ECLI:NL:RBAMS:2022:5629

RECHTBANK AMSTERDAM Bestuursrecht zaaknummer: AMS 21/1822 uitspraak van de meervoudige kamer van 30 september 2022 in de zaak tussen [eiseres] , uit Amsterdam, ( [eiseres] ) (gemachtigde: mr. J.W.C. van Kleef), en het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Amsterdam (het college) (gemachtigde: mr. S.M.C. Nuijten). Inleiding 1.1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van [eiseres] tegen de buiten behandeling stelling van drie (reguliere) aanvragen van 29 januari 2019 voor de kosten van uitbreiding en inrichting van het [naam] Lyceum ( [naam] ) voor het jaar 2020 op grond van de Verordening Huisvestingsvoorzieningen Onderwijs 2018. 1.2. Het college heeft deze aanvragen met het besluit van 7 oktober 2019 buiten behandeling gesteld. Met het bestreden besluit van 15 februari 2021 op het bezwaar van [eiseres] heeft het college het advies van de bezwaarcommissie van 10 februari 2021 overgenomen en het besluit gehandhaafd 1.3. [eiseres] heeft beroep ingesteld tegen het besluit van 15 februari 2021. Het college heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift. 1.4. De rechtbank heeft het beroep op 30 augustus 2022 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: namens [eiseres] [persoon] , bijgestaan door mr. Van Kleef en namens het college mr. M. Goosens, bijgestaan door mr. Nuijten en mr. E. Talal. Eerdere besluitvorming 2. 2.1. [eiseres] ontvangt met ingang van het schooljaar 2017/2018 van het college een voorziening in de huisvesting voor het [naam] in de vorm van ingebruikgeving van een schoolgebouw aan de [adres] te Amsterdam. 2.2. In eerdere procedures zijn de reguliere aanvraag voor uitbreiding voor het jaar 2019 en de spoedaanvragen voor 2019 en 2020 (besluit van 1 juli 2020) aan de orde geweest. Omvang van het geding 3. 3.1. Op 29 januari 2019 heeft [eiseres] drie reguliere aanvragen gedaan voor uitbreiding van de huisvesting voor het jaar 2020. Het college heeft deze aanvragen buiten behandeling gesteld, omdat [eiseres] niet de gevraagde informatie heeft aangeleverd in het kader van de beoordeling op grond van de Wet Bibob. 3.2. [eiseres] betwist in beroep – kort gezegd – de rechtmatigheid van de inzet van de Bibob-toets. 3.3. Op de zitting is besproken dat het beroep uitsluitend is gericht tegen het besluit van 15 februari 2021, met betrekking tot de drie reguliere aanvragen van 29 januari 2019. 3.4. Op de zitting is ook gesproken over een door [eiseres] in de beroepsgronden aangewezen passage uit het besluit van 1 juli 2020 (dat dus in een andere procedure is genomen), waar [eiseres] in de beroepsgronden ruime aandacht aan heeft besteed. [eiseres] ging er daarbij vanuit dat in de betreffende passage werd bedoeld dat de aanvragen van 29 januari 2019 zouden herleven. Dat betoog van [eiseres] bouwt voort op de gedachte dat in de bedoelde passage gedoeld wordt op de in de onderhavige procedure relevante aanvragen van 29 januari 2019. Partijen hebben op de zitting echter beaamd dat in die betreffende passage uit het besluit van 1 juli 2020, pagina 2, laatste alinea, een kennelijke vergissing staat, in die zin dat niet de onderhavige reguliere aanvragen van 29 januari 2019 worden bedoeld, maar de spoedaanvraag van 29 januari 2018. De rechtbank merkt op dat er in het licht van de overige stukken in het dossier ook geen reëel misverstand over kan bestaan dat in de door [eiseres] genoemde passage inderdaad de spoedaanvraag van 29 januari 2018 en niet de reguliere aanvragen van 29 januari 2019 is bedoeld. 3.5. De rechtbank volgt het betoog van [eiseres] voor zover dat voortbouwt op de gedachte dat de genoemde zin betrekking zou hebben op de aanvragen van 29 januari 2019 en dat deze zouden zijn herleefd dan ook niet. In deze procedure gaat het alleen om de buiten behandeling stelling van de reguliere aanvragen van 29 januari 2019.Procesbelang 4. 