ECLI:NL:RBHAA:2012:BV6755
RECHTBANK HAARLEM
Sector kanton
Locatie Haarlem
zaak/rolnr.: 528077 / CV EXPL 11-12528
datum uitspraak: 22 februari 2012
VONNIS VAN DE KANTONRECHTER
inzake
de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid TRIPLE P B.V.
te Sliedrecht
eiseres
hierna te noemen Triple P
gemachtigde BSR Incasso en gerechtsdeurwaarders
tegen
[A.], h.o.d.n. [A.] Praktijk voor psychologische en pastorale hulpverlening
te [woonplaats]
gedaagde
hierna te noemen [A.]
gemachtigde mr. P.R. van Thoor
Triple P heeft [A.] gedagvaard op 13 september 2011. [A.] heeft schriftelijk geantwoord.
Nadat de kantonrechter had beslist dat de zaak zich niet leent voor een comparitie van partijen na antwoord, heeft Triple P schriftelijk op het antwoord gereageerd, waarna [A.] nog een schriftelijke reactie heeft gegeven.
1. Bij mail van 16 maart 2011 heeft Triple P aan [A.] een deelnameformulier met gestuurd met het verzoek deze voor akkoord te retourneren.
2. Op het deelnameformulier met referentienummer ‘wnv21’ (hierna: het deelnameformulier) staat een advertentietekst met een tekening van twee kinderen met een bosje bloemen en een zonnetje. Het deelnameformulier luidt verder:
“(…) Kleurtoeslag : € 375,- (excl. BTW)
Basispijs per uit. :€ 395,- ( excl. BTW) Aantal exempl. : 250 A5 exemplaren
Ontwerptoeslag : 25% over totaalprijs Totaalprijs : € 770,- (excl. BTW/ontw.)
Aantal uitvoeringen : 4 keer 250 exemplaren (…)”
3. Bij mail van 16 maart 2011 heeft [A.] aan Triple P geschreven:
“(…) Akkoord wnv 21 (…)”
4. Op 23 maart 2011 heeft Triple P een factuur gestuurd aan [A.] voor een bedrag € 1.145,38 (inclusief btw).
5. Op 30 maart 2011 heeft [A.] aangifte gedaan bij de politie [woonplaats] van oplichting door Triple P. De aangifte luidt –voor zover relevant- als volgt:
“(…) Triple p (…) neemt telefonisch contact op, nadat zij je een mail hebben gestuurd. Ze zeggen dat ze je vorig jaar een aanbod hebben gedaan om een advertentie te plaatsen gedurende een heel jaar maar dat je dat niet wou en dat je ervoor gekozen hebt dit alleen met Pasen te doen. Ze vragen dan of je ook in de zomer een advertentie wil plaatsen. Het gaat om cadeautjes voor zieke kinderen of kleurboeken voor zieke kinderen in de regio. Ze vragen je om de mail terug te sturen met je akkoord. Dit heb ik, helaas te impulsief gedaan. (…) Een aantal dagen later kreeg ik een rekening van 1100,00. Ze hadden mij aan de telefoon een veel lager bedrag genoemd. (…)”
6. [A.] heeft de factuur onbetaald gelaten.
De vordering
Triple P vordert (samengevat) veroordeling van [A.] tot betaling van € 1.145,38 aan hoofdsom, € 8,54 aan rente en € 150,00 aan buitengerechtelijke incassokosten, vermeerderd met verdere rente en kosten.
Triple P legt aan de vordering ten grondslag dat zij omstreeks maart 2011 in opdracht en voor rekening van [A.] drukwerkzaamheden heeft verricht. [A.] heeft, ondanks aanmaningen, de voor deze werkzaamheden verzonden factuur onbetaald gelaten. Triple P vordert vergoeding van buitengerechtelijke incassokosten en wettelijke handelsrente ex artikel 6:119a BW.
Het verweer
[A.] betwist de vordering. Zij voert primair aan dat er geen overeenkomst tot stand is gekomen. Triple P suggereerde in het telefoongesprek van 16 maart 2011 dat [A.] al had ingestemd om in april 2010 deel te nemen aan een actie voor kinderen. Deelname zou volgens de medewerker van Triple P € 395,00 (inclusief btw) kosten. [A.] heeft de door Triple P verzonden e-mail beantwoord, en heeft in goed vertrouwen haar akkoord gegeven voor een deelname onder de condities die telefonisch waren besproken. [A.] heeft nimmer ingestemd met vier uitgaven van € 1.145,38 per uitgave. Dat is ook nimmer haar wil geweest. Dat Triple P dergelijke kosten in rekening zou brengen, kon [A.] op grond van het telefoongesprek niet vermoeden. Ook het deelnameformulier is volstrekt onduidelijk over de daadwerkelijke kostprijs.
