ECLI:NL:RBDHA:2025:19990

Rechtbank DEN HAAG Meervoudige kamer jeugdstrafzaken Parketnummer: 09-319225-24 Datum uitspraak: 30 oktober 2025 Tegenspraak Vonnis van de rechtbank Den Haag in de zaak tegen de verdachte: [verdachte] geboren op [geboortedatum] 2005 te [geboorteplaats] , BRP-adres: [adres 1] , [postcode] te [woonplaats] . 1Het onderzoek ter terechtzitting De strafzaak tegen de verdachte is behandeld op de terechtzittingen van 9 januari 2025, 20 maart 2025 (beide pro forma) en 16 oktober 2025 (inhoudelijke behandeling). De officier van justitie in deze zaak is mr. A. de L’Isle en de raadsman van de verdachte is mr. R.A.J. Verploegh. De verdachte is op de terechtzittingen verschenen. 2De tenlastelegging De tekst van de tenlastelegging is als bijlage aan dit vonnis gehecht. 3De bewijsbeslissing 3.1 Inleiding De verdachte wordt - kort gezegd - verdacht van vijf feiten, te weten 1) poging tot doodslag subsidiair bedreiging in vereniging (door te schieten op een woning), 2) het in vereniging teweegbrengen van een ontploffing (door cobra’s te gooien naar een woning) subsidiair vernieling, 3) het in vereniging voorhanden hebben van een vuurwapen, 4) het in vereniging voorhanden hebben van illegaal vuurwerk (cobra’s) en 5) het in vereniging handelen in illegaal vuurwerk. 3.2 Het standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft gerekwireerd tot vrijspraak van het onder feit 1 primair tenlastegelegde en tot bewezenverklaring van de overige tenlastegelegde feiten. Op specifieke standpunten wordt hierna - indien noodzakelijk - nader ingegaan. 3.3 Het standpunt van de verdediging De raadsman heeft vrijspraak bepleit van het onder feit 1 primair tenlastegelegde en partiële vrijspraak van het onder feit 2 primair tenlastegelegde ‘te duchten levensgevaar en gevaar voor zwaar lichamelijk letsel’ en heeft zich voor het overige gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank. Op specifieke (bewijs)verweren wordt hierna - voor zover relevant - nader ingegaan. 3.4

3.4.1 Feit 1 (primair en subsidiair) Op zaterdag 5 oktober 2024 rond 18.15 uur waren er knallen en een explosie te horen bij de woning aan de [adres 2] te Zwolle. Op dat moment waren er geen personen in de woning aanwezig. Op de camerabeelden van de Ring-deurbel van de [adres 2] was te zien dat er door twee personen vuurwerk werd gegooid en dat een derde persoon driemaal op de woning schoot, Er waren namelijk drie knallen te horen terwijl te zien was dat er drie keer rook uit het voorwerp kwam dat die persoon in zijn handen had. Uit het forensisch onderzoek bij de woning bleek dat er op de voorruit van de woning drie schotbeschadigingen (door het dubbele glas heen) te zien waren. Op de vensterbank in de woning lagen twee platgeslagen projectielen en achterin de woonkamer, nagenoeg tegen de achtergevel aan, lag op de vloer een derde platgeslagen projectiel. De verdachte heeft verklaard dat hij met medeverdachten [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] naar Zwolle is gegaan in zijn auto om hem (naar de rechtbank begrijpt: [benadeelde 1] ) te bedreigen en een beetje bang te maken. Ze hadden een wapen, geregeld door de verdachte, en vuurwerk bij zich. Het plan was om vuurwerk voor de deur te gooien en te schieten in de lucht. De verdachte en medeverdachte [medeverdachte 2] gooiden ieder twee cobra’s in de richting van de woning, hetgeen ook op de beelden is te zien.

