ECLI:NL:RBAMS:2020:1961

RECHTBANK AMSTERDAM VERKORT VONNIS Parketnummer: 13/659038-19 Datum uitspraak: 25 maart 2020 Verkort vonnis van de rechtbank Amsterdam, meervoudige strafkamer, in de strafzaak tegen [verdachte] , geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1998, ingeschreven in de Basisregistratie Personen op het adres [adres 1] . 1Het onderzoek ter terechtzitting Dit verkort vonnis is op tegenspraak gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van 11 maart 2020. De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie mr. A. Kersten en van wat verdachte en haar raadsvrouw mr. J.T. Brassé naar voren hebben gebracht. De zaak tegen medeverdachte [medeverdachte] (13/659037-19) is door de rechtbank gelijktijdig, maar niet gevoegd behandeld. 2Tenlastelegging Verdachte wordt – kort gezegd – verweten dat zij zich samen met een ander of anderen, dan wel alleen, (op tijdstippen) in de periode van 1 januari 2018 tot en met 29 maart 2018 schuldig heeft gemaakt aan meerdere - met elkaar samenhangende - feiten, te weten: 1. oplichting van International Card Services (ICS) en klanten van deze rechtspersoon (artikel 326 Sr); 2. diefstal door middel van een valse sleutel, door zich met een pinpas van [persoon 1] wederrechtelijk geldbedragen toe te eigenen (artikel 311 Sr); 3. het online wijzigen van gegevens van twee cardhouders van ICS, te weten [persoon 2] en [persoon 3] (artikel 350a Sr); 4. het voorhanden hebben van een technisch hulpmiddel, namelijk van softwareprogramma’s die worden gebruikt om computervredebreuk mee te plegen (artikel 138d Sr); 5. computervredebreuk door het binnendringen van een geautomatiseerd werk, namelijk webportals van klanten van ICS (artikel 138ab Sr). De volledige tekst van de tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht en geldt als hier ingevoegd. 3Voorvragen De dagvaarding is geldig, deze rechtbank is bevoegd tot kennisneming van de ten laste gelegde feiten en de officier van justitie is ontvankelijk. Er zijn geen redenen voor schorsing van de vervolging. 4Waardering van het bewijs 4.1. Standpunt van het Openbaar Ministerie Het Openbaar Ministerie acht bewezen dat verdachte zich als medepleger aan de 5 ten laste gelegde feiten schuldig heeft gemaakt, zoals nader uiteengezet in het op schrift gestelde requisitoir. Verdachte bevond zich, samen met medeverdachte [medeverdachte] (hierna: [medeverdachte] ), in haar woning op het adres [adres 2] , toen daar een frauduleuze bestelling werd afgeleverd van de Mediamarkt, betaald met de creditcard van [persoon 2] . Bij binnentreden van de politie bevonden beiden zich in de slaapkamer van verdachte alwaar ook het pakket stond, dat deels was uitgepakt. In de woonkamer stonden twee in werking zijnde laptops. Een onafhankelijke getuige heeft - onder meer - verklaard dat [medeverdachte] achter de laptops zat. [medeverdachte] was geregeld bij verdachte. Alle incidenten die betrekking hebben op cardhouders van ICS, zoals vermeld in de aangiften en die terugkomen in de onder 1 t/m 3 ten laste gelegde feiten, zijn direct naar beide laptops te herleiden en naar het adres [adres 2] . Op de laptops stonden e-mailaccounts open met diverse bestellingen op naam en rekening van creditcardhouders. Verdachte heeft zich samen met anderen schuldig gemaakt aan oplichting van ICS, onder meer door binnen te dringen in de Webportals van cardhouders. Tevens kan worden bewezen wat onder 4 en 5 ten laste is gelegd. Verdachte heeft met het oogmerk om computervredebreuk te plegen, specifieke computerprogrammatuur voorhanden gehad. Op beide laptops stonden