ECLI:NL:RBDHA:2022:3382

RECHTBANK DEN HAAG Bestuursrecht zaaknummer: SGR 21/629 proces-verbaal van de mondelinge uitspraak van de enkelvoudige kamer van 13 april 2022 in de zaak tussen [eiser] , te [woonplaats] , Roemenië, eiser (gemachtigde: S. Hercut), en de minister van Infrastructuur en Waterstaat, verweerder (gemachtigde: mr. A. van Geel). Bij besluit van 16 december 2019 (het primaire besluit) heeft verweerder aan eiser een bestuurlijke boete opgelegd van € 1.500,-. Bij besluit van 16 december 2020 (het bestreden besluit) heeft verweerder het bezwaar van eiser ongegrond verklaard. Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. Verweerder heeft een verweerschrift ingediend. De zitting heeft plaatsgevonden via een beeldverbinding op 13 april 2022. Eiser heeft laten weten niet aanwezig te zijn. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde. Na afloop van de behandeling van de zaak ter zitting heeft de rechtbank onmiddellijk ter zitting uitspraak gedaan.Beslissing De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. Waar gaat deze zaak over? 1. Eiser is door een inspecteur van de Inspectie Leefomgeving en Transport (de inspecteur) op 15 april 2019 rijdend op de Rijksweg A16 met een vrachtwagen met het kenteken [kenteken] (het voertuig) waargenomen. Het voertuig is stopgezet en gecontroleerd. De inspecteur heeft in het boeterapport geconstateerd dat eiser zich schuldig heeft gemaakt aan het vervalsen, verbergen, uitwissen of vernietigen dan wel manipuleren van op de digitale tachograaf en op de bestuurderskaart geregistreerde gegevens. Verweerder heeft vastgesteld dat eiser daarmee artikel 32, derde lid, van de Verordening (EU) 165/2014 gelezen in verbinding artikel 2.4:13, tweede lid, van het Arbeidstijdenbesluit vervoer (Atbv) (hierna: het normvoorschrift) heeft overtreden en een boete opgelegd van € 1.500,-. Wat vinden eiser en verweerder? 2. Eiser stelt dat hij geen wijzigingen heeft aangebracht in het systeem voor het registreren van de rijtijden. Verweerder heeft niet concreet beschreven hoe eiser de tachograaf en bestuurderskaart heeft gemanipuleerd, maar slechts in algemene bewoordingen de vermoedelijke overtreding beschreven. Er is niet gedetailleerd beschreven welke interventieacties eiser zou hebben verricht aan de tachograaf of bestuurderskaart. Verder heeft de inspecteur vastgesteld dat de tachograaf was verzegeld volgens de wettelijke vereisten. Het is dus onmogelijk dat eiser deze tachograaf heeft gemanipuleerd. 3. Verweerder heeft gemotiveerd verweer gevoerd. Wat zijn de regels? 4. Het relevante wettelijk kader is opgenomen in de bijlage. Deze bijlage maakt deel uit van de uitspraak. Wat is het oordeel van de rechtbank? 5.1. In het boeterapport en de daarbij behorende bijlagen is gedetailleerd uiteengezet dat de tachograaf van het voertuig is gemanipuleerd. 5.2. De rechtbank is van oordeel dat verweerder op basis van dit boeterapport terecht bewezen heeft geacht dat eiser zowel zijn arbeids- en rusttijden, als de afgelegde afstand, als de rijsnelheid voorafgaand aan het moment dat hij van de inspecteur een volgteken kreeg, niet op de tachograaf of op zijn bestuurderskaart had geregistreerd. Hiermee staat vast dat dat eiser in strijd heeft gehandeld met het normvoorschrift. Tevens heeft verweerder terecht vastgesteld dat eiser niet alleen voorafgaand aan het moment van controle gegevens op de tachograaf en op de bestuurderskaart heeft vervalst, verborgen, uitgewist of vernietigd, maar dat dit vanaf het moment dat hij op 12 april 2019 vanuit Oradea, Roemenië was vertrokken vaker is voorgekomen. 