ECLI:NL:RBMNE:2021:455

RECHTBANK Zittingsplaats Utrecht Bestuursrecht zaaknummer: UTR 20/4115 uitspraak van de enkelvoudige kamer van 4 februari 2021 in de zaak tussen [eiser 1] en [eiser 2] , wonende te [woonplaats] , eisers (gemachtigde: mr. J. Veltman), en het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Rheden, verweerder.

Deze uitspraak gaat over het beroep van eisers tegen het besluit van verweerder van 12 oktober 2020. Bij dit besluit is het bezwaarschrift van eisers, gericht tegen de beperking van de aanwijzing als gemeentelijk monument van het pand aan de [adres 1] te [plaats] , niet ontvankelijk verklaard. Eiseres hebben bij brief van 11 november 2020 beroep tegen dit besluit ingesteld bij de rechtbank Gelderland. Deze rechtbank heeft het beroep vervolgens overgedragen aan de rechtbank Midden-Nederland.

1.De rechtbank nodigt partijen niet uit voor een zitting, omdat dat in deze zaak niet nodig is. Hieronder legt de rechtbank dat verder uit. 2. Volgens vaste rechtspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (ABRS) zijn natuurlijke personen belanghebbende bij een besluit tot het al dan niet aanwijzen als monument van een object, wanneer zij de eigenaar of anderszins zakelijk gerechtigde zijn van dat aan te wijzen object. Omwonenden, huurders en andere gebruikers zijn geen belanghebbende bij een dergelijk besluit. 3. Eisers wonen aan de [adres 2] te [plaats] en bestrijden niet dat zij geen zakelijk gerechtigden zijn van de [adres 1] . Eisers menen dat de bovengenoemde vaste rechtspraak van de ABRS in hun situatie niet van toepassing is, omdat zij bezwaar maken tegen het verwijderen van het gebouw dat als koetshuis wordt beschreven uit de redengevende beschrijving voor de aanwijzing als gemeentelijk monument. De genoemde rechtspraak gaat daarentegen over het aanwijzen als gemeentelijk monument. 4. De rechtbank kan eisers niet volgen in deze redenering. In de uitspraken van februari 2011 (zie ECLI:NL:RVS:2011:BP5479, overweging 2.3.1 eerste alinea), waarin de kring van belanghebbenden bij een aanwijzing tot een monument is beschreven, heeft de ABRS immers uitdrukkelijk overwogen dat in de rechtspraak een nadere invulling is gegeven van het belanghebbendebegrip “…bij een besluit tot het al dan niet aanwijzen …als monument.” Naar het oordeel van de rechtbank valt het intrekken van de monumentale status voor een deel van een object – niet langer aanwijzen - hier logischerwijze ook onder. Aan een bespreking van de overige gronden van het beroep van eisers komt de rechtbank daarom niet toe. 5. Verweerder heeft het bezwaar dus terecht niet-ontvankelijk verklaard. Het beroep is daarom kennelijk ongegrond (artikel 8:54 van de Awb). 6. Eisers krijgen geen gelijk en daarom ook geen vergoeding van hun proceskosten.

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. Deze uitspraak is gedaan door mr. drs. R. In ’t Veld, rechter, in aanwezigheid van P.W. Hogenbirk, griffier. De beslissing is uitgesproken op 3 februari 2021 en zal openbaar worden gemaakt door publicatie op rechtspraak.nl. griffier rechter Afschrift verzonden aan partijen op: Bent u het niet eens met deze uitspraak? Als u het niet eens bent met deze uitspraak kunt een brief sturen naar de rechtbank waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een verzetschrift. U moet dit verzetschrift indienen binnen 6 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum op de stempel die hierboven staat. Als u graag een zitting wilt waarbij u persoonlijk uw mening aan de rechter kunt geven, kunt u dit in uw verzetschrift aangeven.