Rechtspraak Rechtbank Limburg 11-12-2023

ECLI:NL:RBLIM:2023:7208

Strafrecht

RECHTBANK LIMBURG

Zittingsplaats Maastricht

Strafrecht

Parketnummer : 03/331755-22

Tegenspraak

Vonnis van de meervoudige kamer d.d. 11 december 2023

in de strafzaak tegen

[verdachte] ,

geboren te [geboortegegevens] 2003,

wonende te [adres 1] ,

gedetineerd in [P.I.] .

De verdachte wordt bijgestaan door mr. H.E.P. van Geelkerken, advocaat kantoorhoudende te Brunssum.

1 Onderzoek van de zaak

De zaak is inhoudelijk behandeld op de terechtzitting van 27 november 2023. De verdachte en zijn raadsman zijn verschenen. De officier van justitie en de verdediging hebben hun standpunten kenbaar gemaakt.

[slachtoffer 1] , [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] hebben zich als benadeelde partij gevoegd in het strafproces. Namens de benadeelde partijen is op de zitting gehoord [naam 1] , medewerkster van Slachtofferhulp Nederland. De rechtbank heeft de vorderingen tot schadevergoeding behandeld.

Deze zaak is gelijktijdig behandeld met de strafzaak tegen medeverdachte [medeverdachte] met het parketnummer 03/334187-22.

2 De tenlastelegging

De tenlastelegging –na wijziging– is als bijlage aan dit vonnis gehecht.

De verdenking komt er, [naam 2] en feitelijk weergegeven, op neer dat de verdachte op

17 november 2022, al dan niet samen met een ander, uit de woning van [slachtoffer 3] en [slachtoffer 2] sieraden, geld, telefoons en paspoorten toebehorende aan [slachtoffer 3] , [slachtoffer 2] en [slachtoffer 1] heeft weggenomen, terwijl deze diefstal werd voorafgegaan, vergezeld en/of gevolgd van geweld en/of bedreiging met geweld tegen [slachtoffer 2] en [slachtoffer 1] .

3.1 Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft geconcludeerd tot bewezenverklaring. Daartoe heeft hij – [naam 2] gezegd– aangevoerd dat uit de aangiftes van [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] blijkt dat twee mannen de voordeur van de woning hebben geforceerd en bij binnenkomst beide aangeefsters met een vloeistof in het gezicht hebben gespoten en met tie-wraps om hun polsen hebben vastgebonden. Vervolgens hebben zij aangeefsters bedreigd om meerdere goederen af te geven. Hierbij is geweld gebruikt. De bewijsmiddelen in onderling verband en in samenhang bezien leiden tot de conclusie dat de aangetroffen DNA-sporen dadersporen zijn. De officier van justitie acht dan ook bewezen dat de verdachte en [medeverdachte] de twee mannen zijn geweest die in de woning aanwezig waren en de diefstal met geweld hebben gepleegd.

3.2 Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft vrijspraak bepleit van het ten laste gelegde feit wegens het ontbreken van bewijs voor daderschap. Daartoe heeft hij – [naam 2] gezegd– aangevoerd dat de signalementen die door beide aangeefsters zijn verstrekt niet overeenkomen met het signalement van de verdachte, maar ook niet met de mogelijke daders op de camerabeelden die zich in het dossier bevinden. Tot slot heeft de raadsman aangevoerd dat de DNA-match de enige directe link is tussen de verdachte en het ten laste gelegde, maar dat er ook celmateriaal van twee andere personen is aangetroffen en dat de sporendragers niet in de woning zijn aangetroffen.

3.3 Anders dan de raadsman heeft bepleit, acht de rechtbank bewezen dat de verdachte een van de overvallers is geweest. De rechtbank zal eerst de bewijsmiddelen weergeven en vervolgens motiveren hoe en waarom de rechtbank tot die conclusie is gekomen.

Bewijsmiddelen

Ter bevordering van de leesbaarheid van dit vonnis, heeft de rechtbank de bewijsmiddelen die redengevend zijn voor de bewezenverklaring opgenomen in Bijlage II.

Bewijsoverwegingen

Uit de bewijsmiddelen blijkt dat aangeefsters [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] op 17 november 2022 in de woning van voornoemde [slachtoffer 2] en haar man [slachtoffer 3] aan de [adres 2] in Maastricht met geweld en onder bedreiging met geweld zijn overvallen door twee personen. Hierbij is de deur van de woning geforceerd. Vervolgens werd een vloeistof in hun ogen gespoten. Daarna werden hun polsen vastgebonden met tie-wraps die na de overval door getuige [naam 2] zijn losgeknipt. Beide aangeefsters verklaren ook dat zij met de dood werden bedreigd en dat beide overvallers met kracht tegen hun bovenlichaam duwden en sloegen. De daders schreeuwden dat zij geld en goud wilden hebben van [slachtoffer 3] . Uiteindelijk zijn meerdere telefoons, sieraden en een paspoort van [slachtoffer 2] buitgemaakt.

Op een witte prop papier, die zich bevond in het slot van de centrale toegangsdeur van het appartementencomplex, en op een stuk zwarte tape op de deurspion van de woning is DNA-celmateriaal van de verdachte aangetroffen. Met betrekking tot de witte prop papier concludeert de rechtbank dat deze met opzet in het slot is geduwd om te voorkomen dat de deur in het slot viel. Blijkens het proces-verbaal van bevindingen van verbalisanten [naam 3] en [naam 4] blijkt namelijk dat de verbalisanten de centrale toegangsdeur al konden openen voordat getuige [naam 2] op afstand de deur opende en de deur dus niet in het slot viel. Ook een stuk zwarte tape op een deurspion is zeer ongebruikelijk. Gelet op het feit dat deze tape alleen was aangebracht op de woningen met [nummer 1] en de daar recht tegenover liggende [nummer 2] , oordeelt de rechtbank dat het niet anders kan zijn dan dat deze tape is aangebracht door de daders ter bevordering van de overval. Onder deze omstandigheden is de rechtbank van oordeel dat het DNA op de zwarte tape en de witte prop papier dadersporen betreffen. Op beide voorwerpen is DNA-celmateriaal aangetroffen dat matcht met het DNA-profiel van de verdachte, op basis waarvan de rechtbank vaststelt dat de verdachte de donor is van dat celmateriaal.