De rechtbank is met de officier van justitie en de raadsman van oordeel dat de onder 1 primair tenlastegelegde poging tot doodslag niet bewezen kan worden verklaard. Er kon immers niemand dodelijk gewond raken op het moment dat de woning werd beschoten omdat er op dat moment niemand in de woning aanwezig was. Dat door het schieten op een woning bij de bewoners van die woning de vrees kon ontstaan dat zij het leven zouden kunnen verliezen dan wel zwaar lichamelijk letsel zouden kunnen oplopen is duidelijk. De rechtbank acht het onder feit 1 subsidiair tenlastegelegde dan ook wettig en overtuigend bewezen op grond van bovenstaande bewijsmiddelen. 3.4.2

De rechtbank zal voor deze feiten met een opgave van bewijsmiddelen, als genoemd in artikel 359, derde lid, van het Wetboek van Strafvordering volstaan. De verdachte heeft deze bewezen verklaarde feiten namelijk bekend en daarna niet anders verklaard. Daarnaast heeft de raadsman geen (volledige) vrijspraak bepleit. De officier van justitie heeft met betrekking tot deze feiten eveneens gerekwireerd tot bewezenverklaring. De rechtbank gebruikt de volgende bewijsmiddelen: 1. De bekennende verklaring van de verdachte, afgelegd op de terechtzitting van 16 oktober 2025; 2. Het proces-verbaal van forensisch onderzoek plaats delict ( [adres 2] Zwolle), opgemaakt op 25 oktober (p. 64-67), met bijlagen (p. 105 en 106); 3. Het proces-verbaal onderzoek wapen, opgemaakt op 14 oktober 2024 (p. 349); 4. Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 25 oktober 2024 (p. 246-265). Bewijsoverweging feit 2 primair De rechtbank is in overeenstemming met de raadsman van oordeel dat niet wettig en overtuigend bewezen kan worden dat er van de ontploffing levensgevaar dan wel gevaar voor zwaar lichamelijk letsel te duchten was nu er geen personen aanwezig waren in de nabijheid van de afgestoken cobra’s. Relevant hierbij is ook de plek waar de cobra’s tot ontploffing zijn gekomen, namelijk voor de woning en niet tegen de woning aan. Ook waren er buiten op enkele meters afstand geen personen aanwezig die mogelijk gehoorschade, zoals een trommelvliesbreuk, zouden kunnen oplopen. De rechtbank acht wel wettig en overtuigend bewezen dat er gemeen gevaar voor goederen te duchten was nu de cobra’s in de nabijheid van de voordeur en de voorruit van de woning gelegen aan de [adres 2] tot ontploffing zijn gebracht en de bij die ontploffing vrij komende drukgolf schade aan die woning en aan de in die woning aanwezige goederen had kunnen veroorzaken. 3.5 De bewezenverklaring De rechtbank verklaart ten laste van de verdachte bewezen dat: 1. subsidiair hij op 5 oktober 2024 te Zwolle, tezamen en in vereniging met anderen, bewoners van een woning gelegen aan de [adres 2] heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht, en/of met zware mishandeling, door meermalen met een vuurwapen op die woning te schieten; 2 primairhij op 5 oktober 2024 te Zwolle, tezamen en in vereniging met anderen, opzettelijk een ontploffing teweeg heeft gebracht aan een woning gelegen aan de [adres 2] door zwaar professioneel vuurwerk met knaleffect te ontsteken en vervolgens tegen voornoemde woning te gooien waarbij een ontploffing is ontstaan terwijl daarvan gemeen gevaar voor goederen, te weten de woning gelegen aan de [adres 2] en de in die woning aanwezige goederen te duchten was; 3hij op 5 oktober 2024 te Zwolle tezamen en in vereniging met anderen, een wapen van categorie III, onder 1 van de Wet wapens en munitie, te weten een gaspistool, van het merk Blow, type mini, kaliber 9mm zijnde een vuurwapen in de vorm van een pistool voorhanden heeft gehad; 4hij op 5 oktober 2024 te Zwolle opzettelijk, tezamen en in vereniging met anderen, professioneel vuurwerk, bestemd voor particulier gebruik, te weten: - meer stuks knalvuurwerk (super Cobra6) voorhanden heeft gehad; 5hij in de periode van 28 september 2024 tot en met 5 oktober 2024 te 's-Gravenhage opzettelijk, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, teneinde handelingen als bedoeld in artikel 1.2.2 eerste lid van het Vuurwerkbesluit, te weten het voorhanden hebben en aan een ander ter beschikking stellen van professioneel vuurwerk bestemd voor particulier gebruik, immers, heeft verdachte, op meer tijdstippen via de applicatie Snapchat - zakelijk weergegeven - professioneel vuurwerk, te weten- Cobra6,- nitraten,- thunderkings, - Dum Bun Silver, en- Dum Bun vlinder, bestemd voor particulier gebruik te koop aangeboden en prijzen afgesproken met meerdere personen. 