diverse softwareprogramma’s, waaronder Sendblaster, waarmee bulk- email berichten kunnen worden verstuurd. Hierin trof men lijsten aan met duizenden e-mail adressen, verzonden phishing e-mail berichten naar onder meer banken en meerdere (templates) voor phishing berichten. Ook de op de laptops aanwezige programma’s Havij en Filezilla hebben bijgedragen aan de gepleegde computervredebreuk, te weten het binnendringen van Webportals. Ook zijn gegevens van cardhouders gewijzigd door frauduleus in te loggen op hun Webportals. Op de Acer laptop bevond zich persoonlijke informatie van zowel verdachte als [medeverdachte] en ontbrak het aan dagelijkse normale programma’s. [medeverdachte] is aanwezig geweest bij een pintransactie in de Bijenkorf met een pinpas van [persoon 1] , een cardhouder die slachtoffer is geworden van phishing en van wie op de Acer laptop sporen zijn gevonden, onder meer van andere bestellingen. Daarbij komt dat verdachte en [medeverdachte] in een WhatsApp gesprek over pinnen met de card van een ander spreken. Verdachte heeft alle betrokkenheid bij de feiten ontkend. De op de zitting door verdachte afgelegde verklaring dat de Acer laptop eind 2017 aan [persoon 4] is verkocht en dat [persoon 4] op 29 maart 2018 in de woning van die laptop gebruikt heeft gemaakt, is volstrekt ongeloofwaardig en afgestemd op het dossier. Verdachte heeft geen geloofwaardige te toetsen verklaring afgelegd voor de tegen haar sprekende feiten en omstandigheden. Ten aanzien van het medeplegen gaat het Openbaar Ministerie uit van een groter netwerk. Alhoewel niet exact duidelijk is wie welke handelingen op de laptops heeft verricht, kan worden gesproken van een nauwe en bewuste samenwerking en van een bepaalde rolverdeling. Verdachte nam het pakketje aan wat [medeverdachte] had besteld met behulp van de laptop. Dezelfde laptop werd ook door verdachte gebruikt. 4.2. Standpunt van de verdediging De raadsvrouw heeft in haar pleitnota, kort gezegd naar voren gebracht dat verdachte van alle feiten moet worden vrijgesproken. De link tussen verdachte en de beschuldigingen wordt door de officier van justitie te ver opgerekt. De feiten zijn allemaal direct gelinkt aan het adres van verdachte, [adres 2] . Aan het feit dat verdachte het pakket van Mediamarkt heeft aangenomen op 29 maart 2018, moet niet teveel waarde worden toegekend. Ditzelfde geldt voor de verklaring van getuige [getuige] en gebruikte IP-adressen en telefoonnummers. Verdachte woonde op kamers en wist niet wat er in de woonkamer gebeurde. Op basis van het dossier kan niet worden vastgesteld dat verdachte in de ten laste gelegde periode gebruik heeft gemaakt van de laptops. Al met al zijn er onvoldoende omstandigheden om vast te kunnen stellen dat zij enige rol heeft gehad bij oplichtings- danwel phishing handelingen of dat zij daar überhaupt van op de hoogte was. Dit geldt ook voor het pinnen met de pas van [persoon 1] door [medeverdachte] . Zoals verdachte ter zitting heeft verklaard, is de Acer laptop eind 2017 aan [persoon 4] verkocht. [persoon 4] kwam vaker over de vloer op [adres 2] , zo ook op 29 maart 2018. Verdachte heeft dit niet eerder verklaard omdat zij zeer geschrokken was van de beschuldigingen. 4.3. Oordeel van de rechtbank De rechtbank grondt haar beslissing dat verdachte het onder 1, 3 en 4 bewezen geachte heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat. Indien tegen dit verkort vonnis hoger beroep wordt ingesteld, worden de door de rechtbank gebruikte bewijsmiddelen die redengevend zijn voor de bewezenverklaring opgenomen in een aanvulling op het verkort vonnis.