Naast de aangetroffen DNA-sporen, bevat het dossier nog andere bewijsmiddelen die wijzen op het daderschap van de verdachte. Zo blijkt uit de verklaring van getuige [naam 2] dat in de middag van 17 november 2022 omstreeks 14:15 uur twee manspersonen in de centrale hal van het appartementencomplex aanwezig waren die voldeden aan het signalement dat de aangeefsters hebben verstrekt van de overvallers. Omstreeks voornoemd tijdstip –en ook vlak voor en na de overval– zijn camerabeelden bekeken van de centrale hal van centraal station te Maastricht en de [winkel] Maastricht in de nabijheid van de plaats delict. De verdachte en medeverdachte zijn op de beelden (hal centraal station) herkend door verbalisant [naam 5] . De rechtbank is van oordeel dat de verdachte en medeverdachte ook de personen zijn die waargenomen zijn in de nabijheid van de plaats delict (camerabeelden [winkel] ). Uit de processen-verbaal van de verschillende videobeelden blijkt immers dat de verschillende kenmerkende aspecten van de kleding van verdachte en zijn medeverdachte op alle beelden te zien zijn. De rechtbank komt dan ook tot de conclusie dat verdachte en zijn medeverdachte de personen zijn die zich die middag en die avond van het station naar de [straatnaam 1] bewegen en die vlak voor de overval voor de [straatnaam 1] [nummer 3] uit beeld verdwijnen en vlak na de overval voor de [straatnaam 1] [nummer 3] weer in het beeld verschijnen. Met betrekking tot het verweer van de raadsman dat de signalementen van de aangeefsters niet in overeenstemming zijn met het signalement van de daders op de beelden en derhalve onbetrouwbaar zijn, overweegt de rechtbank dat het niet vreemd is dat het signalement onvolledig dan wel niet precies genoeg is gelet op de druk, stress en de angst waaronder de aangeefsters verkeerden ten tijde van de overval. In grote lijnen komen de signalementen wel overeen. Gelet op de signalementen die de aangeefsters hebben verstrekt en op hetgeen is gerelateerd met betrekking tot de camerabeelden, komt de rechtbank tot de conclusie dat de verdachte op 17 november 2022 omstreeks 22:00 uur in de woning is geweest. Dit wordt eveneens bevestigd door de mastgegevens van de telefoon van de verdachte. Deze straalt een zendmast aan nabij de plaats delict in de middag, als twee manspersonen door getuige [naam 2] worden waargenomen in de centrale toegangshal, maar ook in het tijdsbestek dat de overval heeft plaatsgevonden.

De rechtbank is van oordeel dat voornoemde omstandigheden in onderling verband en in samenhang bezien zodanig belastend en redengevend voor het bewijs van het ten laste gelegde zijn, dat van de verdachte kan worden gevergd dat hij hieromtrent een concrete, verifieerbare en niet op voorhand hoogst onwaarschijnlijke verklaring aflegt. Deze verklaring heeft de verdachte niet gegeven. Integendeel, hij zwijgt in alle talen, ondanks de ruime gelegenheid die de rechtbank hem heeft geboden om met een verklaring te komen.

De rechtbank ziet overigens geen enkele reden om aan de betrouwbaarheid van de verklaringen van de aangeefsters te twijfelen, nu deze gedetailleerd en consistent zijn en op hoofdlijnen met elkaar overeenkomen.

Dat maakt dat de rechtbank van oordeel is dat op grond van de bewijsmiddelen, in onderling verband en in samenhang bezien, buiten redelijke twijfel kan worden vastgesteld dat de verdachte een van de twee overvallers is geweest. Daarmee komt de rechtbank tot een bewezenverklaring van het ten laste gelegde.

3.4 De bewezenverklaring

De rechtbank acht bewezen dat de verdachte

op 17 november 2022 in de gemeente Maastricht, tezamen en in vereniging met een ander, uit een woning gelegen aan de [adres 2] , sieraden en telefoons en een paspoort, die geheel of ten dele aan [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 1] , toebehoorden heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, waarbij verdachte en zijn mededader zich de toegang tot de plaats van het misdrijf hebben verschaft en die goederen onder hun bereik hebben gebracht door middel van braak, terwijl deze diefstal werd voorafgegaan en vergezeld van geweld en bedreiging met geweld tegen voornoemde [slachtoffer 2] en [slachtoffer 1] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden en gemakkelijk te maken, door

- een (vloei)stof in het gelaat van voornoemde [slachtoffer 2] en [slachtoffer 1] te spuiten en

- de handen van voornoemde [slachtoffer 2] en [slachtoffer 1] vast te binden met tie-wraps en

- meermalen te roepen dat ze, de verdachten, geld en goud wilden en dat ze, de verdachten, geld van voornoemde [slachtoffer 3] wilden en

- meermalen, althans eenmaal, voornoemde [slachtoffer 2] en [slachtoffer 1] (met kracht) te duwen tegen het (boven)lichaam en

- meermalen voornoemde [slachtoffer 2] en [slachtoffer 1] te slaan tegen het (boven)lichaam en

- meermalen voornoemde [slachtoffer 2] en [slachtoffer 1] met de dood te bedreigen.

De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd.

Bij de bepaling van de op te leggen straf is gelet op de aard en ernst van hetgeen bewezen is verklaard, op de omstandigheden waaronder het bewezenverklaarde is begaan en op de persoon van de verdachte, zoals een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting naar voren is gekomen.

De verdachte heeft zich, samen met een mededader, schuldig gemaakt aan een woningoverval. Ze zijn de woning van [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] binnengedrongen terwijl [slachtoffer 2] , die op dat moment 7 maanden zwanger was, aldaar met haar vriendin [slachtoffer 1] aanwezig was. Bij beide slachtoffers is een nare stof in het gezicht gespoten en zijn hun handen met tie-wraps vastgebonden. Vervolgens zijn zij bedreigd waarbij geweld is gebruikt. Uit de slachtofferverklaringen ter terechtzitting blijkt dat het feit grote impact op hen heeft gehad.

Met het plegen van het bewezenverklaarde feit heeft de verdachte blijk gegeven geen respect te hebben voor de persoonlijke integriteit van de slachtoffers, hun veiligheid, gezondheid en eigendom. Een woning is bij uitstek een plek waar iedereen zich veilig hoort te voelen en het is voor de slachtoffers enorm beangstigend geweest dat zij op die plek werden overvallen. Veelal hebben slachtoffers van dit soort feiten te maken met nadelige psychische gevolgen die nog lange tijd hun leven beïnvloeden. Bovendien veroorzaken zulke feiten ook in de samenleving gevoelens van onrust en onveiligheid. Dit alles rekent de rechtbank de verdachte zwaar aan.

