ECLI:NL:RBLIM:2026:1700

=== VOLLEDIG === ECLI:NL:RBLIM:2026:1700 text/xml public 2026-02-20T14:30:05 2026-02-19 Raad voor de Rechtspraak nl Rechtbank Limburg 2026-02-20 03.299382.25 Uitspraak Eerste aanleg - meervoudig NL Maastricht Strafrecht Rechtspraak.nl http://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:RBLIM:2026:1700 text/html public 2026-02-19T14:07:25 2026-02-20 Raad voor de Rechtspraak nl ECLI:NL:RBLIM:2026:1700 Rechtbank Limburg , 20-02-2026 / 03.299382.25 Veroordeling voor diefstal van een elektrische fiets. De rechtbank legt een onvoorwaardelijke ISD-maatregel op. RECHTBANK LIMBURG Zittingsplaats Maastricht Strafrecht Parketnummer : 03.299382.25 Tegenspraak Vonnis van de meervoudige kamer van 20 februari 2026 in de strafzaak tegen [verdachte] , geboren te [geboorteplaats] (Irak) op [geboortedatum] 1972, gedetineerd in [PI] . De verdachte wordt bijgestaan door mr. L. van Tiggelen, advocaat te Heerlen. 1 Onderzoek van de zaak De zaak is inhoudelijk behandeld op de zitting van 6 februari 2026. De verdachte en zijn raadsvrouw zijn verschenen. De officier van justitie en de verdediging hebben hun standpunten kenbaar gemaakt. De benadeelde partij is niet op zitting verschenen. De rechtbank heeft de vordering tot schadevergoeding behandeld. 2 De tenlastelegging De tenlastelegging is als bijlage aan dit vonnis gehecht. De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat de verdachte op 22 oktober 2025 in Heerlen een elektrische fiets heeft gestolen. 3 De beoordeling van het bewijs 3.1 Het standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van het tenlastegelegde. 3.2 Het standpunt van de verdediging De raadsvrouw heeft zich ten aanzien van de bewezenverklaring gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank. 3.3 Het oordeel van de rechtbank De rechtbank acht het tenlastegelegde wettig en overtuigend bewezen. De rechtbank zal volstaan met een opgave van de bewijsmiddelen overeenkomstig het bepaalde in artikel 359, derde lid, tweede volzin, van het Wetboek van Strafvordering (Sv), omdat de verdachte het feit ter terechtzitting duidelijk en ondubbelzinnig heeft bekend en door of namens hem geen vrijspraak is bepleit. De bekennende verklaring van de verdachte afgelegd ter terechtzitting. Het proces-verbaal van aangifte van [naam] (pagina’s 4 en 5). 3.4 De bewezenverklaring De rechtbank acht bewezen dat de verdachte op 22 oktober 2025 te Heerlen een elektrische fiets van het merk Watt, type Boston, die aan [naam] toebehoorde, heeft weggenomen met het oogmerk om zich deze wederrechtelijk toe te eigenen; De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. De verdachte zal daarvan worden vrijgesproken. 4 De strafbaarheid van het bewezenverklaarde Het bewezenverklaarde levert het volgende strafbare feit op: diefstal Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten. 5 De strafbaarheid van de verdachte De verdachte is strafbaar, omdat geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die zijn strafbaarheid uitsluiten. 6 De straf en/of de maatregel 6.1 De vordering van de officier van justitie De officier van justitie heeft gevorderd aan de verdachte een onvoorwaardelijke ISDmaatregel voor de duur van twee jaren op te leggen, zonder aftrek van het voorarrest. 6.2 Het standpunt van de verdediging De raadsvrouw heeft verzocht geen onvoorwaardelijke ISD-maatregel aan de verdachte op te leggen, maar een extra lange, deels voorwaardelijke gevangenisstraf met als bijzondere voorwaarden klinische opname en begeleid wonen. 