ECLI:NL:RBAMS:2025:2569

RECHTBANK AMSTERDAM Bestuursrecht Zaaknummer: AMS 24/6984 uitspraak van de enkelvoudige kamer van 22 april 2025 in de zaak tussen [eiseres] , uit [woonplaats] , eiseres (gemachtigde: mr. M.F. Vermaat), en het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam, verweerder (gemachtigde: mr. E. Mensing van Charante). Samenvatting 1.1. Deze uitspraak gaat over de afwijzing van de aanvraag van eiseres voor leerlingenvervoer. Eiseres is het niet eens met de afwijzing van de aanvraag. Zij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de aanvraag. 1.2. De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het beroep gegrond is. Ook treft de rechtbank in deze uitspraak een voorlopige voorziening tot aan een nieuw te nemen beslissing op bezwaar. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

2.1. Eiseres heeft een aanvraag ingediend voor leerlingenvervoer voor haar zesjarige zoon. Verweerder heeft deze aanvraag met het besluit van 29 juli 2024 afgewezen. Met het bestreden besluit van 29 oktober 2024 op het bezwaar van eiseres is verweerder bij de afwijzing van de aanvraag gebleven. 2.2. Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. Verweerder heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift. 2.3. De rechtbank heeft het beroep op 18 april 2025 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiseres, de gemachtigde van eiseres en [naam] , sociaal juridisch consulent bij MEE. Verweerder is, met voorafgaand bericht van verhindering, niet verschenen. 2.4. Op zitting heeft eiseres verzocht om een voorlopige voorziening te treffen die ertoe strekt dat eiseres leerlingenvervoer toegekend krijgt voor haar zoon tot aan een nieuw te nemen beslissing op bezwaar.

3. Tussen partijen staat niet ter discussie dat eiseres niet voldoet aan de artikelen 8 en 9 van de Verordening bekostiging leerlingenvervoer gemeente Amsterdam 2024 (de Verordening). Haar zoon gaat namelijk niet naar de dichtstbijzijnde toegankelijke school (dts) en de afstand van de woning tot aan zowel de dts als zijn huidige school voor speciaal basisonderwijs [naam school] , bedraagt minder dan vijf kilometer. Enkel in geschil is of verweerder voldoende heeft gemotiveerd dat in het geval van eiseres geen sprake is van een bijzonder geval op grond waarvan verweerder ten gunste van haar had moeten afwijken van deze bepalingen. 4. De hardheidclausule waarop eiseres een beroep doet, volgt uit artikel 23 van de Verordening en bepaalt dat verweerder in bijzondere gevallen, aangaande het vervoer voor onderwijs, ten gunste van de ouders kan afwijken van de bepalingen in de Verordening, zo nodig na advies te hebben gevraagd aan deskundigen. In artikel 6 van de Beleidsregels bekostiging leerlingenvervoer gemeente Amsterdam 2024 (de beleidsregels) staat vervolgens dat ouders verantwoordelijk zijn voor het organiseren van de begeleiding van hun kind naar een (speciale school voor) basisonderwijs of speciaal onderwijs. Rekening houdend met het voor de onderwijssoort geldende afstandscriterium. Zij dienen voor alternatieve begeleiding te zorgen als zij bijvoorbeeld door ziekte of een andere reden, tijdelijk niet in staat zijn om hun kind niet zelf naar school te begeleiden. Het kan voorkomen dat ouders geheel niet in staat zijn om in die begeleiding te voorzien. Ouders moeten in dat geval genoegzaam aantonen dat het voor hen of anderen in het netwerk onmogelijk is de leerling te begeleiden of, dat de begeleiding tot ernstige benadeling van het gezin zou leiden en een andere oplossing niet mogelijk is. Verweerder weegt de persoonlijke omstandigheden van het gezin mee in de beoordeling. Hierbij wordt een viertal situaties genoemd waarin verweerder in elk geval ernstige benadeling van het gezin aanneemt. Dit is onder andere het geval wanneer er sprake is van een éénoudergezin met een ander kind van negen jaar of jonger of wanneer er structurele medische redenen zijn die de ouder(s) belemmeren om hun kind naar school te begeleiden. 5. In de reactie van verweerder van 14 april 2025 op de nadere beroepsgronden heeft verweerder toegelicht dat bij alleenstaande ouders alleen rekening wordt gehouden met het halen en brengen (organisatorische problemen) van kinderen jonger dan negen jaar, die naar een voorschool of naar school gaan, als de aanvraag aan de kilometergrens voldoet en dat is in het geval van eiseres niet zo. 6. De rechtbank is van oordeel dat verweerder onvoldoende kenbaar de persoonlijke omstandigheden van eiseres en haar gezin heeft afgewogen in de beoordeling. Ten onrechte heeft verweerder de medische omstandigheden van eiseres, waarvan zij stelt dat die haar belemmeren om haar kinderen op tijd naar school te begeleiden, onvoldoende betrokken. Net als de omstandigheid dat zij nog een dochter van drie jaar heeft die op maandag, dinsdag en donderdag naar de voorschool gaat. Dat verweerder hier niet aan toekomt op grond van artikel 6 van de Beleidsregels, volgt de rechtbank niet. Hierin staat namelijk dat ouders verantwoordelijk zijn voor het organiseren van de begeleiding van hun kind naar een (speciale school voor) basisonderwijs of speciaal onderwijs. Rekening houdend met het voor de onderwijssoort geldende afstandscriterium. Verweerder mag weliswaar rekening houden met de omstandigheid dat het afstandscriterium voor het speciaal basisonderwijs minder dan vijf kilometer bedraagt, maar dit betekent vervolgens niet dat een individueel geval dan nooit bijzonder genoeg kan zijn om te voldoen aan de hardheidsclausule. De rechtbank komt daarom tot de conclusie dat het bestreden besluit onvoldoende zorgvuldig tot stand is gekomen en ondeugdelijk is gemotiveerd. De beroepsgrond slaagt. 7. Ook ligt het voor de hand dat verweerder eiseres voorafgaand aan een nieuw te nemen besluit zal horen. Met eiseres, is de rechtbank namelijk van oordeel dat verweerder ten onrechte heeft aangenomen dat uit het bezwaarschrift niet volgt dat er een hoorzitting gehouden moest worden. Dat verweerder nog eenmalig contact heeft opgenomen met [naam] maar haar niet wist te bereiken, is in dat verband onvoldoende. Zeker gelet op het feit dat [naam] in de bezwaarfase naar voren heeft gebracht dat de medische situatie van eiseres bij verweerder al bekend was en eiseres toestemming gaf voor het betrekken van die medische informatie bij de beoordeling van de aanvraag voor leerlingenvervoer. Maar ook gezien de omstandigheid dat [naam] heeft aangegeven dat zij zekerheidshalve nog een medisch rapport van Argonaut zou opvragen en aanleveren. Desondanks heeft verweerder zonder afwachting van dit rapport het bestreden besluit genomen. Dit acht de rechtbank onzorgvuldig.

