ECLI:NL:RBDHA:2022:14569

beschikking RECHTBANK DEN HAAG Team handel zaaknummer / rekestnummer: C/09/628236 / HA RK 22-150 Beschikking van 22 december 2022 (bij vervroeging) in de zaak van [verzoeker] , te [plaats 1] , verzoeker, gemachtigde: mr. N.G.A. Voorbach te Zoetermeer, tegen de rechtspersoon naar buitenlands recht GOOGLE LLC, te Mountain View, Californië, Verenigde Staten, verweerster, advocaten mr. D. Verhulst en mr. M.L. van der Velde te Amsterdam. Partijen worden hierna ‘ [verzoeker] ’ en ‘Google’ genoemd.

1.1. Het procesdossier bestaat uit de volgende stukken: het op 12 mei 2022 ontvangen verzoekschrift van [verzoeker] , met producties; het op 8 december 2022 ontvangen verweerschrift van Google, met producties. 1.2. Op 15 december 2022 is een mondeling behandeling gehouden. Namens [verzoeker] is (zoals al vooraf was aangekondigd) niemand ter zitting verschenen; namens Google waren wel vertegenwoordigers ter zitting aanwezig. De advocaten van Google hebben ter zitting spreekaantekeningen overgelegd. Deze spreekaantekeningen behoren tot de processtukken. Vervolgens is beschikking bepaald op heden.

2.1. [verzoeker] is kaakchirurg. Momenteel is hij werkzaam in [plaats 2] . [verzoeker] is van 2014 tot 2022 werkzaam geweest bij de kaakchirurgie afdeling van het Medisch Centrum [X] (hierna: [Medisch Centrum] ). 2.2. [verzoeker] heeft op 6 maart 2022, onder verwijzing naar artikel 17 van de Algemene verordening gegevensbescherming (AVG), een verzoek ingediend bij Google tot verwijdering van het volgende zoekresultaat, dat verschijnt bij een zoektocht in Google op zijn naam: [de URL] (opmerking rechtbank: dit zoekresultaat hierna te noemen: de URL) 2.3. De URL betreft een (negatieve) waardering van een behandeling bij het [Medisch Centrum] die op 17 april 2019 door een anonieme patiënt op de website van Zorgkaart Nederland is geplaatst. In de geplaatste recensie is het volgende geschreven: “De Heer [verzoeker] begeleide een stage loper tijdens mijn ingreep.Nadat de verdoving was geplaatst ging men gelijk over om te gaan trekken zonder ook maar de verdoving te tijd te geven om in te werken.Toen ik aangaf dat ik alles nog voelde en dat het me ernome pijn deed zei de heer [verzoeker] dat dat er bij hoorde.Binnen een mum van tijd stond ik weer buiten met de tranen in mijn ogen, trillend op mijn benen en het bloed nog op mijn wang.De verdoving begon pas te werken toen ik overrompeld beneden in de kantine zat bij te komen.Het was een verschrikkelijke ervaring met middeleeuwse praktijken.Als een volwassene heb ik nog nooit eerder zo'n behandeling gehad!Er werd totaal niet naar mij geluisterd dat ik alles nog voelde, dat wekte irritatie op bij de heer [verzoeker] .” 2.4. Google heeft op 8 maart 2022 geantwoord dat ze de URL niet uit de zoekresultaten zal verwijderen. 3Het verzoek 3.1. [verzoeker] verzoekt – samengevat – dat de rechtbank Google bij beschikking uitvoerbaar bij voorraad beveelt om de URL binnen 14 dagen na de datum van deze beschikking uit de zoekresultaten te verwijderen en verwijderd te houden, op straffe van een dwangsom en met veroordeling van Google in de proceskosten. 3.2. Google voert verweer. Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.

