ECLI:NL:RBDHA:2024:21742

RECHTBANK DEN HAAG Bestuursrecht zaaknummer: SGR 24/1739 uitspraak van de enkelvoudige kamer van 28 november 2024 in de zaak tussen [eiser], uit [woonplaats], eiser, en de minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, verweerder (gemachtigden: mr. M. Santing en mr. E. van den Berg). Inleiding 1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiser tegen de afwijzing van zijn aanvraag voor studiefinanciering. 1.1. Verweerder heeft deze aanvraag met het besluit van 8 september 2023 afgewezen. Met het bestreden besluit van 8 januari 2024 op het bezwaar van eiser is verweerder bij die afwijzing gebleven. 1.2. Verweerder heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift. 1.3. De rechtbank heeft het beroep op 30 oktober 2024 op zitting behandeld. Hieraan hebben de gemachtigden van verweerder deelgenomen. Eiser is zonder bericht niet verschenen.

2. Eiser heeft met ingang van 1 oktober 2023 studiefinanciering aangevraagd voor zijn studie International Management aan de Geneva Business School in [woonplaats]. Verweerder heeft deze aanvraag afgewezen omdat eiser niet staat ingeschreven voor een opleiding die recht geeft op studiefinanciering. In de bezwaarfase is de Nuffic om advies gevraagd. De Nuffic is door verweerder aangewezen als expertisecentrum voor wat betreft de vergelijking van buitenlandse opleidingen aan het hoger onderwijs ten opzichte van de Nederlandse opleidingen aan het hoger onderwijs. Uit dit advies volgde dat de onderwijsinstelling van eiser niet is erkend. Op de website van de Geneva Business School bleek ook niet van een samenwerking met de University of Derby, zoals door eiser werd gesteld. 3. Tijdens de beroepsprocedure heeft verweerder de Nuffic opnieuw om advies gevraagd. De Nuffic is tot de conclusie gekomen dat de bacheloropleiding van eiser voldoet aan de voorwaarde van vergelijkbaarheid met een Nederlandse opleiding. Aan eiser is vervolgens met het besluit van 2 september 2024 alsnog studiefinanciering toegekend met ingang van oktober 2023. 4. De rechtbank heeft eiser – per post en per e-mail – gevraagd of het besluit van 2 september 2024 aanleiding is om het beroep in te trekken. Hierop heeft de rechtbank geen reactie ontvangen. 5. Volgens vaste rechtspraak is sprake van voldoende procesbelang als het resultaat dat de indiener van het beroepschrift nastreeft, ook daadwerkelijk kan worden bereikt en het realiseren van dat resultaat voor de indiener feitelijk betekenis kan hebben. 6. Verweerder is met het besluit van 2 september 2024 (zie overweging 3) volledig tegemoetgekomen aan het beroep van eiser. Dat betekent dat eiser naar het oordeel van de rechtbank geen belang meer heeft bij een inhoudelijke beoordeling van zijn beroep.

7. Het beroep is niet-ontvankelijk. Omdat verweerder aan het beroep tegemoet is gekomen, ziet de rechtbank aanleiding te bepalen dat verweerder het door eiser betaalde griffierecht van € 51,- aan hem vergoedt. Van proceskosten die op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor vergoeding in aanmerking komen is de rechtbank niet gebleken.

De rechtbank: - verklaart het beroep niet-ontvankelijk; - bepaalt dat verweerder het griffierecht van € 51,- aan eiser moet vergoeden. Deze uitspraak is gedaan door mr. D. Biever, rechter, in aanwezigheid van mr. S. Hoeijmans, griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 28 november 2024. griffier rechter Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: Informatie over hoger beroep Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Centrale Raad van Beroep waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Centrale Raad van Beroep vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen. Nederlandse organisatie voor internationale samenwerking in het hoger onderwijs. Zie bijvoorbeeld de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (de Afdeling) van 17 februari 2021, ECLI:NL:RVS:2021:325.