ECLI:NL:RBDHA:2020:1328

Rechtbank DEN HAAG Team belastingrecht zaaknummers: SGR 19/1458 tot en met SGR 19/1469 uitspraak van de meervoudige kamer van 3 februari 2020 in de zaken tussen [eiseres] , wonende te [woonplaats] , eiseres (gemachtigde: mr. W.G.G. Jansen de Lannoy), en de inspecteur van de Belastingdienst, verweerder.

Verweerder heeft aan eiseres voor de jaren 2005 tot en met 2016 navorderingsaanslagen inkomstenbelasting en premie volksverzekeringen (IB/PVV) opgelegd. Daarbij is heffings- dan wel belastingrente in rekening gebracht. Over de jaren 2006 tot en met 2014 zijn vergrijpboetes opgelegd. Verweerder heeft bij in één geschrift vervatte uitspraken op bezwaar van 25 januari 2019 de navorderingsaanslagen voor de jaren 2005 tot en met 2011 en de vergrijpboetes gehandhaafd. Verweerder heeft bij uitspraken op bezwaar van 9 februari 2019 de bij de navorderingsaanslagen voor de jaren 2012 tot en met 2016 in rekening gebrachte belastingrente verminderd en de vergrijpboetes gehandhaafd. Eiseres heeft daartegen beroep ingesteld. Verweerder heeft een verweerschrift ingediend. Eiseres heeft vóór de zitting nadere stukken ingediend. Het onderzoek ter zitting heeft voor een enkelvoudige kamer plaatsgevonden op 15 augustus 2019. Eiseres is evenals haar gemachtigde, met bericht van verhindering, niet verschenen. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door [A] . De rechtbank heeft de zaak verwezen naar een meervoudige kamer. De rechtbank heeft vervolgens het onderzoek op 6 januari 2020 gesloten. Overwegingen

1. Eiseres heeft in haar aangiften IB/PVV voor de jaren 2005 tot en met 2016 geen melding gemaakt van de door haar in Zwitserland aangehouden bank- en effectenrekeningen. Voor al deze jaren zijn definitieve aanslagen IB/PVV vastgesteld overeenkomstig de ingediende aangiften. 2. De aangiften IB/PVV 2005 tot en met 2008 zijn ingediend vóór 2 juli 2009. De aangiften IB/PVV 2009 tot en met 2016 zijn ontvangen na 31 december 2009. 3. Verweerder heeft naar aanleiding van een verzoek van eiseres om ambtshalve vermindering bij brieven van 22 mei 2014 de aanslagen voor de jaren 2006 tot en met 2012 verminderd wegens voorkoming van dubbele belasting voor uit Duitsland ontvangen ouderdomspensioen. 4. Eiseres heeft bij brief van 3 mei 2017 in verband met haar bankrekeningen in Zwitserland een beroep gedaan op de inkeerregeling, zoals deze is opgenomen in artikel 67n van de Algemene wet inzake rijksbelastingen (Awr). 5. Verweerder heeft daarna aan eiseres de volgende navorderingsaanslagen IB/PVV en vergrijpboetes opgelegd: Jaar zaaknummer Datum Te betalen Boete 2005 SGR 19/1463 28-09-2018 € 9.157 x 2006 SGR 19/1464 28-09-2018 € 11.490 € 2.334 2007 SGR 19/1465 28-09-2018 € 6.615 € 1.308 2008 SGR 19/1466 28-09-2018 € 7.583 € 1.542 2009 SGR 19/1467 28-09-2018 € 15.956 € 7.164 2010 SGR 19/1468 22-09-2018 € 17.277 € 7.876 2011 SGR 19/1469 22-09-2018 € 16.335 € 7.477 2012 SGR 19/1461 22-09-2018 € 15.031 € 7.190 2013 SGR 19/1460 22-09-2018 € 15.933 € 7.436 2014 SGR 19/1462 22-09-2018 € 15.928 € 7.582 2015 SGR 19/1458 22-09-2018 € 8.482 x 2016 SGR 19/1459 22-09-2018 € 8.320 x 6. Voor de jaren 2006 tot en met 2008 is een vergrijpboete van 40% en voor de jaren 2009 tot en met 2014 van 120% over de nagevorderde belasting opgelegd.

