezorger, vervoerder, koerier bij [bedrijf 1] in Oostzaan. Verweerder heeft deze aanvraag met het besluit van 9 november 2021 afgewezen. Met het bestreden besluit van 27 januari 2022 op het bezwaar van eiser is verweerder bij de afwijzing van de aanvraag gebleven. Verweerder heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift. De rechtbank heeft het beroep op 20 juni 2022 met behulp van een beeldverbinding op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: de gemachtigde van eiser en de gemachtigde van verweerder. Eiser was niet aanwezig.

1. Op 28 september 2021 heeft eiser een aanvraag ingediend voor een VOG voor de functie van pakketten bezorger, vervoerder, koerier bij [bedrijf 1] in Oostzaan. Het bestreden besluit 2. Verweerder heeft in het primaire besluit de aanvraag van eiser om een VOG voor de functie van pakketten bezorger, vervoerder, koerier bij [bedrijf 1] in Oostzaan afgewezen. Verweerder heeft deze beslissing in bezwaar gehandhaafd. Uit de registratie in het Justitieel Documentatie Systeem (JDS) is verweerder gebleken dat er relevante justitiële gegevens over eiser bekend zijn die zich binnen de terugkijktermijn hebben afgespeeld. Aan de handhaving van de weigering van de VOG liggen twee openstaande strafzaken (met drie antecedenten) ten grondslag. Eiser wordt ervan verdacht op 24 juli 2020, op 9 oktober 2020 en op 7 januari 2021 zich schuldig te hebben gemaakt aan oplichting en diefstal. Verweerder is van mening dat, inden herhaald in de functie van pakketten bezorger, vervoerder, koerier, een risico bestaat dat eiser zijn functie misbruikt teneinde hemzelf of anderen te bevoordelen. Ook bestaat het risico dat eiser zijn administratieve handelingen niet naar behoren verricht en op deze manier zijn werkgever benadeelt. Daarnaast bestaat een risico voor de veiligheid van goederen en/of gevoelige informatie en/of contante en girale waarden. Dit risico is er in gelegen dat eiser deze goederen en/of gevoelige informatie en/of contante en girale waarden ontvreemdt. Vanwege deze risico’s vormen de strafbare feiten volgens verweerder een belemmering voor de behoorlijke uitoefening van de functie waarvoor de VOG is aangevraagd. Daarom is er volgens verweerder voldaan aan het objectieve criterium. Verweerder heeft vervolgens getoetst aan het subjectieve criterium en in dat kader geen aanleiding gezien om in de omstandigheden van het geval toch over te gaan tot afgifte van de gevraagde VOG. Verweerder acht het belang van de samenleving bij bescherming tegen het bij het objectieve criterium vastgestelde risico zwaarder dan het belang dat eiser heeft bij verkrijging van de gevraagde VOG. Het objectieve criterium 3. Eiser voert aan dat verweerder zich ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat er wordt voldaan aan het objectieve criterium. Verweerder heeft zich niet mogen baseren op openstaande strafzaken, omdat hij daar niet voor is veroordeeld en geen betrokkenheid bij heeft. Eiser doet een beroep op de onschuldpresumptie. Verder voert eiser aan dat er geen herhaling zal optreden van de strafbare feiten die verweerder in het JDS heeft aangetroffen. Eiser ziet de functie als een kans om weer de regie over zijn leven te hebben en niet afhankelijk te zijn van een uitkering. 4. De rechtbank is van oordeel dat verweerder zich op grond van de strafbare feiten, die in het JDS staan geregistreerd en waarvan eiser wordt verdacht, op het standpunt heeft mogen stellen dat is voldaan aan het objectieve criterium. In de Wet justitiële en strafvorderlijke gegevens (Wjsg) staat dat verweerder bij zijn onderzoek met betrekking tot de afgifte van de VOG kennis kan nemen van alle op de aanvrager betrekking hebbende justitiële gegevens. Verweerder mag alle in het JDS voorkomende strafrechtelijke antecedenten bij de beoordeling van de aanvraag om een VOG betrekken, dus ook feiten waarvoor eiser niet onherroepelijk is veroordeeld. De hoogste bestuursrechter heeft in zijn uitspraak van 7 april 2021 geoordeeld dat een enkele verdenking van een strafbaar feit voldoende grondslag biedt om een afwijzing van een VOG-aanvraag op te baseren. 5. Daarnaast is de rechtbank van oordeel dat verweerder zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat er geen sprake is van schending van de onschuldpresumptie. Volgens de hoogste bestuursrechter in dit soort zaken kan de onschuldpresumptie in bestuursrechtelijke zaken van toepassing zijn als in die procedure een oordeel wordt gegeven over de (on)schuld van de betrokkene. De voorliggende beoordeling van verweerder heeft tot doel te voorkomen dat er een risico voor de samenleving ontstaat doordat strafbare feiten, die een belemmering vormen voor de behoorlijke uitoefening van bepaalde taken of bezigheden, binnen de uitoefening worden herhaald. Verweerder heeft de strafbare feiten waarvoor eiser nog niet is veroordeeld bij de beoordeling van de VOG-aanvraag mogen betrekken, omdat dergelijke beoordelingen niet zien op het geven van een oordeel over de (on)schuld van de persoon in kwestie. 