4De strafbaarheid van het bewezenverklaarde Het bewezenverklaarde is volgens de wet strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten. De rechtbank is van oordeel dat sprake is van eendaadse samenloop van de onder 1 subsidiair en 3 en de onder 2 primair en 4 bewezen verklaarde feiten. Onder feit 1 subsidiair is immers bewezen verklaard dat de verdachte zich mede schuldig heeft gemaakt aan bedreiging door te schieten met een vuurwapen op een woning, terwijl dit vuurwapen ook onderdeel uitmaakt van het onder feit 3 bewezen verklaarde. Hetzelfde geldt voor het onder 2 primair en 4 bewezen verklaarde feit. Onder feit 2 is immers bewezen verklaard dat de verdachte zich mede schuldig heeft gemaakt aan het teweeg brengen van een ontploffing, terwijl de gebruikte cobra’s onderdeel uitmaken van het onder feit 4 bewezen verklaarde. Dat betekent dat de rechtbank de strafoplegging alleen zal baseren op de onder 1 subsidiair, 2 primair en 5 bewezen verklaarde feiten. 5De strafbaarheid van de verdachte De verdachte is strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die zijn strafbaarheid uitsluiten. 6De op te leggen straffen 6.1 De vordering van de officier van justitie De officier van justitie heeft gesteld dat het jeugdstrafrecht van toepassing moet worden verklaard en gevorderd dat de verdachte wordt veroordeeld tot een onvoorwaardelijke jeugddetentie voor de duur van 172 dagen, met aftrek van de tijd in voorarrest doorgebracht en een voorwaardelijke jeugddetentie voor de duur van zes maanden met een proeftijd van twee jaren met oplegging van de navolgende bijzondere voorwaarden: meldplicht bij de jeugdreclassering, zinvolle dag- en vrijetijdsbesteding, contactverboden met de medeverdachten en de aangevers en een locatieverbod voor het gebied binnen een straal van één kilometer van de woning aan de [adres 2] te Zwolle. De bijzondere voorwaarden dienen dadelijk uitvoerbaar te worden verklaard. De officier van justitie heeft daarnaast een taakstraf, bestaande uit een werkstraf van 100 uren, subsidiair 50 dagen jeugddetentie gevorderd. 6.2 Het standpunt van de verdediging De verdediging heeft zich - bij bewezenverklaring - op het standpunt gesteld dat het jeugdstrafrecht van toepassing moet worden verklaard en dat aan de verdachte geen langere onvoorwaardelijke jeugddetentie moet worden opgelegd dan de tijd die de verdachte reeds in voorlopige hechtenis heeft doorgebracht. 6.3

De rechtbank houdt bij de strafoplegging rekening met de ernst van de gepleegde feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan uit de rapportages en tijdens het onderzoek op de terechtzitting is gebleken. De rechtbank neemt hierbij in het bijzonder het volgende in aanmerking. Ernst van de feiten De verdachte heeft zich samen met zijn medeverdachten schuldig gemaakt aan het schieten op een woning en het gooien van zwaar illegaal vuurwerk naar diezelfde woning. De verdachte is weliswaar niet degene geweest die op de voorruit van de woning heeft geschoten, maar heeft wel het wapen geregeld en was op de hoogte van het plan dat er geschoten zou worden. Dat er niemand geraakt is door de kogel die dwars door het dubbele glas en achterin de woning is gevonden, is niet te danken aan het handelen van de verdachte. Uit de onderbouwing van de vorderingen tot schadevergoeding van de slachtoffers volgt dat zij nog altijd in angst leven en dat die angst nog steeds impact heeft op hun dagelijks functioneren. Een woning is bij uitstek een plek waar bewoners zich veilig zouden moeten kunnen voelen en de rechtbank rekent het de verdachte dan ook aan dat hij hier totaal geen rekening mee heeft gehouden. Het plegen van aanslagen met cobra’s komt steeds vaker voor en leidt, vooral omdat net als in onderhavige zaak bij de minste of geringste aanleiding direct naar dit middel wordt