De rechtbank is van oordeel dat niet met een andere straf kan worden volstaan dan een vrijheidsbenemende straf van aanzienlijke duur. Bij het bepalen van de straf heeft de rechtbank gekeken naar de landelijke oriëntatiepunten voor straftoemeting (de LOVS-oriëntatiepunten) en het soort straffen dat doorgaans wordt opgelegd voor dit soort feiten. Het oriëntatiepunt voor een woningoverval is een gevangenisstraf voor de duur van 3 tot 5 jaar, afhankelijk van de mate van geweld dat is gebruikt. Strafverzwarend voor de verdachte is niet alleen dat er sprake is van medeplegen, maar ook het feit dat een van de slachtoffers 7 maanden zwanger was, beide slachtoffers met een stof in het gezicht zijn bespoten en met tie-wraps zijn vastgebonden, hetgeen betekent dat er meer dan alleen licht geweld is gebruikt. Dat deze overval zeer beangstigend voor de slachtoffers is geweest spreekt voor zich.

De rechtbank houdt in strafverzwarende zin ook rekening met de proceshouding van de verdachte. Hieruit is gebleken dat hij geen enkele verantwoordelijkheid neemt voor zijn handelen en geen enkel berouw heeft getoond. De onverschillige houding van de verdachte tijdens de zitting sprak wat dat betreft boekdelen. Dat de verdachte iemand is die geen verantwoordelijkheid neemt en voor zijn problemen telkens de schuld bij anderen legt, blijkt ook uit de verklaring van de verdachte ter terechtzitting omtrent zijn persoonlijke omstandigheden. Deze komt erop neer dat hij in het verleden veel hulpverlening heeft gehad, maar volgens de verdachte heeft dit geen nut omdat de hulpverlening telkens niet met hem heeft meegewerkt. Een brutaal feit, gepleegd door een onverschillige, brutale verdachte. Dat is de enige conclusie die naar het oordeel van de rechtbank passend is.

Daarnaast houdt de rechtbank rekening met het strafblad van de verdachte. Daaruit blijkt dat de verdachte al meerdere keren is veroordeeld voor geweldsdelicten. De verdachte heeft in de periode van 7 jaar die hij in Nederland verblijft een aanzienlijk strafblad opgebouwd. Op 8 september 2023 is de voorlopige hechtenis van de verdachte van deze strafzaak opgeheven, maar binnen een periode van 3 maanden is hij opnieuw gedetineerd geraakt voor een nieuw strafbaar feit waarvoor hij op dit moment in voorarrest zit. Gelet hierop kan de rechtbank zich niet aan de indruk onttrekken dat de verdachte niet leert van zijn fouten. De rechtbank is dan ook van oordeel dat de maatschappij langdurig beschermd moet worden tegen de verdachte. Artikel 63 van het Wetboek van Strafrecht is van toepassing gezien de veroordeling in februari van dit jaar voor wederom een diefstal, maar dit betekent niet dat thans niet een lange onvoorwaardelijke gevangenisstraf aan de orde is. Indien het onderhavige feit bij de vorige veroordeling was meegenomen, was die straf zeker zeer veel hoger geweest.

Gelet op het voorgaande acht de rechtbank een gevangenisstraf voor de duur van 5 jaren passend, met aftrek van de tijd die de verdachte in voorarrest heeft doorgebracht.

Tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat de verdachte in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma, als bedoeld in artikel 4 Penitentiaire beginselenwet of tot het moment dat de regeling van voorwaardelijke invrijheidsstelling aan de orde is, als bedoeld in artikel 6:2:10 Wetboek van Strafvordering.

7 De benadeelde partijen en de schadevergoedingsmaatregelen

7.1 De vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 1]

De benadeelde partij [slachtoffer 1] vordert een bedrag van € 2.220,79 aan materiële schadevergoeding en een bedrag van € 2.000,00 aan immateriële schadevergoeding, vermeerderd met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

Het gevorderde bedrag aan materiële schadevergoeding bestaat uit de volgende schadeposten:

€ 1.055,00 voor een Apple iPhone 13;

€ 972,90 voor een gouden ketting;

€ 192,89 voor een horloge van het merk Guess.

Het gevorderde bedrag aan immateriële schade bestaat uit een vergoeding voor de psychische klachten die de benadeelde heeft overgehouden aan het strafbare feit.

7.1.1 Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het gevorderde aan immateriële schade geheel kan worden toegewezen. Het gevorderde aan materiële schade moet worden gematigd, aangezien het gevorderde bedrag voor de ketting onvoldoende is onderbouwd en derhalve niet-ontvankelijk moet worden verklaard. Het gevorderde bedrag voor de iPhone 13 en het horloge is toewijsbaar.

7.1.2 Het standpunt van de verdediging

7.1.3 Materiële schade

De gevorderde schade voor de iPhone 13 (€ 1.055,00) en het horloge (€ 192,89) zijn voldoende onderbouwd, zodat de rechtbank dit deel van de vordering toewijst. Dat de factuur van de iPhone 13 op naam van de partner van de benadeelde staat, doet daar niet aan af. Het gevorderde bedrag voor de ketting is onvoldoende onderbouwd. De vordering bevat alleen een foto van een ketting en een e-mail van de benadeelde met informatie van een juwelier die zijn gegevens niet wenst te verstrekken. Tevens betreft het gewicht van de ketting dat in de e-mail staat een schatting en is onvoldoende duidelijk waarop de waarde is gebaseerd. De rechtbank zal de benadeelde niet-ontvankelijk verklaren voor dit deel van de vordering. Immers levert het ten gronde behandelen van dit deel van de vordering een onevenredige belasting van het strafgeding op.