5.3. Anders dan eiser stelt hoeft verweerder niet, om een overtreding van het normvoorschrift aan te kunnen tonen, vast te stellen op welke wijze eiser concreet de digitale tachograaf heeft gemanipuleerd. Nu verweerder heeft aangetoond dat er op de dag van de controle en de daaraan voorafgaande dagen registraties op de tachograaf en bestuurderskaart ontbraken, is dat voldoende om de overtreding van het normvoorschrift vast te stellen en kon de vaststelling op welke wijze eiser dat heeft gedaan achterwege blijven. Dat de tachograaf verzegeld was, neemt niet weg dat verweerder terecht aangetoond heeft geacht dat op de tachograaf, ondanks de verzegeling, en op de bestuurderskaart gegevens ontbraken en dat vanaf het moment dat het volgteken werd geven de registraties weer werden hervat, zodat verweerder terecht eiser daaraan schuldig heeft geacht. Uit het verweerschrift volgt dat na 15 april 2019 in het kader van een strafrechtelijk onderzoek is vastgesteld dat de tachograaf softwarematig door invoeren van een pincode werd gemanipuleerd. De rechtbank is dus van oordeel dat verweerder bevoegd was eiser een boete op te leggen wegens overtreding van artikel 32, derde lid, van de Verordening. Is de opgelegde boete evenredig? 5.4. De boete is overeenkomstig de Beleidsregel boeteoplegging Arbeidstijdenwet en Arbeidstijdenbesluit vervoer (wegvervoer) 2019 bepaald op € 1.500,-. De rechtbank acht deze boete geschikt en passend. Het gaat hier om een belangrijke inbreuk, omdat door het vervalsen, verbergen, uitwissen of vernietigen van gegevens op de tachograaf en op de bestuurderskaart de controle op de naleving van de arbeids- en rusttijden van chauffeurs wordt bemoeilijkt. De bepalingen over arbeids- en rusttijden beschermen de veiligheid en gezondheid van de chauffeur en bevorderen de verkeersveiligheid en eerlijke concurrentie. Het is algemeen bekend dat chauffeurs die te lang achter het stuur zitten vermoeid raken en als gevolg daarvan de verkeersveiligheid en hun eigen veiligheid en welzijn ernstig in gevaar brengen. 5.5. Van een omstandigheid op grond waarvan eiser de overtreding niet of in verminderde mate kan worden toegerekend is niet gebleken. 5.6. Het beroep is ongegrond 5.7. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Deze uitspraak is gedaan door mr. G.P. Kleijn, rechter, in aanwezigheid van mr. J.A. Leijten, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 13 april 2022. griffier rechter Afschrift verzonden aan partijen op: Bent u het niet eens met deze uitspraak? Als u het niet eens bent met deze uitspraak, kunt u een brief sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een beroepschrift. U moet dit beroepschrift indienen binnen 6 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum hierboven. Bijlage Verordening (EU) nr. 165/2014 van het Europees Parlement en van de Raad van 4 februari 2014 betreffende tachografen in het wegvervoer, tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 3821/85 van de Raad betreffende het controleapparaat in het wegvervoer en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 561/2006 van het Europees Parlement en de Raad tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer (de Verordening). Artikel 32 Correct gebruik van de tachograaf 1. Vervoersondernemingen en bestuurders zorgen ervoor dat digitale tachografen en bestuurderskaarten correct werken en correct worden gebruikt. Vervoersondernemingen en bestuurders die gebruikmaken van analoge tachografen, zorgen ervoor dat deze correct werken en dat de registratiebladen correct wordt gebruikt. (…) 3. Het is verboden gegevens op het registratieblad, op de tachograaf of op de bestuurderskaart opgeslagen gegevens, of afdrukken van de tachograaf te vervalsen, te verbergen, uit te wissen of te vernietigen. Manipulatie van de tachograaf, het registratieblad of de bestuurderskaart die kan leiden tot het vervalsen, uitwissen of vernietigen van de gegevens en/of afgedrukte informatie is verboden. In het voertuig mag geen voorziening aanwezig zijn die met dit doel kan worden gebruikt. (…) Arbeidstijdenwet Artikel 10:5 1. Een daartoe door Onze Minister aangewezen, onder hem ressorterende ambtenaar legt de bestuurlijke boete op aan de natuurlijke of rechtspersoon op wie de verplichtingen rusten welke voortvloeien uit deze wet en de daarop berustende bepalingen, voor zover het niet naleven daarvan is aangeduid als overtreding. (…) Artikel 10:7 1. De bestuurlijke boete die voor een overtreding kan worden opgelegd bedraagt ten hoogste het bedrag van de vijfde categorie, bedoeld in artikel 23, vierde lid, van het Wetboek van Strafrecht. (…) 6.