4.2. [verzoeker] verzoekt in deze procedure verwijdering van de URL uit de zoekresultaten op grond van artikel 17 AVG. Op grond van artikel 17 lid 1 AVG heeft [verzoeker] in beginsel het recht om, om de daarin opgesomde redenen, van de verwerkingsverantwoordelijke te verlangen dat deze de hem betreffende persoonsgegevens wist, maar volgens lid 3 sub a van artikel 17 AVG kan op dit recht geen beroep worden gedaan wanneer de betreffende verwerking nodig is voor het uitoefenen van het recht op vrijheid van meningsuiting en informatie. In artikel 17 lid 3 onder a AVG is daarmee expliciet het vereiste neergelegd dat er een afweging moet worden gemaakt tussen de grondrechten op eerbiediging van het privéleven en op bescherming van persoonsgegevens enerzijds, en het grondrecht op vrijheid van informatie anderzijds. 4.3. Bij die afweging is in dit concrete geval het volgende van belang. De URL die [verzoeker] verwijderd wil zien betreft een door een patiënt gegeven waardering op de website ZorgkaartNederland van (de kwaliteit van) een door hem ondergane medische behandeling in het [Medisch Centrum] , die volgens de recensie door of onder verantwoordelijkheid van [verzoeker] is uitgevoerd. Zorgkaart Nederland is een initiatief van de Patiëntenfederatie Nederland, waar (naasten van) patiënten zorgverleners kunnen opzoeken en ervaringen met de verleende zorg kunnen delen. Het is van belang voor het publiek om van die ervaringen kennis te kunnen nemen, te meer omdat [verzoeker] nog steeds werkzaam is als kaakchirurg. Deze informatie kan mensen die op zoek zijn naar medische zorg, inzicht geven in de ervaringen van anderen met de door het [Medisch Centrum] en [verzoeker] verleende zorg. Er is daarmee dus een – door het recht op informatie beschermd – belang van internetgebruikers om deze informatie door middel van een zoekopdracht via Google te verkrijgen. Dat de recensie drie jaar oud is, maakt dat niet anders. De informatie is voldoende actueel. 4.4. [verzoeker] heeft als kernargument voor zijn verwijderingsverzoek aangevoerd dat hij vermoedt dat het hier gaat om een ‘neprecensie’ en dat hij de inzender van de recensie nooit als patiënt heeft behandeld. Als deze stelling klopt, dan moet Google de URL inderdaad uit de zoekresultaten verwijderen. Wel geldt hier een bepaalde bewijslastverdeling. Het is in de verhouding tussen de betrokkene ( [verzoeker] ) en de exploitant van de zoekmachine (Google) aan [verzoeker] om aan te tonen dat de inhoud van de recensie kennelijk onjuist is. Daarbij geldt wel dat aan [verzoeker] geen buitensporige of onredelijke last opgelegd mag worden. Hij hoeft alleen bewijzen aan te leveren als, gelet op de omstandigheden van het geval, redelijkerwijs van hem kan worden verlangd dat hij ze opzoekt om die kennelijke onjuistheid aan te tonen. 4.5. In dit geval staat als onbetwist vast dat [verzoeker] in de betreffende periode als arts werkte op de kaakchirurgie afdeling van het [Medisch Centrum] . De recensie kan daarmee zeer goed door een patiënt van [verzoeker] zijn gedaan. [verzoeker] stelt weliswaar dat hij rond april 2019 geen coassistenten begeleidde, maar die stelling heeft hij niet onderbouwd. [verzoeker] heeft ook anderszins niets aangedragen dat zijn stelling onderbouwt dat het hier gaat om een neprecensie, terwijl van [verzoeker] wel redelijkerwijs kan worden verlangd dat hij die onderbouwing aanlevert. Daarbij is ook van belang dat Google onweersproken heeft gesteld dat Zorgkaart aan een zorgaanbieder de mogelijkheid biedt om een verzoek te doen om in contact te komen met de inzender. Zorgkaart verzoekt in dat geval, bij het leggen van contact, om bewijs dat de inzender daadwerkelijk patiënt is geweest van de betreffende zorgverlener. Daarmee stond er een route voor [verzoeker] open om op eenvoudige wijze na te gaan en te onderbouwen dat hij de inzender van de review inderdaad nooit heeft behandeld, zoals hij stelt. Maar [verzoeker] heeft van die route kennelijk geen gebruik gemaakt. 4.6. Nu de onjuistheid van de recensie niet is gebleken, hoeft Google de URL (met de link naar de recensie) niet te verwijderen. Het recht op informatie van internetgebruikers om de URL in de zoekresultaten te kunnen zien, heeft voorrang (artikel 17 lid 3 sub a AVG). 4.7. De verzoeken worden daarom afgewezen. De rechtbank veroordeelt [verzoeker] in de proceskosten, op basis van het gebruikelijke liquidatietarief. Gelet op de beperkte omvang en het beperkte belang van de mondelinge behandeling zal daarvoor geen extra punt worden toegekend voor de advocaatkosten van de mondelinge behandeling. Google, dat tijdens de mondelinge behandeling met name aandacht vroeg voor een recente ontwikkeling in de rechtspraak (zie eerste voetnoot), had die informatie ook schriftelijk ter kennis van de rechtbank kunnen brengen. De proceskosten aan de kant van Google worden aldus begroot op € 1.239,- (€ 676,- aan griffierecht en € 563,- (1,0 punt x liquidatietarief II voor het verweerschrift) aan salaris advocaat). Anders dan [verzoeker] betoogt, staat artikel 47 van het Handvest niet aan een kostenveroordeling van deze beperkte omvang in de weg.

De rechtbank 5.1. wijst de verzoeken af; 5.2. veroordeelt [verzoeker] in de proceskosten, aan de kant van Google begroot op € 1.239,-; 5.3. verklaart de bovenstaande kostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad. Deze beschikking is gegeven door mr. H.J. Vetter en bij vervroeging in het openbaar uitgesproken op 22 december 2022. zie o.a. HvJEU 8 december 2022, ECLILEU:C:2022:96 (TU en RE/Google), r.o. 49, 50 en 52 TU en RE/Google, r.o. 58 vergelijk TU en RE/Google, r.o. 72 TU en RE/Google, r.o. 68 Hoge Raad 25 februari 2022, ECLI:NL:HR:2022:329 type: 24231