6. Tot slot overweegt de rechtbank dat toepassing van het objectieve criterium slechts ziet op de vraag of er sprake zou zijn van een risico voor de samenleving wanneer het geconstateerde strafbare feit of een soortgelijk strafbaar feit zou worden gepleegd door een persoon in de uitoefening van de functie/taak/bezigheid waarvoor de VOG wordt aangevraagd. De beoordeling van het objectieve criterium staat derhalve los van de persoon van betrokkene. Dat het recidivegevaar klein zou zijn zoals door eiser gesteld, heeft verweerder dan ook niet relevant hoeven achten bij de beoordeling van het objectieve criterium. Het subjectieve criterium 7. Eiser voert aan dat verweerder het tijdverloop, de afdoening van de strafzaak en de hoeveelheid antecedenten onvoldoende heeft betrokken in zijn besluitvorming. Verder is eiser van mening dat verweerder het belang van de samenleving niet heeft mogen prevaleren boven zijn persoonlijke belang bij toewijzing van de VOG. Eiser heeft zijn leven gebeterd. Eiser heeft zijn bijstandsuitkering stopgezet om meer regie over zijn leven te krijgen. Hij heeft een eigen bedrijf gestart, genaamd [bedrijf 2] , die hij heeft ingeschreven bij de Kamer van Koophandel. Eiser heeft in loondienst gewerkt als chauffeur bij [bedrijf 3] , waarbij geen klachten over hem zijn geuit. Eiser stelt dat het gelet op zijn leeftijd ook moeilijk zal zijn om nog ergens anders te gaan werken. 8. De rechtbank is het niet eens met eiser dat verweerder het tijdsverloop, de afdoening van de strafzaak en de hoeveelheid antecedenten onvoldoende heeft betrokken in zijn besluitvorming. Verweerder is hier in zijn besluitvorming naar het oordeel van de rechtbank voldoende op ingegaan. Zo heeft verweerder betrokken dat de verstreken periode sinds eiser voor het laatst met justitie in aanraking is gekomen op 7 januari 2021, bezien in het licht van de terugkijktermijn, op dit moment te kort is. Verweerder heeft daarin meegewogen dat eiser meerdere keren in aanraking is gekomen met justitie. Omdat eiser meerdere antecedenten op zijn naam heeft staan, heeft verweerder de kans dat eiser opnieuw met justitie in aanraking zal komen als hoog ingeschat, mede gelet ook op het beperkte tijdsverloop. Verweerder heeft bij het Openbaar Ministerie (OM) informatie opgevraagd om een indruk te krijgen van de ernst van het strafbaar feit en uit die informatie is hem gebleken dat het vermeende strafbare feit zich op voorhand niet laat aanzien als een licht vergrijp. Het OM heeft zich namelijk gebogen over de schuldvraag in strafrechtelijke zin en geconcludeerd dat er voldoende wettig en overtuigend bewijs is dat een dagvaarding rechtvaardigt. 9. De rechtbank is verder van oordeel dat verweerder de belangenafweging in het nadeel van eiser heeft mogen laten uitvallen en het belang van de beperking van de risico’s voor de samenleving zwaarder heeft mogen laten wegen dan het belang van eiser bij toewijzing van de VOG. Verweerder heeft meegewogen dat eiser zijn bijstandsuitkering heeft stopgezet, dat hij zijn eigen bedrijf heeft ingeschreven bij de Kamer van Koophandel en dat hieruit blijkt dat hij een stap vooruit wens te maken, maar heeft dat onvoldoende zwaarwegend mogen vinden ten opzichte van het belang van de beperking van de risico’s voor de samenleving. Verweerder heeft daarbij mogen meewegen dat eiser te recent nog met justitie in aanraking is gekomen, wegens meerdere strafbare feiten, die niet te verenigen zijn met het doel van de aanvraag.

12. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat eiser geen gelijk krijgt. Eiser krijgt daarom het griffierecht niet terug. Hij krijgt ook geen vergoeding van zijn proceskosten.

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. Deze uitspraak is gedaan door mr. J.H. Lange, rechter, in aanwezigheid van mr. R.P. Stehouwer, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 25 juli 2022. De rechter is verhinderd om de uitspraak te ondertekenen. griffier rechter Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: Informatie over hoger beroep Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen. Zie artikel 36, eerste lid, van de Wjsg. Zie artikel 7, eerste lid, aanhef en onder a, van de Besluit justitiële en strafvorderlijke gegevens (Bjsg) en paragraaf 3.2.1 van de Beleidsregels VOG-NP-RP 2018 (Beleidsregels). Zie de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (ABRvS) van 7 april 2021 (ECLI:NL:RVS:2021:744). Zie de uitspraak van de ABRvS van 1 juni 2016 (ECLI:NL:RVS:2016:1535). Zie paragraaf 3.2.2 van de Beleidsregels.