ECLI:NL:RBAMS:2023:8581

vonnis RECHTBANK AMSTERDAM Afdeling Publiekrecht Teams Strafrecht Parketnummers: 13/197362-23 en 09/087874-23 (tul) (Promis) Datum uitspraak: 13 december 2023 Vonnis van de rechtbank Amsterdam, meervoudige strafkamer, in de strafzaak tegen [verdachte] , geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1977 zonder vaste woon- of verblijfplaats hier te lande, thans gedetineerd in [detentieplaats] . 1Het onderzoek ter terechtzitting Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van 29 november 2023. De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie, mr. W.H. Hulst, en van wat verdachte en zijn raadsvrouw mr. H.C.S. van Viegen, naar voren hebben gebracht. 2Tenlastelegging Aan verdachte is – kort gezegd – ten laste gelegd dat hij zich op 6 augustus 2023 in Amsterdam heeft schuldig gemaakt aan vernieling van een raam van “ [naam toeristische attractie] ” en vernieling van een raam van “ [naam koffiewinkel] ”. De volledige tenlastelegging is opgenomen in bijlage I die aan dit vonnis is gehecht en geldt als hier ingevoegd. 3Voorvragen De dagvaarding is geldig, deze rechtbank is bevoegd tot kennisneming van de ten laste gelegde feiten en de officier van justitie is ontvankelijk. Er zijn geen redenen voor schorsing van de vervolging. 4Waardering van het bewijs 4.1 Het standpunt van het Openbaar Ministerie De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de ten laste gelegde feiten kunnen worden bewezen. 4.2 Het standpunt van de verdediging De raadsvrouw heeft verzocht verdachte vrij te spreken van de vernieling van het raam van [naam koffiewinkel] , omdat verdachte de steen niet opzettelijk door het raam heeft gegooid en hij niet de intentie heeft gehad het raam te vernielen. Ter zitting heeft verdachte hierover verklaard dat hij de steen van zich af heeft gegooid, nadat deze tegen zijn heup is gegooid door een vrouw die hij kent uit het daklozencircuit. Volgens verdachte was voor hem de keuze: de steen teruggooien naar die vrouw, of door het raam gooien. Ten aanzien van de vernieling van het raam van de [naam toeristische attractie] heeft verdachte verklaard dat hij na het incident met de steen uit frustratie en woede de tafel heeft gepakt en tegen het raam heeft gegooid. 4.3.

Op basis van de bewijsmiddelen in het dossier en de bekennende verklaring van verdachte, kan het ten laste gelegde worden bewezen. Ten aanzien van het eerste feit heeft verdachte ter zitting bekend dat hij een steen door het raam van [naam koffiewinkel] heeft gegooid. Dat de steen eerst door iemand anders tegen hem aan werd gegooid, maakt dat niet anders. Hij had de steen ook kunnen laten liggen, maar heeft er (al dan niet uit frustratie) bewust voor gekozen de steen door de ruit te gooien. Er is daarom sprake van opzet. Verder heeft aangever verklaard dat er een gat in het raam zat en er een steen in de [naam koffiewinkel] is aangetroffen. Met betrekking tot het tweede feit hebben verbalisanten waargenomen dat verdachte een tafel oppakte en met een slingerende beweging tegen het raam van [naam toeristische attractie] heeft gegooid. Dit wordt ondersteund door de verklaring van verdachte dat hij, nadat hij de baksteen tegen het raam van [naam koffiewinkel] had gegooid, uit frustratie en woede de tafel heeft gepakt en tegen het raam van [naam toeristische attractie] heeft gegooid. Verder heeft aangever verklaard dat het raam van [naam toeristische attractie] vernield is. 5Bewezenverklaring De rechtbank acht op grond van de in bijlage II vervatte bewijsmiddelen bewezen dat verdachte: 1. op 6 augustus 2023 te Amsterdam opzettelijk en wederrechtelijk een raam (ruit) dat aan ' [naam toeristische attractie] ' (gelegen aan de [adres 1] ) toebehoorde heeft vernield; 2. op 6 augustus 2023 te Amsterdam opzettelijk en wederrechtelijk een raam (ruit) dat aan de " [naam koffiewinkel] " (gelegen aan de [adres 2] ) toebehoorde heeft vernield. 6De strafbaarheid van de feiten De bewezenverklaarde feiten zijn volgens de wet strafbaar. Het bestaan van een rechtvaardigingsgrond is niet aannemelijk geworden. 7De strafbaarheid van verdachte Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit. Verdachte is dan ook strafbaar.