gegrepen, tot sterke gevoelens van angst en onveiligheid in de samenleving. Verder heeft de verdachte zich samen met de medeverdachten beziggehouden met de handel in illegaal vuurwerk. De verdachte speelde in deze handel een grote rol, hij was degene die het vuurwerk regelde en liet de minderjarige medeverdachten voor hem adverteren zodat hij zelf anoniem bleef. Het vuurwerk waarin de verdachte handelde betreft gevaarlijk illegaal vuurwerk en het ongecontroleerde bezit en gebruik daarvan brengt een onaanvaardbaar risico voor de veiligheid van personen met zich en leidt tot grote onveiligheid in de maatschappij. Door dit zware illegale vuurwerk te koop aan te bieden heeft de verdachte meegewerkt aan het in stand houden van de mogelijkheden voor het plegen van aanslagen met illegaal vuurwerk. De rechtbank rekent dit de verdachte zwaar aan. Strafblad De rechtbank heeft kennisgenomen van het blanco strafblad van de verdachte van 9 september 2025. Dit heeft dan ook geen invloed op de hoogte van de straf. Persoon van de verdachte De rechtbank heeft kennisgenomen van het rapport van Reclassering Nederland van 13 maart 2025, de rapportage van Jeugdbescherming west van 31 juli 2025, de update van 14 oktober 2025 en de mondelinge toelichting die daarop door de deskundige ter zitting is gegeven. Daaruit volgt - kort samengevat - dat de verdachte zich tijdens de schorsing goed aan de voorwaarden heeft gehouden en dat hij gebaat zou zijn bij behandeling vanuit De Waag. De verdachte is nog thuiswonend, neemt actief deel aan het gezinsleven en er worden geen zorgen in de thuissituatie waargenomen. Door het ontbreken van diagnostiek is er onvoldoende zicht op het psychosociaal functioneren van de verdachte, maar tegelijkertijd zijn er geen directe aanwijzingen voor de aanwezigheid van psychische problematiek. Toepassing jeugdstrafrecht? De verdachte was ten tijde van het plegen van de strafbare feiten meerderjarig, zodat in beginsel het volwassenenstrafrecht van toepassing is. De wet biedt de mogelijkheid om jongvolwassenen van 18 tot 23 jaar te sanctioneren op grond van het jeugdstrafrecht. In artikel 77c van het Wetboek van Strafrecht is bepaald dat de rechtbank, indien zij daartoe grond vindt in de persoonlijkheid van een jongvolwassen dader of de omstandigheden waaronder het feit is begaan, het jeugdstrafrecht kan toepassen. Dit is een uitzondering op de regel en daarvoor dienen dus goede gronden te bestaan. Om te komen tot een zorgvuldige afweging over de vraag of een uitzondering op de regel moet worden gemaakt is advisering van de rechtbank door deskundigen over de persoon en persoonlijkheid van de verdachte op basis van ‘het wegingskader ASR 18- tot 23-jarigen’ gebruikelijk en wenselijk. De reclassering adviseert de rechtbank om het jeugdstrafrecht van toepassing te verklaren om de volgende redenen. De verdachte is nog thuiswonend en neemt actief deel aan het gezin, waarbinnen nog sprake is van een pedagogisch leefklimaat waarvoor de verdachte ook ontvankelijk is. Er gelden huisregels voor hem en zijn online-gedrag wordt regelmatig door zijn ouders gecontroleerd. Daarnaast heeft de verdachte meerdere jongere vrienden en kan niet worden uitgesloten dat hij mogelijk kinderlijker gedrag vertoont dan zijn kalenderleeftijd. Ten slotte gaat de verdachte nog naar school en zijn er aanwijzingen voor impulsief handelen en het niet goed kunnen overzien van de gevolgen van zijn handelen en gedrag. De rechtbank is van oordeel dat de conclusies van de deskundige op een gedegen wijze tot stand zijn gekomen en maakt de conclusies tot de hare. De rechtbank past daarom het jeugdstrafrecht toe. Strafmodaliteit en strafmaat De rechtbank heeft, naast het hiervoor genoemde, ook gekeken naar straffen die in soortgelijke zaken zijn opgelegd. De rechtbank acht het, gezien de eis van de officier van justitie, van belang om op te merken dat het jeugdstrafrecht een pedagogisch karakter heeft en dat vergelding dus niet op de voorgrond staat. Hetgeen betekent dat het voornaamste doel is om te zorgen dat de jeugdige, of in dit geval de adolescent, die een strafbaar feit pleegt, geholpen wordt om zich op zo’n manier te ontwikkelen