Rechtspraak Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius e 2025-12-16

ECLI:NL:OGHACMB:2025:311

Civiel recht Hoger beroep 34,145 tokens

zijn wettelijk verplicht om op hun waren identificatienummers aan te brengen, althans om de productiepartij te vermelden in de vorm van een nummercode (zie 3.15-3.16 hiervoor). Dat was ten tijde van de zaak Diageo/[naam] ook al zo. Naar het zich laat aanzien, was het ook al zo ten tijde van de zaak Diageo/Esperamos. Die wettelijke verplichting legt gewicht in de schaal, maar is niet zonder meer doorslaggevend. De afweging 3.80 Het belang van vrije parallelhandel weegt nog altijd zwaar. Codering is verplicht. Met het tegengaan van decodering worden (mede) legitieme belangen beoogd, zoals het vergemakkelijken van recall en het herkennen en opsporen van counterfeit. Decodering dient echter ook het zwaarwegende belang van vrije parallelhandel. De aangebrachte wijzigingen bij het decoderen zijn gering en doen slechts in beperkte mate afbreuk aan de goede faam van de merken van Hennessy c.s. Niet is gebleken dat de diverse gebruikelijke wijzen van decodering een onverantwoord risico voor de volksgezondheid en veiligheid van personen opleveren. De herkomstfunctie van de merken is slechts in beperkte mate in het geding. De afweging leidt tot de slotsom dat Hennessy c.s. geen gegronde reden hebben voor verzet als bedoeld in art. 23 lid 8 Mlv. De grondrechten 3.81 Bij de belangenafweging die het Hof hierboven gemaakt heeft, heeft een belang dat verband houdt met de veiligheid (gezondheid) van personen het afgelegd tegen een belang dat verband houdt met de economie (de welvaart). Dat is op zichzelf niet in strijd met art. 2 EVRM of art. 8 EVRM of met enige andere bepaling uit het EVRM. Het voorgaande brengt mee dat het Hof Hennessy c.s. niet volgt in hun stelling dat het toestaan van decodering een reëel en direct gevaar oplevert dat bepaalde personen rechtstreeks bedreigt. Andere landen 3.82 Hennessy c.s. hebben een beroep gedaan op rechtsregels en maatregelen in China, Turkije en de Verenigde Staten van Amerika. Die zijn voor deze beoordeling niet van belang. Onrechtmatige daad 3.83 Hennessy c.s. hebben (met een beroep op rechtspraak van de Hoge Raad uit 1961 en 1995) aangevoerd dat de verwijdering van identificatiecodes onrechtmatig is op grond van art. 6:162 BW. Zij hebben echter niet gesteld dat [geïntimeerde 1] en Zhung Kong in deze zaak zich zelf schuldig hebben gemaakt aan de verwijdering van identificatiecodes. Zij hebben ook onvoldoende gesteld om aan te nemen dat de wijze waarop [geïntimeerde 1] en Zhung Kong ervan profiteren dat anderen de identificatiecodes hebben verwijderd, onrechtmatig jegens Hennessy c.s. is. Hierbij is van belang dat blijkens voorgaande oordelen Hennessy c.s. zich niet op grond van hun merkrechten kunnen verzetten tegen de verkoop van de bij [geïntimeerde 1] en Zhung Kong aangetroffen flessen, juist omdat de wetgever belang hecht aan de mogelijkheid van parallelimport ten behoeve van dergelijke verkoop. 