Immateriële schade

Op grond van artikel 6:106, eerste lid, sub b van het Burgerlijk Wetboek heeft degene die in zijn of haar persoon is aangetast recht op een naar billijkheid vast te stellen schadevergoeding. In beginsel moet degene die zich hierop beroept de aantasting in de persoon met concrete gegevens onderbouwen. In bepaalde gevallen kunnen de aard en de ernst van de normschending echter meebrengen dat relevante nadelige gevolgen daarvan voor de benadeelde zo voor de hand liggen, dat een aantasting in de persoon zonder meer kan worden aangenomen. Naar het oordeel van de rechtbank is dat in dit geval aan de orde. Uit het verhandelde ter zitting en de onderbouwing bij het voegingsformulier is voldoende gebleken dat de benadeelde als gevolg van verdachtes bewezenverklaarde handelen rechtstreeks immateriële schade heeft geleden. Er is immers sprake van een zodanig ernstige normschending dat het voor de hand ligt dat de benadeelde gevreesd heeft voor haar leven en dat het handelen van verdachte een zodanige impact op haar heeft gehad dat sprake is van een aantasting in de persoon. De rechtbank acht ter zake van het bewezenverklaarde feit toewijzing van het gevorderde bedrag van € 2.000,00 billijk.

7.2 De vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 2]

De benadeelde partij [slachtoffer 2] vordert een bedrag van € 1.350,90 aan materiële schadevergoeding en een bedrag van € 3.000,00 aan immateriële schadevergoeding, vermeerderd met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

Het gevorderde bedrag aan materiële schadevergoeding bestaat uit de volgende schadeposten:

€ 240,90 voor de bijdrage van het eigen risico wegens het vervoer per ambulance naar het ziekenhuis;

€ 310,00 voor de vervanging van een Syrisch paspoort;

€ 800,00 voor een ketting.

Het gevorderde bedrag aan immateriële schade bestaat uit een vergoeding voor de psychische klachten die de benadeelde heeft overgehouden aan het strafbare feit.

7.2.1 Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering in zijn geheel kan worden toegewezen.

7.2.2 Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft zich primair op het standpunt gesteld dat de benadeelde niet-ontvankelijk moet worden verklaard in verband met de door hem bepleite vrijspraak. Subsidiair heeft de raadsman betoogd dat, mocht de rechtbank tot een bewezenverklaring komen, de vordering geheel moet worden afgewezen. De schadeposten met betrekking tot het gevorderde aan materiële schade zijn onvoldoende onderbouwd en niet kan worden vastgesteld of de vordering ziet op de goederen die zijn weggenomen uit de woning. Daarnaast ontbreekt het aan aankoop- en/of eigendomsbewijzen. Met betrekking tot het gevorderde aan eigen risico voor vervoer per ambulance naar het ziekenhuis heeft de raadsman betoogd dat de noodzaak voor het vervoer onvoldoende is aangetoond. De benadeelde had geen ernstig letsel dat spoedvervoer vereiste. Met betrekking tot het gevorderde aan immateriële schade heeft de raadsman zich op het standpunt gesteld dat dit moet worden afgewezen. Het ontbreekt aan een verklaring van een arts of een deskundige over wat de psychische gevolgen zijn voor de benadeelde door het strafbare feit.

7.2.3 Materiële schade

Het gevorderde eigen risico (€ 240,90) is toewijsbaar. De benadeelde is slachtoffer geworden van een diefstal waarbij geweld is gebruikt terwijl zij 7 maanden zwanger was. De benadeelde partij heeft ter terechtzitting voldoende aangetoond dat het vervoer per ambulance om voornoemde reden noodzakelijk was. Het gevorderde ten aanzien van paspoort (€ 310,00) is op de terechtzitting voldoende onderbouwd en derhalve toewijsbaar. Het gevorderde bedrag van de ketting is eveneens toewijsbaar, maar dient te worden gematigd in verband met afschrijving. Dat het gaat om een gouden ketting doet daaraan niet af, nu de waarde van de ketting niet alleen wordt bepaald door het in die ketting verwerkte goud, maar ook door andere factoren, zodat ook een 24-karaats gouden ketting onderhevig is aan waardedaling na gebruik. Blijkens de onderbouwing van het voegingsformulier is de ketting meer dan twee jaar geleden aangeschaft. De rechtbank is van oordeel dat een afschrijving van 15% moet worden toegepast. De benadeelde komt in aanmerking voor een vergoeding van € 680,00 voor de ketting.

Immateriële schade

De rechtbank heeft bij de behandeling van de vordering van [slachtoffer 1] onder 7.1.3 overwogen op welke wijze men in aanmerking kan komen voor een vergoeding van de immateriële schade. Onder verwijzing naar die overweging, is de rechtbank van oordeel dat ook de benadeelde [slachtoffer 2] in aanmerking komt voor vergoeding van de immateriële schade. Uit het verhandelde ter zitting en de onderbouwing bij het voegingsformulier is voldoende gebleken dat de benadeelde als gevolg van verdachtes bewezenverklaarde handelen rechtstreeks immateriële schade heeft geleden. Er is immers sprake van een zodanig ernstige normschending dat het voor de hand ligt dat de benadeelde gevreesd heeft voor haar leven terwijl zij 7 maanden zwanger was en in haar eigen woning werd overvallen. Het handelen van verdachte heeft een zodanige impact op haar gehad dat sprake is van een aantasting in de persoon. De rechtbank acht ter zake van het onderhavige feit toewijzing van het gevorderde bedrag van € 3.000,00 billijk.

7.3 De vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 3]

De benadeelde partij [slachtoffer 3] vordert een bedrag van € 1.205,06 aan materiële schadevergoeding en een bedrag van € 300,00 aan immateriële schadevergoeding, vermeerderd met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

Het gevorderde bedrag aan materiële schadevergoeding bestaat uit de volgende schadeposten:

€ 77,85 voor de vervanging van een paspoort;

€ 230,34 voor een ring;

€ 165,00 voor een Playstation 4;

€ 714,22 voor een Apple iPhone 12 pro;

€ 17,65 aan reiskosten voor het vervoer naar Slachtofferhulp Nederland.

Het gevorderde bedrag aan immateriële schade bestaat uit een vergoeding voor de psychische gevolgen die de benadeelde heeft overgehouden aan het strafbare feit.

7.3.1 Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering kan worden toegewezen, met uitzondering van het gevorderde bedrag aan reiskosten. De reiskosten voor het vervoer naar Slachtofferhulp Nederland is geen schade die rechtstreeks is geleden door het strafbare feit. De benadeelde komt daarom niet in aanmerking voor een vergoeding.

