ECLI:NL:RBAMS:2022:1783

RECHTBANK AMSTERDAM Bestuursrecht zaaknummer: AMS 22/1284 uitspraak van de voorzieningenrechter in de zaak tussen [naam 1] , te Amerongen, verzoekster (gemachtigde: mr. H.A. Samuels Brusse-van der Linden), en het college van burgemeester en wethouders van de gemeente [plaats], verweerder (gemachtigde: mr. D.C. van der Vecht). Als derde-partij heeft aan de behandeling van de zaak deelgenomen: [vergunninghouder] , te Amsterdam (gemachtigde: mr. M. Brinkman).

In het besluit van 25 februari 2022 (het bestreden besluit) heeft verweerder het verzoek om handhaving van verzoekster afgewezen. Verzoekster heeft hiertegen bezwaar gemaakt. Zij heeft de voorzieningenrechter verzocht te bepalen dat de bouwwerkzaamheden aan de [adres 3] te [plaats] worden stilgelegd. De voorzieningenrechter heeft de zaak behandeld op de zitting van 21 maart 2022. Namens verzoekster zijn haar gemachtigde en [naam 2] verschenen. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde. Van de zijde van verweerder is tevens verschenen T. van Houten, bouwinspecteur, en mr. J. Bakker. Vergunninghouder heeft zich laten vertegenwoordigen door haar gemachtigde en G.W. Snip.

1. Verzoekster heeft een bedrijfspand op een perceel aan de Treubweg 11A te [plaats]. Op het naastgelegen perceel [adres 3] te [plaats] vindt een ingrijpende verbouwing plaats. Het gehele perceel wordt geschikt gemaakt voor de exploitatie van een datacentrum. De toezichthouders bouw- en woningtoezicht van de gemeente [plaats] hebben controles uitgevoerd op het perceel [adres 3] . 2. Volgens verweerder hebben de toezichthouders geconstateerd dat er bouwwerkzaamheden plaatsvinden overeenkomstig de omgevingsvergunning van 23 december 2021. De achterliggende bedrijfshal is gesloopt tot op de fundering overeenkomstig een door het bevoegd gezag goedgekeurde sloopmelding. Er is dus geen sprake van een overtreding bestaande uit het bouwen zonder daartoe strekkende omgevingsvergunning. Daarom heeft verweerder het verzoek om handhaving afgewezen. 3. Verzoekster wil dat de bouwwerkzaamheden worden stopgezet. Volgens verzoekster is geen sprake meer van een verbouwing van een bestaand bedrijfspand. Het pand is immers gesloopt. De op 5 maart 2020 verleende vergunning voor gebruik van het bestaande bedrijfspand als datacentrum in afwijking van het bestemmingplan is daarom uitgewerkt. Verzoekster verwijst daarbij naar rechtspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (de Afdeling). Het beoogde gebruik als kantoor voor een datacentrum, waarop de vergunning van 23 december 2021 ziet, is in strijd is met het bestemmingsplan en voor dit strijdige gebruik ontbreekt een vergunning. Vergunninghouder zal daarom nieuwe vergunningen moeten aanvragen voor de nieuwbouw van een datacentrum en daartoe zal een uitgebreide voorbereidingsprocedure toegepast moeten worden. Oordeel van de voorzieningenrechter

5. De voorzieningenrechter stelt voorop dat de omgevingsvergunning van 5 maart 2020 (strijdig gebruik) inmiddels onherroepelijk is geworden. Tegen de omgevingsvergunning van 23 december 2021 is, zoals verzoekster zelf aangeeft, te laat bezwaar gemaakt. Verweerder moet nog op het bezwaar beslissen. Niet is in geschil is verder dat er wordt gebouwd in overeenstemming met de verleende omgevingsvergunning. Het toewijzen van het verzoek zou neerkomen op schorsing van het besluit van 23 december 2021. Daarvoor ziet de voorzieningenrechter geen aanleiding. Uit de op de zitting overgelegde tekeningen en foto’s blijkt dat de fundering van het bestaande bedrijfspand, de vloer, het betonnen geraamte en de stalen liggers nog intact zijn en dat de oppervlakte van het bedrijfspand niet groter wordt door de verbouwing. In de uitspraken van de Afdeling waarnaar verzoekster heeft verwezen, is sprake van een geheel andere feitelijke situatie dan de hier voorliggende. De voorzieningenrechter volgt verzoekster daarom niet in haar betoog dat deze uitspraken van toepassing zijn op de situatie van verzoekster. 6. De voorzieningenrechter heeft verzoekster op de zitting gevraagd waarom het in haar belang is dat de bouwwerkzaamheden nu worden gestopt. Namens verzoekster heeft de gemachtigde verklaard dat zij is geschrokken van de sloop van het oude bedrijfspand van vergunninghouder. Verder is zij bezorgd dat de vergunninghouder zich niet zal beperken tot de vergunde bouwwerkzaamheden maar alvast zal starten met nog niet vergunde werkzaamheden in de tweede fase. Ook zijn er zorgen over de (vergunde) bouw van een trafohuisje op het terrein van de vergunninghouder gelet op brandoverslag. 7. Op de zitting zijn aan de hand van de bouwtekeningen de bouwwerkzaamheden toegelicht door de bouwinspecteur van de gemeente en de gemachtigde van vergunninghouder. Hieruit blijkt onder meer dat het trafohuisje zich op grote afstand van het bedrijfspand van verzoekster bevindt en dat de kans dat bij brand in het trafohuisje het vuur overslaat naar het pand van verzoekster te verwaarlozen is. Vergunninghouder heeft op de zitting toegezegd dat zij met verzoekster zal overleggen over de tweede fase van de verbouwing om onrust en onzekerheid te voorkomen over de aankomende werkzaamheden. De voorzieningenrechter merkt op dat het niet verboden is om de ontwikkeling van het perceel [adres 3] over twee aanvragen te verdelen. Voorts heeft verweerder aangegeven dat van de zijde van de gemeente er op zal worden toegezien dat de vergunningsvoorwaarden worden nageleefd. Gelet hierop geven de geuite zorgen geen aanleiding om tot een ander oordeel te komen.

8. Gelet op het voorgaande zal het bestreden besluit in bezwaar hoogstwaarschijnlijk standhouden. De voorzieningenrechter ziet daarom geen aanleiding om een voorlopige voorziening te treffen. 9. De voorzieningenrechter ziet geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling.

De voorzieningenrechter wijst het verzoek om een voorlopige voorziening af. Deze uitspraak is gedaan door mr. L.H. Waller, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. W. Niekel, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 29 maart 2022. griffier voorzieningenrechter Afschrift verzonden aan partijen op: Rechtsmiddel Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open. Zie uitspraken van 5 februari 2020, ECLI:NL:RVS:2020:338 en 23 februari 2022, met ECLI:NL:RVS:2022:571.