6.3 Het oordeel van de rechtbank Bij de bepaling van de op te leggen straf is gelet op de aard en ernst van hetgeen bewezen is verklaard, op de omstandigheden waaronder het bewezenverklaarde is begaan en op de persoon van de verdachte, zoals een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting naar voren is gekomen. De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan de diefstal van de elektrische fiets van [naam] . Hij heeft daarmee het eigendomsrecht van [naam] geschonden. De rechtbank stelt vast dat aan de vereisten voor het opleggen van een ISD-maatregel is voldaan. De verdachte heeft zich met de diefstal van de elektrische fiets schuldig gemaakt aan een misdrijf waarvoor voorlopige hechtenis is toegelaten, terwijl uit het strafblad van de verdachte blijkt dat hij in de vijf jaren voorafgaand aan deze diefstal ten minste driemaal wegens een misdrijf onherroepelijk tot een vrijheidsbenemende straf is veroordeeld en de diefstal is begaan na de tenuitvoerlegging van deze straffen. Volgens de reclasserings-rapporten van 16 januari 2026 en 2 februari 2026 is het risico op recidive hoog. Op grond hiervan stelt de rechtbank vast dat er ernstig rekening mee moet worden gehouden dat de verdachte wederom een misdrijf zal begaan en dat de veiligheid van personen of goederen het opleggen van een ISD-maatregel eist. De reclassering ziet geen andere mogelijkheid om het hoge recidiverisico te beperken dan door oplegging van een onvoorwaardelijke ISD-maatregel. Anders dan de raadsrouw heeft bepleit, raadt de reclassering een traject met een klinische behandeling en opname in een instelling voor begeleid wonen niet enkel af omdat een klinische opname niet direct na zijn detentieperiode gerealiseerd zal kunnen worden, maar ook omdat er geen recente diagnostiek voorhanden is waaruit blijkt dat een klinische behandeling noodzakelijk/wenselijk is. De reclassering brengt in dat verband maar voren dat de verdachte tijdens eerdere toezichten in het voorwaardelijk kader heeft laten zien dat het hem niet lukt om zich te conformeren aan afspraken en zich langdurig te committeren aan een dergelijk hulpverleningstraject of klinische behandeling en dat de verdachte momenteel niet beschikt over de vaardigheden om zijn problemen, op met name het middelengebruik, in een ambulant kader aan te pakken. Gezien met name de verslavingsproblematiek van de verdachte en ter optimale bescherming van de samenleving, acht de rechtbank het van belang dat voldoende tijd wordt genomen om de ISD-maatregel ten uitvoer te leggen. Langdurige behandeling zal noodzakelijk zijn om het recidiverisico tot een aanvaardbaar niveau terug te brengen. Naar het oordeel van de rechtbank kan daarom niet worden volstaan met een ISD-maatregel voor minder dan twee jaren of voor twee jaren met aftrek van het voorarrest. Gelet op het voorgaande zal de rechtbank een onvoorwaardelijke ISD-maatregel voor de duur van twee jaren opleggen zonder aftrek van het voorarrest. 7 De benadeelde partij en de schadevergoedingsmaatregel 7.1 De vordering van de benadeelde partij De benadeelde partij [naam] vordert voor materiële schade, bestaande uit - naar de rechtbank begrijpt - de kosten voor de aanschaf van een nieuwe fiets, een schade-vergoeding tot een bedrag van € 1.795,-. 7.2 Het standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft geconcludeerd tot niet-ontvankelijk verklaring van de benadeelde partij, omdat de vordering niet is onderbouwd. 7.3 Het standpunt van de verdediging De verdediging heeft verzocht de benadeelde partij niet-ontvankelijk te verklaren in haar vordering, omdat de vordering niet is onderbouwd. 7.4 Het oordeel van de rechtbank Naar het oordeel van de rechtbank is de hoogte van de vordering van de benadeelde partij onvoldoende onderbouwd, nu de benadeelde partij heeft volstaan met het geven van de omschrijving ‘nieuwe fiets aangeschaft’ met daarachter de vermelding van het gevorderde bedrag. Voor het vaststellen van de omvang van de door de benadeelde partij geleden schade is daarom nader onderzoek noodzakelijk, hetgeen naar het oordeel van de rechtbank een onevenredige belasting van het strafgeding oplevert, zodat de benadeelde partij haar vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen. Ten overvloede overweegt de rechtbank dat er onvoldoende gegevens over de fiets bekend zijn zodat de rechtbank gebruik zou kunnen maken van de schattingsbevoegdheid ter vaststelling van de schade. Gelet op het voorgaande zal de rechtbank de benadeelde partij nietontvankelijk verklaren in haar vordering.