7.3.2 Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft zich primair op het standpunt gesteld dat de benadeelde niet-ontvankelijk moet worden verklaard in verband met de door hem bepleite vrijspraak. Subsidiair heeft de raadsman betoogd om de vordering niet-ontvankelijk te verklaren wegens het ontbreken van een onderbouwing voor de gevorderde schade. Meer subsidiair heeft de raadsman zich op het standpunt gesteld dat de vordering moet worden gematigd. Het gevorderde bedrag voor de Playstation 4 moet namelijk worden afgewezen, omdat er geen enkel rechtstreeks verband bestaat tussen de Playstation 4 en het ten laste gelegde feit. Deze staat immers ook niet op de tenlastelegging. Het gevorderde bedrag voor het paspoort moet eveneens worden afgewezen. De benadeelde verblijft in Nederland middels een verblijfsvergunning en kan om die reden niet in het bezit zijn van een Nederlands paspoort.

7.3.3 Materiële schade

Het gevorderde voor de ring (€ 230,84) en de iPhone 12 (€ 714,22) is toewijsbaar. De schadeposten zijn voldoende onderbouwd. Het gevorderde bedrag voor de Playstation 4 wordt afgewezen wegens het ontbreken van een onvoldoende duidelijk rechtstreeks verband met het strafbare feit. Uit de onderbouwing van het voegingsformulier met betrekking tot de iPhone 12, blijkt dat de benadeelde zich bij de aanschaf daarvan heeft gelegitimeerd met een verblijfsvergunning. Onvoldoende is onderbouwd dat de benadeelde in het bezit was van een Nederlands paspoort. De rechtbank is van oordeel dat het ten gronde behandelen van dit deel van de vordering een onevenredige belasting van het strafgeding oplevert. Het gevorderde aan reiskosten wordt eveneens niet-ontvankelijk verklaard nu dit geen schade betreft die een rechtstreeks verband met het strafbare feit heeft.

Immateriële schade

Onder verwijzing naar de overweging met betrekking tot de immateriële schade onder 7.1.3, oordeelt de rechtbank dat de benadeelde niet in aanmerking komt voor immateriële schade en dat deze schadepost moet worden afgewezen. De rechtbank concludeert dat de benadeelde onvoldoende heeft onderbouwd dat de handelingen van verdachte hebben geleid tot psychische schade. Evenmin is de benadeelde naar het oordeel van de rechtbank op andere wijze in de persoon aangetast. De benadeelde was, anders dan de benadeelden [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] , niet aanwezig in de woning ten tijde van de overval en is niet in direct contact geweest met de daders. Dat de benadeelde nadelige gevolgen heeft ervaren aan het bewezenverklaarde feit is invoelbaar, maar dit is in dit geval onvoldoende om in aanmerking te komen voor een immateriële schadevergoeding.

De wettelijke rente en de schadevergoedingsmaatregel

De toegewezen bedragen aan materiële en immateriële schadevergoeding van alle benadeelde partijen dient te worden vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de dag waarop het feit is gepleegd, zijnde 17 november 2022, tot aan de dag der algehele voldoening.

De rechtbank zal eveneens de schadevergoedingsmaatregel opleggen voor de schadebedragen, zodat de inning van het verschuldigde bedrag de benadeelde partijen uit handen wordt genomen door de Staat. Ook deze bedragen worden vermeerderd met de wettelijke rente.

De verdachte is naar burgerlijk recht met zijn mededader hoofdelijk aansprakelijk voor alle schade.

8 Het beslag

In het dossier bevindt zich een beslaglijst met daarop de volgende voorwerpen:

- 1 STK Mes (met goednummer G1566066);

- 1 STK Lippenstift (met goednummer G1557770);

- 1 STK Papier (met goednummer) G1557767);

- 1 STK Plakband (met goednummer G1557769)’

- 2 STK Bouwmateriaal (met goednummer G1557771).

Het mes wordt onttrokken aan het verkeer, aangezien het ongecontroleerde bezit daarvan in strijd is met de wet en het algemeen belang. Het papier, de plakband en het bouwmateriaal worden verbeurd verklaard, aangezien het strafbare feit met behulp van deze voorwerpen is begaan. De lippenstift zal aan [slachtoffer 2] , zijnde de rechthebbende worden geretourneerd, nu het belang van strafvordering zich niet meer verzet tegen de teruggave van dit voorwerp.

9 De wettelijke voorschriften

De rechtbank:

Bewezenverklaring

verklaart het tenlastegelegde bewezen zoals hierboven onder 3.4 is omschreven;

spreekt de verdachte vrij van wat meer of anders is ten laste gelegd;

Strafbaarheid

verklaart dat het bewezenverklaarde het strafbare feit oplevert zoals hierboven onder 4 is omschreven;

verklaart de verdachte strafbaar;

Straf

veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf van 5 jaren;

beveelt dat de tijd die door de veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van deze gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht;

Benadeelde partij [slachtoffer 1] en de schadevergoedingsmaatregel

wijst de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 1] gedeeltelijk toe en veroordeelt de verdachte mitsdien hoofdelijk om aan de benadeelde partij [slachtoffer 1] te betalen een bedrag van € 3.247,89, te vermeerderen met de wettelijke rente te berekenen over de periode van 17 november 2022 tot aan de dag van de volledige voldoening. Dit bedrag bestaat uit € 1.247,89 aan materiële schade en € 2.000,00 aan immateriële schade;

verklaart de benadeelde partij [slachtoffer 1] voor het meergevorderde aan materiële schade niet-ontvankelijk;

veroordeelt de verdachte in de kosten door de benadeelde partij in het kader van deze procedure gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken, begroot tot heden op nihil;

legt aan de verdachte de verplichting op tot betaling aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer [slachtoffer 1] van een bedrag van € 3.247,89, te vermeerderen met de wettelijke rente te berekenen over de periode vanaf 17 november 2022 tot aan de dag van de volledige voldoening;

bepaalt dat, indien volledig verhaal niet mogelijk blijkt, gijzeling kan worden toegepast voor de duur van 42 dagen. De toepassing van gijzeling heft de betalingsverplichting niet op;

bepaalt dat, indien de verdachte heeft voldaan aan de verplichting tot betaling aan de Staat daarmee de verplichting tot betaling aan de benadeelde partij in zoverre komt te vervallen en andersom dat, indien de verdachte heeft voldaan aan de verplichting tot betaling aan de benadeelde partij daarmee de verplichting tot betaling aan de Staat in zoverre komt te vervallen;

- bepaalt dat voor zover dit bedrag door de mededader [medeverdachte] is betaald, de verdachte niet gehouden is dit bedrag aan de Staat te betalen;