8.1 Het standpunt van het openbaar ministerie De officier van justitie heeft gevorderd dat aan verdachte de maatregel van plaatsing in een inrichting voor stelselmatige daders (ISD-maatregel) zal worden opgelegd voor de duur van twee jaren. 8.2. Het standpunt van de verdediging De raadsvrouw heeft naar voren gebracht dat de ISD-maatregel niet passend en geboden is. Zij heeft primair verzocht om, als de rechtbank tot een bewezenverklaring komt, een onvoorwaardelijke gevangenisstraf gelijk aan het voorarrest op te leggen, en subsidiair een onvoorwaardelijke gevangenisstraf gelijk aan het voorarrest op te leggen, gecombineerd met een voorwaardelijke straf en oplegging van bijzondere voorwaarden. Meer subsidiair verzoekt de raadsvrouw om aan verdachte een voorwaardelijke ISD-maatregel van 1 jaar op te leggen. 8.3

Hoewel in deze zaak aan de voorwaarden is voldaan die artikel 38m van het Wetboek van Strafrecht aan het opleggen van de ISD-maatregel stelt, is de rechtbank van oordeel dat de ernst en de frequentie van de door verdachte begane feiten en de persoonlijke omstandigheden van verdachte niet zodanig zijn, dat de veiligheid van personen of goederen in dit geval het opleggen van de ISD-maatregel eist. Het opleggen van een onvoorwaardelijke ISD-maatregel heeft te gelden als een laatste redmiddel. Een verdachte dient eerst de kans te krijgen om buiten het kader van een onvoorwaardelijke ISD-maatregel zijn leven te beteren. De rechtbank is van oordeel dat in dit geval de mogelijkheden daartoe nog niet volledig zijn benut. De rechtbank heeft het rapport van het Leger des Heils Jeugdbescherming & Reclassering van 17 oktober 2023, opgemaakt door [naam] , reclasseringswerker, gelezen. In dit rapport wordt geadviseerd tot het opleggen van de ISD-maatregel, onder meer omdat begeleiding binnen het kader van regulier reclasseringstoezicht geen meerwaarde zou hebben. De rechtbank overweegt echter dat verdachte slechts één keer eerder, in 2021, reclasseringstoezicht heeft opgelegd gekregen, terwijl dat toezicht halverwege is beëindigd omdat verdachte zich niet aan de voorwaarden hield. Sindsdien is niet meer gekeken naar de mogelijkheden van begeleiding, toezicht en behandeling van verdachte in een alternatief traject. Ter zitting heeft verdachte verklaard dat hij bereid is hulp te aanvaarden bij zijn financiën, dagbesteding en het vinden van huisvesting en een baan. Dit blijkt tevens uit het screeningsverslag dat is opgemaakt door een Klantbegeleider van de Frontoffice Detentie en Terugkeer, die verdachte op 23 oktober 2023 heeft bezocht in [detentieplaats] . Kortom, de rechtbank vindt dat de ISD-maatregel in dit geval en op dit moment een te vergaande en te ingrijpende maatregel is en zal de vordering van de officier van justitie tot oplegging van de ISD-maatregel daarom afwijzen. Wel benadrukt de rechtbank dat ingeval verdachte opnieuw met politie en justitie in aanraking komt, de mogelijkheid van het opleggen van de ISD-maatregel ter beveiliging van de maatschappij eventueel wel weer in beeld zal komen. De hierna te noemen strafoplegging is in overeenstemming met de ernst van het bewezengeachte, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte, zoals daarvan ter terechtzitting is gebleken. De rechtbank zal aan verdachte een gevangenisstraf opleggen voor de duur van twee maanden, met aftrek van de tijd die verdachte in voorarrest heeft doorgebracht. Verdachte heeft met zijn gedrag overlast en schade veroorzaakt bij aangevers. Bij de bepaling van de duur van de straf heeft de rechtbank onder meer gekeken naar wat in vergelijkbare zaken als straf wordt opgelegd. 9Vordering tenuitvoerlegging na voorwaardelijke veroordeling Bij de stukken bevindt zich een vordering van de officier van justitie, door de griffie van de rechtbank Amsterdam ontvangen op 16 oktober 2023, in de zaak met parketnummer 09/087874-23. Het betreft een onherroepelijk geworden vonnis van 31 maart 2023 van de politierechter te Den Haag, waarbij verdachte is veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 2 weken met aftrek overeenkomstig artikel 27 Wetboek van Strafrecht en een proeftijd van 2 jaren. De rechtbank zal de vordering tot tenuitvoerlegging van de voorwaardelijke straf afwijzen, omdat de rechtbank het toewijzen van de vordering niet opportuun acht nu verdachte in de huidige strafzaak reeds langer in voorlopige hechtenis heeft gezeten dan de straf die hem uiteindelijk wordt opgelegd. 10Toepasselijke wettelijke voorschriften De op te leggen straf is gegrond op de artikelen 57 en 350 van het Wetboek van Strafrecht.

De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing. Verklaart bewezen dat verdachte het ten laste gelegde heeft begaan zoals hiervoor in rubriek 5 is vermeld. Verklaart niet bewezen hetgeen aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor is bewezen verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij. Het bewezen verklaarde levert op: feit 1 en feit 2: telkens: vernieling. Verklaart het bewezene strafbaar. Verklaart verdachte, [verdachte] daarvoor strafbaar. Veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 2 (twee) maanden. Beveelt dat de tijd die door veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van die straf in mindering zal worden gebracht. Heft op de voorlopige hechtenis. Wijst af de vordering tot tenuitvoerlegging in de zaak met parketnummer 09/087874-23. Dit vonnis is gewezen door mr. A.M. Grüschke, voorzitter, mrs. D. Bode en E.M. de Bie, rechters, in tegenwoordigheid van mr. N. Heida, griffier. en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 13 december 2023. [...]