7. In geschil zijn de vergrijpboetes. De hoogte van de nagevorderde belasting en de in rekening gebrachte heffings- dan wel belastingrente zijn niet in geschil. In geschil is voor de jaren 2006 tot en met 2008 of sprake is van vrijwillige inkeer in de zin van artikel 67n van de Awr. Voorts is voor de jaren 2006 tot en met 2014 in geschil of sprake is van een pleitbaar standpunt. 8. Eiseres stelt primair dat de vergrijpboetes voor de jaren 2006 tot en met 2008 zijn opgelegd in strijd met artikel 7 van het Europese Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) en artikel 15 van het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten (IVBPR). Volgens eiseres kon zij voor feiten (het doen van onjuiste aangifte) begaan vóór 31 december 2009 op grond van artikel 67n van de Awr, zoals die bepaling luidde tot 2 juli 2009, inkeren zonder dat vergrijpboetes werden opgelegd. Subsidiair stelt eiseres dat voor de jaren 2006 tot en met 2014 geldt dat het niet vermelden van de saldi van buitenlandse bankrekeningen berust op een pleitbaar standpunt zodat geen boetes kunnen worden opgelegd. Eiseres acht pleitbaar dat de vermogensrendementsheffing op stelselniveau dan wel op individueel niveau in strijd is met artikel 1 van het Eerste Protocol bij het Europese Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (artikel 1 van het EP). 9. Verweerder stelt zich op het standpunt dat de inkeerregeling van toepassing is zoals die gold ten tijde van de inkeer, zodat geen sprake is van strijd met artikel 7 van het EVRM en artikel 15 van het IVBPR. Daarnaast stelt verweerder dat er geen sprake is van een pleitbaar standpunt en dat er ook overigens geen reden is de boetes te matigen. De boetes zijn daarom terecht en naar de juiste bedragen opgelegd.

Jaren 2005, 2015 en 2016 10. De rechtbank stelt vast dat aan eiseres voor de jaren 2005, 2015 en 2016 geen vergrijpboetes zijn opgelegd. Dit betekent dat eiseres geen belang heeft bij de beoordeling van de beroepen voor zover die zien op die jaren. De rechtbank zal de beroepen daarom in zoverre niet-ontvankelijk verklaren. Jaren 2006 tot en met 2014 11. De Hoge Raad heeft op 2 november 2018 (ECLI:NL:HR:2018:2041) geoordeeld dat de aan de inkeerbepaling van artikel 67n van de Awr te ontlenen verwachting omtrent het al dan niet belopen van een boete, niet moet worden beoordeeld naar het moment waarop de onjuiste aangifte wordt gedaan, maar naar het moment waarop de betrokkene inkeert. Nu eiseres op 3 mei 2017 is ingekeerd, heeft verweerder de wet juist toegepast door aan eiseres boetes op te leggen voor de jaren 2006 tot en met 2008 op grond van het regime van artikel 67n van de Awr, zoals dat luidde op het moment van inkeer. Het primaire standpunt van eiseres faalt dan ook. 12. Naar het oordeel van de rechtbank heeft eiseres voor de jaren 2006 tot en met 2014 opzettelijk onjuiste aangiften gedaan door het niet vermelden van de saldi van buitenlandse bankrekeningen in haar aangiften. De rechtbank acht aannemelijk dat eiseres die saldi opzettelijk voor verweerder verborgen heeft gehouden met het oogmerk heffing van IB/PVV over dat tegoed te ontlopen. Van een pleitbaar standpunt dat in de weg staat aan het opleggen van een vergrijpboete acht de rechtbank geen sprake. Het standpunt van eiseres dat de box 3-heffing in strijd is met artikel 1 van het EP en dat zij om die reden in het geheel geen box 3-vermogen hoefde aan te geven in de betreffende jaren is niet verdedigbaar. In de door eiseres genoemde conclusie (ECLI:NL:PHR:2016:41) en jurisprudentie is geen steun te vinden voor de pleitbaarheid van het standpunt dat geen enkel bedrag aan belasting zou hoeven te worden betaald over het box 3-vermogen (vgl. HR 20 december 2019, ECLI:NL:HR:2019:2020). Het standpunt dat sprake is van strijd met artikel 1 van het EP ontslaat een belastingplichtige dan ook niet van zijn plicht de vraag naar zijn vermogen in de aangifte naar waarheid te beantwoorden. Deze feitelijke informatie is ook nodig voor de beoordeling of sprake is van strijd met artikel 1 van het EP. Het subsidiaire standpunt van eiseres faalt. 13. Voor het aansluiten bij het werkelijk behaalde rendement bij de boetegrondslag – zoals eiseres ook nog betoogt - biedt de wet geen ruimte en ziet de rechtbank ook overigens geen aanleiding. De rechtbank acht de opgelegde boetes gelet op de ernst van het feit - het gedurende een reeks van jaren verzwijgen van buitenlandse bankrekeningen - passend en geboden. De boetes zijn terecht en tot de juiste bedragen opgelegd. De beroepen zullen daarom in zoverre ongegrond worden verklaard. Proceskosten 14. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

De rechtbank: verklaart de beroepen niet-ontvankelijk voor zover deze zien op de jaren 2005, 2015 en 2016; verklaart de beroepen voor het overige ongegrond. Deze uitspraak is gedaan door mr. T.A. de Hek, voorzitter, mr. E.E. Schotte en mr. S.E. Postema, leden, in aanwezigheid van mr. L.J.E. Steijvers, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 3 februari 2020. griffier voorzitter Afschrift verzonden aan partijen op: Rechtsmiddel Tegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na verzending hoger beroep instellen bij het gerechtshof Den Haag (team belastingrecht), Postbus 20302, 2500 EH Den Haag.