Het opsporingsonderzoek 13SINOPESA is gestart op 27 maart 2018 naar aanleiding van een melding van de onderzoeksafdeling fraudedetectie van International Card Services B.V. dat er mogelijk een frauduleuze transactie en pogingen daartoe had(den) plaatsgevonden ten laste van een creditcard van cardhouder [persoon 2] . Hierop heeft ICS de Mediamarkt benaderd vanwege een op 27 maart 2018 geplaatste bestelling van een MacBook Pro, met als afleveradres [adres 2] . [persoon 2] heeft gereageerd op een phishing e-mail. Zij heeft geen bestelling gedaan en geen wijzigingen doorgevoerd op haar Webportal, daags voor de bestelling. ICS doet hierop een eerste maal aangifte van fraude. Na contact met het Openbaar Ministerie wordt besloten om het pakket gecontroleerd te laten afleveren op het adres [adres 2] . Daartoe wordt de woning op 29 maart 2018, de dag dat het pakket zal worden afgeleverd, geobserveerd. Geobserveerd wordt dat verdachte op actieve wijze het pakket op straat overneemt van de postbezorger en meeneemt in haar woning [adres 2] . De politie treedt een half uur later binnen en treft verdachte en [medeverdachte] aan in haar slaapkamer samen met een geopende doos van de Mediamarkt. De doos met daarin een Mac Book Pro is uit eerdergenoemde doos gehaald en op de pakbon staan de door Mediamarkt opgegeven bestelgegevens. Verdachte - destijds de vriendin van [medeverdachte] - erkent dat zij het pakket heeft geopend. Ook [medeverdachte] erkent dat hij het (deels geopende) pakket heeft gezien. In de woonkamer van de woning (alwaar verdachte woont met drie anderen) staan twee in werking zijnde laptops; een Acer en een Sony. Op deze laptops staan e-mail accounts open met berichten die wijzen op bestellingen bij (web)winkels op naam van diverse personen. Verdachte en [medeverdachte] worden hierop aangehouden. Gedurende de aanwezigheid van de politie in de woning wordt aangebeld door twee mannen, naar later blijkt [persoon 7] en [persoon 8] . [persoon 8] verklaart dat [persoon 7] ‘even snel iets kwam ophalen’ op het adres [adres 2] . [medeverdachte] verbleef geregeld op [adres 2] . Huisgenote [getuige] heeft verklaard dat zij de laptops op 29 maart 2018 heeft gezien, dat zij [medeverdachte] de dag voor de aanhouding achter ‘de laptop’ heeft zien zitten en dat niemand pakketjes die aan haar gericht zijn, opent. Er is nader onderzoek verricht naar de op de laptops aanwezige gegevens, programma’s en de openstaande e-mail accounts. Hieruit komt naar voren dat meerdere - geslaagde - bestellingen zijn gedaan en in vele gevallen betreft het opgegeven afleveradres [adres 2] . Uit gegevens op de Acer laptop wordt duidelijk dat op 26 maart 2018 op de Webportal het telefoonnummer van [persoon 2] is veranderd. De in de drie aangiften van ICS opgesomde incidenten zijn te koppelen aan gegevens op de laptops met betrekking tot frauduleuze bestellingen. Niet kan worden vastgesteld vanaf welke locatie de bestellingen zijn gedaan omdat de wisselende IP-adressen daartoe geen duidelijkheid verschaffen. Op de Acer laptop staat persoonlijke informatie van zowel verdachte als [medeverdachte] . Beide laptops kenmerken zich door de afwezigheid van dagelijkse, normale bestanden.

Op grond van bovenstaande vaststellingen en onderzoeksresultaten gaat de rechtbank er vanuit dat verdachte, medeverdachte [medeverdachte] en anderen het oogmerk hebben gehad om ICS op te lichten. Aanvullend overweegt de rechtbank ten aanzien van de betrokkenheid van verdachte en [medeverdachte] bij de bewezen verklaarde oplichtingsmiddelen als volgt. Verdachte heeft op actieve wijze het pakket van Mediamarkt in ontvangst genomen door de postbezorger op straat tegemoet te lopen. Hieruit maakt de rechtbank op dat zij het pakket wilde afvangen en dat de leverdatum haar bekend was. De geopende doos wordt in haar slaapkamer aangetroffen, waar zij zich op dat moment met [medeverdachte] bevindt. Zoals eerder vermeld worden op de tafel in de woonkamer de twee laptops aangetroffen. Beide verdachten hadden beschikkingsmacht over de laptops. Persoonlijke berichten op de Acer laptop van zowel verdachte als [medeverdachte] tonen aan dat beiden van deze laptop gebruik hebben gemaakt. Verdachten spreken dit niet tegen. De rechtbank acht de verklaring van verdachte ter zitting met betrekking tot de verkoop van de Acer laptop aan ene [persoon 4] en het gebruik van de laptop door [persoon 4] op de dag van de aanhouding, niet reëel en ongeloofwaardig. Deze lezing is door verdachte pas op zitting naar voren gebracht en niet te controleren. Bovendien is de verklaring ten aanzien van de datum van