ECLI:NL:OGHACMB:2025:108

SXM2024H00028 Datum uitspraak: 21 mei 2025 gemeenschappelijk hof van jusTitie van aruba, CURAÇAO, SINT MAARTEN EN VAN BONAIRE, SINT EUSTATIUS EN SABA Uitspraak op het hoger beroep van: het Uitvoeringsorgaan Sociale en Ziektekostenverzekeringen (hierna: USZV), appellant, tegen de uitspraak van het Gerecht in eerste aanleg van Sint Maarten (hierna: het Gerecht) van 22 januari 2024 in zaak nr. SXM202300883, in het geding tussen: SXM Cosmetics N.V., gevestigd in Sint Maarten (hierna: Cosmetics), en appellant

Bij beschikkingen van 16 september 2022 heeft USZV aan Cosmetics een naheffingsaanslag premie ziekteverzekering en ongevallenverzekering voor het jaar 2017 opgelegd. Bij beschikking van 12 juli 2023 heeft USZV het door Cosmetics daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard (hierna: bestreden beschikking). Bij uitspraak van 22 januari 2024 heeft het Gerecht het door Cosmetics daartegen ingestelde beroep gegrond verklaard en de bestreden beschikking vernietigd. Tegen deze uitspraak heeft USZV hoger beroep ingesteld. Cosmetics heeft een verweerschrift ingediend. Het Hof heeft de zaak op een zitting behandeld op 20 januari 2025. USZV werd vertegenwoordigd door mr. M.M. HofmanRuigrok, advocaat. Cosmetics werd vertegenwoordigd door [naam directeur], directeur, en vergezeld door [naam adviseur], adviseur.

