ECLI:NL:RBDHA:2021:1639

Rechtbank DEN HAAG Zittingsplaats 's-Gravenhage NM Zaaknr.: 8905466 \ EJ VERZ 20-86547 Beschikking van de kantonrechter op het verzoek van: [verzoekster] , wonende te [woonplaats] , [adres 1] , in haar hoedanigheid van wettelijk vertegenwoordiger van na te noemen minderjarige, hierna te noemen: verzoekster, gemachtigde: [gemachtigde] . De kantonrechter: verklaart zich bevoegd om op het verzoek te beslissen; verleent aan verzoekster machtiging om namens de minderjarige mee te werken aan de verkoop en de levering van de woning aan de [adres 2] te [plaats] voor een bedrag van € 260.000,00 kosten koper; verklaart deze beschikking uitvoerbaar bij voorraad. Deze beschikking is gegeven door mr. I.D. Bellaart, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 25 februari 2021. Tegen deze beslissing kan door indiening van een beroepschrift (door een advocaat) ter griffie van het Gerechtshof Den Haag hoger beroep worden ingesteld: a. door de verzoekster en door de in de procedure verschenen belanghebbenden, binnen drie maanden na de dag van de uitspraak. b. door andere belanghebbenden binnen drie maanden na de betekening daarvan of nadat de beschikking hun op andere wijze bekend is geworden. 1. Op 30 november 2020 is op de griffie een verzoekschrift met bijlagen ingediend. Op 4 en 18 januari 2021 heeft verzoekster nog een nadere toelichting en bijlagen toegestuurd. Het (gewijzigde) verzoek strekt ertoe verzoekster in haar hoedanigheid van wettelijk vertegenwoordiger van de minderjarige: [minderjarige] , geboren op [geboortedatum] te [geboorteplaats] , wonende en verblijvende te [woonplaats] , [adres 1] , machtiging te verlenen om namens de minderjarige mee te werken aan de verkoop en de levering van de woning aan de [adres 2] te [plaats] voor een bedrag van € 260.000,00 kosten koper. 2. Gelet op de omstandigheid dat de minderjarige haar gewone verblijfplaats niet in Nederland heeft, dient de kantonrechter vast te stellen of hem rechtsmacht toekomt. 3. In dit geval is de Verordening van de Raad van Europa van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid (Brussel-II bis) van toepassing. Op grond van het bepaalde in artikel 8 van de Verordening Brussel-II bis is in zaken zoals de onderhavige in beginsel bevoegd het gerecht van de lidstaat waar de minderjarige haar gewone verblijfplaats heeft. In dit geval is daarom in beginsel de rechter in Letland bevoegd om op het verzoek te beslissen. Op basis van artikel 12 lid 3 van de Verordening Brussel-II bis kan evenwel ook de Nederlandse rechter bevoegd zijn, indien het kind een nauwe band heeft met Nederland èn de bevoegdheid uitdrukkelijk is aanvaard èn de bevoegdheid van de Nederlandse rechter door het belang van het kind wordt gerechtvaardigd. 4. Verzoekster heeft zich desgevraagd in een e-mailbericht van 18 januari 2021 uitgelaten over de vraag of van de in artikel 12 lid 3 van de Verordening Brussel-II bis bedoelde situatie sprake is. De kantonrechter is op basis van hetgeen naar voren is gebracht wel gebleken dat zich hier een situatie als bedoeld in artikel 12 lid 3 van de Verordening Brussel-II bis voordoet. De kantonrechter zal zich daarom bevoegd verklaren. 5. Nu op grond van de artikelen 262 tot en met 268 Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv) geen andere rechter wordt aangewezen, is de kantonrechter te Den Haag bevoegd op het onderhavige verzoekschrift te beslissen. 6. De kantonrechter dient voorts vast te stellen welk recht in dit geval dient te worden toegepast. Die vraag moet worden beantwoord aan de hand van het bepaalde in het Haags Kinderbeschermingsverdrag 1996. Artikel 17 van het Verdrag bepaalt dat de uitoefening van de ouderlijke verantwoordelijkheid wordt beheerst door het recht van de Staat van de gewone verblijfplaats van het kind. Het onderhavige machtigingsverzoek dient derhalve te worden beoordeeld naar het recht van Letland. 7. Volgens het recht van Letland mag onroerend goed van een minderjarige verkocht worden onder meer als dat nodig is om een erfenis te verdelen waarbij minderjarigen en meerderjarigen betrokken zijn (artikel 192 jo. artikel 280 van boek 1 van het Letse Burgerlijk Wetboek). Daarvan is in dit geval sprake. Toewijzing van het verzoek is bovendien in het belang van de minderjarige. De kantonrechter zal de verzochte machtiging daarom verlenen.