3.84 Indien [geïntimeerde 1] en Zhung Kong door gedecodeerde producten te koop aan te bieden en te verkopen, verbodsbepalingen uit het Besluit Etikettering overtreden, brengt dat nog niet mee dat die handelwijze ook onrechtmatig is jegens Hennessy c.s., dus dat voldaan is aan het relativiteitsvereiste. Weliswaar strekken die verbodsbepalingen onder meer tot bescherming van de volksgezondheid en de veiligheid van personen, maar daarmee strekken zij tot bescherming van belangen van het publiek en niet tot bescherming van belangen van merkhouders. Uit de omstandigheid dat in de Nota van toelichting de fabrikant en de producent genoemd worden, kan het tegendeel niet worden afgeleid. Ook kan het tegendeel niet worden afgeleid uit de omstandigheid dat de functies van merkrechten meebrengen dat merkhouders legitieme belangen (kunnen) hebben die verband houden met de volksgezondheid en de veiligheid van personen. Niet van belang is in hoeverre de Caribische regelgeving over etikettering concordant is met de Europees-Nederlandse regelgeving daarover en evenmin in hoeverre die Europees-Nederlandse regelgeving een Europeesrechtelijke oorsprong heeft. Overig 3.85 Bij vonnis van 2 december 2022, zaaknummer SXM202201216, heeft het Gerecht in eerste aanleg van Sint Maarten in kort geding overwogen voorshands van oordeel te zijn dat eiseres in die zaak door beschadigde en gedecodeerde flessen Veuve Clicquot te verkopen onrechtmatig heeft gehandeld jegens MHCS, dat zij hierdoor gewijzigde en verslechterde waar heeft verkocht en dat hiermee de kwaliteitsgarantiefunctie van het merk is aangetast. Deze uitspraak levert echter geen jurisprudentie op die het Hof bindt, reeds niet omdat het een vonnis in kort geding is. 3.86 Het Hof ziet niet in dat het met voorgaande oordelen de grenzen van de rechtsstrijd heeft miskend of regels van bewijslastverdeling heeft geschonden. Het Hof ziet ook niet in dat het Gerecht dat heeft gedaan, maar dat kan in het midden blijven. 3.87 Het hoger beroep slaagt niet. Het vonnis waarvan beroep dient te worden bevestigd. Hennessy c.s. zullen als de in het ongelijk gestelde partijen worden veroordeeld in de kosten van het hoger beroep. Er is geen reden om af te wijken van het liquidatietarief. Niet kan worden gezegd dat Hennessy c.s. hun vorderingen baseren op feiten en omstandigheden waarvan zij de onjuistheid kenden dan wel behoorden te kennen of op stellingen waarvan zij op voorhand moesten begrijpen dat deze geen kans van slagen hadden. Het incidenteel appel slaagt dus evenmin. [geïntimeerde 1] zal worden veroordeeld in de kosten daarvan. B E S L I S S I N G Het Hof: bevestigt het vonnis waarvan beroep; veroordeelt Hennessy c.s. in de kosten van het principaal hoger beroep, aan de zijde van [geïntimeerde 1] gevallen en tot op heden begroot op USD 200,00 aan verschotten en USD 2.793,00 aan salaris voor de gemachtigde en aan de zijde van Zhung Kong gevallen en tot op heden begroot op USD 200,00 aan verschotten en USD 2.793,00 aan salaris voor de gemachtigde; verklaart voornoemde proceskostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad; veroordeelt [geïntimeerde 1] in de kosten van het incidenteel hoger beroep, aan de zijde van Hennessy c.s. gevallen en tot op heden begroot op USD 1.117,00 aan salaris voor de gemachtigde; wijst het meer of anders gevorderde af. Dit vonnis is gewezen door mrs. G.C.C. Lewin, C.G. ter Veer en C.J.H.G. Bronzwaer, leden van het Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba en ter openbare terechtzitting van het Hof in Curaçao uitgesproken op 16 december 2025 in tegenwoordigheid van de griffier.