verkoop inconsistent. Persoonlijke informatie van verdachte op de Acer laptop dateert van maart 2018. Dit strookt niet met de bewering van verdachte dat de laptop eind 2017 aan [persoon 4] is verkocht. Er is geen enkel bewijsmiddel dat de verklaring van verdachte ondersteunt, zodat deze terzijde wordt geschoven. Ook indien de door verdachte ter zitting genoemde [persoon 4] wel betrokken was, dan maakt dat het oordeel over de rol van verdachte als medepleger van de ten laste gelegde feiten onder 1, 3 en 4 niet anders. Opvallend is verder dat op de laptops geen dagelijkse gewone programma’s stonden. Dit maakt dat de rechtbank het aannemelijk acht, mede gezien de aanwezige e-mails en (resultaten van) phishing programma’s, dat deze laptops enkel in gebruik waren voor het plegen van internetfraude. Het staat voor de rechtbank vast dat persoonlijke gegevens van ICS cardhouder [persoon 2] middels phishing zijn verkregen. Vervolgens is meermalen ingelogd op de Webportal van [persoon 2] en is haar telefoonnummer gewijzigd. Daarna is op rekening van [persoon 2] een bestelling geplaatst bij de Mediamarkt, met als afleveradres [adres 2] en onder vermelding van het gewijzigde telefoonnummer. Ook bij andere bestellingen is afleveradres [adres 2] opgegeven, al kan directe betrokkenheid van verdachte bij die bestellingen niet worden bewezen. Op grond van bovengenoemde feiten en omstandigheden, in onderlinge samenhang bezien, stelt de rechtbank vast dat de gedragingen van verdachte en [medeverdachte] naar de uiterlijke verschijningsvorm waren gericht op het medeplegen van oplichting/fraude. Zij hebben een valse hoedanigheid aangenomen, namelijk die van rechtmatige creditcardhouders en hebben zo ICS bewogen tot de afgifte van een geldbedrag. Het veranderen van de cardgegevens van [persoon 2] heeft bijgedragen aan de gepleegde oplichting, zodat de rechtbank het medeplegen van feit 3 eveneens bewezen acht. De rechtbank acht feit 4, het voorhanden hebben van software hoofdzakelijk geschikt tot het plegen van misdrijven, eveneens bewezen nu verdachte en medeverdachte [medeverdachte] (en mogelijk nog anderen) beschikkingsmacht hadden over de meergenoemde laptops in de woning. Voortgezette handeling Het opzettelijk en wederrechtelijk veranderen van computergegevens op de Webportal van cardhouder [persoon 2] , ten laste gelegd onder feit 3 is volgens de rechtbank een gedraging die evengoed aangemerkt kan worden als een oplichtingsmiddel, omdat deze diende om de onder 1 bewezen geachte oplichting voor te bereiden/ mogelijk te maken. De rechtbank is dan ook van oordeel dat feit 1 als voortgezette handeling van feit 3 moet worden aangemerkt, in de zin van artikel 56 van het Wetboek van Strafrecht. Er is sprake van elkaar in tijd opvolgende gedragingen die, ook ten aanzien van het wilsbesluit (het oplichten van ICS middels frauduleuze bestellingen), zo nauw met elkaar samenhangen dat verdachte daarvan (in wezen) één verwijt kan wordt gemaakt (zie onder meer: ECLI:NL:HR:2017:1113). 4.3.4. Nadere bewijsoverweging ten aanzien van het medeplegen Zoals eerder overwogen acht de rechtbank naar de uiterlijke verschijningsvorm bewezen dat de laptops zijn gebruikt bij de internetfraude en dat de gedragingen zowel aan verdachte, [medeverdachte] maar ook aan anderen kunnen worden toegerekend. Er is sprake geweest van een bepaalde rolverdeling. Het adres van verdachte werd gebruikt als bezorgadres en zij nam pakketjes in ontvangst. Zij heeft het pakket van de Mediamarkt in aanwezigheid van verdachte geopend. Verdachte en [medeverdachte] waren dikwijls samen aanwezig op [adres 2] . Er stonden twee in werking zijnde laptops op tafel, waar beiden beschikkingsmacht over hadden en waarop persoonlijke informatie van verdachte en [medeverdachte] werd aangetroffen. Naar het oordeel van de rechtbank kan op grond hiervan worden gesproken van een nauwe en bewuste samenwerking. Het is dan ook voor de rechtbank van ondergeschikt belang dat niet exact kan worden vastgesteld wie, [verdachte] , [medeverdachte] of anderen op welke momenten de laptop(s) in gebruik had(den). De rechtbank merkt nog op dat het dossier aanwijzingen bevat dat sprake is geweest van een groter netwerk. Het kan niet anders dan dat beide verdachten wisten dat zij daarvan onderdeel uitmaakten. Dit leidt de rechtbank onder meer af uit de omstandigheid dat twee personen vlak na aflevering van het pakket van de Mediamarkt langskwamen bij [adres 2] om iets op te halen. Verder valt op dat andere afleveradressen worden gebruikt. Alles bij elkaar genomen is ook in een groter verband sprake van medeplegen.