dat hij niet nog meer strafbare feiten pleegt. Dit is - naast dat het in het belang is van de jeugdige/adolescent - ook in het belang van de maatschappij waarin de verdachte uiteindelijk altijd weer terecht zal komen. De maximum op te leggen jeugddetentie betreft dan ook twee jaar. De rechtbank komt tot het oordeel dat de feiten zoals door de verdachte gepleegd zonder meer een onvoorwaardelijke jeugddetentie rechtvaardigen. De rechtbank heeft bij de vaststelling van de duur daarvan in het bijzonder laten meewegen de ernst van de feiten en de rol van de verdachte daarin. De rechtbank ziet alles overziend aanleiding om de door de officier van justitie gevorderde deels voorwaardelijke jeugddetentie te matigen. Ten eerste komt de rechtbank tot een andere bewezenverklaring dan de officier van justitie: immers zal de rechtbank de verdachte vrijspreken van het van de ontploffing te duchten levensgevaar en gevaar voor zwaar lichamelijk letsel. Ten tweede heeft de rechtbank rekening gehouden met de straffen die worden opgelegd in de zaken van de minderjarige medeverdachten [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] , waarbij wordt opgemerkt dat medeverdachte [medeverdachte 1] zich schuldig heeft gemaakt aan meer feiten en in een proeftijd liep en dat de verdachte meerderjarig was en op meerdere momenten andere beslissingen had kunnen (en moeten) nemen. De verdachte heeft ondanks dat hij niet betrokken was bij de ruzie, opgetreden als bestuurder van de auto, heeft een vuurwapen geregeld en heeft minderjarigen betrokken bij zijn vuurwerkhandel, hetgeen de rechtbank in strafverzwarende zin meeneemt. De rechtbank zal alles afwegende een jeugddetentie opleggen voor de duur van 240 dagen waarvan 68 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaren en de voorwaarden zoals geadviseerd door de jeugdreclassering. Anders dan de officier van justitie ziet de rechtbank geen meerwaarde in het opleggen van contactverboden met de medeverdachten.

Op grond van het dossier en het onderzoek ter terechtzitting kan worden vastgesteld dat de benadeelde partijen rechtstreeks immateriële schade hebben geleden door de onder 1 subsidiair en 2 primair bewezenverklaarde feiten. Dat de psychische klachten van [benadeelde 2] en [benadeelde 1] niet vastgesteld zijn door een daartoe bevoegde specialist - zijnde een psycholoog of psychiater - maakt niet dat de vorderingen om die reden niet-ontvankelijk dienen te worden verklaard. De rechtbank is van oordeel dat de grondslag van de vorderingen mede is gelegen in de aantasting in de persoon `op andere wijze' als bedoeld in artikel 6:106, eerste lid, onder b, van het Burgerlijk Wetboek. Naar het oordeel van de rechtbank is in dit geval sprake van een zodanig ernstige normschending dat de nadelige gevolgen ook zonder onderbouwing met concrete gegevens kunnen worden aangenomen. Immers zijn er cobra’s tot ontploffing gebracht in de voortuin van de woning en is er meermalen op de voorruit van de woning geschoten, waarbij een van de projectielen in de woonkamer tegen de achtergevel van de woning terecht gekomen is. Gelet op wat namens de benadeelde partij ter toelichting op hun vorderingen is aangevoerd en hetgeen in soortgelijke zaken is toegekend, zal de rechtbank de geleden immateriële schade voor elk van de benadeelde partijen naar billijkheid vaststellen op een bedrag van € 3.000,-. De rechtbank zal de vorderingen tot vergoeding van immateriële schade voor het overige afwijzen. De rechtbank zal de gevorderde wettelijke rente toewijzen met ingang van 5 oktober 2024, omdat vast is komen te staan dat de schade vanaf die datum is ontstaan. Nu de vorderingen gedeeltelijk worden toegewezen, zal de verdachte worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partijen tot aan deze uitspraak in verband met de vorderingen hebben gemaakt. De rechtbank begroot deze kosten tot op heden op nihil. Daarnaast wordt de verdachte veroordeeld in de kosten die de benadeelde partijen voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moet maken. Hoofdelijkheid Omdat de verdachte de strafbare feiten ter zake waarvan schadevergoeding zal worden toegekend samen met mededaders