Subsidiair, voor zover de overeenkomst tot stand zou zijn gekomen, heeft [A.] de overeenkomst tijdig bij mail van 21 maart 2011 geannuleerd. Na ontvangst van de factuur heeft [A.] nogmaals de overeenkomst per mail geannuleerd. [A.] doet in dit kader een beroep op de reflexwerking van artikel 7:46d BW juncto 7:46i lid 1 BW. Zij is, gezien haar bedrijfsactiviteiten en de omvang van haar onderneming, gelijk te stellen met een consument.
Triple P heeft haar zorgplicht als goed opdrachtgever ex artikel 7:401 BW geschonden en de geleverde prestatie rechtvaardigt geen enkele betaling. Triple P heeft niet gezorgd voor een deugdelijke verspreiding en de producten vertegenwoordigen een waarde van slechts enkele tientjes.
Meer subsidiair is de overeenkomst vernietigbaar op grond van bedrog of dwaling. Triple P heeft opzettelijke onjuiste mededelingen gedaan om [A.] de opdracht te laten bevestigen. Triple P heeft namelijk medegedeeld dat [A.] reeds eerder had ingestemd, dat deelname zou plaatsvinden tegen geringe vergoeding en dat Triple P een charitatieve organisatie zou zijn. [A.] heeft echter nooit eerder zaken gedaan met Triple P. Triple P heeft voor eigen gewin de advertentie van de website van [A.] gehaald. Indien Triple P een juiste voorstelling van zaken had gegeven, had [A.] niet ingestemd.
Tot slot is de overeenkomst –gelet op de handelswijze van Triple P- nietig op grond van artikel 3:40 BW wegens strijd met de openbare orde of goede zeden.
1. [A.] doet primair een beroep op een wilsgebrek.
2. De kantonrechter stelt voorop dat voor een rechtshandeling, zoals het sluiten van een overeenkomst, is vereist dat er een op een rechtsgevolg gerichte wil is die zich door een verklaring heeft geopenbaard. Indien niet aan deze vereisten is voldaan, is geen sprake van een rechtshandeling en kan dus ook geen overeenkomst tot stand zijn gekomen.
3. [A.] heeft onweersproken gesteld dat Triple P op 16 maart 2011 telefonisch contact met haar heeft opgenomen en dat Triple P [A.] heeft gevraagd om
– bij wijze van charitatieve actie - tegen betaling een advertentie te plaatsen op een ‘Heldendiploma’ voor zieke kinderen. Triple P heeft [A.] verzocht per mail akkoord te gaan met het door haar aan [A.] verzonden deelnameformulier. Als bijlage bij die betreffende mail heeft Triple P een deelnameformulier met referentienummer wnv21 meegestuurd met daarop afgebeeld de advertentie zoals deze door Triple P zou worden geplaatst.
4. [A.] voert aan dat zij als kleine ondernemer vanuit economische overwegingen niet heeft ingestemd en niet de bedoeling had in te stemmen met een frequentie van vier keer en de daarmee gemoeide kosten. Triple P heeft tijdens het telefoongesprek gezegd dat [A.] in 2010 al met deelname had ingestemd en dat deelname € 395,00 zou kosten. Uit het deelnameformulier blijkt ook niet duidelijk wat de exacte kosten zijn, aldus nog steeds [A.]. [A.] was aldus, naar eigen zeggen, in de veronderstelling dat het ging om een eenmalige uitgave van € 395,00.
5. [A.] stelt verder dat Triple P de advertentie van de website van [A.] heeft gehaald en dat Triple P –zonder toestemming van [A.]- gebruik heeft gemaakt van het grafisch materiaal van deze website. Ter onderbouwing legt [A.] een print screen van haar website over. Triple P heeft niet betwist dat zij gebruik heeft gemaakt van materiaal van de website van [A.].