8.1. De eis van de officier van justitie De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte voor de door haar onder 1 t/m 5 bewezen geachte feiten zal worden veroordeeld tot een taakstraf van 180 uren, met bevel, voor het geval dat verdachte de taakstraf niet naar behoren verricht, dat vervangende hechtenis zal worden toegepast van 90 dagen. Ter onderbouwing heeft de officier van justitie aangevoerd dat verdachten op meerdere momenten ICS hebben opgelicht voor forse geldbedragen. Dat de directe slachtoffers door ICS schadeloos zijn gesteld, maakt de feiten niet minder ernstig, omdat het door de samenleving gestelde vertrouwen in het betalingsverkeer door dergelijke feiten ernstig wordt geschonden. De officier van justitie houdt er rekening mee dat de feiten twee jaar oud zijn, maar ziet, gezien de ernst van de feiten geen aanleiding tot het opleggen van een voorwaardelijke straf. Verdachte heeft geen openheid van zaken willen geven. De officier van justitie verzoekt de rechtbank de vordering van de benadeelde partij volledig en hoofdelijk toe te wijzen, met toepassing van de schadevergoedingsmaatregel. 8.2. Standpunt van de verdediging Indien de rechtbank komt tot een bewezenverklaring, verzoekt de raadsvrouw om de gevorderde taakstraf te matigen. Verdachte volgt een opleiding tot verpleegkundige en vreest voor haar VOG. Ook werkt zij 16 uren in de week. Zij heeft bovendien al nadelige gevolgen ondervonden van de impact van de aanhouding in de zin dat zij haar studie heeft onderbroken. De raadsvrouw verzoekt de rechtbank om de vordering van ICS niet-ontvankelijk te verklaren gelet op het door haar gevoerde verweer. 8.3.

De hierna te noemen strafoplegging is in overeenstemming met de ernst van het bewezen geachte, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte, zoals daarvan ter terechtzitting is gebleken. Verdachte heeft zich samen met anderen schuldig gemaakt aan oplichting door middel van computercriminaliteit. Daartoe is computervredebreuk gepleegd door in te loggen op Webportals en zijn van een creditcardhouder gegevens gewijzigd. Voor het verkrijgen van persoonlijke gegevens hebben zij phishing-software voorhanden gehad. Zeker eenmaal is op rekening van een ander een dure bestelling gedaan bij een webwinkel. Door zo te handelen heeft verdachte het vertrouwen dat klanten in het handels- en betalingsverkeer moeten kunnen stellen geschaad en ICS financieel benadeeld, enkel uit eigen gewin. Daarnaast rekent de rechtbank verdachte aan dat zij geen openheid van zaken heeft gegeven. Ten voordele van verdachte houdt de rechtbank rekening met het feit dat verdachte, blijkens het Uittreksel Justitiële Documentatie (het strafblad) van 5 februari 2020 niet eerder met politie en justitie in aanraking is gekomen. De rechtbank heeft verder acht geslagen op de oriëntatiepunten van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht (hierna: LOVS), waarbij bij fraude tot een bedrag van 10.000 euro 1 week tot 2 maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf of een taakstraf het uitgangspunt is. Zoals eerder overwogen staan de misdrijven onder 1 en 3 in zodanig verband dat zij moeten worden beschouwd als één voortgezette handeling. De rechtbank gaat ten aanzien van deze feiten uit van één strafbepaling, namelijk oplichting. De rechtbank houdt bovendien rekening met het feit dat de onderhavige feiten twee jaar oud zijn. Gelet hierop en nu de rechtbank minder bewezen acht dan de officier van justitie - en komt tot een lager schadebedrag - wijkt de rechtbank bij de straftoemeting in het voordeel van verdachte af van de eis. De rechtbank ziet geen aanleiding voor een voorwaardelijke strafdeel. Verdachte heeft geen medewerking willen verlenen aan een reclasseringsrapportage en daarbij rechtvaardigt de ernst van de feiten een onvoorwaardelijke taakstraf. De rechtbank komt, alles overziende, tot de oplegging van een taakstraf voor de duur van veertig uren, subsidiair twintig dagen hechtenis, met aftrek van voorarrest. Ten aanzien van de benadeelde partij International Card Services B.V. De benadeelde partij de rechtspersoon International Card Services BV (ICS) vordert € 4.063,25, bestaande uit materiële schade en te vermeerderen met de wettelijke rente. De rechtbank overweegt als volgt. Zij zal de vordering toewijzen voor zover het door ICS gecompenseerde schade betreft aan cardhouder [persoon 2] en deze schade goed is onderbouwd. Terzake van die schade heeft ICS [persoon 2] schadeloos gesteld, zodat sprake is van rechtstreekse schade ten aanzien van het onder 1 bewezen verklaarde. Gezien de partiële vrijspraak ten aanzien van de andere frauduleuze bestellingen, wordt de vordering voor het overige afgewezen. Ten aanzien van de schadevergoedingsmaatregel. De rechtbank zal de hierna te noemen schadevergoedingsmaatregel opleggen, aangezien verdachte jegens het slachtoffer International Card Services BV (ICS), naar burgerlijk recht aansprakelijk is voor de schade die door het 1 bewezen geachte feit is toegebracht tot een bedrag van € 2.969,- (tweeduizend negenhonderd negenenzestig euro). 9Toepasselijke wettelijke voorschriften De op te leggen straf is gegrond op de artikelen 22c, 22d, 36f, 47, 57, 138d, 326, 350a van het Wetboek van Strafrecht. De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing.