heeft gepleegd, zijn zij daarvoor ieder hoofdelijk aansprakelijk. Hetzelfde geldt voor de toegewezen proceskosten. Daarbij geldt dat de verdachte, voor zover één van de mededaders een bedrag aan de benadeelde partijen heeft betaald, dat deel van de schadevergoeding en/of proceskosten niet meer aan de benadeelde partijen hoeft te betalen. Schadevergoedingsmaatregel Nu de verdachte ten opzichte van de slachtoffers naar burgerlijk recht aansprakelijk is voor de schade die door de onder 1 subsidiair en 2 primair bewezenverklaarde strafbare feiten zijn toegebracht en de verdachte voor deze feiten zal worden veroordeeld, zal de rechtbank aan de verdachte de verplichting opleggen tot betaling aan de Staat van een bedrag € 3.000,- ten behoeve van [benadeelde 2] en € 3.000,- ten behoeve van [benadeelde 1] , vermeerderd met de gevorderde wettelijke rente daarover vanaf 5 oktober 2024 tot aan de dag waarop deze vorderingen zijn voldaan, ten behoeve van de slachtoffers genaamd [benadeelde 2] en [benadeelde 1] . Gelet op de toepassing van het jeugdstrafrecht zal geen gijzeling worden toegepast. 8De toepasselijke wetsartikelen De op te leggen straffen zijn gegrond op de artikelen: De op te leggen straf en maatregel zijn gegrond op de artikelen: - 36 f, 47, 55, 63, 77a, 77a, 77c, 77g, 77i, 77m, 77n, 77x, 77y, 77z, 157 en 285 van het Wetboek van Strafrecht; - 1 a, 2, en 6 van de Wet op de economische delicten; - 9.2.2.1 Wet milieubeheer; - 1.2.2 Vuurwerkbesluit. Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij ten tijde van het bewezenverklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van deze uitspraak rechtens gelden.

De rechtbank: vrijspraak verklaart niet wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 1 primair tenlastegelegde heeft begaan en spreekt hem daarvan vrij; bewezenverklaring verklaart wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte de onder 1 subsidiair, 2 primair, 3, 4 en 5 tenlastegelegde feiten heeft begaan, zoals hierboven in paragraaf 3.5 bewezen is verklaard en kwalificeert dit als: ten aanzien van feit 1 subsidiair en feit 3: eendaadse samenloop van bedreiging met zware mishandeling of enig misdrijf tegen het leven gericht, terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen en het handelen in strijd met artikel 26, eerste lid, van de Wet wapens en munitie, terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen; ten aanzien van feit 2 primair en feit 4: eendaadse samenloop van het opzettelijk een ontploffing teweegbrengen, terwijl daarvan gemeen gevaar voor goederen te duchten is, terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen en medeplegen van overtreding van een voorschrift gesteld krachtens artikel 9.2.2.1 van de Wet milieubeheer, opzettelijk begaan (artikel 1.2.2 eerste lid van het Vuurwerkbesluit), meermalen gepleegd; ten aanzien van feit 5: medeplegen van overtreding van een voorschrift gesteld krachtens artikel 9.2.2.1 van de Wet milieubeheer, opzettelijk begaan (artikel 1.2.2 eerste lid van het Vuurwerkbesluit); verklaart niet wettig en overtuigend bewezen wat aan de verdachte meer of anders is tenlastegelegd en spreekt hem daarvan vrij; verklaart het bewezenverklaarde en de verdachte daarvoor strafbaar; straffen veroordeelt de verdachte tot: een jeugddetentie voor de duur van 240 (TWEEHONDERDVEERTIG) DAGEN; beveelt dat de tijd, door de veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht (in totaal 172 dagen), bij de tenuitvoerlegging van het onvoorwaardelijk gedeelte van deze jeugddetentie geheel in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht; bepaalt dat een gedeelte van deze jeugddetentie, 68 (ACHTENZESTIG) DAGEN, niet ten uitvoer zal worden gelegd als de veroordeelde zich voor het einde van de hierbij op twee jaren vastgestelde proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit; en onder de bijzondere voorwaarden dat de veroordeelde: 1. zich gedurende de proeftijd meldt bij Jeugdbescherming west op door de jeugdreclassering te bepalen tijdstippen, zolang de jeugdreclassering dit nodig vindt; 2. gedurende de proeftijd onderwijs zal volgen volgens het rooster en/of een andere zinvolle dag- en