Benadeelde partij [slachtoffer 2] en de schadevergoedingsmaatregel

wijst de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 2] gedeeltelijk toe en veroordeelt de verdachte mitsdien hoofdelijk om aan de benadeelde partij [slachtoffer 2] te betalen een bedrag van € 4.230,90, te vermeerderen met de wettelijke rente te berekenen over de periode van 17 november 2022 tot aan de dag van de volledige voldoening. Dit bedrag bestaat uit € 1.230,90 aan materiële schade en € 3.000,00 aan immateriële schade;

verklaart de benadeelde partij [slachtoffer 2] voor het meergevorderde aan materiële schade niet-ontvankelijk;

veroordeelt de verdachte in de kosten door de benadeelde partij in het kader van deze procedure gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken, begroot tot heden op nihil;

legt aan de verdachte de verplichting op tot betaling aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer [slachtoffer 2] van een bedrag van € 4.230,90, te vermeerderen met de wettelijke rente te berekenen over de periode vanaf 17 november 2022 tot aan de dag van de volledige voldoening;

bepaalt dat, indien volledig verhaal niet mogelijk blijkt, gijzeling kan worden toegepast voor de duur van 52 dagen. De toepassing van gijzeling heft de betalingsverplichting niet op;

bepaalt dat voor zover dit bedrag door de mededader [medeverdachte] is betaald, de verdachte niet gehouden is dit bedrag aan de Staat te betalen;

Benadeelde partij [slachtoffer 3] en de schadevergoedingsmaatregel

wijst de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 3] gedeeltelijk toe en veroordeelt de verdachte mitsdien hoofdelijk om aan de benadeelde partij [slachtoffer 3] te betalen een bedrag van € 944,56 aan materiële schadevergoeding, te vermeerderen met de wettelijke rente te berekenen over de periode van 17 november 2022 tot aan de dag van de volledige voldoening;

wijst het gevorderde aan immateriële schadevergoeding af;

wijst het gevorderde van € 165,- voor de Playstation 4 af;

verklaart de benadeelde partij voor het meergevorderde aan materiële schade niet-ontvankelijk;

veroordeelt de verdachte in de kosten door de benadeelde partij in het kader van deze procedure gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken, begroot tot heden op nihil;

legt aan de verdachte de verplichting op tot betaling aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer [slachtoffer 3] van een bedrag van € 944,56, te vermeerderen met de wettelijke rente te berekenen over de periode vanaf 17 november 2022 tot aan de dag van de volledige voldoening;

bepaalt dat, indien volledig verhaal niet mogelijk blijkt, gijzeling kan worden toegepast voor de duur van 18 dagen. De toepassing van gijzeling heft de betalingsverplichting niet op;

bepaalt dat voor zover dit bedrag door de mededader [medeverdachte] is betaald, de verdachte niet gehouden is dit bedrag aan de Staat te betalen;

Beslag

verklaart onttrokken aan het verkeer het volgende in beslag genomen voorwerp:

1 STK Mes (met goednummer G1566066);

gelast de teruggave van het volgende in beslag genomen voorwerp aan [slachtoffer 2] :

1 STK Lippenstift (met goednummer G1557770);

verklaart verbeurd de volgende in beslag genomen voorwerpen;

1 STK Papier (met goednummer) G1557767);

1 STK Plakband (met goednummer G1557769)’

2 STK Bouwmateriaal (met goednummer G1557771).

Dit vonnis is gewezen door mr. W. Loof, voorzitter, mr. D. Osmić en mr. L.P. Bosma, rechters, in tegenwoordigheid van mr. C.W.P. Huntjens, griffier, en uitgesproken ter openbare zitting van 11 december 2023.

Buiten staat

Mr.

Bosma en de griffier zijn niet in de gelegenheid dit vonnis mede te ondertekenen.

BIJLAGE I: De tenlastelegging

Aan de verdachte is ten laste gelegd dat

hij op of omstreeks 17 november 2022 in de gemeente Maastricht,

tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, uit een woning gelegen aan de [adres 2] ,

een of meerdere siera(a)d(en) en/of 1100 euro, althans een geldbedrag en/of een of meerdere telefoon(s) en/of een of meerdere paspoort(en), in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 1] , in elk geval aan een ander dan aan verdachte en/of zijn mededader(s) toebehoorde(n) heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, waarbij verdachte en/of zijn mededader(s) zich de toegang tot de plaats van het misdrijf hebben/heeft verschaft en/of dat/die goed(eren) onder zijn/hun bereik hebben/heeft gebracht door middel van braak en/of verbreking,

terwijl deze diefstal werd voorafgegaan, vergezeld en/of gevolgd van geweld en/of bedreiging met geweld tegen voornoemde [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 1] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden of gemakkelijk te maken, of om, bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf of andere deelnemers aan het misdrijf hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, door

- meermalen, althans eenmaal, een (vloei)stof in het gelaat van voornoemde [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 1] te spuiten en/of

- de handen van voornoemde [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 1] vast te binden met tie-wraps en/of

- meermalen, althans eenmaal, te roepen dat hij/ze, de verdachte(n), geld en/of goud wilde(n) en/of dat hij/ze, de verdachte(n), geld van voornoemde [slachtoffer 3] wilde(n) en/of

- meermalen, althans eenmaal voornoemde [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 1] (met kracht) te duwen tegen het (boven)lichaam en/of

- meermalen, althans eenmaal voornoemde [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 1] te slaan op/tegen het (boven)lichaam en/of

- meermalen, althans eenmaal, voornoemde [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 1] met de dood te bedreigen;

BIJLAGE II: De bewijsmiddelen

Verbalisanten [naam 6] en [naam 7] verbaliseren treffen op 17 november 2022 om 22:56 uur [slachtoffer 3] op het politiebureau. Zij relateren, voor zover hier van belang, het volgende:

Ter plaatse aangekomen spraken wij met [slachtoffer 3] . Wij hoorde hem de navolgende zaken verklaren: Vandaag 17 november 2022 had hij omstreeks 19:00 uur zijn woning aan de [adres 2] verlaten. Hij had zijn vrouw [slachtoffer 2] in de woning achtergelaten met een vriendin. Omstreeks 22:45 uur werd hij gebeld door zijn buurvrouw die haar telefoon aan zijn vrouw gaf. Ze vertelde dat ze overvallen waren door twee manspersonen.