Verklaart het onder 2 en 5 ten laste gelegde niet bewezen en spreekt verdachte daarvan vrij. Verklaart bewezen dat verdachte het onder 1, 3 en 4 ten laste gelegde heeft begaan zoals hiervoor in rubriek 5 is vermeld. Verklaart niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor is bewezen verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij. Het bewezen verklaarde levert op: Ten aanzien van de feiten 1 en 3: de voortgezette handeling van medeplegen van opzettelijk en wederrechtelijk gegevens die door middel van een geautomatiseerd werk of door middel van telecommunicatie zijn opgeslagen, worden verwerkt of overgedragen, veranderen. en medeplegen van oplichting. Ten aanzien van feit 4: medeplegen van met het oogmerk dat daarmee een misdrijf als bedoeld in artikel 138ab, eerste lid, 138b of 139c van het Wetboek van Strafrecht wordt gepleegd, een technisch hulpmiddel dat hoofdzakelijk geschikt gemaakt of ontworpen is tot het plegen van een zodanig misdrijf, voorhanden hebben. Verklaart het bewezene strafbaar. Verklaart verdachte, [verdachte] daarvoor strafbaar. Veroordeelt verdachte tot een taakstraf van 40 (veertig) uren, bestaande uit het verrichten van onbetaalde arbeid, met bevel, voor het geval dat de verdachte de taakstraf niet naar behoren heeft verricht, dat vervangende hechtenis zal worden toegepast van 20 (twintig) dagen. Beveelt dat de tijd die door verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering is doorgebracht, bij de uitvoering van deze straf geheel in mindering zal worden gebracht naar de maatstaf van 2 (twee) uren per dag. Wijst de vordering van de benadeelde partij International Card Services BV (ICS) toe tot een bedrag van € 2.969,- (tweeduizend negenhonderd negenenzestig euro) als vergoeding van materiële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente daarover vanaf het moment van het ontstaan van de schade (26 maart 2018) tot aan de dag van de algehele voldoening. Veroordeelt verdachte tot betaling van het toegewezen bedrag aan ICS voornoemd, behalve voor zover deze vordering al door of namens een ander is betaald. Veroordeelt verdachte voorts in de kosten door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken, tot op heden begroot op nihil. Wijst de vordering voor het overige af. Legt verdachte de verplichting op ten behoeve van International Card Services BV (ICS) € 2.969,- (tweeduizend negenhonderd negenenzestig euro) aan de Staat te betalen, te vermeerderen met de wettelijke rente daarover vanaf het moment van het ontstaan van de schade (26 maart 2018) tot aan de dag van de algehele voldoening. Bij gebreke van betaling en verhaal kan gijzeling worden toegepast voor de duur van 39 dagen. De toepassing van die gijzeling heft de betalingsverplichting niet op. Bepaalt dat, indien en voor zover verdachte aan een van de genoemde betalingsverplichtingen heeft voldaan, daarmee de andere is vervallen. Dit vonnis is gewezen door mr. J.G. Vegter, voorzitter, mrs. E.M.M. Gabel en D.C. van Reekum, rechters, in tegenwoordigheid van mr. D.M.E. Leyten, griffier, en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 25 maart 2020. De jongste rechter is buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.