Volledig

Hun stelling dat de stap van het ‘manipuleren’ van flessen naar ‘het bewerken van de inhoud’ van flessen klein is, is nauwelijks een feitelijke stelling en in elk geval onvoldoende onderbouwd. Daarom legt het risico van namaak met de daaraan verbonden gevaren slechts een beperkt gewicht in de schaal. 3.73 Hennessy c.s. hebben een bericht van [public health physician], toenmalig public health physician op Sint Eustatius, van 24 juli 2019 in het geding gebracht, waarin onder meer staat: It has recently come to the attention of the public health department, that there are counterfeit bottles of Hennessy in circulation on the island. 3.74 Zonder toelichting over welke ‘counterfeit bottles’ hier worden bedoeld, legt dit bericht geen gewicht in de schaal. Niet is gebleken dat de flessen waarop dit bericht betrekking heeft, nader zijn onderzocht en zo ja, wat dit onderzoek uitwijst. 3.75 Indien Zhung Kong daadwerkelijk een fles namaak-Belvedere-wodka in de winkel heeft gehad, levert dat wel een schending van het merkrecht van Polmos op. Hennessy c.s. hebben dit gesteld met een beroep op een analyserapport van 15 juni 2022, waarin staat dat sample C in twee opzichten ‘suspect’ is en een brief van Polmos van 8 augustus 2022, waarin staat “the content of the sample does not meet the strict liquid Belverdere Vodka requirements”. 3.76 Zhung Kong heeft gemotiveerd betwist dat zij daadwerkelijk een fles namaak-Belvedere-wodka in de winkel heeft gehad. Hennessy c.s. hebben dat niet bewezen. Zij dragen die bewijslast; hun eventuele bewijsnood maakt dat niet anders. Zoals het Gerecht terecht heeft overwogen (3.9 slot), is de stelling van Hennessy c.s. niet onderbouwd met onafhankelijk onderzoek en moet worden aangenomen dat betrouwbaar onderzoek nu niet meer mogelijk is. Het is dus niet aangetoond dat de aangetroffen fles namaak-wodka bevatte. Een voldoende specifiek bewijsaanbod is in hoger beroep niet gedaan. Overigens kan de enkele omstandigheid dat één fles ‘suspect’ was in de categorieën ‘methanol by GC’ en ‘UV-Vis analysis’ (en ‘compliant’ in zes andere categorieën), zonder toelichting, de conclusie niet dragen dat de fles waaruit sample C genomen is, hervuld moet zijn geweest, laat staan dat het drinken van (een deel van) de inhoud van deze fles ongezonder moet zijn geweest dan het drinken van (een dienovereenkomstig deel van) de originele inhoud van de fles. Bij de samples A, B en C was geen enkele categorie ‘suspect’. Voor zover Hennessy c.s. bedoelen te stellen dat één op de twintig gedecodeerde flessen Belvedere-wodka in de wereld of in een relevant deel daarvan een aangetaste inhoud heeft of namaak is (memorie van grieven 47-48 en 66), wordt die stelling als onvoldoende onderbouwd gepasseerd. Het nut van recall 3.77 Ook de stelling dat Hennessy c.s. een recall kunnen doen van gecodeerde waren, maar niet van gedecodeerde waren, is te zwart-wit. Wel is aannemelijk dat indien er een exemplaar van een product met een probleem of gevaar blijkt te bestaan (zoals wanneer flessen met gesmokkelde MDMA of crystal meth worden aangetroffen), codering een gerichte recall vergemakkelijkt, doordat men aan de hand van de codering kan vaststellen tot welke partij het exemplaar behoort, terwijl codering ook het houden van een stille recall (dus zonder publicatie) vergemakkelijkt. Als men geen code heeft, zal een recall doorgaans minder gericht zijn en niet zo gemakkelijk op stille wijze kunnen geschieden. 