4.1. Het college stelt zich primair op het standpunt dat [eiseres] geen belang meer heeft bij het beroep, omdat het jaar 2020 reeds is verstreken. [eiseres] kan daarom met het beroep niet bereiken dat zij in de betrokken periode alsnog over huisvesting komt te beschikken. Het [naam] is een groeiende school, zodat elk jaar een nieuwe beoordeling voor de noodzaak voor aanvullende huisvesting moet plaatsvinden. De beoordeling van de aanvraag voor 2020 heeft daarom volgens het college geen relevantie voor het besluit op een aanvraag voor een later jaar. Daarnaast is de spoedaanvraag voor 2020 conform de aanvraag toegekend en gerealiseerd. 4.2. De rechtbank volgt het college hierin niet. De rechtbank is van oordeel dat reeds sprake is van procesbelang, omdat in deze procedure de rechtmatigheid van de inzet van de Bibob-toets wordt beoordeeld. Dat kan ook voor een ander jaar van belang zijn. Is de Wet Bibob van toepassing? 5. 5.1. De voor de beoordeling van het beroep belangrijke wet- en regelgeving is te vinden in de bijlage bij deze uitspraak. 5.2. Op grond van artikel 6 van de Wet Bibob kan een subsidie worden geweigerd indien een ernstig gevaar bestaat dat de beschikking mede zal worden gebruikt om uit gepleegde strafbare feiten verkregen of te verkrijgen, op geld waardeerbare voordelen te benutten, of strafbare feiten te plegen, zoals verwoord in artikel 3 van die wet. 5.3. In artikel 4:21, vierde lid, van de Awb is bepaald dat titel 4.2 van de Awb (subsidies) van overeenkomstige toepassing is op de bekostiging van onderwijs en onderzoek. Ook de Afdeling beschouwt onderwijsbekostiging als een subsidie. 5.4. De Wet Bibob is daarom van toepassing op de aanvragen van [eiseres] voor uitbreiding van de huisvestingsvoorzieningen ten behoeve van het onderwijs. Het college was het bevoegde bestuursorgaan om een Bibob-onderzoek te starten en het Landelijk Bureau Bibob om advies te vragen. Is het college in redelijkheid het Bibob-onderzoek gestart? 6. 6.1. [eiseres] voert aan dat er geen aanleiding was voor een Bibob-onderzoek. Het college heeft op oneigenlijke motieven besloten een Bibob-onderzoek te starten. [eiseres] wijst op de brief van het college aan de gemeenteraad van [datum] 2019, waarin het college onder meer een moratorium op gemeentelijke subsidies en verzoeken voor nieuwe huisvesting oplegt. Achteraf is volgens [eiseres] gebleken dat alle tegenwerpingen onterecht waren. 6.2. De rechtbank volgt [eiseres] niet in dit standpunt. Het college heeft in 2012 een beleidslijn vastgesteld over de toepassing van de Wet Bibob bij subsidies. Uitgangspunt daarin is dat een subsidieaanvrager of -ontvanger aan een Bibob-toets wordt onderworpen in het geval er concrete signalen bestaan van criminele beïnvloeding. Voorkomen moet worden dat het openbaar bestuur ongewild criminele activiteiten faciliteert met gemeenschapsgeld. 6.3. De rechtbank acht dit beleid redelijk en is van oordeel dat er in dit geval op het moment van beslissen voldoende concrete aanwijzingen op criminele beïnvloeding bestonden in het ambtsbericht van de NCTV van [datum] 2019 en in het gesprek hierna van het college met het bestuur van het [naam] . Het ambtsbericht volgde op zorgelijke signalen van de AIVD en bevat verontrustende signalen over het [naam] . [eiseres] was van het ambtsbericht van de NCTV op de hoogte en is conform het beleid geïnformeerd over de adviesvraag aan het Landelijk Bureau Bibob. De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. Deze uitspraak is gedaan door mr. A.K. Glerum, voorzitter, en mr. M.F. Ferdinandusse en mr. J.A.C.M. Nielen, leden, in aanwezigheid van mr. E.H. Kalse-Spoon, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 30 september 2022. griffier voorzitter Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: Informatie over hoger beroep Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen. BIJLAGE Algemene wet bestuursrecht Artikel 4:21 1. Onder subsidie wordt verstaan: de aanspraak op financiële middelen, door een bestuursorgaan verstrekt met het oog op bepaalde activiteiten van de aanvrager, anders dan als betaling voor aan het bestuursorgaan geleverde goederen of diensten. (…) 4. Deze titel is van overeenkomstige toepassing op de bekostiging van het onderwijs en onderzoek. Wet bevordering integriteitsbeoordelingen door het openbaar bestuur (Wet Bibob) Artikel 3 1. Voorzover bestuursorganen bij of krachtens de wet daartoe de bevoegdheid hebben gekregen, kunnen zij weigeren een aangevraagde beschikking te geven dan wel een gegeven beschikking intrekken, indien ernstig gevaar bestaat dat de beschikking mede zal worden gebruikt om: a. uit gepleegde strafbare feiten verkregen of te verkrijgen, op geld waardeerbare voordelen te benutten, of b. strafbare feiten te plegen. 2. Voorzover het ernstig gevaar als bedoeld in het eerste lid, aanhef en onderdeel a, betreft, wordt de mate van het gevaar vastgesteld op basis van: a. feiten en omstandigheden die erop wijzen of redelijkerwijs doen vermoeden dat de betrokkene in relatie staat tot strafbare feiten als bedoeld in het eerste lid, onderdeel a, b. ingeval van vermoeden de ernst daarvan, c. de aard van de relatie en d. de grootte van de verkregen of te verkrijgen voordelen. 3. Voorzover het ernstig gevaar als bedoeld in het eerste lid, aanhef en onderdeel b, betreft, wordt de mate van het gevaar vastgesteld op basis van: a. feiten en omstandigheden die erop wijzen of redelijkerwijs doen vermoeden dat de betrokkene in relatie staat tot strafbare feiten die zijn gepleegd bij activiteiten die overeenkomen of samenhangen met activiteiten waarvoor de beschikking wordt aangevraagd dan wel is gegeven, b. ingeval van vermoeden de ernst daarvan, c. de aard van de relatie en d. het aantal van de gepleegde strafbare feiten. 4. De betrokkene staat in relatie tot strafbare feiten als bedoeld in het tweede en derde lid, indien: a. hij deze strafbare feiten zelf heeft begaan, b. hij direct of indirect leiding geeft dan wel heeft gegeven aan, zeggenschap heeft dan wel heeft gehad over of vermogen verschaft dan wel heeft verschaft aan een rechtspersoon in de zin van artikel 51 van het Wetboek van Strafrecht die deze strafbare feiten heeft begaan, of c. een ander deze strafbare feiten heeft gepleegd en deze persoon direct of indirect leiding geeft dan wel heeft gegeven aan, zeggenschap heeft dan wel heeft gehad over, vermogen verschaft dan wel heeft verschaft aan betrokkene, of in een zakelijk samenwerkingsverband tot hem staat of heeft gestaan. (…) Artikel 6 1. Een subsidie aan een rechtspersoon of aan een natuurlijke persoon kan worden geweigerd dan wel worden ingetrokken in het geval en onder de voorwaarden, bedoeld in artikel 3. 2. Voordat een beslissing als bedoeld in het eerste lid wordt genomen, kan het bestuursorgaan dat tot die beslissing bevoegd is, het Bureau om een advies vragen. Uitspraak van deze rechtbank van 30 juli 2019 (ECLI:NL:RBAMS:2019:5556) en de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (de Afdeling) van 21 april 2021 (ECLI:NL:RVS:2021:849). Uitspraak van deze rechtbank van 4 november 2020 (ECLI:NL:RBAMS:2020:5358) en de Afdeling van 27 juli 2022 (ECLI:NL:RVS:2022:2163). Wet bevordering integriteitsbeoordelingen door het openbaar bestuur. Algemene wet bestuursrecht. Zie de uitspraak van 14 februari 2007 (ECLI:NL:RVS:2007:AZ8496). Beleidslijn Gemeente Amsterdam voor Subsidies in het kader van de Wet Bibob, vastgesteld op 8 mei 2012. Nationaal Coördinator Terrorisme en Veiligheid 7. Het beroep is ongegrond. Voor vergoeding van het griffierecht of een proceskostenveroordeling is geen aanleiding.