ECLI:NL:RBDHA:2026:8474

=== VOLLEDIG === ECLI:NL:RBDHA:2026:8474 text/xml public 2026-04-09T22:42:13 2026-04-09 Raad voor de Rechtspraak nl Rechtbank Den Haag 2026-04-09 NL26.15933 Uitspraak Eerste aanleg - enkelvoudig NL Groningen Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht Rechtspraak.nl http://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:RBDHA:2026:8474 text/html public 2026-04-09T22:41:49 2026-04-09 Raad voor de Rechtspraak nl ECLI:NL:RBDHA:2026:8474 Rechtbank Den Haag , 09-04-2026 / NL26.15933 Bewaring eerste beroep, artikel 59b, eerste lid, aanhef en onder a (a-grond). De maatregel is terecht op de a-grond opgelegd. Zware en lichte gronden zijn niet betwist. Beroep ongegrond. RECHTBANK DEN HAAG Zittingsplaats Groningen Bestuursrecht zaaknummer: NL26.15933 uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen [naam], eiser, V-nummer: [V-nummer], (gemachtigde: mr. I.M. Zuidhoek), en de minister van Asiel en Migratie, de minister, (gemachtigde: mr. A.J. Rossingh). Inleiding 1. De minister heeft op 10 maart 2026 aan eiser de maatregel van bewaring op grond van artikel 59b, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw opgelegd. 1.1. Eiser heeft tegen de maatregel van bewaring beroep ingesteld. Dit beroep moet ook worden aangemerkt als een verzoek om schadevergoeding. 1.2. De rechtbank heeft het beroep op 3 april 2026 met behulp van telehoren op zitting behandeld. Eiser is op het detentiecentrum Rotterdam verschenen. De gemachtigde van eiser verscheen te laat op de rechtbank, waarna de aanwezige tolk niet meer beschikbaar bleek. Nadat een aanvang met het horen was gemaakt, is de behandeling van het beroep op de zitting met toestemming van partijen voortgezet. 1.3. De gemachtigde van eiser is verschenen op de rechtbank in Groningen. De minister heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde. De rechtbank heeft het onderzoek op de zitting gesloten. Beoordeling door de rechtbank 2. De minister heeft de maatregel gebaseerd op artikel 59b, eerste lid, aanhef en onder a (a-grond). In dit verband stelt de minister zich op het standpunt dat de bewaring noodzakelijk is met het oog op de vaststelling van de identiteit of nationaliteit van eiser. De minister heeft hieraan ten grondslag gelegd dat eiser: (zware gronden) 3a. Nederland niet op de voorgeschreven wijze is binnengekomen, dan wel een poging daartoe heeft gedaan; 3b. zich in strijd met de Vreemdelingenwetgeving gedurende enige tijd aan het toezicht op vreemdelingen heeft onttrokken; 3c. eerder een visum, besluit, kennisgeving of aanzegging heeft ontvangen waaruit de plicht Nederland te verlaten blijkt en hij daaraan niet uit eigen beweging binnen de daarin besloten of gestelde termijn gevolg heeft gegeven; 3d. niet dan wel niet voldoende meewerkt aan het vaststellen van zijn identiteit en nationaliteit; (lichte gronden) 4b. meerdere aanvragen tot het verlenen van een verblijfsvergunning heeft ingediend die niet tot verlening van een verblijfsvergunning hebben geleid; 4c. geen vaste woon- of verblijfplaats heeft; 4d. niet beschikt over voldoende middelen van bestaan. 3. De minister heeft de gronden in de maatregel nader gemotiveerd. Verder heeft de minister overwogen dat een minder dwingende maatregel (lichter middel) niet doeltreffend kon worden toegepast. Voortraject 4. De rechtbank stelt vast dat eiser de procedure voorafgaand aan de inbewaringstelling niet heeft bestreden. De bewaring is niet op die grond onrechtmatig. Grondslag en gronden 5. De rechtbank is van oordeel dat de maatregel terecht op de a-grond is opgelegd. Voor de a-grond van artikel 59b van de Vw is vereist dat de identiteit of de nationaliteit van de vreemdeling met onvoldoende zekerheid bekend is en zich ten minste twee bewaringsgronden voordoen. Aan het eerste vereiste is voldaan; eiser beschikt niet over een identiteitsdocument en heeft daar geen aannemelijke verklaring voor gegeven. 5.1. Ook aan het tweede vereiste van de a-grond is voldaan. De rechtbank stelt in dat kader vast dat eiser de zware en lichte gronden niet heeft betwist. De rechtbank ziet ook ambtshalve toetsend geen aanleiding voor het oordeel dat deze gronden de maatregel van bewaring niet kunnen dragen. Lichter middel 6. Gelet op de gronden die aan de maatregel ten grondslag zijn gelegd heeft de minister terecht geen aanleiding gezien voor het opleggen van een lichter middel. De enkele stelling van eiser dat hij zal meewerken aan een meldplicht, is onvoldoende voor een ander oordeel. De minister heeft eiser daarbij zwaar mogen aanrekenen dat hij niet meewerkt en ook zijn vijfde asielaanvraag is afgewezen. 6.1. Eiser heeft verklaard dat zijn psychische gesteldheid niet optimaal is. Hij gebruikt diazepam en valium. Door de minister is eiser erop gewezen dat alle medische faciliteiten in het detentiecentrum Rotterdam aanwezig zijn. De medische zorgverlening binnen de detentie- en uitzetcentra in Nederland is gelijkwaardig aan de gezondheidszorg in de vrije maatschappij. Daarnaast stelt de rechtbank vast dat eiser geen andere persoonlijke omstandigheden kenbaar heeft gemaakt. De rechtbank is van oordeel dat de minister terecht geen aanleiding heeft gezien om aan eiser een lichter middel op te leggen. Voortvarendheid werken aan de asielaanvraag 7. De rechtbank is van oordeel dat de minister voldoende voortvarend aan de asielaanvraag van eiser heeft gewerkt. Uit het dossier blijkt dat op 20 maart 2026 een voornemen is uitgebracht, waarna op 29 maart 2026 de asielaanvraag van eiser kennelijk ongegrond is verklaard. Daarbij is de bewaring met ten hoogste drie maanden verlengd. Conclusie en gevolgen 8. De rechtbank ziet ook ambtshalve geen aanleiding voor het oordeel dat de maatregel onrechtmatig is. 9. Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Beslissing De rechtbank: - verklaart het beroep ongegrond; - wijst het verzoek om schadevergoeding af. Deze uitspraak is gedaan door mr. L.J. van der Veen, rechter, in aanwezigheid van mr. H.A. van der Wal, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl. De uitspraak is openbaar gemaakt en bekendgemaakt op: Rechtsmiddel Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na de dag van bekendmaking. Vreemdelingenwet 2000.