3.78 Hennessy c.s. heeft echter onvoldoende gesteld om een groot gewicht te hechten aan hun belang om coderingen te kunnen gebruiken voor een recall. Zo hebben zij niet gesteld hoe vaak zij een recall van enige van hun producten hebben gedaan en om welke redenen zij die recalls hebben gedaan. Daarom is niet duidelijk hoe ernstig de hinder is die zij ondervinden bij de mogelijkheid een recall van gedecodeerde producten uit te voeren. De verplichting om te coderen 3.79 Hennessy c.s. zijn wettelijk verplicht om op hun waren identificatienummers aan te brengen, althans om de productiepartij te vermelden in de vorm van een nummercode (zie 3.15-3.16 hiervoor). Dat was ten tijde van de zaak Diageo/[naam] ook al zo. Naar het zich laat aanzien, was het ook al zo ten tijde van de zaak Diageo/Esperamos. Die wettelijke verplichting legt gewicht in de schaal, maar is niet zonder meer doorslaggevend. De afweging 3.80 Het belang van vrije parallelhandel weegt nog altijd zwaar. Codering is verplicht. Met het tegengaan van decodering worden (mede) legitieme belangen beoogd, zoals het vergemakkelijken van recall en het herkennen en opsporen van counterfeit. Decodering dient echter ook het zwaarwegende belang van vrije parallelhandel. De aangebrachte wijzigingen bij het decoderen zijn gering en doen slechts in beperkte mate afbreuk aan de goede faam van de merken van Hennessy c.s. Niet is gebleken dat de diverse gebruikelijke wijzen van decodering een onverantwoord risico voor de volksgezondheid en veiligheid van personen opleveren. De herkomstfunctie van de merken is slechts in beperkte mate in het geding. De afweging leidt tot de slotsom dat Hennessy c.s. geen gegronde reden hebben voor verzet als bedoeld in art. 23 lid 8 Mlv. De grondrechten 3.81 Bij de belangenafweging die het Hof hierboven gemaakt heeft, heeft een belang dat verband houdt met de veiligheid (gezondheid) van personen het afgelegd tegen een belang dat verband houdt met de economie (de welvaart). Dat is op zichzelf niet in strijd met art. 2 EVRM of art. 8 EVRM of met enige andere bepaling uit het EVRM. Het voorgaande brengt mee dat het Hof Hennessy c.s. niet volgt in hun stelling dat het toestaan van decodering een reëel en direct gevaar oplevert dat bepaalde personen rechtstreeks bedreigt. Andere landen 3.82 Hennessy c.s. hebben een beroep gedaan op rechtsregels en maatregelen in China, Turkije en de Verenigde Staten van Amerika. Die zijn voor deze beoordeling niet van belang. Onrechtmatige daad 3.83 Hennessy c.s. hebben (met een beroep op rechtspraak van de Hoge Raad uit 1961 en 1995) aangevoerd dat de verwijdering van identificatiecodes onrechtmatig is op grond van art. 6:162 BW. Zij hebben echter niet gesteld dat [geïntimeerde 1] en Zhung Kong in deze zaak zich zelf schuldig hebben gemaakt aan de verwijdering van identificatiecodes. Zij hebben ook onvoldoende gesteld om aan te nemen dat de wijze waarop [geïntimeerde 1] en Zhung Kong ervan profiteren dat anderen de identificatiecodes hebben verwijderd, onrechtmatig jegens Hennessy c.s. is. Hierbij is van belang dat blijkens voorgaande oordelen Hennessy c.s. zich niet op grond van hun merkrechten kunnen verzetten tegen de verkoop van de bij [geïntimeerde 1] en Zhung Kong aangetroffen flessen, juist omdat de wetgever belang hecht aan de mogelijkheid van parallelimport ten behoeve van dergelijke verkoop. 3.84 Indien [geïntimeerde 1] en Zhung Kong door gedecodeerde producten te koop aan te bieden en te verkopen, verbodsbepalingen uit het Besluit Etikettering overtreden, brengt dat nog niet mee dat die handelwijze ook onrechtmatig is jegens Hennessy c.s., dus dat voldaan is aan het relativiteitsvereiste. Weliswaar strekken die verbodsbepalingen onder meer tot bescherming van de volksgezondheid en de veiligheid van personen, maar daarmee strekken zij tot bescherming van belangen van het publiek en niet tot bescherming van belangen van merkhouders. Uit de omstandigheid dat in de Nota van toelichting de fabrikant en de producent genoemd worden, kan het tegendeel niet worden afgeleid. Ook kan het tegendeel niet worden afgeleid uit de omstandigheid dat de functies van merkrechten meebrengen dat merkhouders legitieme belangen (kunnen) hebben die verband houden met de volksgezondheid en de veiligheid van personen. Niet van belang is in hoeverre de Caribische regelgeving over etikettering concordant is met de Europees-Nederlandse regelgeving daarover en evenmin in hoeverre die Europees-Nederlandse regelgeving een Europeesrechtelijke oorsprong heeft.