Inleiding Cosmetics produceert en verkoopt (huid-)verzorgingsproducten, en exploiteert daarnaast een kapsalon en spa. Er zijn ongeveer vijftien medewerkers in dienst. De directeur van Cosmetics is [naam directeur]. Zij houdt 100% van de aandelen in Cosmetics. USZV heeft over de jaren 2016 tot en met 2020 een looncontrole gedaan bij Cosmetics ter bepaling van de loonsommen voor de heffing van premie op grond van de Landsverordening ziekteverzekering (hierna: Lzv), de Landsverordening ongevallenverzekering (hierna: Lov) en de Cessantialandsverordening. Van de controle is een concept looncontrolerapport vastgesteld waarop Cosmetics schriftelijk heeft gereageerd. Daarna is op 6 december 2021 een definitief looncontrolerapport vastgesteld. Op basis van het definitieve looncontrolerapport heeft USZV naheffingsaanslagen opgelegd. In het op 19 oktober 2022 gemaakte bezwaar heeft USZV aanleiding gezien de naheffingsaanslag te verminderen voor zover het de Lzvpremie voor [naam directeur] over het jaar 2018 betreft omdat haar dagloon per 1 november 2016 boven de loongrens ligt. De naheffing over het jaar 2017 blijft gehandhaafd omdat [naam directeur] in dat jaar gebruik heeft gemaakt van haar SZV-verzekeringskaart, aldus de bestreden beschikking. Aangevallen uitspraak 3. Het Gerecht heeft overwogen dat niet in geschil is dat [naam directeur] vanaf 1 november 2016 een loon boven de loongrens genoot zodat zij in het jaar 2017 niet als werknemer in de zin van de Lzv kan worden aangemerkt. Dat zij in het bezit is geweest van een SZV-verzekeringskaart maakt dit niet anders. Het bezitten van een verzekeringskaart biedt geen wettelijke grondslag om tot premieheffing over te gaan. Dat geldt ook voor het gegeven dat [naam directeur] haar kaart ook daadwerkelijk (één keer) heeft gebruikt. Hoger beroep 4. USZV betoogt dat het op goede gronden Lzv-premie over het loon van [naam directeur] heeft nageheven. Weliswaar ligt haar dagloon boven de loongrens, maar zij was verzekerd voor ziektekosten en in het bezit van een SZV-verzekeringskaart en heeft die ook gebruikt. 4.1. Artikel 1 van de Lzv luidde in 2017, voor zover hier van belang:"In deze landsverordening wordt verstaan onder:[…]werknemer: een ieder die voor een werkgever in dienstverband of persoonlijk in aangenomen werk arbeid verricht, behalve:[…]-degene, die een dagloon geniet hoger dan NAf 217,36 indien voor hem een 6-daagse werkweek geldt, ongeacht of dit loon bij één of meer werkgevers wordt genoten;-degene, die een dagloon geniet hoger dan NAf 260,83 indien voor hem een 5-daagse werkweek geldt, ongeacht of dit loon bij één of meer werkgevers wordt genoten;[…] 4.2. Het Hof stelt vast dat tussen partijen niet in geschil is dat [naam directeur] in 2017 een loon genoot boven de loongrens, bedoeld in artikel 1 van de Lzv. Dat betekent dat zij geen werknemer is in de zin van de Lzv. Voor het standpunt van USZV dat voor haar desondanks Lzv-premie moet worden betaald omdat zij verzekerd was voor ziektekosten biedt de Lzv geen grondslag. Het feit dat iemand bij USZV verzekerd is voor ziektekosten, betekent nog niet dat diegene ook werknemer is in de zin van de Lzv en dat dus voor diegene Lzvpremie moet worden betaald. Of iemand een werknemer is in de zin van de Lzv wordt immers bepaald door artikel 1 van de Lzv en niet door het al dan niet verzekerd zijn tegen ziektekosten (vgl. de uitspraak van het Hof van 26 juli 2023, ECLI:NL:OGHACMB:2023:138). Of iemand een SZVverzekeringskaart heeft en deze wel of niet heeft gebruikt, is daarom niet van belang. Voor zover USZV zich op het standpunt heeft gesteld dat in een geval als dit wel premie mag worden geheven over het loon tot aan de loongrens, biedt artikel 1 van de Lzv (ook) daarvoor geen grondslag. Het betoog slaagt niet. 4.3. Ten overvloede merkt het Hof op dat in de – bijzondere – situatie dat de hoedanigheid van werkgever en die van ‘werknemer’ materieel samenvallen, USZV (de waarde in geld van) een achteraf bezien ten onrechte op grond van de Lzv of de Lov verstrekte tegemoetkoming (in de vorm van geneeskundige behandeling en verpleging en/of uitkeringen in geld) van de ‘werknemer’ mag terugvorderen. Deze situatie doet zich hier voor, omdat [naam directeur] directeur-grootaandeelhouder is van Cosmetics. Terugvordering zal doorgaans door middel van een afzonderlijke beschikking moeten gebeuren. De bevoegdheid tot terugvordering wordt begrensd door de rechtszekerheid. Voor de verjaringstermijn sluit het Hof aan bij de in het Burgerlijk Wetboek (hierna: BW) neergelegde verjaringstermijnen voor rechtsvorderingen uit onverschuldigde betaling. Gelet op artikel 3:309 van het BW gaat het Hof er daarbij van uit dat de verjaringstermijn voor het nemen van een terugvorderingsbeschikking bij onverschuldigde betaling van een tegemoetkoming op grond van de Lzv of de Lov aanvangt wanneer USZV bekend is geworden met feiten of omstandigheden op grond waarvan voldoende duidelijk is dat een terugvorderingsbeschikking in de rede ligt (vgl. de uitspraak van het Hof in een Arubaanse zaak van 25 januari 2021, ECLI:NL:OGHACMB:2021:33, en in een Curaçaose zaak van 28 november 2024, ECLI:NL:OGHACMB:2024:241). Overigens heeft [naam directeur] op de zitting verklaard dat zij bereid is het bedrag dat is gemoeid met het onterechte (eenmalige) gebruik van haar SZV-verzekeringskaart vrijwillig terug te betalen aan USZV. Dan is een afzonderlijke beschikking niet nodig.

5. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak moet worden bevestigd, met dien verstande dat USZV opnieuw op het door Cosmetics gemaakte bezwaar moet beslissen met inachtneming van deze uitspraak. Dat is zo omdat, anders dan het Gerecht heeft gedaan, niet kan worden volstaan met de vernietiging van de bestreden beschikking (op bezwaar). 6. USZV hoeft geen proceskosten te vergoeden omdat geen sprake is van door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand.

Het Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba: bevestigt de aangevallen uitspraak met dien verstande dat het Uitvoeringsorgaan Sociale en Ziektekostenverzekeringen opnieuw op het door SXM Cosmetics N.V. gemaakte bezwaar moet beslissen met inachtneming van deze uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. W.H. Bel, voorzitter, en mr. T.G.M. Simons en mr. E.J. Daalder, leden, in tegenwoordigheid van mr. M. Buntjer, griffier. w.g. Bel voorzitter w.g. Buntjer griffier Uitgesproken in het openbaar op 21 mei 2025.