vrijetijdsbesteding zal hebben in overleg met de jeugdreclassering, zolang de jeugdreclassering dit nodig vindt; 3. zich gedurende de proeftijd onder behandeling zal stellen van De Waag of een soortgelijke zorgverlener, voor zowel individuele als systemische hulpverlening en zich zal houden aan de aanwijzingen en de huisregels die de zorgverlener geeft voor de behandeling, zolang de jeugdreclassering dit nodig vindt; 4. geen contact zal leggen of laten leggen - direct of indirect - met de slachtoffers ( [benadeelde 2] en [benadeelde 1] ), zolang de jeugdreclassering dit nodig vindt; 5. zich niet zal ophouden in een straal van een kilometer om de woning gelegen aan de [adres 2] te Zwolle zolang de jeugdreclassering dit nodig vindt; geeft opdracht aan Jeugdbescherming west Haaglanden, een gecertificeerde instelling die jeugdreclassering uitvoert om toezicht te houden op de naleving van voormelde voorwaarden en de veroordeelde ten behoeve daarvan te begeleiden; voorwaarden daarbij zijn dat de veroordeelde gedurende de proeftijd: - ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking zal verlenen aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt; - zijn medewerking zal verlenen aan het door de jeugdreclassering te houden toezicht, bedoeld in artikel 77aa, eerste tot en met het vierde lid, van het Wetboek van Strafrecht, de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de jeugdreclassering, zo vaak en zo lang als de jeugdreclassering dit noodzakelijk acht, daaronder begrepen. veroordeelt de verdachte voorts tot: een taakstraf, bestaande uit een werkstraf, zijnde het verrichten van onbetaalde arbeid, voor de duur van 80 (TACHTIG) UREN; beveelt, voor het geval dat de veroordeelde de taakstraf niet naar behoren verricht, dat vervangende jeugddetentie zal worden toegepast voor de duur van 40 DAGEN; de vordering van de benadeelde partij en de schadevergoedingsmaatregel wijst de vorderingen tot schadevergoeding van de benadeelde partijen gedeeltelijk en hoofdelijk toe tot een bedrag van € 3.000,- en veroordeelt de verdachte om tegen behoorlijk bewijs van kwijting te betalen aan de benadeelde partijen, een bedrag van € 3.000,- ten behoeve van [benadeelde 2] en een bedrag van € 3.000,- ten behoeve van [benadeelde 1] , bestaande uit immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente hierover vanaf 5 oktober 2024 tot aan de dag waarop deze vordering is voldaan; bepaalt dat de verdachte bij gehele of gedeeltelijke betaling door de mededaders van de verdachte aan de benadeelde partijen, zal zijn bevrijd tot de hoogte van het betaalde bedrag; wijst af de vorderingen van de benadeelde partijen voor het resterende deel van de vorderingen; veroordeelt de verdachte in de proceskosten door de benadeelde partijen gemaakt, tot op heden aan de zijde van de benadeelde partijen begroot op nihil, en in de kosten ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken; legt aan de verdachte hoofdelijk samen met zijn mededaders de maatregel tot schadevergoeding op, inhoudende de verplichting aan de staat ten behoeve van de benadeelde partijen te betalen € 3.000,- ten behoeve van [benadeelde 2] en € 3.000,- ten behoeve van [benadeelde 1] , vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 5 oktober 2024 tot aan de dag van de algehele voldoening, en bepaalt daarbij de duur van de gijzeling op 0 (nul) dagen; verstaat dat betaling aan de benadeelde partijen, waaronder begrepen betaling door zijn mededaders, tevens geldt als betaling aan de staat ten behoeve van de benadeelde partijen en omgekeerd; het bevel tot voorlopige hechtenis heft op het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis van de veroordeelde. Dit vonnis is gewezen door: mr. E.E. Schotte, kinderrechter, voorzitter, mr. S. van der Harg, kinderrechter, en mr. M. de Kleine, kinderrechter, in tegenwoordigheid van mr. M. Wouters griffier, en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 30 oktober 2025. Wanneer hierna wordt verwezen naar een proces-verbaal, wordt - tenzij anders vermeld - bedoeld een ambtsedig proces-verbaal, opgemaakt in de wettelijke vorm door (een) daartoe bevoegde opsporingsambtena(a)r(en).