Verbalisanten [naam 3] en [naam 4] relateren, voor zover hier van belang, het volgende:

Op 17 november 2022 omstreeks 22:55 uur kregen wij opdracht om te rijden naar de [adres 2] in verband met een overval. Wij hoorden dat het slachtoffer bij de onderbuurvrouw had vermeld dat haar handen met een tie-wrap aan elkaar waren verbonden. Wij werden aangeroepen door een vrouw op de derde verdieping. Later bleek dit [naam 2] te zijn. Zij zou de centrale toegangsdeur open maken. Ik, [naam 4] , drukte tegen de centrale toegangsdeur. Toen wij de hal inliepen hoorde wij pas het zoemend geluid van een op afstand bedienbaar slot. Vervolgens zagen wij dat er een propje papier tussen het neusje van het slot zelf was ingeduwd. Hierdoor kon de toegangsdeur geopend worden zonder sleutel of een bediening op afstand.

Vervolgens liepen wij door naar de tweede etage, waar de woning [nummer 4] gelegen is. Wij

zagen dat het slachtoffer van de woningoverval, genaamd [slachtoffer 2] , op de bank in de woning van [naam 2] zat. Wij hoorden dat [slachtoffer 2] zei dat ze overvallen was in haar eigen woning. De voordeur van haar woning werd plots met een klap opengemaakt en direct hierna kwamen twee donker geklede mannen haar woning binnen. Zij werd in haar gezicht gespoten met een spuitbus en kreeg ademhalingsproblemen. Vervolgens werden haar handen aan elkaar vastgebonden met een tie-wrap. [slachtoffer 2] gaf de volgende signalementen door:

Signalement man 1:

- licht getinte man, circa 1,90 meter groot, sprak Arabisch-Marokkaans, tenger

postuur;

- droeg een zwart mond-neusmasker met een witte opdruk van een ondergebit van een

skelet/ tanden;

- droeg een zwarte jas of hoodie met capuchon;

- droeg een zwarte broek

Signalement man 2:

- licht getinte man, sprak Nederlands, normaal postuur, stuk kleiner dan man 1;

- droeg een zwart mond-neusmasker met een witte opdruk van een ondergebit van een

skelet/ tanden;

- geheel in het zwart gekleed.

Vervolgens hoorde wij [naam 2] zeggen dat zij vandaag omstreeks 14:15 uur twee mannen in de centrale toegangshal had zien staan. [naam 2] had deze mannen nooit eerder gezien en deze hoorde niet thuis in het appartementencomplex. [naam 2] vertelde dat deze mannen volledig overeen kwamen met het signalement dat [slachtoffer 2] ons zojuist had doorgegeven. Wij hoorden [naam 2] zeggen dat deze twee mannen heel aandachtig naar de brievenbussen aan het kijken waren.

Vervolgens liep ik, [naam 3] , naar de derde etage waar woning [nummer 1] gelegen is. Ik zag dat de voordeur was voorzien van een deurspion die afgeplakt was met een stuk zwarte tape. Ik zag dat de voordeur van de overburen, woning [nummer 2] , ook een deurspion in de voordeur had die was afgeplakt met zwarte tape. Vervolgens zag ik dat de

sluitkom van het slot van de voordeur van woning [nummer 1] deels opengescheurd was. Vanuit de deuropening kon ik zien dat er in de woonkamer van [nummer 1] heel veel kleding en goederen op de grond lagen.

[slachtoffer 2]

is op 17 november 2022 naar het ziekenhuis gebracht om een onderzoek in te stellen. Verbalisanten [naam 8] en [naam 9] spreken [slachtoffer 2] in het ziekenhuis en relateren, voor zover hier van belang, het volgende:

De bewoonster [slachtoffer 2] is 7 maanden zwanger en was inmiddels in het ziekenhuis te

Maastricht voor onderzoeken. Wij, [naam 9] en [naam 8] , zijn naar het ziekenhuis gegaan om een onderzoek in te stellen. Om 01.15 uur mochten wij bij [slachtoffer 2] om haar verklaring op te nemen. Zij verklaarde als volgt:

V: Vraag verbalisant

A: Antwoord aangever

O: Opmerking verbalisant

A: Ik was in de woning met mijn vriendin [slachtoffer 1] . Op een gegeven moment zag en hoorde ik dat de voordeur openging. Ik zag dat er twee mannen de woning binnenkwamen. Ze waren beiden lang en geheel in het zwart gekleed.

De mannen waren ongeveer even groot. Zwarte muts, zwarte jas, mondkapje op en alleen de ogen waren vrij en zichtbaar. Beide mannen droegen ook handschoenen.

(…)

O: [slachtoffer 2] gaf aan dat het zeker een Nederlandse man betrof en een Arabische man.

(…)

A: De mannen vroegen om geld en goud. Ik moest al mijn geld en goud aan de Nederlandse man geven. Ik mocht zeker de politie niet bellen want dan zou hij mij doden. Uiteindelijk hebben de mannen onze kettingen van onze nek afgetrokken en meegenomen evenals een gouden ring die [slachtoffer 1] (de rechtbank begrijpt: [slachtoffer 1] ) om had. Ze hebben mijn hele huis doorzocht. De gouden ring van mijn man die in onze slaapkamer lag hebben ze ook meegenomen. De mannen deden alles in een witte plastic zak die in mijn slaapkamer lag. (…) De mannen hadden onze handen vastgebonden met tie-wraps. Ik heb striemen op mijn polsen.

(…) Ze hebben gouden sieraden en telefoons weggenomen en

- 2 gouden kettingen

- 1 gouden ring van [slachtoffer 1]

- 1 gouden ring van mijn man

- 1 oudere iphone van mijn man

- 1 iphone 13 van [slachtoffer 1]

- Huawei telefoon van mij, [slachtoffer 2]

- 1 iphone 12 van mij, [slachtoffer 2] .

(…)

V: Wat hebben jullie vervolgens gedaan?

A: Ik en [slachtoffer 1] zijn naar de onderbuurvrouw gegaan en deze heeft de tie-wraps

losgeknipt. Ik heb toen met de telefoon van mijn buurvrouw met mijn man gebeld en hem gezegd dat hij naar het politiebureau moest gaan. De onderbuurvrouw heeft toen tevens de politie gebeld. De onderbuurvrouw zei dat ze eerder op de dag vreemde mannen had gezien nabij het appartementencomplex.