De kantonrechter stelt vast dat de door Triple P meegestuurde advertentie zowel qua tekst als qua lay-out vrijwel gelijk is aan de door Triple P overgelegde print screen, terwijl de grafische afbeelding (een tekening van twee kinderen met een bosje bloemen en een zonnetje) identiek is. Het moet er dan ook voor worden gehouden dat Triple P bij het ontwerp van de advertentie –kennelijk zonder voorafgaand overleg hierover met [A.]– gebruik heeft gemaakt van materiaal van de website van [A.], te meer nu Triple P dit niet betwist.
6. Naar het oordeel van de kantonrechter heeft Triple P de door [A.] geschetste gang van zaken niet gemotiveerd weersproken. Triple P heeft aangevoerd dat zij de stellingen van [A.] met betrekking tot de manier waarop Triple P haar heeft benaderd ‘niet kan plaatsen’. Over de inhoud van het telefoongesprek heeft Triple P enkel aangevoerd dat tijdens dit gesprek geen andersluidende afspraken zijn gemaakt dan in het deelnameformulier zijn vermeld. Triple P heeft ermee volstaan in algemene termen te betwisten dat zij tegen [A.] heeft gezegd deze in 2010 al had ingestemd om deel te nemen en dat de kosten € 395,00 zouden bedragen. Triple P heeft niet concreet gesteld wat de inhoud van het telefoongesprek is geweest en wat zij met [A.] heeft besproken over de vormgeving van de advertentie, de verschijningsfrequentie, de verspreiding en de kosten, waaronder de kleur- en ontwerptoeslagen. Triple P heeft niet gesteld en evenmin is gebleken dat er bandopnames of schriftelijke telefoonnotities zijn gemaakt van het telefoongesprek. Evenmin heeft Triple P gesteld hoe zij aan diverse gegevens is gekomen, waaronder de contactgegevens van [A.], de tekst en lay-out van de advertentie.
7. De kantonrechter is van oordeel dat het, gezien het gemotiveerde verweer van [A.] en haar stellingen over de inhoud van het telefoongesprek, op de weg van Triple P had gelegen om nadere feiten en omstandigheden aan te voeren waaruit kan blijken dat [A.] tijdens het telefoongesprek heeft ingestemd met de op het deelnameformulier vermelde afspraken. Nu Triple P dat niet heeft gedaan, heeft zij onvoldoende gesteld om tot bewijs te worden toegelaten. De kantonrechter zal daarom voorbijgaan aan het door Triple P aangeboden getuigenbewijs.
8. Op grond van de hiervoor vermelde omstandigheden is de kantonrechter van oordeel dat het verweer van [A.] dat zij niet de wil had om de in het geding zijnde overeenkomst met Triple P te sluiten, slaagt. Uit de door [A.] geschetste gang van zaken, die Triple P niet gemotiveerd heeft weersproken, blijkt dat Triple P niet of nauwelijks heeft overlegd met [A.] over de overeenkomst. De tekst van het als bijlage meegestuurde deelnameformulier is -in het licht van het gevoerde telefoongesprek- misleidend. Hieruit valt immers niet eenduidig af te leiden wat de totale kosten exact zijn. Onder deze omstandigheden mocht Triple P er niet gerechtvaardigd op vertrouwen dat [A.] daadwerkelijk de bedoeling had om een advertentieovereenkomst te sluiten met een verschijningsfrequentie van vier keer voor een bedrag van € 395,00 exclusief btw per keer, nog te vermeerderen met ontwerp- en kleurtoeslagen.
9. Nu niet is gebleken dat [A.] een op de gestelde overeenkomst gerichte wil had, is geen rechtsgeldige overeenkomst tot stand gekomen. De vordering van Triple P zal om die reden worden afgewezen.
10. De overige stellingen en verweren behoeven geen bespreking, nu deze - in het licht van hetgeen hiervoor reeds is overwogen en beslist - niet tot een ander oordeel kunnen leiden.
11. De proceskosten komen voor rekening van Triple P omdat deze in het ongelijk wordt gesteld.
De kantonrechter:
- wijst de vordering af;
- veroordeelt Triple P tot betaling van de proceskosten, die aan de kant van [A.] tot en met vandaag worden begroot op € 300,00 aan salaris voor de gemachtigde.
Dit vonnis is gewezen door mr. F.J.P. Veenhof en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van bovengenoemde datum in aanwezigheid van de griffier.
Coll.