8.1. Het beroep is gegrond omdat het bestreden besluit in strijd is met het zorgvuldigheids- en motiveringsbeginsel. De rechtbank vernietigt daarom het bestreden besluit. De rechtbank bepaalt met toepassing van artikel 8:72, vierde lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) dat verweerder een nieuw besluit moet nemen met inachtneming van deze uitspraak. De rechtbank geeft verweerder hiervoor zes weken. 8.2. Omdat het beroep gegrond is en verweerder wordt opgedragen om een nieuw besluit te nemen, en omdat de zaak hierdoor ‘terugvalt’ in de bezwaarfase, bestaat er aanleiding om in afwachting van het nieuw te nemen besluit een voorlopige voorziening te treffen. De rechtbank treft die op grond van artikel 8:72, vijfde lid, van de Awb. Deze voorziening houdt in dat verweerder aan eiseres leerlingenvervoer voor haar zoon toekent tot aan de bekendmaking van de nieuw te nemen beslissing op bezwaar. 8.3. Omdat het beroep gegrond is, moet verweerder het griffierecht aan eiseres vergoeden en krijgt eiseres ook een vergoeding van haar proceskosten. Verweerder moet deze vergoeding betalen. Deze vergoeding bedraagt € 1.814,- omdat de gemachtigde van eiseres een beroepschrift heeft ingediend en aan de zitting heeft deelgenomen. Verder zijn er geen kosten gemaakt die vergoed kunnen worden.

De rechtbank: - verklaart het beroep gegrond; - vernietigt het bestreden besluit van 29 oktober 2024; - draagt verweerder op binnen zes weken na de dag van verzending van deze uitspraak een nieuw besluit te nemen op het bezwaar met inachtneming van deze uitspraak; - bepaalt dat verweerder aan eiseres leerlingenvervoer voor haar zoon toekent tot aan de bekendmaking van de nieuw te nemen beslissing op bezwaar; - bepaalt dat verweerder het griffierecht van € 51,- aan eiseres moet vergoeden; - veroordeelt verweerder tot betaling van € 1.814,- aan proceskosten aan eiseres. Deze uitspraak is gedaan door mr. H.J. Doets, rechter, in aanwezigheid van mr. J.C.M. Schilder, griffier. Uitgesproken in het openbaar op 22 april 2025. griffier rechter Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: Informatie over hoger beroep Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.