(…)

V: Is er verder nog fysiek contact geweest met de mannen?

A: Beide mannen duwden ons steeds met kracht tegen het bovenlichaam om ons in een richting te duwen. Ze sloegen ons ook, alles gericht op het bovenlichaam.

O: Ik, [naam 8] , vroeg aan de vrouw waar ze werd geslagen en geduwd. De vrouw gaf duidelijk aan, middels haar handen, dat dit op haar bovenlichaam betrof. Ik,

[naam 8] , vroeg [slachtoffer 2] of ze alleen geraakt was op haar bovenlichaam hetgeen zij

beantwoorde met ja, alleen het bovenlichaam.

V: Is er nog iets gebeurd in de woning?

A: Ik wi1 nog zeggen dat de mannen bij binnenkomst gelijk iets in mijn gezicht

spoten. Ik kon niet zien wat het was of waarmee werd gespoten. Het smaakte heel erg vies en ik probeerde Vooral niet te inhaleren. Het prikte niet in mijn ogen. Ik werd niet duizelig of ziek van het spul. Ik was wel heel erg bang.

Op 19 november 2022 verklaarde [slachtoffer 2] aanvullend dat de daders ook haar paspoort hadden meegenomen.

[slachtoffer 1]

verklaart in haar aangifte –zakelijk weergegeven– het volgende:

Op 17 november 2022 was ik op bezoek bij mijn vriendin die woonachtig is op [adres 2] in Maastricht. Om 22:06 uur hoorde ik een luide knal op de voordeur. Ik zag dat er twee mannen de woonkamer in liepen. Ik kreeg meteen een mij onbekende stof in mijn gezicht gespoten. Ik kreeg een zwarte tie-wrap om beide handen geplaats.

Ik omschrijf de personen als volgt:

Persoon 1:

- man

- ongeveer 170 centimeter lang

- getint, Noord-Afrikaanse huidskleur

- zeer rood doorlopen ogen

- zwart normaal haar

- zwarte gewatteerde jas met een capuchon tot op de heupen

- zwarte sport/joggingsbroek met op het linkerbovenbeen een rood cirkelvorming

embleem

- zwarte sportschoenen

- hij droeg oranje met blauwe handschoenen

- hij droeg een zwarte buff voor zijn mond met een skelet/tanden afdruk.

Persoon 2:

- man

- ongeveer 180 centimeter lang

- getint, Noord-Afrikaans huidskleur

- zwarte kleding

- witte handschoenen

- zwarte buff voor zijn mond met een skelet/tanden afdruk.

Ik hoorde dat persoon 2 riep dat hij geld en goud wilde zien. Ik hoorde dat hij met persoon 1 Nederlands sprak en een enkele keer Arabisch. Ik hoorde dat beide mannen mij meermaals met de dood bedreigden. Ik zag dat de mannen geld en goud meenamen. Van mij namen ze mijn telefoon, mijn horloge en een gouden ketting mee. Om 22.30 uur gingen beide personen weer naar buiten. Ik hoorde dat ze zeiden dat ze mij goed gezien hadden en wisten wie ik was. Als ik de politie zou bellen dat zouden ze mij vinden en werd mijn hele familie vermoord.

Getuige [naam 2] verklaarde –zakelijk weergegeven– het volgende:

Op 17 november 2022 omstreeks 14.15 uur liep ik vanuit mijn woning,

[nummer 4] , naar de centrale toegangsdeur van het appartementencomplex.

Ik zag dat er twee personen in de centrale hal stonden. Ik herkende deze personen

niet en had deze ook nog nooit eerder gezien. Ik kreeg er gelijk een raar gevoel bij.

Ik kan deze personen als volgt omschrijven:

Persoon 1:

- Muts op zijn hoofd

- Donker gekruld haar

- Grote donkere ogen

- Tussen de 185 en 190 centimeter groot

- Getinte huidskleur

- Sweatshirt met capuchon, grijs of donkerblauw

- Trainingsbroek

- Gympen

Persoon 2:

- Muts op zijn hoofd

- Grote donkere ogen

- Tussen de 170 en 175 centimeter groot

- Sweatshirt met capuchon, grijs of donkerblauw

- Lichter getint dan persoon 1

- Trainingsbroek

- Gympen

Omstreeks 22:00 uur hoorde ik een schreeuw en een gil. Ik hoorde ook, ik denk, mannelijke stemmen. Om 22:30 uur hoorde ik mijn deurbel gaan en er stonden twee meiden. Een daarvan herkende ik als [slachtoffer 2] (de rechtbank begrijpt: [slachtoffer 2] ). Beide meiden waren bang en trilde. Ik zag dat beide meiden zwarte tie-wraps om hun polsen hadden. De vriendin van [slachtoffer 2] sprak over twee jongens. Hierop dacht ik gelijk aan de twee jongens die ik eerder vanmiddag had gezien. Ik vroeg of het een kleine en een lange waren. Ik zag haar bevestigend knikken. Ik heb vervolgens de man van [slachtoffer 2] gebeld en de telefoon aan haar gegeven. Gedurende de tijd van 22.39 uur tot en met 22.51 uur hebben wij voortdurend contact gehad met [slachtoffer 3] ( [slachtoffer 2] man) (de rechtbank begrijpt: [slachtoffer 3] ). Deze was al naar het politiebureau gegaan.

Verbalisant [naam 5] heeft camerabeelden bekeken van de [winkel] Maastricht, gelegen aan de [adres 3] . Hij relateert, voor zover hier van belang, het volgende:

In dit proces-verbaal wordt op enig moment gesproken over NN personen. Zij worden verder aangeduid met NN 1 en NN 2.

NN1 is eveneens de persoon waarover in dit proces-verbaal wordt gesproken als de persoon die op zijn jas mogelijk een horizontale witte streep/opdruk heeft lopen. NN 2 is de persoon die op de zijkant van zijn broek mogelijk een verticale witte streep/opdruk heeft..

14:22:21 uur: Op de camerabeelden is te zien dat er 2 NN personen (verder aangeduid als NN 1 en NN 2) mogelijk uit een pand komen gelopen, ter hoogte van de [adres 2] . Vervolgens lopen beide NN personen over de [straatnaam 1] in de richting van de [straatnaam 2] te Maastricht. Een van deze NN personen, NN 1, heeft mogelijk een jas aan met een horizontale witte streep/opdruk aan de voorzijde.

(…)