ECLI:NL:RBDHA:2025:12884

uitspraak RECHTBANK DEN HAAG Zittingsplaats Utrecht Bestuursrecht zaaknummer: NL25.884 uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen [eiseres] , V-nummer: [V-nummer] , eiseres (gemachtigde: mr. C.N. Noordzee), en de Minister van Asiel en Migratie. Inleiding 1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiseres tegen de afwijzing van de aanvraag van eiseres. 1.1. Eiseres heeft de Marokkaanse nationaliteit. Zij heeft een aanvraag ingediend om een machtiging tot voorlopig verblijf (mvv) voor het doel ‘Verblijf als familie- of gezinslid bij [naam] ’. 1.2. De minister heeft deze aanvraag met het besluit van 19 maart 2024 afgewezen. Eiseres heeft daartegen bezwaar gemaakt. 1.3. Met het bestreden besluit van 10 december 2024 op het bezwaar van eiseres is de minister bij de afwijzing van de aanvraag gebleven. 1.4. Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. 1.5. De rechtbank heeft partijen voorgehouden dat zij een zitting niet nodig vindt en heeft partijen gevraagd of zij toestemming geven om een zitting achterwege te laten.1 Partijen hebben deze toestemming gegeven.

2. De rechtbank oordeelt dat het beroep van eiseres gegrond is. De minister heeft de aanvraag van eiseres namelijk afgewezen omdat zij niet heeft voldaan aan het inburgeringsvereiste. In de uitspraak van 15 juli 20242 heeft deze rechtbank en zittingsplaats geoordeeld dat het inburgeringsvereiste in strijd is met het discriminatieverbod van artikel 1. Artikel 8:57, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht. 2 ECLI:NL:RBDHA:2024:13381. 14 van het EVRM3 en artikel 7, tweede lid, van de Gezinsherenigingsrichtlijn4. Dit betekent dat de minister ook in de zaak van eiseres onvoldoende heeft gemotiveerd dat het gemaakte onderscheid naar nationaliteit gerechtvaardigd is en dat het stellen van de inburgeringsplicht personen niet selecteert. Omdat het beroep tegen het bestreden besluit alleen al hierom slaagt, komt de rechtbank niet toe aan een beoordeling van de overige beroepsgronden van eiseres.

3. Omdat het beroep gegrond is, vernietigt de rechtbank het bestreden besluit. De rechtbank ziet geen reden om de rechtsgevolgen van het besluit in stand te laten of zelf in de zaak te voorzien. De rechtbank ziet ook geen reden om een bestuurlijke lus toe te passen, omdat dat volgens de rechtbank geen doelmatige en efficiënte manier is om de zaak af te doen. De minister moet daarom een nieuw besluit nemen en rekening houden met deze uitspraak. De rechtbank stelt hiervoor een termijn van tien weken. 4. De rechtbank veroordeelt de minister in de door eiseres gemaakte proceskosten. Deze kosten stelt de rechtbank op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op € 907,00 (1 punt voor het indienen van het beroepschrift met een waarde per punt van € 907,- en een wegingsfactor 1). Ook moet de minister het door eiseres betaalde griffierecht vergoeden.

De rechtbank: verklaart het beroep gegrond; vernietigt het bestreden besluit; draagt de minister op binnen tien weken na de dag van verzending van deze uitspraak een nieuw besluit te nemen op de aanvraag met inachtneming van deze uitspraak; bepaalt dat de minister het griffierecht van € 194,- aan eiseres moet vergoeden; veroordeelt de minister in de proceskosten van eiseres tot een bedrag van € 907,00. Deze uitspraak is gedaan door mr. A. Skerka, rechter, in aanwezigheid van mr. E. Kersten, griffier. 3 Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden. 4 Richtlijn 2003/86/EG. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op: 26 mei 2025 Informatie over hoger beroep Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen vier weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.